[{"id":129372,"title":"Ψυχοθεραπεία και τέχνη στην απεξάρτηση","subtitle":"Το \"παράδειγμα\" του 18 Άνω","description":"Στο 18 Άνω, τη μεγαλύτερη δημόσια Μονάδα Απεξάρτησης στην Ελλάδα, η ανθρωποκεντρική, ψυχοκοινωνική προσέγγιση του εξαρτημένου ατόμου, με τη διαλεκτική ως κύριο μεθοδολογικό εργαλείο και τη θεραπευτική ομάδα ως συλλογικότητα, διαμορφώνεις του αναγκαίους όρους για την ανάπτυξη του θεραπευτικού πλαισίου της απεξάρτησης.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο 18 Άνω, η Ψυχοθεραπεία και η Τέχνη, στη διαλεκτική τους σχέση, δημιουργούν έναν καταπληκτικό αστερισμό ομάδων, κινητοποιώντας τις τόσο ελλειμματικές στον τοξικομανή διαδικασίες της συμβολοποίησης, της επανάκτησης δηλαδή του κόσμου των συμβόλων και της κοινωνικής ατομικότητας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚατά τη διάρκεια του ταξιδιού της απεξάρτησης, ως διαδικασίας απελευθέρωσης από κάθε είδους δεσμά, ο τοξικομανής αποκτά πρόσβαση στο συμβολικό και το φανταστικό, στην πνευματική ζωή και την κουλτούρα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓίνεται ικανός να ανακαλύπτει κάθε στιγμή το καινούργιο νόημα, που αποκτούν γι' αυτόν τα πράγματα και η ζωή του βγαίνοντας από το κοινωνικό περιθώριο και συμμετέχοντας ενεργητικά στο κοινωνικό γίγνεσθαι, γίνεται ικανός να οργανώνει την καινούργια ζωή του με άξονα την αντίστασή του στις δυνάμεις της βιοεξουσίας και σε κάθε μορφή κοινωνικού ελέγχου, κάθε μορφή συντήρησης της εξάρτησής του, μέσα από τη φυλακή ή τη νόμιμη χορήγηση υποκατάστατων.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτην Τέχνη ο τοξικομανής βρίσκει το κλειδί για να ξεκλειδώσει τον πλούσιο, αλλά ερμητικά κλειστό μέχρι τώρα, ψυχικό του κόσμο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜε τη ζωγραφιά, το γλυπτό, τη μουσική, την ποίηση, το θέατρο, τη φωτογραφία κατακτά, μέσα στις ομάδες, τη δυνατότητα να εκφράζεται, να δημιουργεί, να ηρεμεί, να κάνει σχέσεις, να χαίρεται τη ζωή του. Ανακαλύπτει σ' αυτή την πορεία τις άγνωστες μέχρι τώρα καλλιτεχνικές ικανότητές του και όλους τους λόγους που τον κάνουν να ελπίζει και να αγωνίζεται. Συνειδητοποιεί ότι έχει και ο ίδιος αξία, που αναγνωρίζεται, ότι δεν είναι \"ένα τίποτα\", όπως πίστευε πριν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣιγά σιγά ανοίγει το δικό του παράθυρο στον κόσμο...\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b131995.jpg","isbn":"978-960-325-750-9","isbn13":"978-960-325-750-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":248,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"17.0","price_updated_at":"2008-05-28","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":131995,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/psyxotherapeia-kai-texnh-sthn-apeksarthsh.json"},{"id":220311,"title":"Παρίες ανάμεσα στους παρίες","subtitle":"Τοξικομανείς και ψυχοπαθολογία","description":"Οι τοξικομανείς με ψυχοπαθολογία είναι οι διπλά \"αποκλίνοντες\", οι διπλά στιγματισμένοι άνθρωποι, γυναίκες και άντρες, στην πλειονότητά τους νεαρής ηλικίας, από όλα τα κοινωνικά στρώματα, που ο αριθμός τους μεγαλώνει καθημερινά, αποδέκτες μιας βάρβαρης, ρατσιστικής αντιμετώπισης από τους θεσμούς και τους φορείς, παρίες ανάμεσα στους παρίες. Αυτοί οι άνθρωποι θεωρούνται ανεπιθύμητοι από τις ψυχιατρικές δομές -δημόσιες και ιδιωτικές- και τις κοινωνικές υπηρεσίες. Είναι οι περιπτώσεις που παραπέμπονται από τη μια υπηρεσία στην άλλη, ακόμα και όταν έχουν το