[{"id":181232,"title":"Διονυσίου Σολωμού \"Η γυναίκα της Ζάκυθος\", έχθρισσα θανάσιμη του έθνους","subtitle":"Ερμηνευτική δοκιμή","description":"Ποια είναι λοιπόν η γυναίκα της Ζάκυθος η οποία έχει προκαλέσει τόσο αντιφατικές και αντικρουόμενες μεταξύ τους ερμηνευτικές προσεγγίσεις; \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ μεθοδικά σχεδιασμένη αινιγματικότητά της ενισχύεται οπωσδήποτε από την αοριστία της ονομασίας της που ενέχει και μια χροιά υπόρρητα απαξιωτική.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚύριο ρόλο στο έμμονα πρωτοποριακό αυτό κείμενο διαδραματίζει ο ίδιος ο ποιητής παίρνοντας το διαφανές προσωπείο του \"Ιερομόναχου Διονύσιου\" ή του \"Ιερομόναχου Σολωμού Κερκυραίου\". Ο Ιερομόναχος είναι ο αψευδής όσο και έντεχνα \"αμήχανος\" μάρτυρας συμβάντων τρομερών· η μαρτυρία του ωστόσο ισοδυναμεί υπόγεια με μια καταγγελία που καλούμαστε ν' αποκρυπτογραφήσουμε. Στόχος της καταγγελίας είναι η εφιαλτική Γυναίκα της Ζάκυθος η οποία, στην ουσία, αντιπαρατίθεται στο ίδιο το αίτημα για δικαιοσύνη. Η αντιπαράθεση αυτή προβάλλεται μέσα από την απροκάλυπτη αντίθεσή της προς την επανάσταση του '21 - αντίθεση που εξαγγέλλει από την αρχή ο Ιερομόναχος χαρακτηρίζοντάς την \"έχθρισσα θανάσιμη του έθνους\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο β΄ στάδιο επεξεργασίας του κειμένου κυρίαρχος είναι ο ρόλος του Διαβόλου, ο οποίος, έχοντας κάνει το γύρο του κόσμου, βρίσκει στη \"Γυναίκα\" τη διαβολική ψυχή κατ' εξοχήν - \"l'anima per eccellenza\". Και οι δύο χαρακτηρισμοί, με το μέγεθος και την οξύτητά τους, αιφνιδιάζουν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜέσα από την οπτική αυτή η συγγραφέας υποστηρίζει ότι η \"Γυναίκα της Ζάκυθος\" δεν μπορεί παρά να είναι μια πολιτική αλληγορία και επιχειρεί να ιχνηλατήσει την \"ταυτότητά\" της μέσα από τις ενδείξεις που παρέχει το κείμενο, μέσα από τις σχέσεις του με την ελληνική ιστορική πραγματικότητα αλλά και τις αναζητήσεις του ευρωπαϊκού κινήματος του ρομαντισμού και παράλληλα μέσα από παραθέματα και αποσπάσματα στοχασμών του Σολωμού γύρω από τις επιδιώξεις της Ποιητικής του. Ένα από τα κλειδιά του έργου είναι η υπέρογκη οργή που το διατρέχει προσδίδοντάς του μια διαχρονική αμεσότητα.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b184358.jpg","isbn":"978-960-505-045-0","isbn13":"978-960-505-045-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":245,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"16.0","price_updated_at":"2012-11-20","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":184358,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/dionysiou-solwmou-h-gynaika-ths-zakythos-exthrissa-thanasimh-tou-ethnous.json"},{"id":208023,"title":"Ο αγώνας του '21 και η υπονόμευσή του","subtitle":"Οι σύγχρονες μαρτυρίες και η κρίση του Σολωμού","description":"Είδες να μαδάνε τη κότα και ο αέρας να συνεπαίρνει τα πούπουλα ; \u003cbr\u003eΈτσι πάει το έθνος.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΤί θα κάμετε ; θ’ αφήστε / Να αποκτήσωμεν εμείς / Λευθεριάν, ή θα την λύστε /\u003cbr\u003eΕξ αιτίας Πολιτικής ;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eO Σολωμός, που τον διακρίνει μια ξεχωριστή ευρωπαϊκή παιδεία, ο Σολωμός, που παρακολουθεί στενά τα ευρωπαϊκά κινήματα ιδεών μέσα από την έμμονη έγνοια του για τις ελληνικές προοπτικές, αποδεικνύεται και ένας ιδιαίτερα πολύτιμος \"αυτόπτης μάρτυρας\", ο οποίος βίωνε με ένταση την πορεία του Αγώνα, αναζητώντας το νόημα κάτω από τα συμβάντα, με απόλυτη συνείδηση ότι ήταν σύγχρονος με ένα ιστορικό γεγονός υπέρογκο, και όχι μόνο για τα ελληνικά δεδομένα. Στην ουσία είναι ο πρώτος που εννοιολόγησε την ελληνική επανάσταση συνδέοντας τον απελευθερωτικό αγώνα με το αίτημα και την ανάγκη για ελευθερία των λαών. Η μαρτυρία του σε κάποιες περιπτώσεις αποτυπώνεται με την ένταση της καταγγελίας.