[{"id":110774,"title":"Η πρώτη πολιορκία της Κωνσταντινουπόλεως από τους Οθωμανούς (1394-1402)","subtitle":null,"description":"Η πολιορκία της Κωνσταντινουπόλεως από τους Οθωμανούς στο τέλος του 14ου αιώνα και στις αρχές του 15ου, σημαδεύει την αναπόφευκτη κατάληξη μιας περιόδου της Βυζαντινής ιστορίας, που χαρακτηρίζεται από επιταχυνομένη παρακμή. Έχοντας αρχίσει από το τέλος του 13ου αιώνα, η χειροτέρευση των εσωτερικών και εξωτερικών συνθηκών θα υπονομεύσει τελικά τα θεμέλια του Βυζαντινού κράτους. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από το κείμενο του βιβλίου)\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b113355.jpg","isbn":"960-8352-41-X","isbn13":"978-960-8352-41-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":283,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"16.0","price_updated_at":"2006-11-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Le premier siége de Constantinople par les Ottomans (1394-1402)","publisher_id":88,"extra":null,"biblionet_id":113355,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-prwth-poliorkia-ths-kwnstantinoupolews-apo-tous-othwmanous-13941402.json"},{"id":66948,"title":"Ο τελευταίος Βενετο-Οθωμανικός πόλεμος 1714-1718","subtitle":null,"description":"Μεταξύ του 15ου και του 18ου αιώνα η Ελλάδα υπήρξε το κύριο θέατρο των πολέμων μεταξή της Βενετίας και της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η τελική κατάληξη αυτών των συγκρούσεων ήταν η αποδυνάμωση των δύο δυνάμεων προς όφελος άλλων ευρωπαϊκών χωρών, όπως η Αυστρία και η Ρωσία. Η παρακμή της Βενετίας και της Οθωμανικής αυτοκρατορίας εκδηλώθηκε έντονα στον τελευταίο μεταξύ τους πόλεμο (1714-1718), που οδήγησε στην οριστική απομάκρυνση της Βενετίας από τις περισσότερες κτήσεις της στη νότιο Ελλάδα. Η αίγλη της Γαληνότατης Δημοκρατίας χάθηκε άδοξα εξαιτίας της απροθυμίας των Βενετών να στείλουν τις απαραίτητες δυνάμεις για την υπεράσπιση των κτήσεών τους, ενώ οι Έλληνες της νότιας Ελλάδας γνώρισαν και πάλι τα δεινά ενός πολέμου που γινόταν ερήμην τους. Το γόητρο της Βενετίας σώθηκε την ύστατη στιγμή χάρη στην αποτελεσματική υπεράσπιση της Κέρκυρας. Η συνθήκη ειρήνης επικύρωσε την επιβολή των Οθωμανών στον ελληνικό χώρο διασώζοντας ως μόνες αποικιακές κτήσεις της Γαληνότατης Δημοκρατίας στα νότια Βαλκάνια τα Ιόνια νησιά. Παράλληλα ανέδειξε ως πραγματικό νικητή του πολέμου την Αυστρία.\u003cbr\u003eΤο έργο παρακολουθεί μεθοδικά και συστηματικά τις βενετοτουρκικές σχέσεις από την περίοδο της προσωρινής ανακατάληψης της Πελοποννήσου από τους Βενετούς, με τη συνθήκη του Κάρλοβιτς (1699), μέχρι την οριστική απώλειά της, με τη συνθήκη του Πασσάροβιτς (1718). ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b68796.jpg","isbn":"960-206-502-8","isbn13":"978-960-206-502-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":512,"publication_year":2002,"publication_place":"Αθήνα","price":"30.0","price_updated_at":"2012-04-24","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"La dernière guerre entre la République de Venise et l' Empire Ottoman (1714-1718)","publisher_id":305,"extra":null,"biblionet_id":68796,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-teleutaios-benetoothwmanikos-polemos-17141718.json"},{"id":226690,"title":"Ιστορία του αρχαίου ελληνισμού","subtitle":"Από τη νεολιθική μέχρι και την αχαϊκή εποχή","description":"Η ιστορία του αρχαίου ελληνισμού κινείται σε ένα πλήθος τροχιών ανεξαρτήτων η μία από την άλλη, άλλοτε εξελισσομένων παράλληλα και συνυπαρχουσών και άλλοτε -που ατυχώς είναι πολύ συχνό- αλληλοσυγκρουομένων. Οι γνώσεις μας για τους ανθρώπους που προηγήθηκαν ημών, που έζησαν και δημιούργησαν στον ίδιο γεωγραφικό χώρο και των οποίων εξακολουθεί να ομιλείται η γλώσσα, στηρίζονται στα ελάχιστα διασωθέντα από το ογκωδέστατο γραπτό προϊόν του νου τους, στα σε διάφορες καταστάσεις σωζόμενα υλικά στοιχεία επί του εδάφους και κάτω από αυτό (ναούς, αγάλματα, κεραμικά, είδη καθημερινής χρήσης, όπλα) και φυσικά στην ερμηνεία από τους ικανώτατους ερευνητές του τομέα της αρχαιολογίας (προϊστορικής και μη) των ευρημάτων που φέρνει σε φως η αρχαιολογική έρευνα. Η παρούσα σύνθεση και προσπάθεια παρουσίασης μιας κατά το δυνατόν ορθής εικόνας του μακρινού ελληνικού παρελθόντος στηρίζεται σε σωζόμενες πηγές από εκείνες τις εποχές και στα λαμπρά ατομικά και συλλογικά έργα -από τον 19ο αιώνα μέχρι τις ημέρες μας- εξαιρέτων ερευνητών, ημεδαπών και μη. Η μελέτη του παρελθόντος είναι πάντοτε ωφέλιμη και επίκαιρη, δεν αποτελεί δε κοινό τόπο η ρήση ότι η γνώση αυτού, αλλά η καλή γνώση, μας βοηθά να αντιληφθούμε ποιοι είμαστε και προς τα πού βαδίζουμε.