[{"id":43118,"title":"Χάος και πιθανολογική αιτιότητα","subtitle":"Μεταξύ προκαθορισμού και τύχης: Μια σπουδή των φυσικών εννοιών και αρχών","description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b44288.jpg","isbn":"960-288-044-9","isbn13":"978-960-288-044-9","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":3291,"name":"Φιλοσοφία και Επιστήμες","books_count":2,"tsearch_vector":"'episthmes' 'epistimes' 'filosofia' 'filosophia' 'kai' 'ke' 'philosofia'","created_at":"2017-04-13T01:18:21.129+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:18:21.129+03:00"},"pages":351,"publication_year":1997,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"15.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":497,"extra":null,"biblionet_id":44288,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/xaos-kai-pithanologikh-aitiothta.json"},{"id":191078,"title":"Σχόλια στα ποιήματα των συλλογής \"Υψικάμινος\" του Ανδρέα Εμπειρίκου","subtitle":null,"description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b194241.jpg","isbn":"978-960-463-264-0","isbn13":"978-960-463-264-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":398,"publication_year":2014,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"18.0","price_updated_at":"2014-04-28","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":393,"extra":null,"biblionet_id":194241,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/sxolia-sta-poihmata-twn-sylloghs-ypsikaminos-tou-andrea-empeirikou.json"},{"id":141146,"title":"Ο Ηράκλειτος, ο κόσμος και ο Θεός","subtitle":"Γνωσιολογία, κοσμολογία και το πρόβλημα της ζωής και του θανάτου","description":"Ο Ηράκλειτος ο Εφέσιος (540-480) είναι από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους όλων των εποχών. Από το έργο του \"Περί Φύσεως\" διασώθηκαν περίπου 130 αποσπάσματα, μικρές φράσεις στις οποίες διατύπωσε τις ιδέες του για θέματα που αφορούν στη γνωσιολογία, στην κοσμολογία και στα ανθρώπινα πράγματα. Το ύφος του είναι λιτό, περιεκτικό, ποιητικό· πολλές φορές οι εκφράσεις που χρησιμοποιεί παραπέμπουν σε χρησμούς των μαντείων - λέγεται ότι είχε γνωρίσει μία Σίβυλλα στην περιοχή του ακρωτηρίου της Ερυθραίας (αρχαία Ιωνία): το νόημα πολλές φορές είναι διφορούμενο, καθώς προτιμά να υπαινίσσεται παρά να μιλά αναλυτικά. Για τον λόγο αυτόν έχει χαρακτηριστεί αινικτής και σκοτεινός.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο βιβλίο αυτό γίνεται μια προσπάθεια να διατυπωθεί μια νέα, ως ένα βαθμό, ερμηνεία της σκέψης του Εφέσιου, κυρίως σε ό,τι αφορά στην κοσμολογία του. Υποστηρίζεται ότι ο Ηράκλειτος, συνδέοντας τον προβληματισμό του πάνω στο θέμα της ανθρώπινης κατάστασης -κυρίως στο πρόβλημα της ζωής και του θανάτου- με το κοσμολογικό πρόβλημα, οδηγήθηκε στη διατύπωση μιας θεωρίας διαδοχικών συμπάντων: το υπάρχον σύμπαν οδηγείται στη φθορά, η τάξη που βλέπουμε διαλύεται μέσα από μια οιονεί εκπύρωση, για να ξεκινήσει και πάλι μια ανάδυση ενός νέου σύμπαντος - αυτό επαναλαμβάνεται συνεχώς και στο διηνεκές. Για την ερμηνεία αυτήν παρουσιάζονται νέα στοιχεία, που αντλούνται τόσο από τα ίδια τα αποσπάσματα του Ηρακλείτου όσο και από σχόλια των Αριστοτέλη, Θεοφράστου, Κλήμεντα καθώς και άλλων δοξογράφων της αρχαιότητας, με μια αναφορά και στα ευρήματα από τη μελέτη του Παπύρου του Δερβενίου. Γίνεται επίσης εκτενής αναφορά στα σχόλια και τις αναλύσεις νεότερων μελετητών. Παράλληλα, παρουσιάζονται και τα επιχειρήματα εκείνων που υποστηρίζουν την άλλη ερμηνεία, σύμφωνα με την οποία το σύμπαν είναι ένα και μοναδικό, μέσα στο οποίο συμβαίνουν μεταβολές με τη διατήρηση