[{"id":20968,"title":"Ο Εβραίος της Μάλτας","subtitle":null,"description":"\"Ο Εβραίος της Μάλτας\" παίχτηκε για πρώτη φορά το 1588 (ή 1590). Ο κεντρικός ήρωας, ο Βαραβάς, που η πρώτη του εμφάνιση στη σκηνή, με την ψεύτικη μύτη, προσδιορίζει τον υπερβολικό χαρακτήρα του έργου, συγκεντρώνει πάνω του όλα τα γνωστά στερεότυπα περί \"κακού εβραίου\", καταλήγοντας να τα παρωδεί σε μέγιστο βαθμό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα πρόσωπα του έργου συγκροτούν πινακοθήκη αχρείων. Ο Marlowe δεν πιστεύει στην έμφυτη καλωσύνη του ανθρώπου. Γι' αυτόν ο άνθρωπος είναι θηρίο προικισμένο με νου και λογική, και οι συνθήκες όπου ζει τον αναγκάζουν να αναπτύξει όσο πονηριά και κακία διαθέτει για να επιζήσει. Στον \"Εβραίο της Μάλτας\" δεν υπάρχει καμιά μεταφυσική του κακού· σ' αυτό το σημείο, και όχι μόνο σ' αυτό, ο Marlowe βρίσκει τη συνέχειά του στον Brecht: δεν μπορεί να είσαι καλός σ' έναν κόσμο κακό. Τα πρόσωπα που πλευρίζουν τον Βαραβά για οικονομικούς, κοινωνικούς ή σεξουαλικούς λόγους, προσπαθούν να πετύχουν το στόχο τους με πανουργία. Μ' αυτήν την κωμωδία του κακού ο Marlowe γράφει την τραγωδία μιας ολόκληρης κοινωνίας: άρχοντες και υπηρέτες, παπάδες και πόρνες, κατακτητές και κατακτημένοι, εχθροί και σύμμαχοι, όλοι όσοι εμπλέκονται άθελά τους στην εκδικητική μανία του Βαραβά, διακλαδίζουν τον βασικό κορμό της δράσης σε όλα τα κοινωνικά κακά. Στο τέλος κερδίζει ο πιο πανούργος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Marlowe χρησιμοποίησε ένα πρόσωπο επιτομή του αντιεβραΐσμού για να στιγματίσει την ασυνέπεια μεταξύ θεωρίας και πράξης των χριστιανών ειδικά, των ανθρώπων γενικότερα. Από την άλλη πλευρά, τον διαστρεβλωμένο Machiavelli του Προλόγου τον διαδέχεται στο ίδιο το πνεύμα του έργου ο αυθεντικός στοχαστής της αναγέννησης, με τη διαπίστωση πως η θρησκεία δεν είναι \"παιχνίδι για τα μικρά παιδιά\", παρά, εντέλει, εργαλείο πολιτικής.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b21603.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":190,"publication_year":1989,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2012-06-08","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"The Famous Tragedy of the Rich Jew of Malta","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":21603,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-ebraios-ths-maltas-b454cde4-6134-44a2-bf73-6715dae1cf45.json"},{"id":20969,"title":"Δόκτωρ Φάουστους","subtitle":null,"description":"Ο T.S. Eliot αποκάλεσε τον Άγγλο ποιητή και θεατρικό συγγραφέα Christopher Marlowe (1564-1593) \"τον πιο βαθυστόχαστο, τον πιο βλάσφημο από τους συγχρόνους του\" και τον \"το πιο φιλοσοφημένο, αν και ανώριμο, πνεύμα από τους ελισαβετιανούς δραματικούς συγγραφείς\". Για τον Swinburne ο Marlowe, που γεννήθηκε την ίδια χρονιά με τον Shakespeare, υπήρξε \"ο πιο τολμηρός και εμπνευσμένος πρωτοπόρος στην ποιητική μας λογοτεχνία, ο πρώτος Άγγλος ποιητής που τη δύναμή του μπορούμε να την αποκαλέσουμε ανυπέρβλητη\". Ο Marlowe υπήρξε κατάσκοπος, μέθυσος και καβγατζής σε καπηλειά και κατηγορήθηκε όσο ζούσε για αθεΐα και βλασφημία. Η δολοφονία του στα 29 του χρόνια έδωσε λαβή σε διάφορες εικασίες, που επιβιώνουν ακόμα και στον αιώνα μας: πως υπήρξε θύμα πολιτικής δολοφονίας, πως ο καβγάς του με τον δολοφόνο του έγινε για λόγους ερωτικής αντιζηλίας, πως τελικά δεν σκοτώθηκε παρά έζησε εξόριστος και έγραψε όλα τα έργα που αποδίδονται σήμερα στον Shakespeare! Ο θάνατος αυτής της παζολινικής φυσιογνωμίας της αναγέννησης, αυτού του \"αυτοαναλωμένου πρωτοπόρου\" στην ακμή της ηλικίας και της τέχνης του υπήρξε αναπολόγιστη απώλεια όχι μόνο για το αγγλικό μα και για το παγκόσμιο θέατρο. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Η τραγική ιστορία του Δόκτορος Φάουστους\" παίχτηκε για πρώτη φορά το 1588 (ή 1589) με μεγάλη επιτυχία. Είναι η ιστορία ενός λόγιου της Αναγέννησης που πουλάει την ψυχή του στον Διάβολο. Ο Δόκτωρ Φάουστους εκφράζει δραματικά με έντονη δριμύτατα το δίλημμα ενός ανθρώπου παγιδευμένου σε δύο κόσμους. Ένας γενναίος καινούργιος κόσμος \"του κέρδους και της ηδονής\" είχε ανακαλυφθεί. Αλλά ποιο είναι το τίμημα; Ο Φάουστους προκαλεί το άπειρο: επιδιώκει να ελέγξει ένα διάστημα και μια διάσταση που δεν του ανήκουν δικαιωματικά. Ο πόθος του για προσωπική αθανασία και μια χωρίς όρια αυτοκρατορία είναι μια αυθάδης απόρριψη όλων των επίγειων περιορισμών του χρόνου και του χώρου. Ο Marlowe, μετά τον Λούθηρο, εκσυγχρόνισε και ξαναζωντάνεψε τον μεσαιωνικό διάβολο και τον προίκισε με νέες πνευματικές δυνάμεις. Ο Μεφιστοφελής είναι ένας πολύξερος διάβολος και παίζει στα δάχτυλα τη θεολογία του αντιπάλου του. Ο λόγιος της Αναγέννησης όχι μόνο δεν τον κατατροπώνει, αλλ' αντίθετα του πουλάει την ψυχή του με αντάλλαγμα τη δύναμη και τη γνώση. Το αναγεννησιακό δίλημμα ανάμεσα σε μια επιστήμη περιορισμένη από το δόγμα κι από μια πρωτόγονη τεχνολογία, και στη μαγεία που υπόσχεται την κυριαρχία όλου του κόσμου, γίνεται το χριστιανικό δίλημμα ανάμεσα στην καταδίκη και στη σωτηρία. Η απελπισία της ύστερης Αναγέννησης ήταν η απώλεια της ελπίδας στη δύναμη της ανθρώπινης λογικής να μεταμορφώσει τον κόσμο και την ανθρώπινη φύση, η απώλεια της αυταπάτης για το μεγαλείο και το κάλλος του ανθρώπου. Όπως λέει ο Jan Kott στην εισαγωγή του, ο Φάουστους του Marlowe -που στο τέλος της Αναγέννησης ξέρει τόσο καλά ότι το τίμημα της χαράς είναι η κόλαση- είναι, προς το τέλος του 20ου αιώνα, σύγχρονός μας. Ο Δόκτωρ Φάουστους είναι στην ουσία μια τραγωδία της απόγνωσης.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b21604.jpg","isbn":"960-325-403-7","isbn13":"978-960-325-403-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":195,"publication_year":1990,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2012-06-08","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Doctor Faustus","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":21604,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/doktwr-faoustous.json"},{"id":21185,"title":"Εδουάρδος Β'. Η σφαγή των Παρισίων","subtitle":null,"description":"Ο Μάρλοου στον \"Εδουάρδο Β΄\", μια τραγωδία κατόπτρων, που πρωτοπαίχτηκε το 1593, παρουσιάζει πρώτη φορά στην ελισαβετιανή σκηνή το πρόβλημα της ριζικής αντίστασης σ' έναν ανάξιο ηγεμόνα και το επεξεργάζεται με εξαιρετική τόλμη. Ο Μάρλοου γνωρίζει τους μηχανισμούς άσκησης της εξουσίας από μέσα και οδηγεί σε αποφάσεις διόλου θεολογικής αλλά πολιτικής φύσεως. Για τις αγριότητες του εμφυλίου και την ερείπωση της χώρας όλοι είναι υπεύθυνοι: ο βασιλιάς, η βασίλισσα, οι ευνοούμενοι, η εκκλησία, οι