[{"id":192586,"title":"Το όνειρο της νιότης","subtitle":null,"description":"Ποιήματα\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα ποιήματα είναι μοιρασμένα σε οκτώ ενότητες :\u003cbr\u003eΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ, ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ, ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ, ΤΗΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ, ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ, ΤΗΣ ΑΝΗΣΥΧΙΑΣ, ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ\u003cbr\u003eΣαν τι να έφταιξε, λέω.\u003cbr\u003eΕίναι πολλά που έφταιξαν, λένε.\u003cbr\u003eΔεν βλέπω τίποτα.\u003cbr\u003eΣαν τι να έγινε, σκέφτομαι.\u003cbr\u003eΈγιναν πολλά, φώναζαν.\u003cbr\u003eΔεν υπάρχουν λόγοι, ούτε αιτίες.\u003cbr\u003e-Στο διάολο!\u003cbr\u003eΟύτε που μίλησα.\u003cbr\u003eΟύτε που έκλαψα.\u003cbr\u003eΓιατί; Δεν ξέρω.\u003cbr\u003e-Είμαι αθώος. Είμαι αθώος.\u003cbr\u003eΜε μιας το πλήθος σάλεψε.\u003cbr\u003eΑόρατος άνεμος επέδρασε\u003cbr\u003eΚαι με μιας βγήκε η απόφαση.\u003cbr\u003e-Να κρεμαστεί! Φώναζαν.\u003cbr\u003eΔίχως να διστάσουν.\u003cbr\u003eΔίχως να σκεφτούν.\u003cbr\u003eΣήκωσαν θηλιά από σχοινί.\u003cbr\u003eΈνα παιδί... Είναι ένα παιδί.\u003cbr\u003eΈνα παιδί εφτά χρονών.\u003cbr\u003eΜε σκισμένο τζιν παντελόνι.\u003cbr\u003eΜε λερωμένο πουκάμισο.\u003cbr\u003eΞυπόλυτο.\u003cbr\u003eΌχι, δεν μπορεί να το κρεμάσουν.\u003cbr\u003eΟ λόγος;\u003cbr\u003eΓιατί, όχι δεν μπορεί.\u003cbr\u003eΓιατί τόλμησε να ζητιανέψει.\u003cbr\u003eΦυσικά κανείς δεν του έδωσε.\u003cbr\u003eΟύτε δραχμή.\u003cbr\u003eΔεν μπορεί να ζητιανεύει.\u003cbr\u003eΟ νόμος το απαγορεύει.\u003cbr\u003e-Να κρεμαστεί, φώναξαν.\u003cbr\u003eΔεν μπορώ να δω.\u003cbr\u003eΔεν θέλω να τους ακούω.\u003cbr\u003eΔεν είναι δικαιολογία αυτό.\u003cbr\u003eΕπειδή ζητιάνεψε!\u003cbr\u003eΔεν έφταιξε, σκέφτομαι.\u003cbr\u003eΕίναι πολλά που έφταιξαν, είπαν.\u003cbr\u003eΔεν μελετήθηκε η απόφαση.\u003cbr\u003eΒγήκε βοή απ’ το πλήθος.\u003cbr\u003eΦωνή λαού, οργή θεού.\u003cbr\u003e-Να κρεμαστεί, φώναξαν.\u003cbr\u003eΔεν έγινε τίποτα σωστό λέω.\u003cbr\u003eΈγιναν πολλά είπαν.\u003cbr\u003eΈπρεπε ν’ αφήσουν\u003cbr\u003eΤο παιδί να μιλήσει.\u003cbr\u003e-Είμαι αθώος, είπε.\u003cbr\u003eΤου πέρασαν τη θηλιά στο λαιμό.\u003cbr\u003eΌχι. Δεν μπορεί να το κρεμάσουν.\u003cbr\u003eΚαι σαν να μην έφτανε αυτό.\u003cbr\u003eΚαι σαν να μην έγινε τίποτα.\u003cbr\u003e-Να κρεμαστεί, ξαναφώναξαν.\u003cbr\u003e-Είμαι αθώος, ξανάπε.\u003cbr\u003eΜε μιας κλώτσησαν το σκαμνί.\u003cbr\u003eΚαι το κορμάκι του ταλαντεύτηκε στο κενό...-","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b195758.jpg","isbn":"978-618-5103-02-6","isbn13":"978-618-5103-02-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":126,"publication_year":2014,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2014-07-14","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":50,"extra":null,"biblionet_id":195758,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/to-oneiro-ths-nioths.json"},{"id":192585,"title":"Στην ανεργία","subtitle":null,"description":"Τα διηγήματα του Γιάννη Πετσαλάκη είναι μικρές, ολοζώντανες ιστορίες, νοτισμένες με άρωμα νοσταλγίας από αλλοτινούς καιρούς, σμαλτωμένες με την πατίνα του χρόνου, που αντλούν από την Ελλάδα την σημερινή και την άλλη, του παρελθόντος. Ο συγγραφέας επισκέπτεται με τρυφερότητα, στοργή κι ελπίδα τον εσωτερικό κόσμο των ηρώων του, που παραπαίουν χαμένοι στον μικρόκοσμό τους, όπου τραγικά στιγμιότυπα και απάνθρωπες πράξεις, έρχονται να καταλύσουν το προσωπικό τους μικρό σύμπαν. Με γλώσσα απλή, κατανοητή, δίχως περίσσια ξόμπλια και φιοριτούρες μας περιγράφει με ευκρίνεια εικόνες από το οικείο περιβάλλον ενός σπιτιού, μιας οικογένειας, ενός χωριού, μιας πόλης, της εξοχής και της φύσης.