[{"id":118436,"title":"Η άμεση δημοκρατία και η κριτική του Αριστοτέλη","subtitle":null,"description":"Στη διεθνή βιβλιογραφία καθώς και στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο παρατηρείται μια διαρκής σύγχυση γύρω από την έννοια της δημοκρατίας. \u003cbr\u003eΤο πλήθος των προσδιορισμών που χρησιμοποιούνται (κοινοβουλευτική, αστική, μαζική, σοσιαλιστική, σύγχρονη, λαϊκή, έμμεση, αντιπροσωπευτική, ηλεκτρονική) καθιστά προβληματικό το νόημά της, δημιουργώντας μια απλουστευτική αναγωγή στην έννοια που είχε η δημοκρατία στην Αθήνα του 5ου-4ου αιώνα. Η σύγχυση επιτείνεται από το γεγονός ότι όλα σχεδόν τα σύγχρονα πολιτεύματα καλούνται και αυτοαποκαλούνται \"δημοκρατίες\". \u003cbr\u003eΣτο βιβλίο αυτό επιχειρείται η διερεύνηση της έννοιας και του χαρακτήρα της άμεσης αθηναϊκής δημοκρατίας κατά την κλασική εποχή, ώστε να συναχθούν οι διαφορές της με τα σύγχρονα της πολιτεύματα αλλά και με τα σημερινά.\u003cbr\u003eΠαράλληλα, η μελέτη των κειμένων φανερώνει μια μεγάλη απόκλιση της θεωρίας από τη δημοκρατική πράξη. Ενώ ο Πλάτων είναι γνωστό ότι δεν υπήρξε δημοκράτης, για τον Αριστοτέλη όμως επικρατεί στην έρευνα η άποψη ότι είναι περισσότερο ευνοϊκός απέναντι στη δημοκρατία από ό,τι ο δάσκαλός του και γενικώς θεωρείται ως υποστηρικτής της λεγόμενης \"μετριοπαθούς\" δημοκρατίας. Ο δεύτερος στόχος του βιβλίου είναι η διερεύνηση των απόψεων του Αριστοτέλη απέναντι στη δημοκρατία και η προσπάθεια να απαντηθεί το ζήτημα κατά πόσον αυτός είναι υποστηρικτής της δημοκρατίας.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b121029.jpg","isbn":"978-960-02-2075-9","isbn13":"978-960-02-2075-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":345,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"23.0","price_updated_at":"2007-05-30","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":22,"extra":null,"biblionet_id":121029,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-amesh-dhmokratia-kai-kritikh-tou-aristotelh.json"},{"id":122469,"title":"Τα ελληνικά γράμματα και ο Αριστοτέλης στην αραβική παράδοση","subtitle":null,"description":"Είναι γνωστό ότι οι Άραβες κατά την περίοδο της ακμής τους (8ος-13ος μ.Χ. αι.) σημείωσαν υψηλό πολιτισμό, καλλιέργησαν τα γράμματα και τις τέχνες και δημιούργησαν τον λεγόμενο \"αραβοϊσλαμικό πολιτισμό\". Και όταν μιλούμε για \"αραβοϊσλαμικό πολιτισμό\" πρέπει να έχουμε κατά νου ολόκληρη την επιστήμη του αραβοϊσλαμικού κόσμου, η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις θεμελιώδεις αρχές του ελληνικού λόγου και την πνευματική κληρονομιά της αρχαιότητας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠράγματι, η πνευματική αυτή καρποφορία του αραβοϊσλαμικού κόσμου δεν συντελέστηκε δίχως την άμεση επίδραση της ελληνικής σκέψης, της γενικότερης πνευματικής κληρονομιάς της ανατολικής αρχαιότητας, αλλά και των επιρροών του ανατολικού χριστιανισμού, στον οποίο οι ελληνικές ρίζες ήταν βαθιές. Η οικείωση μάλιστα της πνευματικής κληρονομιάς από τον αραβικό κόσμο, η οποία