[{"id":189848,"title":"Τα τιμαλφή","subtitle":null,"description":"Βρες ένα ψέμα\u003cbr\u003eαπ' το μικρό του δάχτυλο να κρατηθείς\u003cbr\u003eκαθώς βυζαίνεις άδειο\u003cbr\u003eκι ο πόνος σε βουβαίνει\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠερνά ένα γαλάζιο πότε-πότε\u003cbr\u003eμ' ένα χάδι στη στροφή\u003cbr\u003eας λιγοστεύει η ζωή\u003cbr\u003eκαταργώντας τα κτητικά\u003cbr\u003eκι άλλες του νου νυχτωδίες\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣ' αυτό το λίγο βυθίζεται η ελπίδα\u003cbr\u003eκι απ' αυτό αναδύεται να σε γελάσει πάλι\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e [...] Διακρίνουμε στη γραφή του Πάνου Κυπαρίσση τα στοιχεία μιας ποιητικής που συνδέεται με την εντοπιότητα και την καταγωγή, που πραγματεύεται το θέμα ενός ενδότερου νόστου και τον ανάγει, με τις δημοτικές υπομνήσεις αλλά και την απερίφραστη λιτότητα του ελεύθερου στίχου, σε ύλη βαθιά βιωματική και αφηγημένη. Έχοντας πίσω του μια ενήλικη ζωή με σκηνικό υπόβαθρό της την καθημερινότητα του μεγάλου αστικού κέντρου, ο ποιητής θυμάται, διαλέγεται με την παιδική του ηλικία και συνομιλεί με το αίμα και με τον τόπο του.\u003cbr\u003e[...] Εκτός από μετάλλευμα, η μνήμη αναδεικνύεται και η ίδια σε φως που καθιστά ορατό τον κόσμο και του δίνει σχήμα. Προκειμένου να αποδώσει κάτι που γίνεται αντιληπτό ως τέλος εποχής, ο Κυπαρίσσης αγγίζει και την Ιστορία, ιδίως των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων, μέσα από τη μικρή κλίμακα που διεκδικεί τη φωνή της στον λόγο του βιώματος και της μαρτυρίας, εδώ που \"όλα τα μουσεία θάνατο δείχνουν\". \u003cbr\u003eΓιάννης Δούκας , περ. ΔΙΑΒΑΖΩ, Ιούλιος - Αύγουστος 2012\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e[...] Ο Πάνος Κυπαρίσσης προσπαθεί με τρόπους πολλούς να συλλάβει το νόημα της στιγμής που συνιστά η ύπαρξη απέναντι στην αιωνιότητα του θανάτου. Περνώντας ο χρόνος, προελαύνει η σιωπή, παλεύει σώμα με σώμα με τον λόγο, πάντα τη νικά αυτός, αλλά κερδίζει έδαφος κι εκείνη [...]\u003cbr\u003e[...] Πριν και μετά, ο κόσμος, η φύση, ο άλλος, η λέξη. Πάντα η σιωπή. Που δεν τρομάζει στα ποιήματα του Κυπαρίσση, ησυχάζει λες τον αναγνώστη με τη διακριτική παρουσία της. Ο Κυπαρίσσης αποδέχεται το σκοτάδι για να το εξημερώσει, το εξεικονίζει ως μέρος αναπόσπαστο της ύπαρξης για να το κάνει οικείο, το ντύνεται ποιητικά για να μας δείξει ότι μπορεί να είναι και απαλό, μαύρο βαμβάκι, \"χνούδι μαύρο φως\", άγγιγμα που σαρώνει και λυτρώνει. Πάντα στα όρια, τη μοίρα του ανθρώπου, τη μοίρα της γραφής.\u003cbr\u003eΤιτίκα Δημητρούλια, εφ. Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 10/10/2012","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b193006.jpg","isbn":"978-960-9530-66-8","isbn13":"978-960-9530-66-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":78,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":"2014-01-07","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":985,"extra":null,"biblionet_id":193006,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/ta-timalfh.json"},{"id":147544,"title":"Μαύρο βαμβάκι","subtitle":null,"description":"Αν η ποίηση αποτελεί το θεμέλιο μύθο περιγραφής των ανθρωπίνων παθών, με το Μαύρο βαμβάκι δοκιμάζω, όπως δοκιμάζει κανείς με τον τρόπο γραφής του, την εκδήλωση και συμπύκνωση ενός ανοιχτού συναισθήματος με λυρική διάθεση αναστοχασμού. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΝα περάσω, όσο περνάει κανείς, στο υπαρξιακό ημίφως ζητώντας να βρω εικόνες που, στο σύνολό τους, δημιουργούν το αίσθημα μιας πιθανής ενατένισης. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΝα συγκεράσω τελικώς το κάποτε δίχως τόπο \"εγώ\" σε σχέση με τους άλλους, τολμώντας μια θέση στο αίτημα προσδιορισμού του στο θνητό σώμα της ανθρωπότητας, με ό,τι συνεπάγεται η όποια θυμική και συγχρόνως ενορατική προσέγγισή του. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b150467.jpg","isbn":"978-960-6781-71-1","isbn13":"978-960-6781-71-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":131,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":"2010-01-14","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":985,"extra":null,"biblionet_id":150467,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/mauro-bambaki.json"},{"id":172048,"title":"Φως ορυχείου","subtitle":null,"description":"Μέσα απ' την ιδιωτική του ιστορία, την εμπειρία και την ευαισθησία ενατένισης του κόσμου, το ποιητικό υποκείμενο προσπαθεί, μ' ένα πυκνό μάγμα εκροής, να καταγράψει λάμψεις ζωής αλλά και την απώλεια στις πιθανές εκφάνσεις της ώστε η καταγραφή να αποκτήσει ευρύτερες διαστάσεις. Είναι πολεμικό άθλημα ο θάνατος της λήθης και η ποίηση, σε αυτή τη βιογραφία της φθοράς, προσπαθεί - με άλματα και συνδηλώσεις, με εφόδους και υποχωρήσεις - να αναζητήσει σ' ένα στιγμιαίο «τώρα» - που εμπεριέχει παρελθόν και μέλλον και συναλλάσσεται και με τα δύο - τη ρίζα της μοίρας εκεί που η ψυχή δεν μπορεί να ερμηνεύσει καμιά σιωπή.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b175141.jpg","isbn":"978-960-9530-22-4","isbn13":"978-960-9530-22-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":72,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2012-01-24","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":985,"extra":null,"biblionet_id":175141,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/fws-oryxeiou.json"}]