[{"id":158599,"title":"Το γαλάζιο του ουρανού","subtitle":null,"description":"Ο Μπατάιγ ολοκληρώνει το \"Γαλάζιο του ουρανού\" τον Ιούνιο του 1935, παραμονές του Ισπανικού Εμφυλίου. Κυριαρχεί ο ερωτισμός και ατμόσφαιρα πολιτικής τραγωδίας, σε μια αφήγηση γυμνή και χωρίς διάκοσμο, \"αντι-λογοτεχνική\". Η δράση τοποθετείται ανάμεσα στο Λονδίνο, το Παρίσι και τη Βαρκελώνη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e1935, 1957. Χρειάζεται να περάσουν δύο δεκαετίες μέχρι να δει το φως ένα σκάνδαλο, ένα σοκ για τους κατά παράδοση \"μισοκοιμισμένους αναγνώστες μυθιστορημάτων\". \"Το γαλάζιο του ουρανού\", όντως, δεν δείχνει \"την παραμικρή συγκατάβαση για το σημερινό αισθητικό κριτήριο, κάτι που φοβάμαι πως κανείς φυσιολογικός εκδότης δεν θέλει... Ιδού ένα βιβλίο που δεν έχει τίποτα το ανθρωπιστικό! Χωρίς να είναι κακή λογοτεχνία, χωρίς να κάνει παραχωρήσεις στις πολιτικές προτιμήσεις της εποχής... Παραείναι καλό για τους κυρίους αυτούς» γράφει ο Andre Masson το καλοκαίρι του '35.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο βιβλίο, όπου ο συγγραφέας έρχεται αντιμέτωπος με τον κυκλώνα της Ιστορίας, αντανακλώνται μια δική του προσωπική ηθική και ερωτική κρίση στις αρχές της δεκαετίας του '30, οι προβληματισμοί του για το φασισμό, η έννοια του ιερού και η απουσία του Θεού, οι αναζητήσεις του στα θέματα του ερωτισμού, της ψυχανάλυσης και της ψυχοπαθολογίας. Ένας πρόχειρος κατάλογος από το \"Γαλάζιο\" είναι εύγλωττος: αγωνία, σύμπλεγμα ευνουχισμού, κατάθλιψη, εμμονές, μεγαλομανία, φετιχισμός, σαδομαζοχισμός. Τρέλα. Το μέτρο της δικής του \"τρελής λογοτεχνίας\" είναι η αταξία, η βία ως βάση της τέχνης που βρίσκει το βηματισμό της \"μέσα από αλλεπάλληλες καταστροφές\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Το Γαλάζιο του ουρανού\" αντιστρέφει αυτή τη φρόνιμη ηθική, περιγράφοντας ένα πρόσωπο που αναλώνεται μέχρι να αγγίξει το θάνατο, με μεθύσια, λευκές νύχτες και σαρκικές ηδονές. Αυτή η δαπάνη, εθελούσια και συστηματική, είναι μια μέθοδος που μετασχηματίζει την απώλεια σε γνώση και αποκαλύπτει τον ουρανό στα χαμηλά. [...]\" \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπό ένθετο φυλλάδιο της πρώτης έκδοσης του 1957\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b161605.jpg","isbn":"978-960-325-929-9","isbn13":"978-960-325-929-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":230,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"16.0","price_updated_at":"2010-12-23","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Le bleu du ciel","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":161605,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/to-galazio-tou-ouranou.json"},{"id":149721,"title":"Ερωτικές επιστολές Πορτογαλίδας μοναχής","subtitle":null,"description":"Μια Πορτογαλίδα μοναχή, η Μαριάνα Αλκοφοράδο, απευθύνει στον Γάλλο αξιωματικό που την έχει εγκαταλείψει πέντε γεμάτες πάθος και λυρισμό επιστολές: \"Άραγε, αυτή η απουσία, που ο πόνος μου, όσο επινοητικός κι αν είναι, δεν βρίσκει λέξεις αρκετά φρικτές να τη χαρακτηρίσει, θα μου στερήσει μια για πάντα αυτά τα μάτια που μέσα τους καθρεφτιζόταν τόσος έρωτας;\" Στον πόνο της, όμως, και στο παράπονό της, μοναδική απάντηση είναι η επίμονη σιωπή του εραστή της.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤρεισήμισι περίπου αιώνες έχουν περάσει από τότε πού εκδόθηκαν οι \"'Ερωτικές επιστολές Πορτογαλίδας μοναχής\". Διάφορες επιστημονικές έρευνες προσπάθησαν να εξιχνιάσουν το μυστήριο τους. Ποιά ήταν αυτή η γυναίκα -αν όντως επρόκειτο για γυναίκα- που έγραψε από το μακρινό μοναστήρι της στη Λουζιτανία πέντε ειλικρινείς και φλεγόμενες επιστολές, γεμάτες αγωνία και ελπίδα, προτού η αναχώρηση του εραστή της τη βυθίσει στην απόγνωση; Ποιό ήταν αυτό το βουβό πρόσωπο, ο άκαρδος εραστής, ο νεαρός Γάλλος αξιωματικός που έμεινε μαζί της όσο χρειαζόταν για να την αποπλανήσει και επιστρέφοντας στη χώρα του στέλνει απλώς μερικές ψυχρές επιστολές τις όποιες γνωρίζουμε μόνο απ' την ψυχική ερήμωση που προκάλεσαν στη μοναχή; Αλλά οι ταυτότητες τελικά δεν έχουν και τόση σημασία. Αυτό που μας αγγίζει είναι η φωνή της εγκαταλελειμμένης ψυχής, ιστορία διαχρονική, όταν το πάθος προσκρούει στον Άλλον, χώρα άγνωστη που απομακρύνεται. Για μιαν ακόμη φορά, η φωτιά που συναντάει τον πάγο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌταν το 1669 ο βιβλιοπώλης Barbin εξέδωσε αυτές τις \"Πορτογαλικές επιστολές μεταφρασμένες στα γαλλικά\", τις παρουσίασε ως αυθεντικές, η δε επιτυχία που συνάντησαν οφείλει πολλά στην αφοπλιστική ειλικρίνεια αυτής της φωνής, για την οποία ούτε ο Σταντάλ, για παράδειγμα, δεν αμφέβαλλε ότι ανήκε πραγματικά σε κάποια μοναχή. Μπορεί τώρα πια σχεδόν όλοι να συμφωνούμε ότι οι επιστολές αυτές γράφτηκαν από τον υποκόμη Γκιγιεράγκ, οι καταστροφικές ωστόσο συνέπειες του πάθους θα αποκαλύπτονται πάντα απ' τη φωνή της Μαριάνας, σ' αυτές τις σελίδες που έρχονται να εγκαινιάσουν ένα νέο μυθιστορηματικό είδος στο οποίο έκτοτε γράφτηκαν πάμπολλα αριστουργήματα: το επιστολικό μυθιστόρημα. Οι \"Επιστολές\" εκτιμήθηκαν, σχολιάστηκαν και επηρέασαν συγγραφείς όπως η Madame de Sevigne, ο Laclos, ο Rousseau, οι Grimm, ο Saint-Simon, ο Alfred de Musset, ο Stendhal, ο Sainte-Beuve, ο Rilke (ο οποίος και τις μετέφρασε στα γερμανικά).","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b152655.jpg","isbn":"978-960-325-871-1","isbn13":"978-960-325-871-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":69,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":"2010-03-22","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Lettres de la religieuse portugaise","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":152655,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/erwtikes-epistoles-portogalidas-monaxhs-91c08159-9466-4092-8178-36cd5fe40ef6.json"}]