\u003cbr\u003eΜε αντίστοιχη ένταση αποτυπώνεται η σολωμική μαρτυρία, ως καταγγελία, και στην αινιγματικά αλληγορική \"Γυναίκα της Ζάκυθος\", σχεδιασμένη σύγχρονα με την κορύφωση των τραγικών συμβάντων που σηματοδοτούν τον Αγώνα, με επίκεντρο τη δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου. Για να κατανοηθεί η οργή και η βιαιότητα που διατρέχουν το κείμενο αυτό, η συγγραφέας ανατρέχει στις σύγχρονες με τα γεγονότα πηγές (Κασομούλης, Σπυρομίλιος, Φωτάκος, Φίνλεϋ κ.ά.), μια και ο σημαίνων ποιητής δεν δημιουργεί \"σε κενό\".\u003cbr\u003eΗ βαθιά ιστορική συνείδηση του Σολωμού ορίζει και την προσπάθειά του να αποτυπώσει το βηματισμό της μεγάλης Ιστορίας, μέσα από γεγονότα στο περιθώριο της ιστορίας, που όμως συνιστούν, με το μέγεθος της τραγικότητάς τους, τα θεμελιώδη συστατικά της. Άλλωστε, το ρίγος της ιστορίας, το ρίγος της μνήμης, ρίγος στην ουσία πολιτικό, διατρέχει το σολωμικό έργο.\u003cbr\u003eΘα μπορούσε άραγε να υποστηρίξει κανείς ότι ο ποιητής ήταν ίσως ο πρώτος που είδε τότε τον Άγγελο της Ιστορίας να φτερουγίζει πάνω από τα ερείπια, προσπαθώντας να πετάξει προς το μέλλον;\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΟ Σολωμός παρακολουθούσε στενά και βίωνε με πάθος τα γεγονότα της επανάστασης· όχι μόνο μέσα από τις \"επαναστατικές\" εφημερίδες, που έφθαναν όλες στη Ζάκυνθο, αλλά και μέσα από μαρτυρίες, εξιστορήσεις, επιστολές κ.λπ. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σ’ όλη τη διάρκεια του Αγώνα καταφεύγαν στη Ζάκυνθο πλήθος πρόσφυγες, κάθε τάξης. Και είναι ίσως ενδεικτικό ότι στους Ελεύθερους Πολιορκημένους ο Σολωμός μοιάζει να έχει υπόψη του περίγραφες από αυτόπτες μάρτυρες για την πολιορκία του Μεσολογγίου και την Έξοδο, περιγραφές ανάλογες με αυτές του Κασομούλη ή του Σπυρομίλιου ( οι οποίες ωστόσο δημοσιεύτηκαν έναν περίπου αιώνα αργότερα).\u003cbr\u003eΟπωσδήποτε, είναι σημαντικό ότι σ’ όλη τη διάρκεια της επανάστασης και ώς το 1828 ο Σολωμός ζούσε στη Ζάκυνθο, το κατεξοχήν κέντρο πληροφοριών για την πορεία του Αγώνα στην Πελοπόννησο, τη Στερεά και τα νησιά, καθώς και για τις αντιδράσεις των Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής, συνασπισμένων στην Ιερά Συμμαχία. Θα μπορούσε ακόμα να πει κανείς ότι κάποιες φορές ο Σολωμός δίνει την εντύπωση ότι καταγράφει τα γεγονότα του Αγώνα σαν \"αυτόπτης μάρτυρας\". [... ]\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΣτην παράταξη των \"πολιτικών ή ολιγαρχικών\" κυριαρχούσε η θεωρούμενη, σε νεότερες μελέτες, ως \"εκσυγχρονιστική\", \"εκδυτικισμένη\" ομάδα του Μαυροκορδάτου, που εμφανιζόταν να επιδιώκει τη συγκρότηση \"δυτικού τύπου\" κράτους με κεντρική διοίκηση, συνασπισμένη με προύχοντες της Πελοποννήσου και ιδίως της Ύδρας.\u003cbr\u003eΣτην παράταξη των \"στρατιωτικών ή δημοκρατικών\" ξεχώριζαν ανάμεσα σε μια πλειάδα από ονομαστούς αγωνιστές (όπως λ.χ. ο Νικηταράς, ο Καραϊσκάκης, ο Μάρκος Μπότσαρης, ο Τζαβέλλας κ.ά.) η ηγετική φυσιογνωμία του Κολοκοτρώνη στην Πελοπόννησο και του Οδυσσέα Ανδρούτσου στη Στερεά.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΔεν τους βαραίνει ο πόλεμος, αλλ’ έγινε πνοή τους. - Δ.Σ.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΠΟΙΗΤΗΣ : Εκατάλαβα· θέλεις να ομιλήσουμε για τη γλώσσα·\u003cbr\u003eμήγαρις έχω άλλο στο νου μου πάρεξ ελευθερία και γλώσσα ; - Δ.Σ.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b211231.jpg","isbn":"978-960-505-165-5","isbn13":"978-960-505-165-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":544,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2016-07-19","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":211231,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-agwnas-tou-21-kai-h-yponomeush.json"}]