πραγματοποιήθηκε κατά τον 9ο και 10ο αιώνα στη Βαγδάτη, σημείωσε την ακμή του ισλαμικού πνευματικού βίου. Και είναι γνωστό ότι από τα μέσα του 8ου ως το α΄ μισό του 13ου αιώνα σημειώθηκε στον αραβοϊσλαμικό κόσμο μεγάλη μεταφραστική κίνηση, κατά τη διάρκεια της οποίας μεταφράστηκαν στα αραβικά πολυάριθμα έργα αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων και ελληνιστών λογίων, καθώς επίσης και βιβλία περσικά, ινδικά και εβραϊκά. Τα έργα αυτά έβαλαν τις βάσεις για τη δημιουργία των αραβοϊσλαμικών επιστημών και της αραβικής \"φιλοσοφίας\" (Φάλσαφα). Οι επηρεασμένοι από την ελληνική και ελληνιστική σκέψη φιλόσοφοι του Ισλάμ επέδειξαν γενικά μια εξαιρετική θεωρητική οξύνοια και μια σπάνια ικανότητα για σύνθεση.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΈτσι, ο αραβικός πολιτισμός και η θεολογία του Ισλάμ έχουν βαθιές τις ρίζες τους στην ελληνική σκέψη και φιλοσοφία και οφείλουν πολλά στην ανατολική χριστιανική θεολογία. Η μουσουλμανική θεολογία οικοδόμησε το δογματικό της σύστημα με βάση το σύστημα της ανατολικής χριστιανικής θεολογίας και τη λογική της αριστοτελικής φιλοσοφίας. Τα μεγάλα προβλήματα που ανέκυψαν στη μουσουλμανική θεολογία περί ουσίας και ιδιωμάτων του Θεού, περί λόγου και πνεύματος, περί ελευθερίας της βουλήσεως κλπ., δεν είναι παρά προβλήματα αντίστοιχα προς εκείνα της ανατολικής χριστιανικής θεολογίας, της οποίας την μέθοδο και πολλές ιδέες παρέλαβαν οι θεολόγοι του Ισλάμ. Τα αγαθά της ελληνικής σκέψης, εκτός από τις βαθιές ιδέες της, είναι και το σύστημα και η μέθοδος, η σαφήνεια και η ακριβολογία που έδωσε γενικά στον ανθρώπινο πνευματικό βίο και ιδιαίτερα στον δυτικό κόσμο.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b125077.jpg","isbn":"978-960-325-707-3","isbn13":"978-960-325-707-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":277,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"17.0","price_updated_at":"2007-11-20","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":125077,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/ta-ellhnika-grammata-kai-o-aristotelhs-sthn-arabikh-paradosh.json"},{"id":120384,"title":"Ψυχή άρα ζωή","subtitle":"Ο αποφατικός χαρακτήρας της αριστοτελικής θεωρίας της ψυχής","description":"Για την αριστοτελική εκδοχή της ορθολογικότητας η γνώση δεν αποβλέπει στο κλείσιμο και την ολοκλήρωση, στον απαρτισμό μιας αυθεντικής περιγραφής του κόσμου. Ο Έλληνας φιλόσοφος δεν ενστερνίζεται την νεωτερική πίστη ότι η γλώσσα-γνώση μπορεί να αποτυπώσει με απόλυτη ακρίβεια την κοσμική, κοινωνική και ψυχική πραγματικότητα, και να την ερμηνεύσει στην πληρότητα του βάθους της. Η θεωρητική του πράξη εδράζεται στην πεποίθηση ότι το απροσδιόριστο υπάρχει ακριβώς ως τέτοιο, ότι κάθε ορθολογικός γνωστικός καθορισμός αφήνει ένα μη καθορισμένο και μη ορθολογικό κατάλοιπο, ότι η αναγκαιότητα και η ενδεχομενικότητα συνυφαίνονται, ότι η ψυχή παραμένει πάντοτε έτερη αυτού που η λογική διαύγαση οροθετεί ως ψυχή.