[{"id":162375,"title":"Η ύλη και το πνεύμα","subtitle":null,"description":"Αγαπητέ μου φίλε, σε ευχαριστώ πολύ που μου επέτρεψες να διαβάσω το βιβλίο που πρόσφατα ολοκλήρωσες, με τίτλο \"Η ύλη και το πνεύμα\". Είναι ένα λαμπρό βιβλίο, το οποίο, κατά την άποψή μου, δεν έχει ανάλογό του σε ότι αφορά την περιεκτικότητα και το βάθος της ανάλυσής του. Η ριζοσπαστική σου προσέγγιση και ο εμβριθώς διαλεκτικός τρόπος με τον οποίο πραγματεύεσαι μια ευρεία γκάμα περίπλοκων προβλημάτων είναι υποδειγματικά, από κάθε πλευρά. Ελπίζω να το διαβάσουν πάρα πολλοί άνθρωποι, όχι μόνο στη Γαλλία και στην Ελλάδα, αλλά παντού. Γιατί ο τρόπος που διαπραγματεύεσαι τα ζητήματα, στη βάση της πιο σχολαστικής μελέτης της διαθέσιμης φιλοσοφικής και επιστημονικής βιβλιογραφίας, και το ότι μπαίνεις πάντα στην καρδιά του θέματος, καθιστούν το βιβλίο σου προσιτό στο ευρύτερο δυνατό αναγνωστικό κοινό, ακόμα και στα πιο εξεζητημένα ζητήματα -τα οποία, σύμφωνα με κάποιες στερεότυπες ιδεολογικές αντιλήψεις, αντιμετωπίζονται κατά κανόνα με απορία. Βρήκα εξαιρετικά διαφωτιστική την περιγραφή και αξιολόγησή σου για τη διαμάχη σχετικά με το \"Big Bang\"? επίσης, απόλαυσα πραγματικά τον φανταστικό \"Διάλογο μεταξύ Πλάνκ και Αινστάιν\" τον οποίο παραθέτεις στο τέλος του βιβλίου, γιατί αγγίζεις ένα ζήτημα που συνήθως αποφεύγεται σαν την πανούκλα στα φιλοσοφικά βιβλία. \u003cbr\u003eΡότσεστερ, Κέντ, 18 Απριλίου 2009\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eIstvan Meszaros, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Sussex, μέλος της Ακαδημίας Τεχνών της Βουδαπέστης \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕν αρχή, ην το \"θαυμάζειν\". Μυθικές κοσμογονίες και \"ορθολογικές\" κοσμολογίες επεχείρησαν να κατανοήσουν αυτό που υπάρχει. Και ήλθε μετά η Επιστήμη, άρνηση και κληρονόμος της φιλοσοφίας. Ο κλασικός ορθολογισμός είχε τα ιστορικά του όρια. Όμως, μετά από μια μακρά οδύσσεια δύο χιλιάδων χρόνων, το ανθρώπινο πνεύμα άρχισε να θέτει ερωτήματα στη Φύση, με νέα μέσα: Είχε έλθει η ώρα της Επιστήμης και του Λόγου. Εντούτοις, τέσσερις αιώνες μετά τον Γαλιλαίο, νέες μορφές ανορθολογισμού, παλαιές και νέες μορφές δεισιδαιμονιών, εξακολουθούν να δεσπόζουν στο πεδίο της Ιδεολογίας. Από τη μια μεριά ο επιστημονισμός, η ξηρότητα του θετικισμού και ένα πλήθος αντιρεαλιστικών ρευμάτων. Από την άλλη, νέες μορφές χυδαίου ή ψευδοεπιστημονικού μυστικισμού. Τέλος, στη \"μεταμοντέρνα\" εποχή μας, ο νέος γνωσιοθεωρητικός σχετικισμός και οι νέες αναγγελίες του θανάτου της φιλοσοφίας και κάθε \"μεγάλης αφήγησης\". \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ χαρακτήρας αυτού του βιβλίου δεν είναι πολεμικός. Στόχος του είναι να διαμορφώσει μια μονιστική-υλιστική αντίληψη για τον κόσμο, με την ανάλυση και τη φιλοσοφική αξιοποίηση των φυσικών επιστημών.