[{"id":30416,"title":"Ογδόντα πέντε δημοτικές μελωδίες από τα κατάλοιπα του Νικολάου Φαρδύ","subtitle":null,"description":null,"image":null,"isbn":"960-85021-1-X","isbn13":"978-960-85021-1-6","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":2466,"name":"Μουσικό Λαογραφικό Αρχείο","books_count":2,"tsearch_vector":"'archeio' 'arheio' 'arxeio' 'laografiko' 'laographiko' 'mousiko' 'moysiko' 'musiko'","created_at":"2017-04-13T01:11:29.219+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:11:29.219+03:00"},"pages":122,"publication_year":1991,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Εξαντλημένο","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":493,"extra":null,"biblionet_id":31272,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/ogdonta-pente-dhmotikes-melwdies-apo-ta-kataloipa-tou-nikolaou-fardy.json"},{"id":153482,"title":"Η παραδοσιακή μας μουσική","subtitle":"Οι μεταγραφές της Μεγάλης Δοξολογίας του Μελχισεδέκ και άλλα κείμενα","description":"Από τα κείμενα του παρόντος τόμου τα δύο πρώτα αφορούν στη βυζαντινή μουσική, τα 3-8 στη δημοτική και τα 9-10 στο ρεμπέτικο. Το τελευταίο πραγματεύεται τη λεπτή σχέση ηχογραφούντος-ηχογραφούμενου σε συνεντεύξεις που σκοπεύουν στην προσπόριση εθνομουσικολογικού υλικού. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από το προλογικό κείμενο του τόμου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b156434.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":222,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"18.0","price_updated_at":"2010-07-21","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1257,"extra":null,"biblionet_id":156434,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-paradosiakh-mas-mousikh-47a31db9-77fc-4a2d-9167-8f44c6f600b6.json"},{"id":84761,"title":"Η παραδοσιακή μας μουσική","subtitle":"Δάσκαλοι, ερευνητές, δημιουργοί: Συλλογή άρθρων","description":"Στον τόμο αυτό συγκεντρώνονται μερικά από τα άρθρα που έγραψα κατά καιρούς για τους τρεις κλάδους της παραδοσιακής μας μουσικής, τη βυζαντινή, τη δημοτική και τη ρεμπέτικη/λαϊκή. Τα πρώτα τέσσερα κείμενα, με τόνο λίγο πιο συναισθηματικό, αφορούν πρόσωπα που με βοήθησαν να βρω το δρόμο μου ως μουσικός. Τα πρόσωπα των επόμενων οκτώ άρθρων ενδιαφέρθηκαν για τη μελέτη της μουσικής μας σε παλιότερες εποχές (1850-1950). Στα κείμενα 13 και 14 ασχολούμαι με την Αγλαΐα Αγιουτάντη και τον Τεντ Πετρίδη, δυο ερευνητές που γνώρισα από κοντά και που είχαν πλούσια δράση, αλλά ελάχιστη προβολή. Ακολουθούν δύο άρθρα που εξιστορούν εμπειρίες του γράφοντος. Και καταλήγω μιλώντας για τους λαϊκούς συνθέτες Τσιτσάνη και Ατραΐδη και για την τραγουδίστρια \"κυρία Κούλα\".