\u003cbr\u003eΜέσα στη φιλοσοφία του Αριστοτέλη αναδύεται η κριτική ορθολογική γνωσιοθεωρία του· ο πυρήνας των κριτηρίων της δεν είναι συντακτικός αλλά κοινωνικός-πολιτικός. Λογικότητα είναι κυρίως η δυνατότητα να κοινωνείται το νόημα της απόφανσης, να λειτουργεί αυτή ως κοινός λόγος. Η γνώση μπορεί να αληθεύει μόνο εκ των υστέρων, ως κοινωνικό γεγονός ανταπόκρισης των αφαιρετικών διατυπώσεων στην εμπειρία των δεκτών. Έτσι, η αριστοτελική θεωρία της ψυχής παραμένει ορθολογικά επιστημονική, χωρίς να φθονεί την απόλυτη ακρίβεια ενός νοησιαρχικού οικοδομήματος, χωρίς να δεσμεύεται από ανυπέρβλητες αξιωματικές αρχές, χωρίς να θηρεύει την εσωτερική συνέπεια ενός αυτοτροφοδοτούμενου συστήματος.\u003cbr\u003eΟ Αριστοτέλης σχετικοποιεί τις κλειστές κατασκευές και τις μηχανιστικές ερμηνείες· υποσκάπτει αποφατικά όποιες βεβαιότητες υποβάλλονται από την διδασκαλία του, αρνείται να υποκαταστήσει την αλήθεια των πραγμάτων με την διατύπωσή της. Δεν θεωρεί την λογική απόδειξη ως αποκλειστική μέθοδο παραγωγής της γνώσης· την εντάσσει σ' εκείνη την γνωστική πράξη που ενεργοποιεί ολόκληρη την ανθρώπινη ύπαρξη την ριζωμένη στον κόσμο και την κοινωνία. Αυτή η εμπράγματη γνώση είναι όντως γνώση υπαρξιακή. Ο αποφατικός ορθολογισμός του Αριστοτέλη οδεύει στους αντίποδες του ρασιοναλισμού: απλά στη ζωή.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b122985.jpg","isbn":"978-960-527-400-9","isbn13":"978-960-527-400-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":282,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"22.0","price_updated_at":"2011-04-29","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":43,"extra":null,"biblionet_id":122985,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/psyxh-ara-zwh.json"},{"id":117355,"title":"Ουσία και ορισμός","subtitle":"Η προβληματική της ενότητος εις τα οικεία κεφάλαια των \"Μετά τα φυσικά\" του Αριστοτέλους","description":"[...] Στην μελέτη μας επιχειρούμε να δείξουμε τους δύο διαφορετικούς δρόμους που ακολουθεί ο Αριστοτέλης, προκειμένου να καταδείξει την ενότητα του λόγου της ουσίας. Ο πρώτος δρόμος, ο οποίος βασίζεται στη μέθοδο της λογικής διαιρέσεως, αναδεικνύει και τον τρόπο με τον όποιον θεμελιώνεται η ενότης της κατά τον λόγον ουσίας, του είδους. Προσπαθούμε να φωτίσουμε τόσο το πλατωνικό υπόβαθρο αυτής της μεθόδου, όσο και τα σημεία στα οποία εστιάζεται η αριστοτελική κριτική στη διαιρετική Διαλεκτική της Ακαδημίας. Ο δεύτερος δρόμος, ο οποίος συνίσταται σε μία καθαρώς οντολογική προσέγγιση του προβλήματος της ενότητος του ορισμού, καταλήγει στην εξήγηση των αιτίων της ενότητος της ίδιας της συναμφοτέρου ουσίας, και -βαθύτερα- στην εξήγηση των αιτίων της ενότητος ύλης και μορφής. Προσπαθούμε να δείξουμε ότι τα αίτια αυτά εντοπίζονται σε τρία διαφορετικά επίπεδα -στο πεδίον της Φύσεως, των εν γενέσει και φθορά όντων, στο πεδίον της Οντολογίας, και στο πεδίον της Μεταφυσικής- και επιχειρούμε να ερμηνεύσουμε την αναγωγή των αιτίων από το ένα πεδίον στο άλλο. Μέσα στα πλαίσια του εγχειρήματος αυτού δίδεται ιδιαίτερη έμφασις στη διάκριση του