χαρακτήρα του επείγοντος, ακόμα και έπειτα από μια απόπειρα αυτοκτονίας ή άλλη πράξη απελπισίας. Τα ψυχιατρικά νοσοκομεία \"δεν δέχονται τοξικομανείς\". Οι θεραπευτικές κοινότητες κατά κανόνα, εκτός κάποιων εξαιρέσεων, \"δεν δέχονται ψυχιατρικά περιστατικά\". Τελικά, κανείς δεν γνωρίζει πού ανήκουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓια όσους λοιπόν φαίνεται πως δεν ανήκουν πουθενά, όσους δεν βρίσκουν τόπο να σταθούν, τους παρίες της κοινωνίας, του ψυχιατρικού συστήματος και των προγραμμάτων απεξάρτησης, για αυτούς γίνεται λόγος σε αυτό το βιβλίο. Για εκείνους που όλοι τούς θεωρούν \"δύσκολους ασθενείς\", \"χωρίς αίτημα θεραπείας\", \"με κακή πρόγνωση\" και ως προς την ψυχική διαταραχή και ως προς την απεξάρτηση. Για όσους η κλινική μας εμπειρία αποδεικνύει ότι η θεραπευτική σχέση μέσα στο κατάλληλο θεραπευτικό πλαίσιο, όπου λειτουργεί ένας \"αστερισμός ομάδων\", κατά την έκφραση του Felix Guattari, με κύριο εργαλείο την ψυχοθεραπεία και την Τέχνη σε διαλεκτική σχέση, μπορεί να διαμορφώσει όλους τους όρους θεραπείας, δηλαδή τη μεταμόρφωσή τους σε κοινωνικά υποκείμενα, υποκείμενα χειραφέτησης και υποκείμενα δημιουργίας, χωρίς εξαρτήσεις και χωρίς ψυχοπαθολογικές εκδηλώσεις.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο βιβλίο παρουσιάζονται κάποιες κλινικές περιπτώσεις, αντιπροσωπευτικές των ψυχιατρικών νοσολογικών οντοτήτων που συναντάμε πιο συχνά σε αυτόν το χώρο (ψυχώσεις, συναισθηματικές διαταραχές, παθολογικές προσωπικότητες).","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b223368.jpg","isbn":"978-960-505-305-5","isbn13":"978-960-505-305-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":null,"publication_year":2017,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":223368,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/paries-anamesa-stous.json"},{"id":102513,"title":"Η περίπτωση Ευρυδίκη","subtitle":"Κλινική της τοξικομανίας","description":"Η κλινική περίπτωση που παρουσιάζουμε είναι αντιπροσωπευτική και συνάμα εξαιρετική. Πρόκειται για το ιστορικό μιας τοξικομανούς, της Ευρυδίκης, που περιπλανήθηκε στον κόσμο των ναρκωτικών επί δέκα και πλέον χρόνια, βίωσε την οδύνη σε όλες τις εκφάνσεις της και κατάφερε, μέσα από τη θεραπεία της, να βγει σώα και να ξεκινήσει μια καινούργια ζωή, \"καθαρή\" και δημιουργική. \u003cbr\u003eΗ ιδιαιτερότητα της περίπτωσης έγκειται, πέραν των άλλων, στο γεγονός ότι η ζωή της παρουσιάζεται μέσα από δικά της κείμενα. Μια δυσκολία στην ομιλία της του τύπου της βραδυγλωσσίας (βατταρισμός) την οδήγησε στην επιλογή του γραπτού λόγου, ως μέσου επικοινωνίας κατά την ψυχοθεραπευτική διαδικασία. Είχε ήδη περάσει ένας χρόνος από τότε που εντάχθηκε στο πρόγραμμα, συμμετείχε κανονικά στις ομάδες, παραμένοντας \"καθαρή\". Όμως οι υποτροπές μελών της ομάδας της και ο φόβος ότι μπορεί να υποτροπιάσει και η ίδια την έκαναν να ζητά με πείσμα να συνεχίσει την ατομική της ψυχοθεραπεία. Τα κείμενα της είναι τα παράθυρα που μας ανοίγει η ίδια για να ρίξουμε μια ματιά στον ψυχικό της κόσμο. \u003cbr\u003eΤα κείμενα αυτά καλύπτουν βασικά την περίοδο 1991-1992, οπότε και ολοκληρώθηκε η θεραπεία της, ενώ στα επόμενα τέσσερα χρόνια γράφτηκε ένα κείμενο το χρόνο. Παρατίθενται αυτούσια στο μεγαλύτερο μέρος τους. \u003cbr\u003eΤο βιβλίο περιγράφει αυτό το συναρπαστικό ταξίδι στα έγκατα της ψυχής της Ευρυδίκης, στους δαιδαλώδεις διαδρόμους του ψυχικού της λαβυρίνθου και επιχειρεί να εισαγάγει τον αναγνώστη στην κλινική της τοξικομανίας.