[{"id":71602,"title":"Ο εγκληματίας άνθρωπος","subtitle":null,"description":"Αν από την αρχαιότητα διατυπώθηκαν απόψεις που συνέδεσαν τη φυσική με την ηθική πλευρά του ανθρώπου, στη βάση της αδιάσπαστης αλληλουχίας σώματος/ψυχής, και αν, με την πάροδο των αιώνων, με τις απόψεις αυτές συμπορεύτηκαν από δεισιδαιμονικές αντιλήψεις μέχρι επιστημονικές θεωρίες, η εγκληματολογική ανθρωπολογία των νεότερων χρόνων, θεμελιωμένη στα πορίσματα της μακράς αυτής πορείας, έδωσε τον εγκληματία άνθρωπο, του οποίου η μορφή απασχόλησε εξίσου την επιστήμη και τις τέχνες.\u003cbr\u003eΣτα τέλη του 19ου αιώνα, ο Ιταλός γιατρός και ανθρωπολόγος Τσέζαρε Λομπρόζο έγινε ο κύριος εκφραστής της αναζήτησης του εκ γενετής εγκληματία, και με τα έργα του -ιδίως με τον Εγκληματία άνθρωπο (L'Uomo delinquente, 1876)- επηρέασε ουσιαστικά την εξέλιξη της εγκληματολογίας.\u003cbr\u003eΒάσει των μελετών του πάνω στη συμπεριφορά των φυτών και κυρίως των ζώων, στις εκδηλώσεις της εγκληματικής κληρονομικότητας (κεντρικής έννοιας των θεωριών του), στα εγκλήματα των αγρίων, στην παραβατικότητα της παιδικής ηλικίας, στις επιδράσεις του περιβάλλοντος και στα αποτελέσματα της αγωγής και του ποινικού κολασμού, ο Λομπρόζο υποστήριξε ότι τα ανατομικά χαρακτηριστικά και οι ψυχικές ιδιότητες συνδέονται άμεσα και ότι οι εγκληματικές ορμές της ψυχής ανταποκρίνονται συνήθως σε ανώμαλη σωματική κατάσταση.\u003cbr\u003eΤαυτίζοντας με τον ηθικώς παράφρονα τον «εκ γενετής εγκληματία», θεώρησε τον τελευταίο ως θύμα τού (δαρβινικής καταγωγής στον Λομπρόζο) αταβισμού και ως αθεράπευτο· συνεπώς του καταλογίζει μειωμένη ευθύνη για τις πράξεις του.\u003cbr\u003eΗ νεότερη επιστήμη αμφισβήτησε και συχνά απέρριψε πολλά από τα πορίσματα του Λομπρόζο. Κρίθηκε πως η σχέση φυσικής και ηθικής κατάστασης δεν στοιχειοθετεί απαραβίαστο νόμο και πως, μολονότι ο εκφυλισμένος συχνά εκδηλώνει εγκληματική συμπεριφορά, εκφυλισμός και έγκλημα δεν συνδέονται αιτιωδώς. Ο μύθος της ενιαίας και ειδικής κατηγορίας του \"γεννημένου εγκληματία\" καταρρίφθηκε, ενώ τονίστηκε πόσο επικίνδυνη μπορεί να αποβεί η σύγχυση, ακόμα και των ειδικών, ανάμεσα στην προδιάθεση του εγκληματία για πέρασμα στην πράξη και στην προδιάθεση του κοινού να \"αναγνωρίσει\" σε κάποιο έγκλημα έναν \"ιδιόμορφο εγκληματία\". Ωστόσο ο Ιταλός γιατρός έδωσε νέα ώθηση στην εγκληματολογία και επηρέασε αποφασιστικά και για πολλές δεκαετίες την πορεία της. Εξάλλου, ο νεολομπροζιανισμός, με τη βιολογική του κατεύθυνση και τη φιλοσοφική του βάση, αναβιώνει μαζί με τα τεχνολογικά επιτεύγματα. Μπορεί η εγκληματικότητα να μην αντιμετωπίζεται ως \"βιολογική κατηγορία\", μπορεί να μην έχουν εντοπιστεί \"εγκληματικοί γενότυποι\", ωστόσο η συνεχιζόμενη - μέσα στην ευρύτερη προβληματική του θέματος - αναζήτηση σώρευσης εγκληματολογικών και γενετικών ιχνών αποδεικνύει ότι το παλαιό δίλημμα \"οι βιολογικές ή οι κοινωνικές δομές προ-καθορίζουν την ανθρώπινη συμπεριφορά;\" δεν έχει ακόμη απαντηθεί οριστικά.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b73538.jpg","isbn":"960-382-473-9","isbn13":"978-960-382-473-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":620,"publication_year":2002,"publication_place":"Αθήνα","price":"24.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"L' uomo delinquente","publisher_id":383,"extra":null,"biblionet_id":73538,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-egklhmatias-anthrwpos.json"},{"id":170460,"title":"Οι αναρχικοί","subtitle":null,"description":"Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας θα μπορούσε να είναι απλά ένα αστείο, γκροτέσκο ή έστω ιστορικά ξεπερασμένο. Το έγραψε όμως ο Τσέζαρε Λομπρόζο -για πολλούς ο ιδρυτής της εγκληματολογίας- και για αυτό είναι και επικίνδυνο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ συγγραφέας προσπαθεί να πείσει, πριν από 120 χρόνια, χρησιμοποιώντας τις \"σύγχρονες\" μεθόδους της εποχής όπως η βιομετρία, η φρενολογία, η γραφολογία και η κληρονομικότητα, ότι όλοι οι εγκληματίες θα μπορούσαν να γίνουν και αναρχικοί ή, καλύτερα, ότι όλοι οι αναρχικοί είναι εν δυνάμει εγκληματίες.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓι' αυτό και προτείνει δραστικά μέτρα για την αντιμετώπιση του \"εσωτερικού εχθρού\". Διεθνής αστυνομική συνεργασία, δημόσια διαπόμπευση των συλληφθέντων αναρχικών, επιστημονική μελέτη της κληρονομικότητας τους (δεν έχει ανακαλυφτεί ακόμη το DΝΑ), στενή συνεργασία δημοσιογράφων, κράτους και αστυνομίας σε θέματα πολιτικής βίας, ειδικά δικαστήρια χωρίς την παρουσία ενόρκων και τις αυστηρότερες ποινές που προβλέπει ο νόμος, ψυχολογικοποίηση των κινήτρων τους (παιδιά από διαλυμένες οικογένειες, ναρκομανείς) ώστε να υπάρχει αποπολιτικοποίηση των δράσεων τους, οργάνωση των νομοταγών πολιτών -με τη συνδρομή της αστυνομίας- για τη\u003cbr\u003eδιάλυση των αναρχικών συγκεντρώσεων.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑθλιότητες που ευτυχώς δε συμβαίνουν σήμερα...","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b173539.jpg","isbn":"978-960-9446-05-1","isbn13":"978-960-9446-05-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":139,"publication_year":2011,"publication_place":"Ιωάννινα","price":"10.0","price_updated_at":"2011-12-09","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"ιταλικά","original_title":"Gli anarchici","publisher_id":1181,"extra":null,"biblionet_id":173539,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/oi-anarxikoi-2368c90f-c98d-48ec-9409-46d1a8834490.json"}]