[{"id":53998,"title":"Η τέχνη του βίου: Σωκρατικοί στοχασμοί από τον Πλάτωνα στον Φουκώ","subtitle":null,"description":"Στην εποχή μας η φιλοσοφία λογίζεται μάλλον ως θεωρητική επιστήμη παρά ως πρακτική ή τρόπος ζωής. Στην αρχαιότητα, ωστόσο, ο Σωκράτης εφοδίασε τους Έλληνες και τους Ρωμαίους φιλοσόφους με το πρότυπο του γνήσιου φιλοσοφικού βίου. Η ιδέα του φιλοσοφικώς ζην, και η φιλοσοφία ως τέχνη του βίου, αν και παραμελημένη σήμερα από τους επαγγελματίες φιλοσόφους, έχει επιβιώσει στο έργο μεγάλων σύγχρονων στοχαστών όπως ο Μονταίνι, ο Νίτσε και ο Φουκώ. Και οι τρεις χρησιμοποίησαν τον φιλοσοφικό στοχασμό ως ένα μέσο αυτοκαθορισμού· και οι τρεις τον αξιοποίησαν για να διερευνήσουν με ποιον τρόπο αξίζει πραγματικά να βιώνεται η ζωή. Υπέρμαχοι της ατομικότητας, αφοσιωμένοι στην ιδέα της θεμελίωσης ενός αυθεντικού και ανεπανάληπτου βίου, οι φιλόσοφοι αυτοί έγραψαν σε ένα απολύτως προσωπικό, άμεσα αναγνωρίσιμο και μοναδικό ύφος -και αυτή ακριβώς η έμφασή τους στο ύφος ήταν ο λόγος που πολλοί ομόλογοί τους τους αμφισβήτησαν, αν δεν τους απέρριψαν. Γιατί όμως, όλοι αυτοί οι φιλόσοφοι επιστρέφουν, όπως και οι αρχαίοι πρόδρομοί τους, στο σωκρατικό πρότυπο; Γιατί χρειάζονται κάποιο πρότυπο; Και γιατί ο Σωκράτης, όπως αναδεικνύεται από τους πλατωνικούς διαλόγους είναι τόσο κατάλληλος ως πρότυπο; Η απάντηση βρίσκεται στην ειρωνεία που χαρακτηρίζει το Σωκράτη σε σχέση με τους άλλους χαρακτήρες των πλατωνικών διαλόγων και σε μια μάσκα που εμποδίζει να δει κανείς τι κρύβεται πίσω της - πίσω από την ειρωνεία μπορεί να κρύβονται τα πάντα ή τίποτα. Το πώς βίωσε τη ζωή του ο Σωκράτης, τι τον ενέπνευσε ή τον βοήθησε, ποτέ δεν εξιχνιάστηκε· ποτέ δεν προτάθηκε καμιά σχετική εικασία, πειστική ή όχι. Ο Σωκράτης, παραμένει μια σιωπηλή, διφορούμενη μορφή, που επιβάλλει στους αναγνώστες, αρχίζοντας από τον ίδιο τον Πλάτωνα, να συνθέσουν τη δική τους, προσωπική εκδοχή για το πρόσωπό του.[...]","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b55533.jpg","isbn":"960-211-591-2","isbn13":"978-960-211-591-6","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":1532,"name":"Θεωρία - Κριτική","books_count":23,"tsearch_vector":"'kritikh' 'kritiki' 'theoria' 'thevria' 'thewria'","created_at":"2017-04-13T01:02:42.187+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:02:42.187+03:00"},"pages":338,"publication_year":2001,"publication_place":"Αθήνα","price":"19.