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b105052.jpg","isbn":"960-325-627-7","isbn13":"978-960-325-627-4","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":6943,"name":"Ψυχανάλυση και Ψυχιατρική","books_count":1,"tsearch_vector":"'kai' 'ke' 'psixanalysh' 'psixiatrikh' 'psuxanalysh' 'psuxiatrikh' 'psyxanalysh' 'psyxiatrikh'","created_at":"2017-04-13T01:51:49.024+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:51:49.024+03:00"},"pages":158,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":105052,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-periptwsh-eurydikh.json"},{"id":189474,"title":"Ταπείνωση και ντροπή","subtitle":"Γυναίκες ταξικομανείς","description":"Στην εποχή μας πυκνώνουν οι στρατιές των αποκλεισμένων, των ανθρώπων που το καπιταλιστικό σύστημα μέσα στην κρίση του αντιμετωπίζει ως \"απορρίμματα\", χρησιμοποιώντας όλες τις μορφές ακραίας ταπεινωτικής βίας. Άνεργοι, άστεγοι, οροθετικοί, τοξικομανείς, αλκοολικοί, ψυχασθενείς, μετανάστες και άλλοι \"παρίες\" βιώνουν την κρίση σαν μια τραυματική κατάσταση διαρκείας, αισθάνονται ταπεινωμένοι, χωρίς αξιοπρέπεια και ντρέπονται γι’ αυτό. Αυτή η ντροπή ως συλλογικό συναίσθημα, στο οποίο ενσταλάζεται επίσης συλλογικά και η ενοχή, γίνεται όπλο στα χέρια της βιοεξουσίας για να κρατά ανήμπορους και αδρανείς, βυθισμένους στη σιωπή και τη δυστυχία όλους τους ταπεινωμένους και καταφρονεμένους.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο έναυσμα για τη συγγραφή αυτού του βιβλίου, που συμπυκνώνει κλινική παρατήρηση και εμπειρία πολλών δεκαετιών, δόθηκε την άνοιξη του 2012, όταν με εντολή των υπουργών Λοβέρδου και Χρυσοχοΐδη διαπομπεύτηκαν τοξικομανείς, οροθετικές γυναίκες, μια πολιτική πράξη ακραίας βαρβαρότητας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο βιβλίο πραγματεύεται το συναίσθημα της ντροπής, όπως αυτό βιώνεται από γυναίκες τοξικομανείς. Εξετάζει το χαρακτήρα της, ως ατομικό και συνάμα κοινωνικό συναίσθημα, τις πηγές, τις αιτίες, τις εκδηλώσεις της, τη σχέση με την ενοχή αλλά και τη θεραπευτική αντιμετώπισή της στα πλαίσια της διαδικασίας απεξάρτησης, με ιδιαίτερη έμφαση στο ψυχόδραμα. Ανάμεσα στα κεφάλαια του βιβλίου παρεμβάλλονται οι ιστορίες ζωής εξαρτημένων γυναικών ενταγμένων στα θεραπευτικά προγράμματα γυναικών και μητέρων του 18 ΑΝΩ. Επιλέχθηκαν γυναίκες, μολονότι η ντροπή αφορά και τα δύο φύλα. Είναι όμως πιο έντονη στις γυναίκες, γιατί η σημερινή ανδροκρατική κοινωνία, με τα ενισχυμένα λόγω της κρίσης κοινωνικά στερεότυπα σε βάρος των γυναικών, καταπιέζει και στιγματίζει διπλά την εξαρτημένη γυναίκα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤις ιστορίες αυτών των γυναικών παρουσιάζουμε σ’ αυτό το βιβλίο, συνδέοντας την ντροπή με την ταπείνωση, τον ψυχικό τραυματισμό, την κακοποίηση, την απαξίωση, την προσβολή, την περιφρόνηση και αναδεικνύοντας τόσο την κοινωνική διάσταση αυτού του διαβρωτικού για τον ψυχισμό συναισθήματος όσο και τη δυνατότητα της υπέρβασής του. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤo βιβλίο υπαγορεύθηκε από την ανάγκη συλλογικής αντίστασης στις συνέπειες της συστημικής κρίσης που εξαθλιώνει και εξευτελίζει τον άνθρωπο ως άνθρωπο.