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b165398.jpg","isbn":"978-960-325-919-0","isbn13":"978-960-325-919-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":379,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"22.0","price_updated_at":"2011-04-18","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"La Matière et l’ esprit","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":165398,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-ylh-kai-to-pneuma.json"},{"id":194565,"title":"Χώρος και χρόνος","subtitle":"Η συνεχιζόμενη αναζήτηση","description":"Ο μύθος υπήρξε η πρώτη μορφή \"κοσμοθεωρίας\". Στο ανιμιστικό σύμπαν των πρωτόγονων λαών, ανθρωπόμορφα όντα καθόριζαν τα φυσικά φαινόμενα και τη μοίρα των ανθρώπων. Υπερβαίνοντας τις ανιμιστικές κοσμογονίες, οι προσωκρατικοί επιχείρησαν να ερμηνεύσουν τα φυσικά φαινόμενα με φυσικά αίτια. Οι φυσιοκρατικές κοσμολογίες τους αποτέλεσαν την ιστορική-διαλεκτική άρνηση των αρχέγονων κοσμογονιών.\u003cbr\u003eΜετά από δύο χιλιάδες χρόνια περίπου, είχε έλθει η ώρα της επιστήμης, η οποία, με τη σειρά της, αποτέλεσε τη διαλεκτική άρνηση και υπέρβαση των ορθολογικών κοσμολογιών και γενικότερα της φιλοσοφίας.\u003cbr\u003eΜε αφετηρία τη μακροσκοπική εποπτεία και την πράξη, η επιστήμη συγκρότησε ένα σώμα γνώσεων με συγκεκριμένο περιεχόμενο, με ποιοτικά χαρακτηριστικά και με ποσοτικές σχέσεις. Η επιστήμη, μορφή κοινωνικής πρακτικής, διαδικασία χωρίς τέλος, είναι κατεξοχήν ιστορική επιστήμη: από το μακρόκοσμο στο άτομο και στο μόριο, στα μικροσωμάτια, στον ατομικό πυρήνα και, σήμερα, στο υποκβαντικό επίπεδο. Από την άλλη: μεγάκοσμος, αστέρες, πλανητικά συστήματα, γαλαξίες, σμήνη γαλαξιών, τεράστιες συσσωρεύσεις ύλης, σχηματισμοί μήκους δισεκατομμυρίων ετών φωτός. Ύλη: ανεξάντλητη σε έκταση και σε βάθος. Χωρίς αρχή και χωρίς τέλος.\u003cbr\u003eΑπειρότητα της ύλης στο χώρο και στο χρόνο. Θέση μη αποδείξιμη. Αλλά γιατί η ύλη και όχι το τίποτα; Η αντικειμενικότητα και η αυθυπαρξία της ύλης είναι αρχές (principes). Ως αρχές, τίθενται. Δεν αποδεικνύονται. Αλλά: 1)Συνάγονται ως η γενίκευση και η θεωρητική υπέρβαση της εμπειρίας, και 2) είναι οι μόνες οι οποίες δεν οδηγούν σε αντιφάσεις. Το αριστοτελικό \"θαυμάζειν\" έχει ικανοποιηθεί; Αν ναι, τότε ο άνθρωπος έχει συλλάβει το άπειρο. Όπερ άτοπον!","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b197745.jpg","isbn":"978-960-505-111-2","isbn13":"978-960-505-111-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":320,"publication_year":2014,"publication_place":"Αθήνα","price":"17.0","price_updated_at":"2014-11-17","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":197745,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/xwros-kai-xronos-23618114-ff7c-4558-9b5c-978c95e3e967.json"},{"id":79341,"title":"Δρόμοι της διαλεκτικής","subtitle":null,"description":"\"Δρόμοι της διαλεκτικής\". Γιατί \"δρόμοι\"; Επειδή η Διαλεκτική δεν είναι σύστημα κλειστό στον ιστορικό χρόνο, όπως τα θεωρητικά συστήματα. Η διαλεκτική αντίληψη της φύσης και της κοινωνίας αναπτύσσεσται -ή πρέπει να αναπτύσσεται- σε ενδογενή αλληλεπίδραση με το γίγνεσθαι των επιστημών και το σύνολο της κοινωνικής πρακτικής.\u003cbr\u003eΤί σημαίνει όμως διαλεκτική; Στην ελληνική αρχαιότητα σήμαινε κυρίως την τέχνη της συζήτησης. Ήδη όμως στους Προσωκρατικούς, και κυρίως στον Ηράκλειτο, αναδεικνύεται η γνωσιολογική και η οντολογική συνιστώσα της διαλεκτικής. Η τριπλή όψη -μέθοδος, θεωρία της γνώσης, θεωρία του Είναι- υπάρχει ήδη ρητά στην εγελιανή φιλοσοφία και στο έργο των κλασικών του μαρξισμού. Διαλεκτική σημαίνει μελέτη της κίνησης, τόσο της φύσης και της κοινωνίας όσο και της γνώσης. Στην υλιστική διαλεκτική η μέθοδος, η θεωρία της γνώσης και η θεωρία του Είναι συνιστούν όψεις μιας αδιαίρετης ολότητας, χωρίς να ταυτίζονται.