[{"id":71511,"title":"Η θεωρία των διεθνών σχέσεων στην εποχή της παγκοσμιοποίησης","subtitle":"Κονστρουκτιβισμός vs Ρασιοναλισμός","description":"Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου (1989-1992) σηματοδότησε, όπως συμβαίνει πάντα σε κάθε μεταβατική περίοδο, μία σημαντική και ενίοτε έντονη συζήτηση για τη θεωρία των Διεθνών Σχέσεων στο νέο περιβάλλον ασφάλειας και ειρήνης. Αν και σπέρματα της εν λόγω συζήτησης για την τύχη της επιστήμης της διεθνούς πολιτικής, όπως θα έλεγε και ο E. H. Carr, βρίσκει κανείς από την ύστερη φάση του Ψυχρού Πολέμου, η απρόσμενη λήξη της πολιτικής, ιδεολογικής και στρατιωτικής σύγκρουσης ανάμεσα στις δύο υπερδυνάμεις σήμανε, μετά το πέρας του αρχικού στοχαστικού σοκ, την επιστημολογική κυρίως αναδίπλωση της κεντρικής συζήτησης των Διεθνών Σχέσεων, αυτής μεταξύ Ρεαλισμού και Ιδεαλισμού, η οποία, μέσα από τον εμπλουτισμό της με τις νέες μετανεοτερικές προβληματικές (= η Τέταρτη Συζήτηση), αγγίζει και πάλι τα ζητήματα αιχμής της διεθνολογικής θεωρίας, όπως τα έχει οριοθετήσει ο προπάτορας του κλάδου Θουκυδίδης, στο μνημειώδες έργο του για τον Πελοποννησιακό Πόλεμο.\u003cbr\u003eΣκοπός της παρούσας Μονογραφίας είναι να παρουσιάσει διεξοδικά τη νέα συζήτηση στις Διεθνείς Σχέσεις, να αναδείξει τις επιστημολογικές και θεωρητικές της όψεις, να εντοπίσει τα προβλήματα που συνεπάγεται στην πρακτική εφαρμογή και, τέλος, μέσα από τη διερεύνηση της έννοιας της κρατικής κυριαρχίας στην εποχή της παγκοσμιοποίησης να οριοθετήσει έναν ενδιάμεσο χώρο: το χώρο του κοινωνικού κονστρουκτιβισμού ως ικανό stimulus για περαιτέρω οντολογικό και επιστημολογικό προβληματισμό πάνω στα ζητήματα αιχμής της θεωρίας των Διεθνών Σχέσεων. Με αυτή την έννοια στο τέλος της μελέτης γίνεται μια προσπάθεια με βάση τις παραδοχές περί διεθνούς κοινωνίας της Βρετανικής Σχολής των Διεθνών Σχέσεων και την έννοια της ρεαλιστικής ουτοπίας του γνωστού Αμερικανού πολτικού φιλόσοφου John Rawls να δημιουργηθεί το θεωρητικό περιβάλλον για μία νέα στοχαστική κατάσταση, ικανή να σηματοδοτήσει πρωτότυπες διεθνολογικές αναλύσεις στο εγγύς μέλλον.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b73441.jpg","isbn":"960-02-1598-7","isbn13":"978-960-02-1598-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":143,"publication_year":2002,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2012-02-23","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":22,"extra":null,"biblionet_id":73441,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-thewria-twn-diethnwn-sxesewn-sthn-epoxh-ths-pagkosmiopoihshs.json"},{"id":119196,"title":"Πολιτική ηγεσία και άσκηση εξωτερικής πολιτικής","subtitle":"Το μοντέλο της δημοκρατικής διακυβέρνησης","description":"Ο ανά χείρας τόμος αποτελεί μία συνθετική και σπονδυλωτή μελέτη αναφορικά με την κρίσιμη σχέση μεταξύ δημοκρατίας και εξωτερικής πολιτικής. Με στοχαστικό υπόβαθρο τη θεωρία των Διεθνών Σχέσεων περί του ηγεμονισμού και τα ηγετικά στυλ στην άσκηση της πολιτικής εξουσίας και της εξωτερικής πολιτικής, που οριοθετεί ο περίφημος κώδικας λειτουργίας του Alexander George και με εμπειρικό-αναλυτικό οδηγό τη διεξοδική διερεύνηση τεσσάρων διακριτών περιπτώσεων μελέτης (case studies), συγκεκριμένα του Αττικού ρήτορα και πολιτικού Δημοσθένη, του Ελευθέριου Βενιζέλου, του John F. Kennedy και του Κωνσταντίνου Καραμανλή, επιχειρούμε να στοιχειοθετήσουμε τα βασικά φιλοσοφικά, ιστορικά, θεσμικά, πολιτικά και διεθνολογικά χαρακτηριστικά άσκησης της εξωτερικής πολιτικής στα πλαίσια του δημοκρατικού πολιτεύματος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο μοντέλο της δημοκρατικής διακυβέρνησης, που στη θεωρία των Διεθνών Σχέσεων έχει πολλά κοινά σημεία με το καντιανό αξίωμα της δημοκρατικής ειρήνης, μέσα από τη μακραίωνη ιστορία του, από τα χρόνια της θαλασσοκράτειρας Αθήνας και των ποικίλων πανελληνισμών που ακολούθησαν την κρίση της δημοκρατίας του Περικλή, μέχρι τη σύγχρονη παγκόσμια πραγματικότητα, με επίκεντρο το σύνθετο φαινόμενο του αμερικανικού ηγεμονισμού, συνοψίζει, σε πολύ μεγάλο βαθμό, το σύνολο των στοχαστικών και πραγματολογικών τεκμηρίων γύρω από την κρατική/κυβερνητική πολυφωνία της εξωτερικής πολιτικής. Ειδικά, η παρεμβολή του ηγετικού παράγοντα, με άλλα λόγια, ο ρόλος των ηγετικών και ενίοτε χαρισματικών, κατά το Max Weber, προσωπικοτήτων στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής, ιδίως στις περιπτώσεις της διαχείρισης των κρίσεων εξωτερικής πολιτικής (πχ κρίση των πυραύλων της Κούβας, το Κυπριακό ως κρίση εξωτερικής πολιτικής και εθνική κρίση κλπ), προσδίδει στο υπό διερεύνηση μοντέλο της δημοκρατικής διακυβέρνησης μία επιπλέον ακαδημαϊκή και επιστημονική αξία, εφόσον φωτίζει το διεθνές σύστημα και από την οπτική γωνία της πολιτικής ηγεσίας και του ατομικού επιπέδου ανάλυσης.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b121790.jpg","isbn":"978-960-02-2080-3","isbn13":"978-960-02-2080-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":255,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2007-06-27","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":22,"extra":null,"biblionet_id":121790,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/politikh-hgesia-kai-askhsh-ekswterikhs-politikhs.json"}]