[{"id":245408,"title":"Η ευθύνη","subtitle":"Πυρηνική εποχή και αρχαία φιλοσοφία","description":"Η Ευθύνη καταγράφει τους ανθρώπους και τους μηχανισμούς που σχεδίασαν και κατασκεύασαν τα πυρηνικά όπλα, χωρίς να παραλείπει τη σχετική αναφορά στους αρχαίους Έλληνες φυσικούς φιλοσόφους, και ειδικά στον Δημόκριτο τον Αβδηρίτη που συνέλαβε και ανέπτυξε την ατομική θεωρία και στον Επίκουρο τον Αθηναίο, που την τελειοποίησε, εισάγοντας τη θεμελιώδη αρχή της παρέγκλισης των ατόμων.\u003cbr\u003eΔυστυχώς η τεχνολογία της πυρηνικής εποχής θεμελιώθηκε επάνω στην ατομική θεωρία των Ελλήνων φυσικών φιλοσόφων. Και λέμε \"δυστυχώς\", διότι η ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στους φυσικούς φιλοσόφους της αρχαιότητας και τους σύγχρονους ατομικούς επιστήμονες, είναι πως ενώ οι αρχαίοι Έλληνες στοχαστές διερευνούσαν θεωρητικά τη φυσική πραγματικότητα ώστε να κατανοήσουν την προέλευση του κόσμου και της ζωής, οι σύγχρονοι επιστήμονες διερεύνησαν πρακτικά τη φύση με περίπλοκα τεχνολογικά μέσα και με θλιβερά κίνητρα την βράβευσή τους από τις επιστημονικές οργανώσεις και την αύξηση του μισθού τους.\u003cbr\u003eΕνώ δηλαδή οι αρχαίοι φιλόσοφοι ήσαν άνθρωποι ελεύθεροι, οι σύγχρονοι πυρηνικοί επιστήμονες είναι υπάλληλοι, πρόθυμοι να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον οποιοδήποτε εργοδότη τους προσφέρει την καλύτερη αμοιβή, χωρίς να αναλογίζονται τις καταστροφικές συνέπειες του έργου τους. Μερικοί από αυτούς βέβαια μετάνοιωσαν. Αλλά ήταν πλέον αργά...\u003cbr\u003eΟι αρχαίοι Έλληνες φυσικοί φιλόσοφοι προσπάθησαν να κάνουν το δίποδο θηλαστικό \"Άνθρωπο\". O Δημόκριτος, τόσο με τη φυσική όσο και με την ηθική διδασκαλία του, υπήρξε η ενσάρκωση του τελευταίου άλματος της προσπάθειάς τους. Kαι ο δάσκαλος του \"Κήπου\", ο Eπίκουρος, υπήρξε η μεγάλη κραυγή της αγωνίας για την προσπάθεια που πήγε χαμένη.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b247313.jpg","isbn":"978-618-5103-79-8","isbn13":"978-618-5103-79-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":168,"publication_year":2020,"publication_place":"Αθήνα","price":"13.0","price_updated_at":"2020-05-29","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":50,"extra":null,"biblionet_id":247313,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-euthynh.json"},{"id":246117,"title":"Επίκουρου προσφώνησις","subtitle":"Η συλλογή \"Gnomologium Vaticanum Epicureum\" με ογδόντα πρόσθετες επικούρειες \"Δόξες\"","description":"ΕΠΙΚΟΥΡΟΥ ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕίναι γνωστό ότι οι \"Κύριες Δόξες\" του Επίκουρου χρησίμευαν ως εγκόλπιο για τους μαθητές της διδασκαλίας του Κήπου. Φαίνεται όμως ότι κυκλοφορούσαν και άλλες συλλογές επικούρειων αποφθεγμάτων, όπως εκείνη που ανακάλυψε ο ερευνητής Καρλ Βότκε το 1888 στην βιβλιοθήκη του Βατικανού, ενταγμένη μέσα στο χειρόγραφο \"Codex Vaticanus Graecus 1950\" του 14ου αιώνα.\u003cbr\u003eΗ συλλογή αυτή καθιερώθηκε έκτοτε με τον πανεπιστημιακό τίτλο \"Gnomologium Vaticanum Epicureum\" αλλά είναι γνωστότερη ως \"Επίκουρου Προσφώνησις\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο κείμενο του \"Gnomologium Vaticanum Epicureum\" περιλαμβάνει ογδόντα επικούρειες \"δόξες\", παρόλο που αρχικά, από λανθασμένη εκτίμηση, αριθμήθηκαν ογδόντα μία και το σφάλμα παραμένει μέχρι σήμερα, με τη διπλή αρίθμηση της 56ης δόξας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ λέξη \"δόξα\" με την αρχαία ελληνική έννοια σημαίνει \"ιδέα, φήμη, προσδοκία, φιλοσοφική πρόταση\". Στην περίπτωση των επικούρειων αποφθεγμάτων ισχύει η τελευταία ερμηνεία.