[{"id":129593,"title":"Φιοντόρ Ντοστογιέσφκι: Τα γυμνά μάτια","subtitle":"ή το πώς να ζει κανείς με τον μπαλτά","description":"Τα \"Γυμνά μάτια\" του Θανάση Τριαρίδη είναι ένα δοκίμιο (ή κάτι σαν δοκίμιο -συχνά στιχουργημένο· ίσως σχεδίασμα;) για τον Ντοστογιέφσκι. Μια πλακέτα 48 σελίδων από τις εκδόσεις \"Σαιξπηρικόν\". \u003cbr\u003eΕίναι το πρώτο βιβλίο μιας σειράς με συγκεκριμένη μορφολογία που ξεκινάνε οι εκδόσεις \"Σαιξπηρικόν\", η οποία θα επικεντρωθεί σε κείμενα που βρίσκονται (: εξοκέλλουν) στο μεταίχμιο των λογοτεχνικών ειδών. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"...Η νύχτα αυξάνεται. Είμαστε πλασμένοι για την αγάπη. Διαβάζω τις μαρτυρίες από τα δίδυμα του Μέγκελε - τα παιδιά στα οποία ο Μέγκελε έκανε ευγονικά πειράματα. Ο Μέγκελε μας αγαπούσε - τον είχαμε για πατέρα μας. Η Κόλαση είναι μια θρησκευτική εφεύρεση - οι άνθρωποι καίγονται από τους ανθρώπους, μόνο από τους ανθρώπους. Εντωμεταξύ η αγάπη. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ αγάπη στο στομάχι της Κόλασης. Μια αστραπή στο δόντι του σκύλου. Μια αστραπή στο δόντι του ήσκιου (που κάποτε ήταν ο σκύλος). Να ξαναδιαβάζεις τα βιβλία μέχρι το τέλος. Να πεθάνεις με τα μάτια ανοιχτά. Κι όταν σου τα κλείνουν, συντονισμένοι στην εθιμοτυπία, αυτά να μένουν κοκαλωμένα. Σαν τα μάτια του έφηβου κούρου, που τα έφαγαν τα ψάρια στο βυθό. \"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e[Μισή ανάσα να αργούσε θα 'χαμε φιληθεί.]","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b132217.jpg","isbn":"978-960-89654-5-4","isbn13":"978-960-89654-5-4","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":431,"name":"Δοκίμιο","books_count":139,"tsearch_vector":"'dokimio'","created_at":"2017-04-13T00:55:34.505+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:55:34.505+03:00"},"pages":45,"publication_year":2008,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"6.0","price_updated_at":"2008-06-05","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1953,"extra":null,"biblionet_id":132217,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/fiontor-ntostogiesfki-ta-gymna-matia.json"},{"id":134593,"title":"Ich bebe","subtitle":"Όταν οι αμαξάδες μαστιγώνουν τ' άλογα: Ανιστόρηση του τρόμου μου","description":"Το πρωινό της 3ης Ιανουαρίου του 1889 στην πλατεία του Καρόλου Αλβέρτου στο Τορίνο ένας αμαξάς μαστιγώνει το άλογό του. Ο περαστικός Φρειδερίκος Νίτσε ορμάει κλαίγοντας κι αγκαλιάζει το λαιμό του ζώου. Αμέσως μετά, σωριάζεται καταγής. Ήταν το σημείο μηδέν της διανοητικής του κατάρρευσης -ή του ολοκληρωτικού του επαναπροσδιορισμού-, έντεκα χρόνια πριν τον βιολογικό του θάνατο, τον Αύγουστο του 1900. Τριάμισι χρόνια αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 1892, ο Νίτσε βρίσκεται παράλυτος στο κρεβάτι του και βυθισμένος στην ασυνειδησία: όταν η μητέρα του τον ρωτάει, κατά τη συνήθειά της, \"Μ' αγαπάς;\", εκείνος επιμένει να απαντάει, αντί για \"Ich liebe\" (σε αγαπώ), \"Ich bebe\" (που σημαίνει τρέμω). Λανθάνουσα γλώσσα ενός σβησμένου νου;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕικοσιεννιά χρόνια μετά, το φθινόπωρο του 1921, προβάλλεται στους κινηματογράφους της Αμερικής η ταινία του Τσάρλι Τσάπλιν \"Το Χαμίνι\" (\"The Kid\"). Στα πρώτα λεπτά της ταινίας ο Σαρλό βρίσκεται στο ρείθρο του δρόμου, με ένα ανεπιθύμητο, παρατημένο μωρό στα χέρια - ενώ το βλέμμα του πέφτει στη σχάρα του υπονόμου...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο \"Ich bebe\" είναι μια στιχουργημένη αφήγηση (ένα \"μετα-μυθιστόρημα\") σε 60 (συν 2) Κεφάλαια, όπου ένας έντρομος αφηγητής επιχειρεί να πλανηθεί ανάμεσα στα δύο αυτά γεγονότα - ανάμεσα στον Νίτσε που αγκαλιάζει το λαιμό του αλόγου και στον Σαρλό που, κρατώντας το έρημο μωρό, αναμετρά τον υπόνομο... Η περιπλάνηση του αφηγητή ξεκινά από τον μυθολογικό χρόνο, από τον Όμηρο, τον Αίσωπο και τις λογής μπαγαποντιές των αθανάτων, και ξεβράζεται στην επερχόμενη ιστορία - φέρ' ειπείν, στα πτώματα των πνιγμένων μεταναστών στη θάλασσα. Ενδιαμέσως, οι ανάγκες και οι απάτες των ανθρώπων: το μέλι του Ηράκλειτου, η απελπισία του Πλάτωνα, οι κουρελήδες που περπάτησαν στις όχθες της λίμνης Γενησαρέτ, ο Φραγκίσκος και ο Μποτιτσέλι, ο Γαβριάς και ο Παζολίνι, οι στερνές ματιές του Καβάφη, οι αστρολόγοι του Βαγιαζίτ, ο δήμιος του Τζορντάνο Μπρούνο...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ αφηγητής πασχίζει να ανιστορήσει \"το μεγάλο βιβλίο που λένε πως περιέχει τα πάντα\", να ξαναστήσει τον κόσμο ως διαδοχή σωμάτων και όχι ως διαδοχή θανάτων. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜετά τα \"Μελένια λεμόνια\", ο Τριαρίδης καταθέτει ένα κείμενο που τρέμει εξίσου σε κάθε του σελίδα. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b137259.jpg","isbn":"978-960-402-340-0","isbn13":"978-960-402-340-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":242,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2011-07-13","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":344,"extra":null,"biblionet_id":137259,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/ich-bebe.json"}]