\u003cbr\u003e[...] (Μάρκος Δραγούμης)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b86804.jpg","isbn":"960-85976-9-2","isbn13":"978-960-85976-9-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":184,"publication_year":2003,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1257,"extra":null,"biblionet_id":86804,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-paradosiakh-mas-mousikh.json"},{"id":153478,"title":"Δημοτικές μελωδίες από τα χειρόγραφα του Νικολάου Φαρδύ","subtitle":null,"description":"[...] Το μουσικό υλικό που δημοσιεύω εδώ, το συγκέντρωσε ο Φαρδύς διαδοχικά σε τρεις περιοχές. Στη Σμύρνη όσο φοιτούσε στην Ευαγγελική Σχολή (1874-1879) τόνισε το λιγότερο σαράντα μελωδίες απ' αυτές που άκουγε στους δρόμους, στις ταβέρνες κι αλλού. [...] Στο Καργκέζε της Κορσικής (1885-1887) διέσωσε από το στόμα του Γιάννη Κορίτζη τις ελάχιστες ελληνικές μελωδίες που ήταν ακόμη ζωντανές στη μνήμη των ελληνόφωνων κατοίκων του χωριού. Και τέλος στη Σαμοθράκη (1888-1901), χάρις στην Κανούδα Τσαγκούρια, την κόρη της Μαρία και άλλους, κατέγραψε δώδεκα τοπικές μελωδίες καθώς και καμιά σαρανταριά άλλες, κυρίως αιγιοπελαγίτικες.\u003cbr\u003eΟ Φαρδής συγκαταλέγεται μέσα στους πρώτους μελετητές που ασχολήθηκαν σοβαρά με την καταγραφή της δημοτικής μας μουσικής. Εργάστηκε σ' έναν αρκετά μεγάλο σε έκταση γεωγραφικό χώρο και ενδιαφέρθηκε για σπάνια απειλούμενα είδη. Μάζεψε τα τελευταία ελληνικά τραγούδια που θυμούνται οι ελληνόφωνοι της Κορσικής και διέσωσε ολόκληρο το μουσικό μέρος του σαμοθρακικού γάμου (9 μελωδίες) που επρόκειτο να εξαφανιστεί για άγνωστους λόγους λίγα χρόνια μετά το θάνατό του. Το όνομα Φαρδύς κατέχει μια σημαντική θέση στο πρώτο κεφάλαιο της ιστορίας της έρευνας της νεοελληνικής παραδοσιακής μουσικής και αξίζει να σταθεί δίπλα σ' εκείνα των πιο γνωστών συγχρόνων του, Bourgault-Ducoudray και Παχτίδου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b156430.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":247,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"28.0","price_updated_at":"2010-07-21","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1257,"extra":null,"biblionet_id":156430,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/dhmotikes-melwdies-apo-ta-xeirografa-tou-nikolaou-fardy.json"},{"id":120915,"title":"Σελίδες από το ημερολόγιο ενός μουσικολόγου","subtitle":"Ματιές στον αιώνα του ρομαντισμού","description":"Τα σημειώματα που περιέχονται στο πρώτο μέρος αυτού του βιβλίου δημοσιεύονται με τη σειρά της καταχώρησής τους στο μουσικό ημερολόγιο που ξεκίνησα πριν από μερικά χρόνια. Το έναυσμα για τις εγγραφές μου σ' αυτό ήταν, άλλοτε κάτι που διάβαζα κι άλλοτε μια σύνθεση που άκουγα και μου φαινόταν ότι διαπλέκεται με κάποια άλλη που είχα ακούσει παλιότερα, αλλά που ανήκε σε άλλον συνθέτη. Όταν συγκεντρώθηκαν γύρω στα σαράντα σημειώματα μου γεννήθηκε η επιθυμία να τα εκδώσω, αν και αρχικά τα έγραφα μόνο για τον εαυτό μου. Εδώ είναι απαραίτητο να τονίσω ότι οι δημιουργοί που με απασχόλησαν ιδιαίτερα ανήκουν, με λίγες εξαιρέσεις, στον 19ο αιώνα. Μέσα σ΄ αυτούς ξεχωρίζουν κι αρκετά ονόματα που είναι άγνωστα στους πολλούς. Πρόκειται μ' άλλα λόγια για μουσικούς που όταν πέθαναν, δίκαια ή άδικα πέθανε μαζί τους και το συχνά σημαντικό τους έργο.