\u003cbr\u003eΤο βιβλίο αυτό επιχειρεί να διαπραγματευθεί ορισμένα βασικά και επίκαιρα προβλήματα με βάση το έργο των κλασικών του μαρξισμού αλλά και νεότερων μαρξιστών και -προφανώς- τα δεδομένα των επιστημών της εποχής μας. Έτσι, μετά από ένα εισαγωγικό κεφάλαιο για τις προϋποθέσεις της εμφάνισης της μαρξιστικής φιλοσοφίας και ένα δεύτερο για τη μαρξιστική κριτική της φιλοσοφίας του Χέγκελ, επιχειρείται, μέσα από τη μελέτη ειδικών και επίκαιρων προβλημάτων, να αναδειχθούν όψεις της διαλεκτικής-υλιστικής κοσμοαντίληψης. Ο τίτλος του βιβλίου, \"Δρόμοι της διαλεκτικής\", υπογραμίζει αυτή τη διπλή, ιστορική και \"συστηματική\" διαπραγμάτευση. Αντιστοιχεί στους \"δρόμους\" μέσα από τους οποίους η νόηση \"ιδιοποιείται\" το Είναι.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b81368.jpg","isbn":"960-325-501-7","isbn13":"978-960-325-501-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":413,"publication_year":2003,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":81368,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/dromoi-ths-dialektikhs.json"},{"id":99831,"title":"Το αειθαλές δέντρο της γνώσεως","subtitle":"Επιστήμες και κοσμοθεωρία","description":"Μπροστά στη βάρβαρη πραγματικότητα, η επιστήμη και η φιλοσοφία μπορούν να αποτελέσουν καταφύγιο. Έναν προσωπικό χώρο γαλήνης και πνευματικής έξαρσης. Ωστόσο, πρέπει να είναι κανείς ακρωτηριασμένος ατομιστής, για να αναζητήσει κάποιο προσωπικό καταφύγιο σε μια εποχή η οποία εγκυμονεί πλανητικές καταστροφές αλλά, παρ' όλα όσα συνέβησαν, δημιουργεί και τις \"αντικειμενικές\" επί του παρόντος δυνατότητες για υπέρβαση της σημερινής βαρβαρότητας.\u003cbr\u003eΣτόχος του βιβλίου είναι να αναδείξει συγκεκριμένα την ενότητα των επιστημών με τη φιλοσοφία, η οποία μεταβάλλεται ιστορικά και συνυπάρχει με την καταστατική διαφορά τους. Τη δυνατότητα μιας κοσμοθεωρίας συγκροτημένης μέσα από τη φιλοσοφική καταξίωση του κεκτημένου των επιστημών, μέσα από την ανάλυση ειδικών περιοχών της επιστήμης. Ταυτόχρονα το βιβλίο επιχειρεί να αναδείξει και να ερμηνεύσει την άνθηση του νεότερου φυσικού ιδεαλισμού και του μυστικισμού, οι οποίοι υποτίθεται ότι θεμελιώνονται στις σύγχρονες φυσικές θεωρίες. Ιδεαλιστικές ή μυστικιστικές κοσμοθεωρήσεις ιδιοποιούνται τα δεδομένα των επιστημών για να θεμελιώσουν τα δόγματά τους. Με την προσαρμογή των δεδομένων της σε κάποιο ιδεολογικό σχήμα, η επιστήμη μπορεί να γίνει θεραπαινίς ανορθολογικών δοξασιών. Αλλά προπαντός: το βιβλίο θα επιχειρήσει να θεμελιώσει τη δυνατότητα για μια υλιστική θεωρία του Είναι, και για μια σύγχρονη Διαλεκτική της Φύσης ειδικότερα. Τέλος, για έναν σύγχρονο ορθολογισμό, ο οποίος θα ενσωματώνει τα βιώσιμα στοιχεία του αστικού ορθολογισμού, ενώ ταυτόχρονα θα συνιστά την ιστορική του άρνηση, τόσο γνωσιακά, όσο και από την οπτική από την οποία αντιμετωπίζει την πραγματικότητα. [...]","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b102361.jpg","isbn":"960-325-611-0","isbn13":"978-960-325-611-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":400,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"21.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":102361,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/to-aeithales-dentro-ths-gnwsews-e83985c8-ce1e-430f-96f0-85b55d40e81b.json"}]