[{"id":191474,"title":"Οδός δημιουργικής γραφής, αριθμός 3","subtitle":"Διηγήματα","description":"- Πέρασε το υπόλοιπο πρωινό της στο γουναράδικο της οικογένειας. Μόλις έκλεισαν το μαγαζί, έτρεξε στο σπίτι τους, ένα ξύλινο, τριώροφο, απ' τα πιο εντυπωσιακά της γειτονιάς. Έφαγε στα γρήγορα, άλλαξε ρούχα, βάφτηκε ελαφρά και βγήκε για να πάρει το τραμ. \u003cbr\u003e- Ήταν ακόμα σκοτάδι όταν κατηφόρισα την Πλατεία Κουμουνδούρου. Εκεί μέσα στην ατυχία μου είδα ένα σωσία. Ένα τρίκυκλο, σταμάτησε σ' ένα ξεχειλισμένο κάδο σκουπιδιών. \u003cbr\u003e- Ο Αλέξανδρος ακούμπησε τη βαλίτσα του στο πάτωμα κι αναστέναξε. Ήταν κατάκοπος. Χάιδεψε το σακάκι του, στο ύψος της εσωτερικής τσέπης, κι άγγιξε πάνω απ' το ύφασμα το κουτάκι με το δαχτυλίδι.\u003cbr\u003e- Ο Νίκος γερμένος, στην ξύλινη καρέκλα, γύριζε στο χέρι του το ποτήρι με το μπρούσκο. Το βλέμμα του καρφώθηκε στην τηλεόραση, απέναντί του, κρεμασμένη πάνω απ' το μεγάλο παράθυρο με τ' ασπροκόκκινα, καρό κουρτινάκια. Τα μάτια του σκοτείνιασαν. \u003cbr\u003e- Κάτω απ' τα σεντόνια, αναπνέω τις ίδιες ανάσες που έβγαλα πριν με δυσκολία. Φοβάμαι να βγω. Κουνάω το σώμα μου για να νιώσω ότι είναι πάλι εκεί αλλά δεν μου φτάνει. Νιώθω το σώμα με το μυαλό δύο χωριστά πράγματα και πνίγομαι.\u003cbr\u003e- Απαρηγόρητος ο Βίκτορ Μιχάλεβιτς, εκείνη την ηλιόλουστη Κυριακή του οριστικού εκτοπισμού του από τους δρόμους της Ρίγας, έφτιαξε μια κούπα κβας αρωματισμένη με βατόμουρο και μέντα. \u003cbr\u003e- Αμέσως μετά η γη κινήθηκε οριζόντια και σπίτια κι άνθρωποι πήγαν κι ήρθαν. Κόσμος χτύπαγε πάνω σε τοίχους, τοίχοι πάνω σε κόσμο, τα ψηλά κτήρια κουνιόνταν σαν τα κυπαρίσσια στον άνεμο. \u003cbr\u003e- \"Θόδωρε! Πάλι άφησες τις αρβύλες στο σαλόνι! Δεν αντέχω αυτήν τη μυρωδιά. Πόσες φορές να στο πω; Τόσα χρόνια στο μέτωπο και όποτε έρχεσαι μου χαλάς την ηρεμία μου. Τι μουρμουράς και δεν σ' ακούω.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b194640.jpg","isbn":"978-960-564-125-2","isbn13":"978-960-564-125-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":248,"publication_year":2014,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2014-05-14","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2384,"extra":null,"biblionet_id":194640,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/odos-dhmiourgikhs-grafhs-arithmos-3.json"},{"id":209714,"title":"Ασύνδετα νερά","subtitle":null,"description":"\"Αγγελική στην όψη και δαίμονας, γιατρέ, γεννήθηκε με τα πόδια μπροστά, τα σήκωσε, σφικτά κρατούσε ανάμεσά τους, του δίδυμου αδελφού της τα συντρίμμια. Τον είχε τυλίξει με το λώρο της σαν τον κισσό, τον ρουφούσε κι ούτε την πείραζε η σαπίλα, γεννήθηκε προορισμένη πόρνη. Δες τα λακκάκια στις λαγόνες, δες τις φτέρνες της. Όχι, μην την κοιτάς, άντρας κι εσύ, δεν θα δεις παρά την ομορφιά της. Μονάχα εγώ, η μάνα της ξέρω τι θηρίο γέννησα. Η μικρή πόρνη, άρπαξε αμέσως τη θηλή μου, κάρφωσε τα ροδαλά της ούλα, να την κόψει. Και τα μάτια της μαύρα, τα κάρφωσε στα μάτια μου που θρηνούσαν το γυιόκα μου. Θήλασε γάλα, δάκρυα, αίμα κι απότομα άφησε τη ζουλιγμένη θηλή να πιτσιλάει μικρές λευκές σταγόνες. Η μικρή πόρνη έκλεψε τα μαργαριτάρια μου\"\u003cbr\u003eΟύτε μια σταγόνα νερού δεν γεννιέται σε γη ουρανό και θάλασσα, δεν μένει μόνη, δεν πεθαίνει. Είναι τέλεια η ενότητα των υδάτων. Τα \"Ασύνδετα νερά\", σύντομα διηγήματα, ιστορίες ανθρώπων, είναι μια ευχή, μια πρόσκληση για την ευτυχία μας.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b212923.jpg","isbn":"978-618-81406-8-4","isbn13":"978-618-81406-8-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":110,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2016-11-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":3756,"extra":null,"biblionet_id":212923,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/asyndeta-nera.json"}]