\u003cbr\u003eΑυτοί ακριβώς είναι οι μουσικοί που τράβηξαν την προσοχή μου στο δεύτερο, βιογραφικό, μέρος του βιβλίου. Θέλησα δηλαδή με τη βιογράφησή τους να βγάλω τα ονόματά τους από την αφάνεια και να κεντρίσω την περιέργεια του φιλόμουσου κοινού για το έργο τους. Ένα ταξίδι στο άγνωστο είναι πάντα γοητευτικό και, πέρα από τις συγκινήσεις και απροσδόκητες εμπειρίες που μας προσφέρει, μας βοηθά συχνά να απαλλαγούμε από τις προκαταλήψεις και τα στερεότυπά μας.\u003cbr\u003eΚαταλήγοντας θα ήθελα να απευθύνω θερμές ευχαριστίες σε δύο αγαπητούς φίλους. Σ την Καίτη Ρωμανού που έθεσε στη διάθεσή μου ορισμένες πηγές που αποδείχθηκαν ιδιαίτερα χρήσιμες για τη μελέτη μου και στον Θανάση Μωραΐτη για τη γενικότερη βοήθεια που μου προσέφερε.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜάρκος Φ. Δραγούμης \u003cbr\u003eΦθινόπωρο 2004","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b123517.jpg","isbn":"978-960-86367-3-6","isbn13":"978-960-86367-3-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":143,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2015-07-29","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":181,"extra":null,"biblionet_id":123517,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/selides-apo-to-hmerologio-enos-mousikologou.json"},{"id":198696,"title":"Νίκος Δραγούμης ο ζωγράφος, 1874-1933","subtitle":null,"description":"Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στον εκθεσιακό χώρο του Μεγάρου Εϋνάρδου (7 Μαΐου έως 18 Ιουλίου 2015). Ο Νίκος Δραγούμης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1874. Ήταν πρωτότοκος γιος του Στέφανου Δραγούμη (ο οποίος έγινε πρωθυπουργός το 1910) και αδελφός του πολιτικού και συγγραφέα Ίωνα Δραγούμη. Αφού ολοκλήρωσε το εξατάξιο γυμνάσιο, πήγε το 1891 στο Παρίσι για να προετοιμαστεί για τις εισιτήριες εξετάσεις στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Τελικά θα αποτύχει στις εξετάσεις, αλλά θα παραμείνει στη Γαλλία (με μικρότερα ή μεγαλύτερα διαλείμματα) για είκοσι χρόνια. Εγγράφεται στη Νομική Σχολή της Σορβόννης, από όπου θα αποφοιτήσει στα τέλη του 1897. Θα εγκαταλείψει όμως τα νομικά, που ποτέ δεν αγάπησε, για να ασχοληθεί με τη ζωγραφική. Παρακολουθεί μαθήματα στην ιδιωτική σχολή τέχνης Academie Julian για δυο χρόνια (από τον Οκτώβριο του 1899 μέχρι τον Δεκέμβριο του 1901). Στη Julian θα συνδεθεί στενά με τον Ωγκύστ Σαμπώ, ζωγράφο από το Γκραβεζόν της Προβηγκίας, και από τον Σαμπώ, πιθανότατα, θα γνωριστεί με τον άλλο επιστήθιο φίλο του, τον ζωγράφο Ζαν Μπαλτύς. Από το 1903, και μετά από εκτεταμένες πεζοπορικές περιπλανήσεις (θα γυρίσει όλο σχεδόν το νότο της Γαλλίας, και αφού διαβεί τα Πυρηναία μέχρι τη Βαρκελώνη), θα εγκατασταθεί για μεγάλα διαστήματα στο Γκραβεζόν, όπου, κατά