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b195757.jpg","isbn":"978-618-5103-06-4","isbn13":"978-618-5103-06-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":134,"publication_year":2014,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2014-07-14","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":50,"extra":null,"biblionet_id":195757,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/sthn-anergia.json"},{"id":195889,"title":"Τα περασμένα Χριστούγεννα. Οι άνθρωποι της ματαιότητας","subtitle":null,"description":"\"Τι θέλεις;' τη ρώτησε. \"Τίποτα' ξεστόμισε. \"Δεν θέλω τίποτα\". Άλλα έλεγαν όμως τα χέρια της. Τίποτα; Πως τίποτα; Θυμήθηκε πως ήταν πεθαμένος.\u003cbr\u003eΔεν μπορεί λοιπόν ένας πεθαμένος να την ευχαριστήσει σεξουαλικά, όχι δεν μπορεί! Μ’ αυτή τη σκέψη πλησίασε κι άλλο. Στεκόταν δίπλα του. Σε απόσταση αναπνοής. Γιατί ρώτησε; Με μια κίνηση θα μπορούσε να τη ρίξει στην αγκαλιά του. Αυτό ήθελε; Όχι. Αλλά έβλεπε πως δεν θα το γλίτωνε. Προς μεγάλη της χαρά και απόγνωση φαινόταν να είναι σίγουρο. Γι’ αυτό το’ σκασε\u003cbr\u003eτροχάδην. \"Στάχτη στα μάτια του! Πρέπει να του ρίξω στάχτη στα μάτια, αφού είναι πεθαμένος\" σκεφτόταν, κι έτρεχε, έτρεχε. Την κυνηγούσε. Φαίνεται διάβασε τις σκέψεις της, είδε τι επιθυμούσε από κείνον, κατάλαβε ότι του έφευγε κι έτρεξε πίσω της, να τη φτάσει.\u003cbr\u003eΕκείνη έτρεχε απελπισμένη, φοβισμένη που την κυνηγούσε, θα προλάβαινε να ξεφύγει; Έφτασε σε μια θάλασσα, στην αμμουδιά δεν ήταν κανείς, παρά μόνο αυτή να τρέχει κι αυτός στο κατόπι της. Τι ήθελε λοιπόν να τρέχει; Σταμάτησε γιατί λαχάνιασε. Ο χώρος απέραντος μα ήταν μόνοι τους, κανείς άλλος. Κανείς άλλος δεν θα έβλεπε τι θα επακολουθούσε. Την έριξε χάμω. Προσπαθούσε να φωνάξει μα ήχος απ’ το στόμα της δεν έβγαινε. Την μαινόταν σαν ένα άβουλο πλάσμα και την έσφιγγε. Τα κόκαλά της κάτω απ’ το βάρος του στράβωναν και πονούσε και ίδρωνε.\u003cbr\u003eΣηκώθηκε στο μεταξύ δυνατός άνεμος, που της έφερνε την άμμο στα μάτια κι άρχισε να γλιστράει κάτω απ’ το σώμα του. Ίσως δεν ήταν αργά ακόμα για να ξεφύγει. Ο αέρας έφερε ομίχλη και τους σκέπασε. \u003cbr\u003eΔεν μπορούσε να δει το πρόσωπό του. Ούτε τα χέρια της έβλεπε, τα ’νοιωθε όμως που τον έδιωχναν και δεν σταμάτησε να τον σπρώχνει προς τα πίσω. Σήκωνε ένα μεγάλο βάρος και τον πέταξε από πάνω της, όπως πετάμε το πάπλωμα όταν σηκωνόμαστε από το κρεβάτι. Εξαφα-νίστηκε. Αλάφρωσε πολύ, ανακουφίστηκε που έφυγε, όμως ήταν ολομόναχη μες στην ομίχλη. Δεν έβλεπε μπροστά της να προχωρήσει, δεν ήξερε που ήταν το σπίτι της, ούτε πιο δρόμο να πάρει, πράγματα που δεν ήξερε, δεν είχε ξαναδεί στη ζωή της. Ξύπνησε μ’ ένα τίναγμα. Είχε δει όνειρο. Ήταν ήδη μέρα. Ξημέρωσε. Σηκώθηκε να φτιάξει το πρωινό της...","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b199072.jpg","isbn":"978-618-5103-12-5","isbn13":"978-618-5103-12-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":120,"publication_year":2014,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2015-01-07","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":50,"extra":null,"biblionet_id":199072,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/ta-perasmena-xristougenna-oi-anthrwpoi-ths-mataiothtas.json"}]