ευγενείς. Η εκθρόνιση του νεαρού ομοφυλόφιλου βασιλιά Εδουάρδου είναι συνέπεια των πράξεων και των παραλείψεών του, είναι πολιτική ποινή. Από το έργο αυτό απουσιάζει το θεϊκό δίκαιο. Η γυμνή πάλη για εξουσία φέρνει οαντού την καταστροφή, και δεν έχει καμιά μεγαλοπρέπεια. Το δίκαιο μοιάζει να μην είναι με το μέρος κανενός. Το αδιέξοδο είναι απόλυτο. \"Η ήττα είναι τελεσίδικη\". Ο καταιγιστικός ρυθμός προλαβαίνει και ανατρέπει τις κρίσεις, μετακινεί από τη μια σκηνή στην άλλη συμπάθειες ή αντιπάθειες για τα πρόσωπα του έργου, παραπλανά κυριολεκτικά το θεατή, δίνοντάς του την εντύπωση ότι τον καθοδηγεί προς την έξοδο του λαβύρινθου, και τελικά συνθέτει έναν τεράστιο, πολυεπίπεδο πίνακα που αποτελείται από μεροληπτικότατες επιμέρους σκηνές. Ο Μάρλοου μέσα από την απεικόνιση της φρίκης και τη σκληρότητα του έργου σπάει τη στιλπνή επιφάνεια ενός καταρρέοντος πολιτισμού. Η Αναγέννηση του Μάρλοου βρωμάει απαίσια. Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι ο \"Εδουάρδος Β΄\" είναι το πιο καλοφτιαγμένο έργο σε όλη την ελισαβετιανή και ιακωβιανή δραματουργία.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ κινηματογραφική μεταφορά του έργου από τον Derek Jarman το 1991 υπήρξε από τις σημαντικότερες μεταφορές ελισαβετιανού έργου στην οθόνη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Η σφαγή των Παρισίων\" ασχολείται με μια ιστορική περίοδο της Γαλλίας που είναι σύγχρονη του ποιητή, και αρχίζει με τη Σφαγή της νύχτας του Αγίου Βαρθολομαίου το 1572 και τελειώνει με την πολιορκία των Παρισίων από τον Ερρίκο τον 3ο και τη δολοφονία του το 1589. Παρόμοια απόπειρα μεταφοράς σύγχρονων ιστορικών θεμάτων στη σκηνή δεν επαναλήφθηκε ποτέ κατά την ελισαβετιανή περίοδο. Γλίτωσε από τη λογοκρισία επειδή κρίθηκε ότι προπαγανδίζει τις προτεσταντικές πεποιθήσεις, κι έτσι επέτρεψαν την παρουσίασή του, το 1593. Οι Ελισαβετιανοί, κυρίως ο Marlowe και ο Shakespeare, λάτρευαν το μεγάλο θέαμα. Στη \"Σφαγή των Παρισίων\", έργο με εξαιρετικά αβανταδόρικο θέμα και κάτι σαν υπερπαραγωγή για τον καιρό του, ο ποιητής φιλοτεχνεί μια μεγάλη τοιχογραφία για να απεικονίσει την πιο επαίσχυντη σελίδα της γαλλικής ιστορίας και από τις μελανότερες στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η \"Σφαγή των Παρισίων\" αποτελεί μια χαρτογράφηση της βίας, φτιαγμένη με την τεχνική του pointillisme και χρησιμοποιώντας τα πρόσωπα σαν μεγεθυμένες κουκκίδες. Στη μεγάλη αυτή χορογραφία επικρατεί ο πανικός, το σκοτάδι της βαρβαρότητας, το σκοτάδι του φανατισμού, το σκοτάδι του θανάτου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Patrice Chereau γύρισε το 1994 την ταινία \"Βασίλισσα Μαργκό\", όπου το βάρος της κλειστοφοβικής απαισιοδοξίας του Μάρλοου κυριαρχεί πάνω στη ρομαντική περιπέτεια του Δουμά, της οποίας δανείστηκε τον καμβά.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b21826.jpg","isbn":"960-325-136-4","isbn13":"978-960-325-136-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":317,"publication_year":1995,"publication_place":"Αθήνα","price":"13.