[{"id":93773,"title":"Εκτός δικτύου","subtitle":null,"description":"[...] Στο \"Εκτός δικτύου\" η Τομαζάνη δεν γράφει απλώς. Αισθάνεται βαθειά. Κι αυτό που αισθάνεται, το εκφράζει κάθε στιγμή, μ' έναν αναστεναγμό, μ' ένα γέλιο, με μια γκριμάτσα οργής. Συνομιλεί, συνεχώς, με υπέροχα πράγματα, που σχεδόν τα 'χουμε ξεχάσει, χαίρεται ένα λιμάνι, ένα βράχο, μια δύση, πετιέται στη Χίο των παιδικών της χρόνων, διεκδικεί τα καριοφίλια του πεθαμένου θείου της, που τα οικειοποιήθηκε ο άπληστος γείτονας, έχει στο βλέμμα της ένα σωρό πουλιά, μυρμήγκια, ποντίκια των θεάτρων, σπίτια με ανοιχτά πορτοπαράθυρα, γυναίκες ερωτευμένες, με το κορμί τους γεμάτο τατουάζ... [...]\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b96202.jpg","isbn":"960-8262-53-4","isbn13":"978-960-8262-53-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":190,"publication_year":2004,"publication_place":"Χίος","price":"15.0","price_updated_at":"2013-03-01","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":986,"extra":null,"biblionet_id":96202,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/ektos-diktyou.json"},{"id":16893,"title":"Το αμίλητο νερό","subtitle":"Ερωτικό παραμύθι","description":"Αυτή η διήγηση είναι ένα ταξίδι στη χώρα των παιδικών χρόνων. Αλλά ξέρουμε ότι υπάρχουν πολλά παιδικά χρόνια, αυτά που βιώθηκαν πραγματικά και κοιμούνται για πάντα μέσα στη σιωπή των περασμένων, και τα άλλα, τα παιδικά χρόνια αυτού του βιβλίου, αυτά που ξανάρχονται στη μνήμη μετά από πολλά χρόνια. Η συγγραφέας το ξέρει. Γνωρίζει ότι η μνήμη είναι σαν μία παλάμη, σαν μία αόρατη κρισάρα που κοσκινίζει την ανάμνηση και αποθέτει μέσα στο παρόν μας τα ψήγματα και τα κρύσταλλα της άλλης φοράς. Εδώ η μνήμη και η γραφή είναι φτιαγμένα από τρυφερότητα και διαύγεια. Τα κουφάρια των καραβιών στο Πέραμα, η μυρωδιά ενός δέντρου ή ενός σπιτιού στο νησί της Χίου, το πρόσωπο ενός δάσκαλου του σχολείου, οι κρυφοί τρόμοι και οι χαρές του κορμιού γίνονται στιγμές διαλεχτές, προνομιούχες, στερεωμένες για πάντα μέσα στο χρόνο, έντονες σαν μικρές αιωνιότητες. Αυτές οι μικρές αιωνιότητες που κλιμακώνουν τη διήγηση είναι ακόμα πιο πολύτιμες, γιατί δεν είναι μόνο προσωπικές. Λένε ακόμα την καθημερινή ιστορία ενός χωριού ή ενός νησιού: της Χίου. Λοιπόν, παράξενες συνενοχές πλέκονται με το χρόνο. Δεν είναι πια το παρόν μιας ζωής που φωτίζει το παρελθόν, όπως στις συνηθισμένες αυτοβιογραφίες, αλλά το αντίθετο. Είναι το παρελθόν, το παρελθόν της Δέσποινας Τομαζάνη, που γίνεται χρησμός, ο χρησμός της ζωής της που έχει ξαναβρεί.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΖακ Λακαριέρ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b17480.jpg","isbn":"960-03-0596-X","isbn13":"978-960-03-0596-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":175,"publication_year":1997,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2008-10-22","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":3,"extra":null,"biblionet_id":17480,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/to-amilhto-nero.json"},{"id":216748,"title":"Το αμίλητο νερό","subtitle":"Ερωτικό παραμύθι","description":"Aυτή η διήγηση είναι ένα ταξίδι στη χώρα των παιδικών χρόνων. Αλλά ξέρουμε ότι υπάρχουν πολλά παιδικά χρόνια, αυτά που βιώθηκαν πραγματικά και κοιμούνται για πάντα μέσα στη σιωπή των περασμένων, και τα άλλα, τα παιδικά χρόνια αυτού του βιβλίου, αυτά που ξανάρχονται στη μνήμη μετά από πολλά χρόνια. Η συγγραφέας το ξέρει. Γνωρίζει ότι η μνήμη είναι σαν μια παλάμη, σαν μια αόρατη κρισάρα που κοσκινίζει την ανάμνηση και αποθέτει μέσα στο παρόν μας τα ψήγματα και τα κρύσταλλα της άλλης φοράς. Εδώ η μνήμη και η γραφή είναι από τρυφερότητα και διαύγεια. Τα κουφάρια των καραβιών στο Πέραμα, η μυρωδιά ενός δένρου ή ενός σπιτιού στο νησί της Χίου, το πρόσωπο ενός δασκάλου του σχολείου, οι κρυφοί τρόμοι και οι χαρές του κορμιού γίνονται στιγμές διαλεχτές, προνομιούχες, στερεωμένες για πάντα μέσα στο χρόνο, έντονες σαν μικρές αιωνιότητες. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑυτές οι μικρές αιωνιότητες που κλιμακώνουν τη διήγηση είναι ακόμη πιο πολύτιμες, γιατί δεν είναι μόνο προσωπικές. Λένε ακόμα την καθημερινή ιστορία ενός χωριού ή ενός νησιού: της Χίου. Λοιπόν, παράξενες συνενοχές πλέκονται με το χρόνο. Δεν είναι πια το παρόν μιας ζωής που φωτίζει το παρελθόν, όπως στις συνηθισμένες αυτοβιογραφίες, αλλά το αντίθετο. Είναι το παρελθόν, το παρελθόν της Δέσποινας Τομαζάνη, που γίνεται χρησμός, ο χρησμός της ζωής της που έχει ξαναβρεί. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΖακ Λακαριέρ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b219966.jpg","isbn":"978-960-576-669-6","isbn13":"978-960-576-669-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":216,"publication_year":2017,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2017-07-14","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":48,"extra":null,"biblionet_id":219966,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/to-amilhto-nero-482a0178-af82-4597-b940-f95427d3fd8f.json"},{"id":185207,"title":"Εκτός δικτύου","subtitle":null,"description":"Και μόνο για το κείμενο με τίτλο \"Ο ούτις και το ούτι\" θα πρέπει να διαβάσει κανείς το καινούργιο βιβλίο της Δέσποινας Τομαζάνη. Είναι ένα κείμενο τρυφερό, ακριβό, μοναδικό. \"Το φεγγάρι θα παίξει ούτι στις 28 Νοεμβρίου εδώ στη Χίο\". Τι καφενέδες, τι πρόσωπα, τι Αυγονυμούσηδες, τι όργανα που ανασαίνουν και γι’ αυτό δεν πεθαίνουν, όργανα ευαίσθητα, από ζωντανή ύλη! Αμ το άλλο, με το δεκάχρονο αγόρι που ερωτεύεται τη δασκάλα του και αφού της εξομολογείται τον έρωτά του, της αραδιάζει τα προσόντα του και ξαφνικά, την ώρα που φεύγει από τη σχολική αίθουσα, γυρίζει και της λέει απότομα, \"κι αν θες να μάθεις... ξέρω και μπουζούκι\"! Κι εκείνα τα υπέροχα \"Λόγια του μπαρ\" και το άλλο, \"Η νοσταλγία της ακοής\" με τα αγγίγματα ανθρώπου με άνθρωπο, τα χάδια, τις αγκαλιές, που τόσο μας λείπουν... Στο \"Εκτός δικτύου\" η Τομαζάνη δεν γράφει απλώς, αισθάνεται βαθιά. Και αυτό που αισθάνεται το εκφράζει κάθε στιγμή μ' έναν αναστεναγμό, μ’ ένα γέλιο, με μια γκριμάτσα οργής. Συνομιλεί συνεχώς με υπέροχα πράγματα, που σχεδόν τα 'χουμε ξεχάσει, χαίρεται ένα λιμάνι, ένα βράχο, μια δύση, πετιέται στη Χίο των παιδικών της χρόνων, διεκδικεί τα καριοφίλια του πεθαμένου θείου της, που τα οικειοποιήθηκε ο άπληστος γείτονας, έχει στο βλέμμα της ένα σωρό πουλιά, μυρμήγκια, ποντίκια των θεάτρων, σπίτια με ανοιχτά πορτοπαράθυρα, γυναίκες ερωτεύμενες με το κορμί τους γεμάτο τατουάζ... \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣυγκινητικό βιβλίο! \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΛευτέρης Παπαδόπουλος ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b188347.jpg","isbn":"978-960-336-940-0","isbn13":"978-960-336-940-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":203,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2013-05-17","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":48,"extra":null,"biblionet_id":188347,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/ektos-diktyou-1446f194-2c2b-498a-be67-01999630796e.json"}]