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"The Art of Living: Socratic Reflections from Plato to Foucault","publisher_id":36,"extra":null,"biblionet_id":55533,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-texnh-tou-biou-swkratikoi-stoxasmoi-apo-ton-platwna-ston-foukw.json"},{"id":158151,"title":"Μόνο μια υπόσχεση ευτυχίας","subtitle":"Η θέση του Ωραίου στην τέχνη και στη ζωή","description":"[...] To ερώτημα δεν είναι αν μπορώ να αγαπήσω κάποιον που είναι πράγματι άσχημος -καλώς ή κακώς, έτσι φαίνονται να κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι- αλλά κατά πόσον μπορώ να αγαπήσω κάποιον τον οποίο θεωρώ άσχημο· και προσωπικά πιστεύω ότι αυτό είναι αδύνατον. Όμως στο μέτρο που θεωρώ έναν άνθρωπο ωραίο -πράγμα το οποίο, στον έναν ή τον άλλο βαθμό, είναι ζήτημα έρωτα- η ζωή θα μου φαίνεται καλύτερη μαζί του παρά χωρίς αυτόν. Τούτο το στοιχείο της προσδοκίας και οι κίνδυνοι τους οποίους ενέχει είναι ουσιώδη για το ωραίο, το οποίο μαραίνεται όταν δεν υπόσχεται κάτι περισσότερο απ' ό,τι έχει ήδη δώσει, με αποτέλεσμα ο έρωτας να σβήσει· επειδή, ο έρωτας, όπως έγραφε ο Proust \"δεν γεννιέται, δεν επιζεί, παρά μόνο όταν παραμένει ένα κομμάτι να κατακτηθεί. Αγαπάμε μόνο ό,τι δεν κατέχουμε ολόκληρο\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eTο ωραίο δείχνει να στρέφεται προς το μέλλον, κι εμείς το ακολουθούμε χωρίς να γνωρίζουμε τι θα μας αποφέρει. Γι' αυτόν λοιπόν τον λόγο μας είναι δύσκολο να εξηγήσουμε τόσο γιατί αγαπάμε κάποιον όσο και γιατί κάποιος είναι φίλος μας. Στους λόγους για τους οποίους θεωρώ ότι κάποιος είναι ωραίος άνθρωπος περιλαμβάνονται γνωρίσματα τα οποία πιστεύω ότι δεν μου έχει φανερώσει ακόμα, γνωρίσματα που μπορεί να με οδηγήσουν προς κατευθύνσεις τις οποίες σήμερα μου είναι αδύνατον να προβλέψω. Tο ωραίο μου εμπνέει επιθυμίες χωρίς να φανερώνει το αντικείμενό τους και με καθιστά πρόθυμο να επαναπροσδιορίσω αυτό που ήδη επιθυμώ χωρίς να μου λέει τι θα το αντικαταστήσει. Όταν λέω -όπως όλοι μας ενίοτε λέμε- ότι θέλω εσάς και όχι κάτι από εσάς, στην πραγματικότητα εναποθέτω τον εαυτό μου στα χέρια σας, διαβεβαιώνοντας και τους δυο μας ότι θα είμαι ευτυχισμένος ό,τι κι αν μου συμβεί, αρκεί αυτό να οφείλεται σε εσάς. Πρόκειται για ένα καταιγιστικό συναίσθημα, μια συναρπαστική αίσθηση ότι όλα θα πάνε καλά -και πολύ συχνά βέβαια η αίσθηση αυτή αποδεικνύεται λανθασμένη. O Stendhal είχε δίκιο: Το ωραίο δεν είναι παρά μια υπόσχεση ευτυχίας.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b161154.jpg","isbn":"978-960-211-970-9","isbn13":"978-960-211-970-9","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":362,"name":"Φιλοσοφία","books_count":289,"tsearch_vector":"'filosofia' 'filosophia' 'philosofia'","created_at":"2017-04-13T00:55:15.341+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:55:15.341+03:00"},"pages":159,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"31.0","price_updated_at":"2010-12-07","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Only a Promise of Happiness: The Place of Beauty in a World of Art","publisher_id":36,"extra":null,"biblionet_id":161154,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/mono-mia-yposxesh-eutyxias.json"}]