[{"id":220484,"title":"Ο αιώνας της Ροζίτας","subtitle":"(1957-2017)","description":"Κριτικός κινηματογράφου και θεάτρου που επί 50 χρόνια γύρισε όλα τα φεστιβάλ του κόσμου και γνώρισε τις μεγαλύτερες προσωπικότητες της τέχνης του 20ού αιώνα, η Ροζίτα Σώκου έγινε γνωστή στο πανελλήνιο από μια... τηλεοπτική εκπομπή. Παράλληλα, είναι ένας άνθρωπος που το μεγαλύτερό του ταλέντο ήταν στη φιλία. Μέσα απ' αυτήν την αφήγηση περνάει ένας αιώνας Ελλάδας, η ζωή στην Αθήνα που ελάχιστοι πια ζουν για να θυμούνται. Περνάει ο ελληνικός κινηματογράφος και οι πρωταγωνιστές του. Οι εγχώριοι και διεθνείς σταρ. Αλλά και όλοι οι ξεχωριστοί άνθρωποι, είτε διάσημοι είτε όχι, που έπαιξαν ρόλο στη ζωή της.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b223540.jpg","isbn":"978-960-477-303-9","isbn13":"978-960-477-303-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":440,"publication_year":2017,"publication_place":"Αθήνα","price":"22.0","price_updated_at":"2017-12-12","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":117,"extra":null,"biblionet_id":223540,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-aiwnas-ths-rozitas-fafc647b-ed19-4fd9-b3c4-929b492bb118.json"},{"id":220483,"title":"Ο αιώνας της Ροζίτας","subtitle":"(1900-1950)","description":"Ο Νουρέγεφ κάποτε -αναφερόμενος στις μνήμες του από τη ζωή του στη Ρωσία, τους φίλους, την οικογένειά του- μου είπε: \"Όποιος κοιτάζει πίσω του, πέφτει από τη σκάλα\". Ήταν από τις φράσεις που με σημάδεψαν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο ίδιο και ο πατέρας μου, που διάβαζε -και μ' έβαζε να του διαβάζω- τη Γραφή και τα Ευαγγέλια και που είχε υπογραμμίσει πολλά εδάφια που θυμάμαι ακόμα. Ανάμεσά τους το: \"Άφετε τους νεκρούς θάψωσι τους εαυτών νεκρούς\". Και σήμερα δεν κάθομαι να κλαίω τους τόσους νεκρούς που έχω \"ζήσει\" - και που λόγω μεγάλης ηλικίας είναι αναρρίθμητοι. Πιστεύω, πως αν κλαις, κλαις για τον εαυτό σου και για κανέναν άλλον.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜεγάλωσα στην Ελλάδα, στην Αθήνα. Κάθε τόσο θυμάμαι την παλιά μας θρησκεία και χαίρομαι και λυπάμαι. Τι όμορφα που τα είχαν σκεφτεί όλα οι αρχαίοι μας... Κάθε τι στη φύση ήταν Θεός. Ακόμα και ο άνεμος, ο Βορέας. Κι η Ελπίδα, λέει, η τελευταία θεά, τουλάχιστον αυτή έμεινε στο πιθάρι της Πανδώρας. Έμεινε για τον άνθρωπο. Με τη διαφορά πως σήμερα ούτε αυτήν δεν έχουμε.\u003cbr\u003eΚαι γυρνάω πίσω το μυαλό μου και σκέφτομαι τι ωραία ζωή έζησα. Ναι, ναι... Με τον θάνατο του πατέρα μου, με την Κατοχή, με το Κίνημα (έτσι το λέγαμε τότε), τότε που μας πολυβολούσαν τ' αεροπλάνα κι εμείς κρυβόμασταν στα χαντάκια. Ούτε πού θυμάμαι να ένιωσα τι θα πει φόβος.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b223539.jpg","isbn":"978-960-477-298-8","isbn13":"978-960-477-298-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":472,"publication_year":2017,"publication_place":"Αθήνα","price":"22.0","price_updated_at":"2017-12-12","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":117,"extra":null,"biblionet_id":223539,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-aiwnas-ths-rozitas.json"}]