[{"id":91792,"title":"Νόμος και αισθητική","subtitle":"Λογοτεχνία, τέχνη, δίκαιο","description":"Η σχέση νόμου και αισθητικής είναι προφανής και μόνιμη παρ' ότι ο κυρίαρχος θετικισμός της νομικής επιστήμης την έχει αποσιωπήσει. Η επιτυχία του νόμου και η αξιοπιστία του δικαίου εξαρτώνται, από την αρχαία Ελλάδα μέχρι και σήμερα, και από την αισθητική του διάσταση... Αυτή η αισθητική διάσταση του νόμου είναι εμφανής στις πηγές του δικαίου από τον Όμηρο ως τον μεσαιωνικό Καπελάνο.\u003cbr\u003eΌλοι οι μεγάλοι φιλόσοφοι, ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης, ο Θωμάς Ακινάτης, ο Kant, ο Hegel αλλά και ο Marx, ο Durkhein και ο Weber είχαν μελετήσει το δίκαιο και μπορούν να χαρακτηριστούν φιλόσοφοι του νόμου. Παράλληλα, σε όλη την κλασική φιλοσοφία, ένας νόμος χωρίς δικαιοσύνη αντιμετωπίζεται ως νεκρό γράμμα, ως σώμα χωρίς ψυχή. Όμως όταν οι διάφορες επιστήμες αυτονομήθηκαν και αποχωρίστηκαν από την μελέτη του δικαίου, η φιλοσοφία του δικαίου απαρνήθηκε την σχέση της με την ηθική και την αισθητική και μεταβλήθηκε σε στείρα ανάλυση κανόνων. Έκτοτε η επιστήμη του δικαίου έχασε την δεσπόζουσα θέση της στην φιλοσοφία και τις ανθρωπιστικές σπουδές και έγινε απλή μελέτη της μηχανικής της εξουσίας.\u003cbr\u003eΥπάρχει νόμος χωρίς επιθυμία; Ο Αριστοτέλης υποστηρίζει στα \"Πολιτικά\", ότι ο νόμος είναι σκέψη χωρίς επιθυμία. Ο Kant επαναλαμβάνει στη νεωτερικότητα ότι η υπακοή στον νόμο είναι απόλυτη και δεν πρέπει να περνάει μέσα από ανάγκες και επιθυμίες, υπολογισμούς και πάθη. Αλλά πίσω από αυτές τις κυρίαρχες απόψεις επιβιώνει μία άλλη παράδοση για την οποία ο Νόμος έχει ιστορία, φύλο, ερωτισμό και επιθυμία. Ο πίνακας του Klimt \"Jurisprudence\" ανήκει σ' αυτήν την άλλη \"αιρετική\" παράδοση η οποία αρνείται τον διαχωρισμό του λόγου σε καθαρό, πρακτικό και αισθητικό. Μία σύντομη ανάλυση του έργου αυτού δείχνει ότι ο νόμος της τέχνης εξηγεί με τον καλύτερο τρόπο την τέχνη του νόμου.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b93849.jpg","isbn":"960-02-1809-9","isbn13":"978-960-02-1809-1","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":4173,"name":"Εικόνα και Επικοινωνία","books_count":8,"tsearch_vector":"'eikona' 'epikinwnia' 'epikoinonia' 'epikoinwnia' 'ikona' 'kai' 'ke'","created_at":"2017-04-13T01:26:55.598+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:26:55.598+03:00"},"pages":358,"publication_year":2005,"publication_place":"Αθήνα","price":"28.0","price_updated_at":"2012-02-23","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":22,"extra":null,"biblionet_id":93849,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/nomos-kai-aisthhtikh.json"},{"id":102037,"title":"Το τέλος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων","subtitle":null,"description":"Τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν γίνει η ιδεολογία μετά το \"τέλος των ιδελογιών\", η ιδεολογία στο τέλος της ιστορίας, η μόνη ιδεολογία που ενώνει αριστερά και δεξιά, βορρά και νότο, κυβερνήσεις και αντιφρονούντες. Αλλά ο θρίαμβος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι γεμάτος παράδοξα. Περισσότερες παραβιάσεις των αρχών τους έχουν διαπραχθεί στην πρόσφατη ιστορία μας από οποιαδήποτε άλλη \"λιγότερο φωτισμένη\" εποχή. Και ενώ τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελούν την μεγαλύτερη θεσμική καινοτομία του πολτικού φιλελευθερισμού, η φιλελεύθερη νεωτεριστική νομική και πολιτική θεωρία έχει αγνοήσει τη σύγχρονη φιλοσοφία και γίνεται περιγραφικά ανακριβής και ηθικά πτωχή.\u003cbr\u003eΤο \"Τέλος των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων\" προσπαθεί να συμπληρώσει αυτό το ιστορικό και θεωρητικό κενό. Το πρώτο μέρος αποτελεί μια εναλλακτική ιστορία του φυσικού δικαίου, στην οποία τα φυσικά και αργότερα τα ανθρώπινα δικαιώματα αντιπροσωπεύουν τον αιώνιο αγώνα του ανθρώπου να ανατρέψει την καταπίεση και την εκμετάλλευση. Αλλά η ριζοσπαστική δυναμική των δικαιωμάτων απορρίφθηκε γρήγορα από κυβερνήσεις και εξουσίες και ο \"ανθρωπισμός\" με τις κυρώσεις και τους \"δίκαιους πολέμους\" του έχει γίνει η κύρια κανονιστική γλώσσα της νέας αυτοκρατορίας.\u003cbr\u003eΤο δεύτερο μέρος εξετάζει την φιλοσοφία των δικαιωμάτων. Ξεκινώντας από τις κλασικές κριτικές του Hegel, Marx και Bruke στρέφεται στον Heidegger, στην Arendt, στον Strauss, στον Freud, στον Sartre, στον Levinas και στον Derrida για να αποδομήσει την λογική του (νομικού) υποκειμένου. Η σημειολογία και η ψυχανάλυση βοηθούν στην διερεύνηση των καταστροφικών πολέμων των οικουμενιστών του ΝΑΤΟ αλλά και των κοινοτιστών και σχετικιστών.\u003cbr\u003eΤα δικαιώματα δεν ανήκουν στην ανθρωπότητα αλλά συνιστούν το \"ανθρώπινο\", ως ον επιθυμίας και φόβου του άλλου. Τα ανθρώπινα δικαιώματα θα μπορούσαν να συνδεθούν με την κλασική τους παράδοση μόνα αν σταματούσαν να προστατεύουν την επιθυμία του Εγώ και γίνονταν τα δικαιώματα του Άλλου. Το τέλος, ο σκοπός, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι η αντίσταση στην αδικία της εξουσίας. Όταν χρησιμοποιούνται για να δικαιολογήσουν \"ανθρωπιστικούς\" βομβαρδισμούς και νεοαποικιακές κατακτήσεις η αξία τους τελειώνει.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b104576.jpg","isbn":"960-02-1927-3","isbn13":"978-960-02-1927-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":559,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"34.0","price_updated_at":"2007-01-18","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":22,"extra":null,"biblionet_id":104576,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/to-telos-twn-anthrwpinwn-dikaiwmatwn.json"}]