[{"id":107477,"title":"Οι κανόνες της τέχνης","subtitle":"Γένεση και δομή του λογοτεχνικού πεδίου","description":"Στο δεύτερο μισό περίπου του 19ου αιώνα συγκροτείται στη Γαλλία ένα λογοτεχνικό και καλλιτεχνικό σύμπαν το οποίο διεκδικεί την αυτονομία του από τις όποιες κρατικές γραφειοκρατίες, καθώς και τις αντίστοιχες ακαδημίες τους και τους κανόνες του καλού γούστου που αυτές επιβάλλουν. Δημιουργοί όπως ο Φλομπέρ, ο Μποντλαίρ και ο Μανέ επιτελούν μια συμβολική επανάσταση που θα αλλάξει οριστικά τη μορφή του λογοτεχνικού και του καλλιτεχνικού σύμπαντος.\u003cbr\u003eΕστιάζοντας στην \"Αισθηματική αγωγή\" του Φλομπέρ, ο Pierre Bourdieu περιγράφει τη γένεση και τη δομή του λογοτεχνικού πεδίου στις διαδοχικές μεταμορφώσεις του και δείχνει κατ' αρχάς αυτό που οφείλει το έργο του Φλομπέρ στη σύσταση του πεδίου, δηλαδή σε ποιο βαθμό ο Φλομπέρ ως συγγραφέας παράγεται από αυτό στην παραγωγή του οποίου ο ίδιος συντελεί.\u003cbr\u003eΜε αυτή την αφετηρία και φέρνοντας στο φως τη λογική στην οποία υπακούουν οι συγγραφείς και οι λογοτεχνικοί θεσμοί, ο Bourdieu θέτει στη συνέχεια τα θεμέλια μιας επιστήμης των έργων, της οποίας αντικείμενο αποτελεί η παραγωγή όχι μόνο του ίδιου του έργου αλλά και της αξίας του. Χωρίς να εξαλείφει το δημιουργό κάτω από το βάρος της επιρροής των κοινωνικών καθορισμών που συνδέονται με το περιβάλλον καταγωγής του, η ανάλυση του χώρου των δυνατοτήτων που είναι εγγεγραμμένοι σε μια συγκεκριμένη κατάσταση του πεδίου μάς επιτρέπει να κατανοήσουμε την εργασία που οφείλει να επιτελέσει ο καλλιτέχνης, ενάντια σ' αυτούς τους καθορισμούς αλλά και χάρη σ' αυτούς, προκειμένου να παραχθεί ως δημιουργός, δηλαδή ως υποκείμενο της ίδιας του της δημιουργίας.\u003cbr\u003eΕργασία με αξιοθαύμαστο εύρος αλλά και βάθος, \"Οι κανόνες της τέχνης\" καταφέρνουν να υπερβούν ένα από τα μεγαλύτερα ταμπού της ανθρώπινης σκέψης και να καταστήσουν αντικείμενο της επιστημονικής ανάλυσης την καλλιτεχνική δημιουργία αποσπώντας την από ανορθολογικές ερμηνείες και υπερβατικές μεγαλοστομίες, διατηρώντας ταυτοχρόνως την ιδιαίτερη μαγεία της.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b110052.jpg","isbn":"960-16-1693-4","isbn13":"978-960-16-1693-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":527,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"33.0","price_updated_at":"2012-03-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Les régles de l'art: Genèse et structure du champ littéraire","publisher_id":39,"extra":null,"biblionet_id":110052,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/oi-kanones-ths-texnhs.json"},{"id":109138,"title":"Η αίσθηση της πρακτικής","subtitle":null,"description":"Η συνήθης αντιδιαστολή \"πολιτισμένων\" και \"πρωτόγονων\" βασίζεται στην παραγνώριση της απόστασης που εγκαθιδρύουν οι κοινωνικές επιστήμες ανάμεσα στον παρατηρητή και το παρατηρούμενο. Η ανθρωπολογία μπορεί να ολοκληρωθεί ως επιστήμη μόνο αν εκλάβει επίσης ως αντικείμενό της τις δραστηριότητες και τα εργαλεία της επιστημονικής πρακτικής: πιο συγκεκριμένα , τη σχέση του ερευνητή προς το αντικείμενό του, μια ιδιαίτερη έκφανση των σχέσεων μεταξύ γνώσης και πράξης, ερμηνείας και χρήσης, συμβολικού και πρακτικού ελέγχου. Ο Πιερ Μπουρντιέ δείχνει εδώ ποιες δυνάμεις κρύβονται στο δεύτερο μέλος τέτοιων αντιθετικών ζευγών και τι σημαίνει να αναγνωρίζει και να ενσωματώνει κανείς την ίδια του τη θέση στην έρευνα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑυτό που αποκαλούμε \"πρωτόγονη\", \"προ-λογική\" ή \"άγρια\" σκέψη δεν είναι άλλο από την πρακτική λογική στην οποία προσφεύγουμε καθημερινά με τις πράξεις και τις κρίσεις μας. Αλλά ενώ μας φαίνεται πολύ φυσικό να χρησιμοποιούν οι εθνογράφοι τη γλώσσα του κανόνα και της τελετουργίας προκειμένου να μιλήσουν για το γάμο ή τη μαγεία στους λεγόμενους παραδοσιακούς λαούς, αντιδρούμε όταν οι κοινωνιολόγοι περιγράφουν τις δικές μας συμπεριφορές στην ίδια γλώσσα. Κι όμως η τελετουργική πρακτική, όπως και οι περισσότερες άλλες, είναι μια συμβολική γυμναστική, στην οποία το σώμα σκέφτεται για λογαριασμό μας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο κλασικό αυτό έργο του, που εκδόθηκε ένα χρόνο μετά τη \"Διάκριση\" (1980), ο πρωτοπόρος γάλλος στοχαστής και ερευνητής ασκεί καταλυτική κριτική στη δομιστική παράδοση από την σκοπιά της ανθρώπινης δράσης και της στρατηγικής, εισάγει την έννοια της \"έξης\" (habitus) στις κοινωνικές επιστήμες και προσφέρει την πιο ολοκληρωμένη διατύπωση της ρηξικέλευθης θεωρίας του για την πρακτική.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b111718.jpg","isbn":"960-221-349-3","isbn13":"978-960-221-349-0","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":616,"name":"Ανθρωπολογία","books_count":31,"tsearch_vector":"'anthropologia' 'anthrvpologia' 'anthrwpologia'","created_at":"2017-04-13T00:56:11.181+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:56:11.181+03:00"},"pages":460,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"37.0","price_updated_at":"2009-10-07","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Le sens pratique","publisher_id":37,"extra":null,"biblionet_id":111718,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-aisthhsh-ths-praktikhs.json"}]