[{"id":84134,"title":"Το δόγμα Τρούμαν και το σχέδιο Μάρσαλ","subtitle":"Η ιστορία της αμερικανικής βοήθειας στην Ελλάδα","description":"Με το δόγμα Τρούμαν οι ΗΠΑ αντικατέστησαν τη Βρετανία στη χορήγηση οικονομικής και στρατιωτικής βοήθειας προς τις ελληνικές κυβερνήσεις, προκειμένου να κερδηθεί ο Εμφύλιος πόλεμος. Βρέθηκαν αντιμέτωπες με την πολιτική και οικονομική αστάθεια που είχε κληροδοτήσει η Κατοχή και η πρώτη μεταπολεμική περίοδος. Αρχικά, το 1947-1948, οι αμερικανικές οικονομικές αποστολές κράτησαν αποστάσεις από το πολιτικό καθεστώς της Αθήνας -το οποίο θεώρησαν διεφθαρμένο και αντιδημοκρατικό- και την κερδοσκοπική αστική τάξη, προτείνοντας βαθιές μεταρρυθμίσεις. Μετά το 1948 όμως συμφιλιώθηκαν με το status quo και μετά το 1950 υποστήριξαν τις συντηρητικές πολιτικές δυνάμεις.\u003cbr\u003eΟι αμερικανικές οικονομικές αποστολές κατηύθυναν άμεσα την οικονομική πολιτική στην Ελλάδα από το 1947 μέχρι το 1953. Οι πόροι που προσέφεραν οι ΗΠΑ ήταν οι ελάχιστοι δυνατοί για να συντηρηθεί ο πληθυσμός μέχρι το τέλος του Εμφυλίου. Εφάρμοσαν αυστηρή οικονομική πολιτική, ισοσκέλισαν τον προϋπολογισμό και περιόρισαν την προσφορά χρήματος. Επέβαλαν φόρους στις πλουσιότερες τάξεις και περιέκοψαν τους μισθούς. Με τα μέτρα αυτά έλεγξαν απολύτως τον πληθωρισμό. Ενώ αναγνώρισαν την αναγκαιότητα της εκβιομηχάνισης, εντούτοις προσέφεραν ελάχιστους πόρους για το σκοπό αυτό. Το σχέδιο Μάρσαλ περιορίστηκε μόνο στον ενεργειακό τομέα και στην ανασυγκρότηση της παραδοσιακής βιομηχανίας. Παράλληλα, υπό τον έλεγχο των US Corps of Engineers, αποκαταστάθηκε μέρος των κατεστραμμένων υποδομών.\u003cbr\u003eΗ ανάκαμψη της βιομηχανικής και της αγροτικής παραγωγής ήταν εντυπωσιακή στη διάρκεια του Εμφύλιου, γεγονός που τροποποιεί την εμπεδωμένη εικόνα σχετικά με τις καταστροφικές συνέπειές του. Αντίθετα, η ελληνική οικονομία βρέθηκε σε ύφεση μετά το τέλος του Εμφυλίου. Τότε οι ΗΠΑ επεδίωξαν τη βίαιη σταθεροποίησή της, προκειμένου να αποδεσμευτούν από το βάρος της παροχής. Η πολιτική αυτή, που σχεδιάστηκε στο σύνολό της στην Ουάσιγκτον, εφαρμόστηκε το 1951 και το 1952 και ολοκληρώθηκε με την υποτίμηση της δραχμής την άνοιξη του 1953. Η αμερικανική οικονομική βοήθεια σταμάτησε το 1952 και οι ΗΠΑ έστρεψαν την Ελλάδα προς τη Δυτική Ευρώπη. \u003cbr\u003eΤο βιβλίο στηρίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στη μελέτη των αρχείων των οικονομικών αποστολών στην Ελλάδα (Porter, AMAG, ECA/G, MSA/G), της πρεσβείας των ΗΠΑ, του υπουργείου Εξωτερικών και των κεντρικών υπηρεσιών του Σχεδίου Μάρσαλ στο Παρίσι και την Ουάσιγκτον.