[{"id":75231,"title":"Η πλατεία μου","subtitle":null,"description":"Η Ελλάδα μόλις έχει βγει από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τον εμφύλιο σπαραγμό. Το τίμημα είναι βαρύ. Νεκροί, ανάπηροι για πάντα, σπίτια ντυμένα στα μαύρα, φυλακές με πολιτικούς εξόριστους, τόποι εξορίας για τους «αντικαθεστωτικούς» στα πανέμορφα νησιά του Αιγαίου, αντάρτες και «παιδιά του παιδομαζώματος» στο «Παραπέτασμα», χωροφύλακες παντού που εποπτεύουν το φρόνημα, τις ιδέες, την αφοσίωση στην πατρίδα και καταδιώκουν «παντί τρόπω» τα εθνικά «μιάσματα»!\u003cbr\u003eΗ Ελλάδα κατατρώει τα δικά της παιδιά, αυτά που περιμένει να κλείσουν τις πληγές της και να την ανασυγκροτήσουν ως χώρα και ως έθνος. Τα καλύτερα νιάτα τα διώχνει μακριά στην ξενιτιά για εισαγωγή και μόνον συναλλάγματος!\u003cbr\u003eΜετανάστες στη μακρινή Αυστραλία και την υπερατλαντική Αμερική, εργάτες στις φάμπρικες του Βελγίου και της Γερμανίας. Χωρίς επάγγελμα, χωρίς γλώσσα, ανειδίκευτοι εργάτες, για να ξαναγυρίσουν κάποτε στην πατρίδα οι πιο πολλοί απ' αυτούς, όπως έφυγαν, ξένοι στον τόπο τους, ξένοι στην ξενιτιά, ξένοι κι άμοιροι παντού στη ζωή...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτην κεντρική πλατεία του χωριού του, κάπου σ' ένα νησί του Αιγαίου, ο συγγραφέας θα βιώσει, θα γευτεί από πρώτο χέρι την περίοδο της μεταπολεμικής Ελλάδας. Και θα δακρύσει πολλές φορές για την κατάντια της μικρής του και πικρής πατρίδας.\u003cbr\u003eΤότε, που ενώ οι άλλοι ευρωπαϊκοί λαοί κάλπαζαν προς την πρόοδο και την ανάπτυξη, η Ελλάδα βάδιζε ακόμη στο δρόμο της αυτοκαταστροφής, στο δρόμο της φυλακής, της εξορίας και της μετανάστευσης.\u003cbr\u003eΣήμερα πια, που η Ελλάδα πήρε το δρόμο που της έπρεπε και της άξιζε, το δρόμο του ευρωπαϊκού ορίζοντα, ο συγγραφέας ανακαλεί τις εικόνες της εποχής εκείνης όχι για να «αναμοχλεύσει» τα μίση και τα πάθη των προηγούμενων γενιών, αλλά για να μην ξαναγίνει η Ελλάδα ποτέ πια χώρα προσβολής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ανελευθερίας και του σκότους.\u003cbr\u003eΔεν τους χρειάζεται η πατρίδα τους πατριδοκάπηλους, τους εθνικόφρονες και τους σκοταδιστές. Μπορεί και χωρίς αυτούς. Και μπορεί καλύτερα... \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b77243.jpg","isbn":"960-14-0530-5","isbn13":"978-960-14-0530-8","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":11,"name":"Ελληνική Λογοτεχνία","books_count":1524,"tsearch_vector":"'ellhnikh' 'ellhniki' 'ellinikh' 'logotechnia' 'logotehnia' 'logotexnia'","created_at":"2017-04-13T00:53:43.595+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:53:43.595+03:00"},"pages":217,"publication_year":2003,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1,"extra":null,"biblionet_id":77243,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-plateia-mou.json"},{"id":24899,"title":"Μανώλης Σ. Αθανασιάδης (Μάνος Ρόδιος)","subtitle":"Το χρονικό μιας πολύπλευρης ζωής","description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b25604.jpg","isbn":"960-14-0108-3","isbn13":"978-960-14-0108-9","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":2155,"name":"Μάνος Ρόδιος","books_count":1,"tsearch_vector":"'manos' 'rodios'","created_at":"2017-04-13T01:08:22.730+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:08:22.730+03:00"},"pages":364,"publication_year":1999,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1,"extra":null,"biblionet_id":25604,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/manwlhs-s-athanasiadhs-manos-rodios.json"},{"id":117834,"title":"Αριστοτέλης Μανωλέας","subtitle":"Ένας πρόμαχος του ελληνικού σοσιαλισμού","description":"Ο Αριστοτέλης Μανωλέας (1915-2001) ήταν ένας αριστερός διανοητής, ένας αθεράπευτος πρόμαχος του ελληνικού σοσιαλισμού, που μοιράστηκε τις ιδέες του για τον τρίτο δρόμο με τους φίλους και συντρόφους του, Αλέξανδρο Σβώλο, Γεράσιμο Λύχνο, Ευάγγελο Παπανούτσο, Μιχάλη Ράπτη (Πάμπλο), Κορνήλιο Καστοριάδη, Πέτρο Πικρό, Παναγή Λεκατσά, Γιάννη Κορδάτο, Κώστα Βάρναλη, Νίκο Παπά και άλλους. Αλλά και στα κατοπινά χρόνια ακολούθησε τον Γεώργιο Παπανδρέου τη δεκαετία του 60 και αγάπησε και εκτίμησε τον Ανδρέα Παπανδρέου. Παρότι ήταν δημόσιος υπάλληλος, αρθρογράφησε πολιτικά σε περιοδικά έντυπα από το 1947 έως και το 1964, σε περιόδους δηλαδή πολιτικών διώξεων και απαγόρευσης ακόμη και των ιδεών, σε μια χώρα όπου ποτέ δεν ευδοκίμησε ο σοσιαλισμός. Ο Αριστοτέλης Μανωλέας ήταν ένας \"Ωραίος Έλλην\" που πάλεψε για τις ιδέες του σοσιαλισμού και της δημοκρατίας.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b120427.jpg","isbn":"978-960-14-1513-0","isbn13":"978-960-14-1513-0","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":8,"name":"Βιογραφίες","books_count":213,"tsearch_vector":"'biografies' 'biographies' 'viografies'","created_at":"2017-04-13T00:53:43.156+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:53:43.156+03:00"},"pages":141,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":"2007-05-08","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1,"extra":null,"biblionet_id":120427,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/aristotelhs-manwleas.json"}]