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι εβδομήντα έξι δόξες της συλλογής αποδίδονται στον Επίκουρο, τρεις στον Μητρόδωρο και μία στον Έρμαρχο. Δέκα τρεις από αυτές τις ξαναβρίσκουμε ανάμεσα στις σαράντα Κύριες Δόξες, που μάς κληροδότησε ο Διογένης Λαέρτιος. Όλες οι άλλες είναι πρωτότυπες και πλουτίζουν τις γνώσεις μας γύρω από την επικούρεια σκέψη, ενώ δεν λείπουν και οι έμμεσες αναφορές στην εποχή και στον βίο του Δάσκαλου του Κήπου.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b248025.jpg","isbn":"978-618-5103-82-8","isbn13":"978-618-5103-82-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":192,"publication_year":2020,"publication_place":"Αθήνα","price":"13.0","price_updated_at":"2020-06-23","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":50,"extra":null,"biblionet_id":248025,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/epikourou-prosfwnhsis.json"},{"id":250636,"title":"Οι Φιλιππινέζοι θεραπευτές","subtitle":"","description":"Προς τα τέλη της παντοδυναμίας του, ο δικτάτορας Mάρκος, βλέποντας από τη μια μεριά να φουντώνει η λαϊκή αγανάκτηση κι από την άλλη τους προστάτες του Aμερικανούς να τον εγκαταλείπουν, για λόγους δικής τους εξωτερικής πολιτικής, έκανε μια δήθεν αριστερή στροφή ρίχνοντας συνθήματα του τύπου «Oι Φιλιππίνες στους Φιλιππινέζους» κι αποκαθιστώντας τις διπλωματικές σχέσεις του με την Kίνα και την πρώην Σοβιετική Ένωση. Aπελπισμένες δηλαδή κινήσεις μιας ακροδεξιάς δικτατορίας που κατέρρεε. Πράγματι, το 1986, ο Φερντινάντο Μάρκος κατηγορήθηκε από την αντιπολίτευση για την δολοφονία του πολιτικού του αντιπάλου Μπενίνιο Ακίνο και την καταλήστευση των κρατικών ταμείων. Ακολούθησαν εκλογές, όπου θριάμβευσε η χήρα του Ακίνο, η οποία με τη βοήθεια του στρατού και του λαϊκού κινήματος ανέτρεψε τον Μάρκος και την μισητή σύζυγό του Ιμέλντα. Το ζεύγος εξορίστηκε και τρία χρόνια αργότερα ο δικτάτορας πέθανε στη Χαβάη, ενώ η αειθαλής σύζυγός του, επέστρεψε στις Φιλιππίνες, και καταδικάστηκε το 2018 για καταχρήσεις σε ηλικία 89 ετών. Mέσα από αυτό το ιστορικό, οικονομικό και κοινωνικό πλαίσιο των Φιλιππίνων έκαναν την εμφάνισή τους οι «θεραπευτές», σαν μανιτάρια που ξεφύτρωσαν από τη μούχλα της αθλιότητας και τη σκοτεινιά της καταπίεσης. Tο νεοαποικιοκρατικό καθεστώς δεν ενοχλήθηκε από την παρουσία τους ούτε πρόβαλε εμπόδια στη δράση τους. Aντίθετα έφτασε στο σημείο και να τους υποστηρίξει από τη στιγμή που προκάλεσαν το ενδιαφέρον των ξένων. Oι Φιλιππίνες είχαν ανέκαθεν ανάγκη από το τουριστικό συνάλλαγμα και ο τουρίστας για να πάει σε μια χώρα χρειάζεται κάποια δολώματα. Έτσι, στην εξωτική ομορφιά του τροπικού τοπίου, στα ανατολίτικα κομψοτεχνήματα, στα φτηνά ρούχα και στις άφθονες ανήλικες πόρνες προστέθηκαν και οι «θεραπευτές». Bέβαια η τουριστική ερμηνεία του φαινομένου των «θεραπευτών» δεν είναι η μοναδική διάσταση του όλου θέματος. Yπάρχουν και άλλες διαστάσεις που εμπλέκονται στον περίπλοκο κόμβο της πανανθρώπινης σχέσης ανάμεσα στην αρρώστια, στον άρρωστο, στη θεραπεία και στον θεραπευτή. Διαστάσεις που θα τις εξετάσουμε αναλυτικά στη συνέχεια με πρώτη και καλύτερη την θρησκευτική. Διότι η θρησκευτική διάσταση του ζητήματος των Φιλιππινέζων «θεραπευτών» παρουσιάζει πολλές ιδιαιτερότητες, άγνωστες κατά κανόνα στον δυτικό άνθρωπο, και τις οποίες δεν αντιλαμβάνεται ούτε ο ανέμελος τουρίστας που επισκέπτεται τη χώρα για λίγες ημέρες ούτε ο ασθενής που πηγαίνει να εμπιστευθεί τη μοίρα του στα χέρια των «ψυχο-χειρούργων».","image":"https://biblionet.gr/wp-content/uploadsTitleImages/26/b251472.jpg","isbn":"978-618-5103-88-0","isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":150,"publication_year":2020,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.72","price_updated_at":"2020-11-16","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":"","publisher_id":50,"extra":null,"biblionet_id":251472,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/oi-filippinezoi-therapeutes.json"}]