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b86175.jpg","isbn":"960-8087-36-8","isbn13":"978-960-8087-36-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":457,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"31.0","price_updated_at":"2008-06-11","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":319,"extra":null,"biblionet_id":86175,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/to-dogma-trouman-kai-sxedio-marsal.json"},{"id":112862,"title":"Ο ατελέσφορος εκσυγχρονισμός","subtitle":"Κριτικά κείμενα από την \"Αυγή\" και τον \"Πολίτη\", 1994-2004","description":"Τα κείμενα αυτά γράφτηκαν την περίοδο που οι εκσυγχρονιστές κυβέρνησαν τη χώρα. Επιδιώκουν να απομυθοποιήσουν το εκσυγχρονιστικό εγχείρημα της περιόδου Σημίτη. Καταπιάνονται με επιμέρους θέματα της οικονομικής και πολιτικής κατάστασης. Με πιο συστηματικό τρόπο ασχολούνται με το ιστορικό της διαμόρφωσης του εκσυγχρονιστικού ρεύματος στο ΠΑΣΟΚ, με το Ευρώ και την οικονομική πολιτική, την εγκατάλειψη της αναπτυξιακής πολιτικής, το φορολογικό ζήτημα, τις αλλαγές στον κλάδο της ακτοπλοΐας, την περίφημη υπόθεση Οτσαλάν, τους Ολυμπιακούς Αγώνες και το περιβάλλον (Πρέσπες). Με πιο συνοπτικό τρόπο ασχολούνται με το χρηματιστήριο, το ασφαλιστικό, τις ιδιωτικοποιήσεις, την υπερβολική ισχύ των τραπεζών, το «κοινωνικό» προεκλογικό πακέτο των φτηνών Ι.Χ. και την πολιτική διαφθορά.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ εκσυγχρονισμός, ως πολιτικό ρεύμα, συγκροτήθηκε το 1985 και οικειοποιήθηκε τις νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις περί οικονομίας. Επρόκειτο για οικονομικό πρόγραμμα με έμφαση στη μακροοικονομική διαχείριση, την τόνωση των αγορών και την αποδυνάμωση των κρατικοδίαιτων συντεχνιών. Οι εκσυγχρονιστές κράτησαν διακριτές αποστάσεις από εγχειρήματα τύπου Κοσκωτά, από τις συνήθεις λαϊκίστικες παρεκτροπές και από την πολιτισμική παράκρουση της περιόδου «Μιμής».\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΩς κυβέρνηση οι εκσυγχρονιστές εφάρμοσαν την πολιτική τους και, παρόλο που τα επιτεύγματα ήταν πολλά (Ευρώ, σταθεροποίηση της οικονομίας, ικανοποιητική ανάπτυξη), εντούτοις, ως πολιτικό ρεύμα, εξαφανίστηκαν αμέσως μετά. Ο εκσυγχρονισμός δεν άφησε καμία κληρονομιά στο ΠΑΣΟΚ, δεν σχημάτισε κάποιο ρεύμα σκέψης στην κοινωνία, δεν παγίωσε διακριτές προσεγγίσεις στα θέματα των θεσμών και της πολιτικής.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜέχρι να τεθούν οι δημοκρατικές προϋποθέσεις του εκσυγχρονισμού, οι εκσυγχρονισμοί θα είναι ατελέσφοροι. Η εκσυγχρονιστική τους μέριμνα θα ενσωματώνει τις κληροδοτημένες δομές εξουσίας και άνισης ισχύος. Θα αφαιρεί προνόμια από τους μικροπρονομιούχους, θα νομιμοποιεί τους οικονομικά ισχυρούς και θα εξοβελίζει τους αμέτοχους. Θα φλερτάρει με την ιδιωτική λύση εκεί που χρειάζεται δημόσια ενίσχυση και αξιοπιστία.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b115447.jpg","isbn":"978-960-8087-58-3","isbn13":"978-960-8087-58-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":214,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2007-01-23","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":319,"extra":null,"biblionet_id":115447,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-atelesforos-eksygxronismos.json"}]