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b229761.jpg","isbn":"978-960-485-254-3","isbn13":"978-960-485-254-3","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":13293,"name":"Αρχαία Ιστορία και Πολιτισμός","books_count":1,"tsearch_vector":"'archaia' 'arhaia' 'arxaia' 'istoria' 'kai' 'ke' 'politismos'","created_at":"2018-08-29T06:00:27.137+03:00","updated_at":"2018-08-29T06:00:27.137+03:00"},"pages":420,"publication_year":2018,"publication_place":"Αθήνα","price":"31.0","price_updated_at":"2018-08-28","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":799,"extra":null,"biblionet_id":229761,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/istoria-tou-arxaiou-ellhnismou.json"},{"id":124765,"title":"Εδουάρδος Γίββων (1737-1794)","subtitle":"Ο ιστορικός της παρακμής και της πτώσεως της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας","description":"Το παρόν πόνημα αποτελεί προσπάθεια εξετάσεως του βίου και της προσφοράς στην επιστήμη της ιστορίας του Εδουάρδου Γίββωνος (1737-1794). Ο Άγγλος ιστορικός είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένος με την μελέτη της ιστορίας του μεσαιωνικού Ελληνισμού. Με τις ιδεολογικές θέσεις του και με την γιγαντιαία αναλυτική προσπάθεια που κατέβαλε, και το πολύτομο αποτέλεσμά της, επηρέασε άμεσα την εξέλιξη των βυζαντινών σπουδών κατά την εποχή του, και μέχρι περίπου τις πρώτες δεκαετίες του δέκατου ένατου αιώνα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚατά την μελέτη του βίου και της επιστημονικής προσφοράς του, δεν πρέπει να λησμονείται ότι ο Άγγλος ιστορικός ήταν γνήσιο τέκνο του Διαφωτισμού και των ιδεών που επήγασαν από την κοσμογονία της εποχής εκείνης. Ο ίδιος είναι παράγωγο του άμεσου πολιτικού και ιδεολογικού του περιβάλλοντος, του οποίου τις θέσεις και τις αρχές αντανακλά.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚαι φυσικά, τελειώνοντας, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι, πολλές φορές, ο μελετητής της ιστορίας, στην προσπάθεια στηρίξεως του οικοδομήματος που συνθέτει, εκούσια ή ακούσια, επηρεάζεται και καθοδηγείται, εκτός από την προσωπικότητά του, και από την πραγματικότητα και τις ανάγκες της εποχής του, όπως ο ίδιος τις αντιλαμβάνεται.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b127376.jpg","isbn":"978-960-6716-04-1","isbn13":"978-960-6716-04-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":99,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2008-04-10","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":88,"extra":null,"biblionet_id":127376,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/edouardos-gibbwn-17371794.json"},{"id":245846,"title":"Ιστορία του ρωμαϊκού κράτους","subtitle":null,"description":"Η Ρώμη είναι η πιο πετυχημένη πόλη-κράτος όλων των εποχών. Άρχισε ως μικροοικισμός στη νότιο όχθη του Τίβερη και μετατράπηκε σε ιδέα. Το πλησιέστερο παράδειγμα στην πόλη των καισάρων είναι η Αθήνα. Η πόλη του Περικλή μετατράπηκε και αυτή σε ιδέα, με απαιτήσεις πολιτιστικής παγκοσμιότητας σε νεώτερες εποχές. Η διαφορά μεταξύ των δύο έγκειται στο γεγονός ότι η πρώτη μετατράπηκε σε πολιτική ιδέα ή μάλλον ιδεώδες, η δεύτερη σε πνευματική. Η ένωση των δύο και η δημιουργία ενός κοινού πολιτισμού, στηριζόμενου σε δύο διαφορετικούς, αλλά αλληλοεξαρτώμενους πόλους, άγγιξε το υψηλότερο σημείο της μεταξύ της εποχής του Κικέρωνος και των Αντωνίνων αυτοκρατόρων, μετά τα μέσα του 2ου αιώνα μ.Χ. Ύστερα άρχισε η βραδεία, αλλά προοδευτικά επιταχυνομένη κάθοδος, η οποία τον 3ο αιώνα κατέληξε σε οξύτατη πολιτική και οικονομική κρίση, δίνοντας στη συνέχεια -προς το τέλος του αιώνα και μετά- θέση σε μια απέλπιδα προσπάθεια ανόρθωσης, στην υιοθέτηση μιας νέας θρησκευτικής ιδεολογίας, στην οριστική διάσπαση του ρωμαϊκού κόσμου σε δύο τμήματα (ανατολικό και δυτικό) και τελικά στην εξαφάνιση του δυτικού τμήματος. Φυσικά δεν χρειάζεται να τονισθεί ότι η ρωμαϊκή αυτοκρατορία δεν έσβησε στο τέλος του 5ου αιώνα, το 476. Το ανατολικό τμήμα της έζησε μέχρι τα μέσα του 15ου (μέχρι το 1453), δημιουργώντας πολιτισμό, μεταδίδοντάς τον και δίνοντας ζωή σε μια νέα ρωμαϊκή, χριστιανική οικουμένη στην ανατολική σλαβική Ευρώπη.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b247752.jpg","isbn":"978-960-485-084-6","isbn13":"978-960-485-084-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":null,"publication_year":2015,"publication_place":"Αθήνα","price":"63.0","price_updated_at":"2020-06-12","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":799,"extra":null,"biblionet_id":247752,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/istoria-tou-rwmaikoy-kratous.json"}]