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Edward the Second. The Massacre at Paris","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":21826,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/edouardos-b-h-sfagh-twn-parisiwn.json"},{"id":102979,"title":"Ταμερλάνος ο Μέγας","subtitle":null,"description":"Ο \"Ταμερλάνος ο Μέγας\" είναι το έργο με το οποίο εγκαινιάστηκε πανηγυρικά μια από τις λαμπρότερες εποχές για το θέατρο παγκοσμίως: η ελισαβετιανή περίοδος. Η θριαμβευτική υποδοχή του έργου, λίγο μετά την ήττα της ισπανικής αρμάδας από τον στόλο της Ελισάβετ Α΄, ανάγκασε τον ποιητή του, τον νεαρότερο Κρίστοφερ Μάρλοου, να γράψει μια συνέχεια με τον ίδιο τίτλο, ένα δεύτερο μέρος, με την ίδια ενθουσιώδη απήχηση, και να επηρεάσει όλη τη γενιά των νέων δραματικών συγγραφέων, που θα λαμπρύνουν ολόκληρη την εποχή με τις σκηνικές ποιητικές δημιουργίες τους.\u003cbr\u003eΟ \"Ταμερλάνος ο Μέγας\" είναι μια ελεγεία της άλογης δύναμης και παράλληλα ένας ασυνειδητοποίητος ύμνος στο σφρίγος και την ορμή της νεότητας.\u003cbr\u003eΟ Μάρλοου ακολουθεί πιστά την ιστορική διαδρομή του Ταμερλάνου, χωρίς να τον ενδιαφέρει να διερευνήσει ή να κρίνει τις αιτίες που οδήγησαν στην επικράτηση του Ασιάτη στρατηλάτη. Στο πρώτο μέρος του έργου παρακολουθούμε την άνοδο του ήρωα από τις πεδιάδες της Σκυθίας ως τον θρόνο της Περσίας. Η ακαταμάχητη αυτή άνοδος, στην ουσία συσσώρευση κατακτήσεων και στρατιωτικών ανδραγαθημάτων, παρά τους ποταμούς αίματος και τους θρήνους, αποδίδεται από τον ποιητή σαν ενθουσιώδης παιάνας για μια δύναμη που ξεπερνά τις ανθρώπινες επιδιώξεις και υπολογισμούς. Η κλαγγή των όπλων που συνοδεύει σχεδόν κάθε σκηνή αυτής της στεντόρειας τραγωδίας κάθε άλλο παρά υπογραμμίζει τον μιλιταριστικό χαρακτήρα που θα περίμενε κανείς από την απεικόνιση της ζωής ενός κοσμοκράτορα. Απλώς, είναι η μόνη μουσική που ταιριάζει σ' αυτή τη θύελλα που σαρώνει την Ασία και φτάνει ως τις παρυφές της Ευρώπης.\u003cbr\u003eΤραγωδία σε τόνους υπερθετικού βαθμού απ' την αρχή ως το τέλος, ο \"Ταμερλάνος ο Μέγας\" αποτελεί τη λυρικότερη έκφραση τυφλής βαρβαρότητας που έχει γραφτεί ποτέ. Αποδίδοντας στον ήρωά του τον χαρακτήρα φυσικού φαινομένου, ο Μάρλοου δεν κρύβει τον θαυμασμό και το δέος του μπροστά στη δύναμή του, και ενώ περιγράφει χωρίς ωραιοποίηση τις καταστρεπτικές συνέπειες που είχε η επέλαση αυτής της φονικής λαίλαπας, αποφεύγει τις ηθικές και ιστορικές κρίσεις για κάτι που μοιάζει να ξεπερνάει τα ανθρώπινα. Η στιβαρή και εξαγγελτική στιχοποιία του ντύνει με απίστευτη ομορφιά τις αποτρόπαιες πράξεις του ήρωά του, ζαλίζοντας και αχρηστεύοντας τις όποιες λογικές αντιρρήσεις, και τελικά τυλίγοντας τους θεατές και τους αναγνώστες στη σκοτεινή σαγήνη ενός βαθιά ανήθικου δράματος, στο οποίο, με την αποθέωση του τέλους, αρνείται πεισματικά να δώσει κάθαρση.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b105521.jpg","isbn":"960-325-590-4","isbn13":"978-960-325-590-1","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":3279,"name":"Βιβλία για το Θέατρο","books_count":14,"tsearch_vector":"'biblia' 'bivlia' 'gia' 'theatro' 'to' 'viblia'","created_at":"2017-04-13T01:18:14.563+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:18:14.563+03:00"},"pages":280,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"17.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Tamburlaine the Great","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":105521,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/tamerlanos-o-megas.json"}]