αιτίου της ενότητος της ουσίας, όπως αυτό παρουσιάζεται στο τέλος του Ζ΄ βιβλίου, από το αίτιον της ενότητος της ουσίας, όπως αυτό παρουσιάζεται στο τέλος του Η΄ βιβλίου. [...] \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο της συγγραφέως)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b119947.jpg","isbn":"978-960-527-378-1","isbn13":"978-960-527-378-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":215,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"19.0","price_updated_at":"2011-04-29","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":43,"extra":null,"biblionet_id":119947,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/ousia-kai-orismos.json"},{"id":118804,"title":"Η περιπέτεια του ερωτήματος στον Αριστοτέλη","subtitle":null,"description":"Το φιλοσοφικό έργο του Αριστοτέλη τυπικά ξεκινάει με τη διατύπωση των ερωτημάτων. Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι κατά τη φάση που καταλήγει στην ερωτηματοθεσία έχουν ήδη αποφασιστεί η τροπή και το περιεχόμενο του φιλοσοφικού έργου. Μέσα στη σιωπή της φιλοσοφικής απορίας κυοφορούνται τα φιλοσοφικά ερωτήματα. Τα ερωτήματα δεν είναι η αρχή του στοχασμού. Όταν το ερώτημα έχει διατυπωθεί, βρισκόμαστε ήδη βαθιά μέσα στο φιλοσοφικό έργο, περισσότερο από όσο έχουμε πιθανόν αντιληφθεί.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Αριστοτέλης αλλάζει τη διατύπωση του θεμελιώδους οντολογικού ερωτήματος «τι εστίν» και ρωτάει για τα όντα με το ερώτημα «τι ην είναι». Διατυπώνοντας διαφορετικά το οντολογικό ερώτημα καθιερώνει έναν αιτιολογικό τρόπο αντίληψης των όντων, εκτός του οποίου είναι δύσκολο να στοχαστούμε πλέον.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕκτός της οντολογίας, το ερώτημα εξετάζεται και στην αριστοτελική διαλεκτική. Η διαλεκτική ερωτηματοθεσία είναι η τέχνη του ερωτάν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ απάντηση είναι η επιζητούμενη ικανοποίηση της έλλειψης που το ερώτημα φέρεται να εισάγει. Ό,τι το ερώτημα αναζητεί, η απάντηση επιφορτίζεται να το παράσχει. Σβεστική του πιο ριζικού ερωτήματος είναι η απάντηση όταν επιτυγχάνει τον αιτιολογικό ορισμό του όντος. Κατά τον Αριστοτέλη, το ερώτημα αναγνωρίζει στο αίτιο την πληρέστερη ικανοποίηση του.\u003cbr\u003eΔυσμετάκλητα δέσμευσε την απάντηση σε άγρα αιτίων, αιτιολογικά ερωτώντας το αριστοτελικό ερώτημα.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b121397.jpg","isbn":"978-960-442-822-9","isbn13":"978-960-442-822-9","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":362,"name":"Φιλοσοφία","books_count":289,"tsearch_vector":"'filosofia' 'filosophia' 'philosofia'","created_at":"2017-04-13T00:55:15.341+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:55:15.341+03:00"},"pages":478,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"25.0","price_updated_at":"2007-06-12","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":121397,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-peripeteia-tou-erwthmatos-ston-aristotelh.json"}]