[{"id":162061,"title":"Κείμενα για τη δημοκρατία 1824-1825","subtitle":null,"description":"Για το ευρύτερο κοινό, ο Αναστάσιος Πολυζωίδης (1802-1873) είναι ο δικαστής που με τη σθεναρή του στάση κατόρθωσε να γλιτώσει τον Κολοκοτρώνη και τον Πλαπούτα από την άδικη θανατική καταδίκη που είχε προαποφασίσει γι' αυτούς το βαυαρικό καθεστώς. Ωστόσο αυτό δεν αποτελεί το μοναδικό επίτευγμα του δημόσιου βίου του. Κατά τα πρώτα χρόνια του Αγώνα της Ανεξαρτησίας, σε πολύ νεαρή ηλικία, εμπλούτισε τη νεοελληνική πολιτική σκέψη με μεταφράσεις συνταγματικών κειμένων και -το κυριότερο- με μια συνεκτική, σαφή και φιλοσοφικά τεκμηριωμένη θεωρία του \"κοινοβουλευτικού συστήματος\". Ουσιαστικά πρόκειται για μια πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα υπεράσπιση του πολιτεύματος που σήμερα επικράτησε να αποκαλείται \"φιλελεύθερη δημοκρατία\", καθώς και των δικαιικών αρχών και θεσμών που του αρμόζουν. Αυτή την περίοδο της σκέψης του Πολυζωίδη επιχειρεί να αναδείξει η παρούσα έκδοση, η οποία περιλαμβάνει τη θεωρία γενική περί των διαφόρων διοικητικών συστημάτων και εξαιρέτως περί του κοινοβουλευτικού (Μεσολόγγι, 1825) και τη μετάφραση της Διακηρύξεως της ανεξαρτησίας υπό των αντιπροσώπων των Ηνωμένων Επικρατειών της Αμερικής, συνηγμένων εν συνεδρίω την 4 Ιουλίου 1776 (Μεσολόγγι, 1824). Τα επανεκδιδόμενα κείμενα συνοδεύονται από εισαγωγικό δοκίμιο των επιμελητών με το οποίο σκιαγραφείται το ιστορικό και πολιτικό πλαίσιο της συγγραφής τους και προβάλλεται η πληρότητα και η ριζοσπασπκότητα της δημοκρατικής θεωρίας του Πολυζωίδη.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b165082.jpg","isbn":"978-960-99798-0-1","isbn13":"978-960-99798-0-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":109,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2011-04-11","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1807,"extra":null,"biblionet_id":165082,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/keimena-gia-th-dhmokratia-18241825.json"},{"id":165246,"title":"Δημοκρατία, ένα άγνωστο πολίτευμα","subtitle":null,"description":"Ο πολιτισμός είναι έργο του ανθρώπου, του ανθρώπινου εγκεφάλου. Όσο περισσότεροι άνθρωποι, ανθρώπινοι εγκέφαλοι, συμμετέχουν στο έργο αυτό, τόσο ο πολιτισμός ανθεί περισσότερο. Για να γίνει όμως το συμμετοχικό πλήθος των ανθρώπινων εγκεφάλων μεγάλο, χρειάζεται κάποιο πολίτευμα που να δημιουργεί πολίτες. Δεν είναι τυχαίο που η λέξη \"πολιτισμός\" προϋποθέτει τη λέξη \"πολίτης\". Ο πολίτης όμως δεν είναι δημιούργημα παρά ενός και μόνου πολιτεύματος: της Δημοκρατίας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ Δημοκρατία στάθηκε το κύριο στοιχείο, η ειδοποιά διαφορά, που έκανε τον Ελληνικό Πολιτισμό μοναδικό. Η Δημοκρατία, αυτή μόνη, διαφοροποίησε τον Ελληνικό Πολιτισμό από όλους τους άλλους. Και ίσως μόνο το Ελληνικό Επίτευγμα μπορεί να χαρακτηρισθεί \"πολιτισμός\". Και η Δημοκρατία είναι η συνισταμένη τριών συνιστωσών: α) της έλλειψης ιερού βιβλίου, β) της έλλειψης αρχηγών και γ) της έλλειψης απαγορεύσεων (ταμπού). Τις συνιστώσες αυτές τις υλοποιούσαν 1) η ανάδειξη των αρχόντων τόσο στην Εκτελεστική όσο και στη Δικανική λειτουργία της εξουσίας με κλήρωση, 2) η ενιαύσια και μη επαναλήψιμη θητεία των αρχόντων, 3) η λογοδοσία των αξιωματούχων στο τέλος της θητείας τους και 4) ο οστρακισμός. Η εκλογή είναι για τους Αρχαίους Έλληνες ολιγαρχικός τρόπος ανάδειξης των αρχόντων και συνδέεται άρρηκτα με την Ολιγαρχία. Η Σπάρτη, αν και είχε πολλά άλλα δευτερεύοντα δημοκρατικά χαρακτηριστικά -κοινά άλλωστε σ' όλες τις Ελληνικές Πόλεις που μετείχαν στους Πανελλήνιους Αγώνες-θεωρείται από τον Αριστοτέλη Ολιγαρχία, ακριβώς επειδή χρησιμοποιούσε την εκλογή κι όχι την κλήρωση για την ανάδειξη των αρχόντων της.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑυτές οι αλήθειες έχουν αγνοηθεί μέχρι σήμερα τόσο από τους επίδοξους αρχηγούς, που διακατέχονται από το σύνδρομο του Μεγαλέξανδρου, δηλαδή του σωτηρισμού, όσο και από τους ελληνιστές και αρχαιογνώστες, που σαν καλοί διανοούμενοι θα αρνούνταν να μπει το όνομά τους στην ίδια κληρωτίδα με το όνομα της τελευταίας καθαρίστριας και να έχουν της ίδιες πιθανότητες για ανάδειξη σε κάποιο αρχοντιλίκι.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚι ας επισημανθεί από τώρα πως στην Αθήνα τα 99,87 % των αρχόντων ήταν κληρωτοί και μόνο 0,13% αιρετοί. Κι ακόμα. Όλοι οι σπουδαίοι Αθηναίοι αρχηγοί -με μοναδική εξαίρεση τον Περικλή, που απλώς τιμωρήθηκε με πρόστιμο- οστρακίστηκαν.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b168292.jpg","isbn":"978-960-02-2564-8","isbn13":"978-960-02-2564-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":254,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2012-02-23","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":22,"extra":null,"biblionet_id":168292,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/dhmokratia-ena-agnwsto-politeuma-200a8178-3c2d-43da-a6f1-6037b50887b8.json"}]