περιόδους, θα συμπήξει με τους Μπαλτύς και Σαμπώ ένα ιδιαίτερο εργαστήριο, ένα είδος αδελφότητας ζωγραφικής. Στα χρόνια του Γκραβεζόν ανήκει και ο μεγαλύτερος όγκος των έργων του Δραγούμη που έχουν φτάσει ως εμάς. Από εκεί θα φύγει τον Οκτώβριο του 1911, βαριά χτυπημένος από την πρώτη κρίση του ψυχικού νοσήματος που θα τον βασανίζει μέχρι το τέλος της ζωής του. Πέθανε το 1933, μετά από εικοσαετή εγκλεισμό σε ψυχιατρεία στη Γενεύη και την Αθήνα. Τον Φεβρουάριο του 1941, ο Ζαν Μπαλτύς σημείωνε στο ημερολόγιό του: \"Ο Νίκος Δραγούμης, με τον οποίο είχα την τύχη να συγκατοικήσουμε στο Γκραβεζόν, ήταν ένας από εκείνους τους γνήσιους καλλιτέχνες, τόσο αυθεντικός όσο ο Βαν Γκογκ και ο Γκωγκέν\". \"Έλληνα Βαν Γκογκ\" τον χαρακτήριζε και ο Δημήτρης Πικιώνης το 1963. Ο αδελφός του Φίλιππος Δραγούμης έγραψε γι’ αυτόν: \"Ο Νίκος, άκακος, ευγενικός κι αξιαγάπητος άνθρωπος, αν κι επαναστατικής ιδιοσυγκρασίας -και κάποτε θυμώδης- είναι πιθανόν ο πρώτος που έφερε στην Ελλάδα την ιμπρεσιονιστική τεχνοτροπία και το χωρίς βαθμιαία φωτοσκίαση σχεδόν διακοσμητικό σχεδίασμα με νερόχρωμα και gouache (πηχτό συνήθως άσπρο χρώμα) πάνω σε σκοτεινό αδρό χαρτί (στρατσόχαρτο). [...] Ήταν φιλόσοφος, στωικός, κάθε άλλο όμως παρά αυστηρός, αντίθετα χαρούμενος, αμέριμνος και ειρωνικός, χωρίς κακία, που αγαπούσε στο έπακρο την ελευθερία και που μισούσε κάθε συμβιβασμό ηθικό και κοινωνικό, κάθε υποκρισία και κάθε επιτήδευση, που λάτρευε τη φύση κι απεχθανόταν θανάσιμα τις λεγόμενες προόδους της τεχνικής και της μηχανικής. Υπεραγαπούσε την ελεύθερη φύση και προσπαθούσε με μεγάλη ασκητικότητα να προσαρμόζεται στους φυσικούς νόμους. Δεν τον ένοιαζε τι λέγουν ή τι κάνουν οι αστοί, ή μάλλον με τα φερσίματα και το ντύσιμό του περιφρονούσε και κορόιδευε τους συμβατικούς των κανόνες ζωής και τρόπους συμπεριφοράς, αν και πάντα το έκανε με ευγένεια, χωρίς να τους προσβάλλει και χωρίς κακία για κανένα. Αγαπούσε την απλοϊκή κι αβίαστη φυσικότητα των χωρικών, τον εύρωστο κι ανεπηρέαστο από το μηχανικό πολιτισμό τρόπο ζωής των κοντά στην ελεύθερη φύση. [...] Ο Νίκος ποτέ δε θέλησε να πουλήσει κανένα του πίνακα, γιατί πίστευε πως η αληθινή τέχνη είναι ιερή και μη εμπορεύσιμη. Επίσης πως δεν είναι σωστό με την τέχνη να επιδιώκεται η απόδειξη καμμιάς ιδέας ή θεωρίας μη αυστηρά καλλιτεχνικής. Ήταν οπαδός της αρχής του L’ art pour l’ art, του ότι δηλαδή η τέχνη αποτελεί απλή έκφραση του ψυχικού αισθητικού κόσμου του καλλιτέχνη και τίποτε περισσότερο\".","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b201886.jpg","isbn":"978-960-250-641-7","isbn13":"978-960-250-641-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":221,"publication_year":2015,"publication_place":"Αθήνα","price":"35.0","price_updated_at":"2015-05-12","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":201886,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/nikos-dragoumhs-o-zwgrafos-18741933.json"}]