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b192630.jpg","isbn":"978-960-505-095-5","isbn13":"978-960-505-095-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":153,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"13.0","price_updated_at":"2013-12-10","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":192630,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/tapeinwsh-kai-ntroph.json"},{"id":247110,"title":"Νιόβη: Το αδύνατο πένθος στον καιρό της πανδημίας","subtitle":null,"description":"Tί σημαίνει για την ανθρωπότητα στον 21ο αιώνα το φαινόμενο των μαζικών τάφων και των σιωπηλών, απρόσωπων, αποστειρωμένων ενταφιασμών; Τί επιπτώσεις, άμεσες αλλά και μακροπρόθεσμες, μπορεί να έχει τόσο σε ατομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, η αδυναμία επιτέλεσης του πένθους, με όλο το τελετουργικό που επιβάλλει η κουλτούρα της κοινωνίας την οποία ανήκει ο νεκρός ;\u003cbr\u003eΠοιά η λειτουργία του πένθους στις προνεωτερικές, στις παραδοσιακές κοινωνίες ; Και τί σημαίνει ο αποκλεισμός του νεκρού και του θανάτου από τη ζωή των ανθρώπων στις κοινωνίες της αστικής νεωτερικότητας ; Τί γίνεται με το αδύνατο πένθος για τους νεκρούς της πανδημίας, τους ανθρώπους που πεθαίνουν ολομόναχοι σε συνθήκες καραντίνας και ενταφιάζονται χωρίς το επικήδειο τελετουργικό, κλεισμένοι σε σφραγισμένα φέρετρα σε ομαδικούς τάφους ;\u003cbr\u003eΤί μπορεί να σημαίνουν για τον πολιτισμό μας οι κρύπτες αυτών των νεκρών, εγκιβωτισμένες μέσα στους ζωντανούς ;\u003cbr\u003eΤο πένθος και τα ταφικά έθιμα είναι όρος της κοινωνικής ζωής, μέρος του κοινωνικού δεσμού. Η πράξη της Αντιγόνης να θάψει και να πενθήσει τον άταφο αδελφό της, παραβιάζοντας τους νόμους του Κρέοντα, αναδεικνύει το νόημα του ανθρώπινου. Επιτελεί ένα Χρέος προς τον άνθρωπο και τον πολιτισμό.\u003cbr\u003eΑπό τις απαρχές της ιστορίας του ανθρώπινου είδους, από την εποχή του Νεάντερταλ, τα ταφικά έθιμα έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη δημιουργία της κοινωνίας. Τα ομηρικά έπη, η τραγωδία της Αντιγόνης διδάσκουν πολλά. Το αδύνατο και αξεπέραστο πένθος το δείχνει συγκλονιστικά ο μύθος της Νιόβης, που όταν είδε και τα δεκατέσσερα παιδιά της νεκρά πέτρωσε από τον πόνο, πέτρωσε και ο θρήνος της και τελικά έγινε πέτρα απ’ όπου αναβλύζουν μέρα-νύχτα τα δάκρυά της.\u003cbr\u003eΣυνονόματή της η δική μας Νιόβη, θεραπευόμενη στο 18 ΑΝΩ και αργότερα στο Κοινωνικό Ιατρείο, συμπυκνώνει στην τραγική της ιστορία όλα τα μεγάλα ζητήματα του καιρού μας : τα αδύνατα πένθη για τον απόντα πατέρα και τον πρόωρα χαμένο γιο, τη διαρκή περιπλάνηση στον κόσμο της λογικής και της τρέλας, χωρίς να μπορεί να περάσει οριστικά σε κανέναν από τους δύο κόσμους, κουβαλώντας στους ώμους της τον πετρωμένο θρήνο της, μέχρι να χάσει τελικά τη ζωή της τις μέρες της καραντίνας, πέφτοντας από ένα βράχο...","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b249021.jpg","isbn":"978-960-505-456-4","isbn13":"978-960-505-456-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":96,"publication_year":2020,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2020-07-21","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":249021,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/niobh-to-adynato-penthos-ston-kairo-ths-pandhmias.json"},{"id":55675,"title":"Ψάξαμε ανθρώπους και βρήκαμε σκιές. Το αίνιγμα της τοξικομανίας","subtitle":null,"description":"Που θα πρέπει να αναζητήσει κανείς τη λύση του αινίγματος της τοξικομανίας; Στην εποχή μας, τα ναρκωτικά, όλες δηλαδή οι ψυχοτρόποι ουσίες που μπορούν να γίνουν αντικείμενο τοξικομανιακής χρήσης, έρχονται να καλύψουν θεμελιακά ελλείμματα στον ψυχισμό του ανθρώπου. Παίρνουν τη θέση μιας αινιγματικής απουσίας, της απουσίας του Άλλου, της αδύνατης επικοινωνίας.