[{"id":94038,"title":"James Dean","subtitle":"Ο έκπτωτος άγγελος","description":"Το πιο φοβερό είναι η σιωπή που πέφτει ξαφνικά στον δρόμο. Κάτω από το χρυσαφένιο σεπτεμβριάτικο φως, τα δύο ξεκοιλιασμένα αυτοκίνητα μοιάζουν σαν ακίνητα από αιώνες. Αρχές φθινοπώρου, τέλος της μέρας, ένα συνηθισμένο σταυροδρόμι της βόρειας Καλιφόρνιας. Καταφτάνει ένα ασθενοφόρο. Ο οδηγός της Φορντ σώζεται. Όσο για τον οδηγό της ασημένιας Πόρσε με το νούμερο εκατόν τριάντα, δεν μπορεί να γίνει τίποτα πια. Από τη σύγκρουση, η σπονδυλική του στήλη έσπασε ακαριαία. Μοιάζει να κοιμάται μέσα στα τσαλακωμένα παλιοσίδερα, τα σημαδεμένα με το αίμα του. Με τις ξανθές ανταύγειες στα στραβοκουρεμένα μαλλιά του, το ελαφίσιο προσωπάκι του, τη χιλιοφορεμένη κόκκινη ζακέτα του, το τζην και τα μοκασίνια του, μοιάζει με όλους τους νέους της Αμερικής. Ανάμεσα στα άμορφα συντρίμμια, πάνω στο κόκκινο δερμάτινο μαξιλάρι, θα βρεθεί μια εικόνα του Άγιου Χριστόφορου. Αυτό το μηδαμινής αξίας φυλαχτό, το κηλιδωμένο με αίμα, είναι το απομεινάρι της μοναδικής αγάπης της ζωής του...\u003cbr\u003eΕδώ και πενήντα χρόνια, ο άγγελος-επαναστάτης Τζέιμς Ντην αναπαύεται στο μικρό κοιμητήριο του Φαίρμαουντ. Στον τάφο του υπάρχει η εξής επιγραφή: \"Τζέιμς Ντην. 1931-1955\". Επί χρόνια, φανατικοί προσκυνητές παίρνουν κομμάτια απ' την πέτρα του τάφου του κι αφήνουν στο μάρμαρο ανεξίτηλα σημάδια από φιλιά. Οι μακρινοί θαυμαστές του αρκούνται αναγκαστικά, αντί αναμνηστικών, σε τρεμάμενες εικόνες και φωτογραφίες.\u003cbr\u003eΌσο ζούσε, ο Τζέιμς Ντην δεν σταμάτησε ποτέ να αντικατοπτρίζεται στην αβεβαιότητα της εφηβείας και στα ψηλαφήματά της. Αν έφερε την επανάσταση στο παίξιμο των ηθοποιών της δεκαετίας του '50, είναι γιατί κατάφερε να προβάλει στην ερμηνεία του όλα τα άγχη και τις αμφιβολίες του. Κι όταν ο Χέμινγουεϋ, που δεν είχε καμία σχέση με τον Τζέιμς Ντην, ερωτήθηκε κάποτε για την προσωπικότητά του και για τη λατρεία της μνήμης του, ποιοι είναι κατά τη γνώμη του οι λόγοι αυτού του καταπληκτικού πάθους, πώς ασκούσε τέτοια δύναμη ο ηθοποιός αυτός, απάντησε με μια φράση: \"Αυτό το αγόρι έπαιζε μέσα στην αίθουσα, κατέβαινε και έπαιζε ανάμεσα στους θεατές\". ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b96468.jpg","isbn":"960-6627-14-4","isbn13":"978-960-6627-14-9","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":6436,"name":"Είδωλα","books_count":3,"tsearch_vector":"'eidola' 'eidwla' 'idwla'","created_at":"2017-04-13T01:47:26.158+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:47:26.158+03:00"},"pages":175,"publication_year":2005,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2005-06-13","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"James Dean","publisher_id":1066,"extra":null,"biblionet_id":96468,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/james-dean.json"},{"id":112460,"title":"Rudolf Nureyev","subtitle":"Ένα φύλλο σημύδας","description":"'\"Οταν η σάλα αφήνει τη χαρά της να εκραγεί, μέσα στα ασημιά και χρυσά τους κοστούμια, οι χορευτές περιμένουν τον Ρούντολφ Νουρέγεφ για τις εκδηλώσεις τιμής του κοινού. Η αυλαία πέφτει. Μια παρατεταμένη σαστισμένη ησυχία απλώνεται. Όταν η βαριά αυλαία ξανασηκώνεται, η εύθραυστη και τρεμάμενη σιλουέτα του Νουρέγεφ εμφανίζεται στη σκηνή. Η αίθουσα κρατάει την ανάσα της από κατάπληξη, μπροστά σ' αυτό το κάτωχρο, σκαμμένο από την οδύνη πρόσωπο, που πάνω του αχνοσβήνει ένα χαμόγελο, μεταξύ πόνου και συγκίνησης. Δάκρυα κυλούν στα πρόσωπα, στα παρασκήνια, πάνω στη σκηνή. Από τις πρώτες σειρές μέχρι τον τελευταίο εξώστη, ενόσω πέφτουν βροχή τα \"μπράβο\", πετιούνται λουλούδια και ανθοστρώνουν το δάπεδο της σκηνής\".\u003cbr\u003eΙδιοφυής ή εκκεντρικός; Κακομαθημένος \"μπίτνικ\" ή ήρωας σ' ένα παραμύθι με νεράιδες; Ο Νουρέγεφ -ο Τάταρος με τα σχιστά μάτια που είδε για πρώτη φορά το φως σ' ένα βαγόνι του Υπερσιβηρικού, ο χορευτής-μύθος του 20ού αιώνα, ο μονήρης κοσμικός του διεθνούς τζετ σετ- υπήρξε ένα σύνολο αντιφατικών χαρακτηριστικών, αλλά πάντοτε στην ακραία μορφή τους. \"Είμαι ανηλεής με τον εαυτό μου\", είχε εξομολογηθεί κάποτε ο ίδιος, σε μια συνέντευξη του στο Paris Match. \"Έχω ανάγκη από τεράστια συγκέντρωση και δύναμη όταν χορεύω... Είμαι πάνω στη σκηνή σαν πάνω σε νησί\". Συγκλονιστική ομολογία για τη μοναξιά της ιδιοφυΐας και για τον εγωκεντρισμό του καλλιτέχνη που αντισταθμιζόταν, μόλις και μετά βίας, με τα χειροκροτήματα και τις διθυραμβικές κριτικές που δεχόταν σε κάθε παράσταση ο Ρούντολφ Νουρέγεφ. Από την πρώτη ως την τελευταία!","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b115045.jpg","isbn":"960-6627-49-7","isbn13":"978-960-6627-49-1","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":6436,"name":"Είδωλα","books_count":3,"tsearch_vector":"'eidola' 'eidwla' 'idwla'","created_at":"2017-04-13T01:47:26.158+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:47:26.158+03:00"},"pages":251,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2007-01-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Nureev","publisher_id":1066,"extra":null,"biblionet_id":115045,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/rudolf-nureyev.json"}]