πάντα μιας ισορροπίας, έτσι ώστε να μην οδηγείται το σύμπαν σε φθορά και διάλυση. Όσον αφορά στην έννοια της εκπύρωσης, η άποψη που εδώ υποστηρίζεται είναι ότι δεν είναι αποδεκτή μια ολική εκπύρωση, αλλά μια οιονεί εκπύρωση, που οδηγεί σε μια διάλυση του κόσμου, όπως τον βλέπουμε γύρω μας, σε μια κατάσταση συνύπαρξης των βασικών στοιχείων του κόσμου, όπου όμως το πυρ βρίσκεται σε πολύ μεγαλύτερη αναλογία από τα άλλα στοιχεία, τη θάλασσα και τη γη: σε μια κατάσταση που ο Ηράκλειτος περιέγραψε ως τον κάλλιστο κόσμο, που είναι σάρμα εική κεχυμένον (απ. 124). \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Ηράκλειτος ασχολήθηκε, ίσως κυρίως, με τα ανθρώπινα προβλήματα: μίλησε για τον θεό, τους θεούς, την ψυχή, τη ζωή και τον θάνατο, τη μετά θάνατον ζωή, τα μυστήρια και τις λατρείες. Για όλα αυτά δίνεται μια ανάλυση του πνεύματος με το οποίο ο Εφέσιος τα αντιμετώπισε και έδωσε απαντήσεις, οι οποίες βρίσκονται μέσα στο γενικότερο πλαίσιο προβληματισμού των Ιώνων φιλοσόφων. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b143840.jpg","isbn":"978-960-256-672-5","isbn13":"978-960-256-672-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":530,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"26.0","price_updated_at":"2009-06-10","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":31,"extra":null,"biblionet_id":143840,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-hrakleitos-kosmos-kai-theos.json"},{"id":174601,"title":"Παρμενίδης","subtitle":"Ένας φιλόσοφος του είναι και του γίγνεσθαι","description":"Η γενική πεποίθηση σε ό,τι αφορά τη φιλοσοφία του Ηρακλείτου και του Παρμενίδη είναι ότι οι δύο αυτοί προσωκρατικοί φιλόσοφοι αποτελούν τους δύο αντίθετους πόλους ενός \"φιλοσοφικού διπόλου\", το οποίο συνιστούν οι έννοιες του γίγνεσθαι και του είναι.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ συγγραφέας στο βιβλίο αυτό υποστηρίζει την ιδέα ότι παρά τις υπάρχουσες διαφορές υπάρχουν και σημαντικές ομοιότητες στο έργο των δύο αυτών φιλοσόφων. Η πεποίθησή του είναι ότι στο έργο του Ηρακλείτου, παράλληλα με το γίγνεσθαι, είναι παρόν και το είναι, με την επισήμανση ότι εκεί η ιδέα της μεταβολής είναι κυρίαρχη, ένας παγκόσμιος νόμος που διέπει τόσο το σύνολο του κοσμολογικού σχήματος του Εφέσιου όσο και τις εξελίξεις που συμβαίνουν στο υπάρχον σύμπαν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτην περίπτωση του Παρμενίδη, η ίδια η διάρθρωση του έργου του, που αποτελείται από δύο μέρη, την Αλήθεια και τη Δόξα, τονίζει τις δύο διαφορετικές προσεγγίσεις του Ελεάτη στην ίδια πραγματικότητα, η μία από τις οποίες (στο Α΄ Μέρος, την Αλήθεια) είναι δυνατή μόνο μέσω της νόησης, ενώ η άλλη (στο Β΄ Μέρος, τη Δόξα) είναι μία προσέγγιση η οποία συνδυάζει τα δεδομένα των αισθήσεων με τη λογική επεξεργασία τους από τον φιλόσοφο που έδωσε ορθές ερμηνείες σε συγκεκριμένα κοσμολογικά και ανθρωπολογικά προβλήματα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ επιδίωξη στο πόνημα αυτό είναι να δειχθεί ότι υπάρχει μια βαθύτερη σχέση ανάμεσα στα δύο μέρη του Ποιήματος του Παρμενίδη, μια σχέση που αφορά επίσης στο πρόβλημα της σύνδεσής του είναι με το γίγνεσθαι.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b177700.jpg","isbn":"978-960-256-706-7","isbn13":"978-960-256-706-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":385,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"22.0","price_updated_at":"2012-04-03","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":31,"extra":null,"biblionet_id":177700,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/parmenidhs.json"}]