\u003cbr\u003eΣτο βιβλίο επιχειρείται να δοθεί μια απάντηση σε όλα αυτά τα κρίσιμα ερωτήματα που αφορούν την τοξικομανία και έχουν συνέπειες στη ζωή χιλιάδων ανθρώπων. Επιχειρείται η ανάλυση της θεραπευτικής διαδικασίας απεξάρτησης στην επιστημονικής της διάσταση, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα και τις άλλες εξίσου σημαντικές διαστάσεις της, την ηθική, την ιδεολογική, την κοινωνική. Επιχειρείται επίσης μια διαλεκτική προσέγγιση των μεγάλων ζητημάτων που αφορούν τη βία, το ρίσκο, την παραβατικότητα του τοξικομανούς, τον κοινωνικό έλεγχο, το νομικό καθεστώς των ναρκωτικών και τις θεωρίες που στην εποχή μας συμβάλλουν στη δημιουργία πολλών μύθων. Σ' αυτή την προσπάθεια αποτυπώνεται η αγωνία και η επιστημονική αναζήτηση στο χώρο που δίνεται η μάχη της απεξάρτησης, στο θεραπευτικό πρόγραμμα του 18 Άνω. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b57229.jpg","isbn":"960-325-375-8","isbn13":"978-960-325-375-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":339,"publication_year":2001,"publication_place":"Αθήνα","price":"18.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":57229,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/psaksame-anthrwpous-kai-brhkame-skies-to-ainigma-ths-toksikomanias.json"},{"id":172658,"title":"Το αδύνατο πένθος και η κρύπτη","subtitle":"Ο τοξικομανής και ο θάνατος","description":"H χρήση των ναρκωτικών για όλα αυτά τα νέα παιδιά, που περιφέρουν την δυστυχισμένη τους ύπαρξη σε δρόμους και πλατείες, γίνεται ένα παιχνίδι ρώσικης ρουλέτας, μια διαρκής αναμέτρηση με το θάνατο. Αναζητούν απελπισμένα τη δόση τους, γνωρίζοντας ότι κάθε δόση μπορεί να είναι η μοιραία δόση. Επιμένουν όχι από ευχαρίστηση, όπως πιστεύουν πολλοί, αλλά από ανάγκη. Η ίδια ή εξάρτηση δεν είναι παρά ένας τυραννικός καταναγκασμός πού μετατρέπει τη ζωή τους σε κόλαση. Ο θάνατος κυριαρχεί στην ψυχική σκηνή. Σφραγίζει την καθημερινότητα της ζωής τους, γιατί έχει ήδη σφραγίσει από πριν τον εσωτερικό ψυχικό τους κόσμο. Μέσα σ' αυτόν βρίσκεται, συχνά, κλεισμένος ένας αγαπημένος νεκρός που δεν μπόρεσαν να πενθήσουν, εγκιβωτισμένος σε μια \"κρύπτη\" στο εσωτερικό του Εγώ. Το πένθος αυτού του νεκρού ήταν ανέφικτο μέσα στις συνθήκες πού συντελέστηκε η μεγάλη απώλεια.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ έναρξη της χρήσης των ναρκωτικών τοποθετείται, συνήθως, μετά την τραυματική εμπειρία του θανάτου του αγαπημένου προσώπου, το ανέφικτο πένθος και τη δημιουργία της κρύπτης. Βαθύτερη επιδίωξη αυτού του άνθρωπου, στην ηλικία της εφηβείας συνήθως, είναι να βάλει τα ναρκωτικά στην θέση αυτού πού έχει χάσει οριστικά, της ανεπανόρθωτης απώλειας, την οποία αρνείται ολοκληρωτικά.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο βιβλίο παρουσιάζονται ενδεικτικά 14 κλινικές περιπτώσεις τοξικομανών, όπου υπάρχει το ανέφικτο, το μη επιτελεσμένο πένθος και η κρύπτη. Το θέμα έχει τεράστιο κλινικό ενδιαφέρον και μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στη διαδικασία της απεξάρτησης.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b175753.jpg","isbn":"978-960-505-004-7","isbn13":"978-960-505-004-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":190,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2012-02-08","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":175753,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/to-adynato-penthos-kai-h-krypth.json"}]