[{"id":85879,"title":"Εβραίοι και χριστιανοί στη νεότερη Ελλάδα","subtitle":"Ιστορία των διακοινοτικών σχέσεων από το 1821 ως το 1945","description":"Το βιβλίο του Bernard Pierron αποτελεί σημαντική συμβολή στη μελέτη της ιστορίας των Εβραίων στο νεοελληνικό κράτος και ανοίγει δρόμους που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ανανέωση της ελληνικής ιστοριογραφίας για τον 19ο και τον 20ό αιώνα.\u003cbr\u003eΗ ιστορία που αφηγείται το βιβλίο αρχίζει με την επανάσταση του 1821 και τελειώνει με την εκτόπιση και εξόντωση των Εβραίων της Ελλάδας στα ναζιστικά στρατόπεδα. Την επομένη της επανάστασης, στη διάρκεια της οποίας σημειώθηκαν σφαγές Εβραίων στον Μοριά και στη Μακεδονία, στο νεοσύστατο βασίλειο δεν υπάρχουν οργανωμένες εβραϊκές κοινότητες. Το 1822, η Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου θεσμοθετεί αποφαστιστικά τη θρησκευτική ανοχή και την πολιτική ισότητα. Ωστόσο, ήδη στην πρώτη αυτή περίοδο του ελληνικού κράτους αναδεικνύονται οι βασικές συνιστώσες και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ελληνικού αντισημιτισμού.\u003cbr\u003eΟι διαφορετικές συνιστώσες του αντισημιτισμού (οικονομική, πολιτική, θρησκευτική) συναντώνται σύμφωνα με τον συγγραφέα στον \"πολιτισμικό αποκλεισμό\" (exclusivisme culturel), που προκαθορίστηκε από την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας, αποτέλεσε τη βάση του ελληνικού εθνικισμού, από την εποχή της γέννησης της Μεγάλης Ιδέας μέχρι την Καταστροφή του 1922, και επηρέασε τις σχέσεις Εβραίων και χριστιανών από τις αρχές του 19ου αιώνα έως τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.\u003cbr\u003eΗ \"ταυτότητα\" των ομάδων, η \"κουλτούρα\" τους δεν γίνεται κατανοητή με βάση έναν σκληρό πυρήνα, ούτε με βάση μια σειρά χαρακτηριστικά -τη \"δική\" τους ιστορία, τη διαφορετική τους θρησκεία. Χρειάζεται να σταθούμε στα ρευστά σύνορα των σχέσεών τους με τις άλλες ομάδες. Οι σχέσεις αυτές συμμετέχουν στην οργάνωση, στη δόμηση του πολιτισμού τους, στην κοινή και στην ξέχωρη ιστορία τους. Στην περίπτωση των σχέσεων Εβραίων και χριστιανών μας καλούν να αναζητήσουμε μια εβραϊκή θεώρηση στην οικουμενική κληρονομιά ή να ξαναβρούμε τα δυτικά σχήματα στον εβραϊκό πολιτισμό, μας παροτρύνουν να ξανασκεφτούμε τις σχέσεις ανάμεσα στο γενικό και το ειδικό στην ιστορική τους εξέλιξη. Το βιβλίο του Pierron είναι σημαντικό διότι εστιάζει σε αυτές ακριβώς τις σχέσεις. Είναι επίσης τολμηρό διότι φέρνει στην επιφάνεια την πιο θλιβερή πλευρά τους. (από την εισαγωγή της Ρίκας Μπενβενίστε)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b87923.jpg","isbn":"960-435-010-2","isbn13":"978-960-435-010-0","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":5130,"name":"Historia","books_count":28,"tsearch_vector":"'historia'","created_at":"2017-04-13T01:35:23.581+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:35:23.581+03:00"},"pages":327,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"23.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Juifs et chrétiens de la Grèce moderne: Histoire des relations intercommunautaires de 1821 à 1945","publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":87923,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/ebraioi-kai-xristianoi-sth-neoterh-ellada.json"},{"id":194387,"title":"Αυτοί που επέζησαν","subtitle":"Αντίσταση, εκτόπιση, επιστροφή. Θεσσαλονικείς Εβραίοι στη δεκαετία του 1940","description":"Επιχειρώ να αφηγηθώ την κοινή ιστορία της καταστροφής, όπως τη μοιράστηκαν διαφορετικά άτομα υπό διωγμό, άνθρωποι που πήραν διαφορετικούς δρόμους, οι οποίοι άλλοτε συναντήθηκαν και άλλοτε απέκλιναν. Εστιάζοντας σε πολλές μαρτυρίες, στη μία μετά την άλλη -που γράφηκαν και καταγράφηκαν σε διαφορετικές στιγμές και πλαίσια-, μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν την ίδια εμπειρία, είναι δυνατόν να συλλάβουμε τόσο την ατομικότητα της κάθε αφήγησης χωριστά, όσο και τις αναμνήσεις που μοιράζονται από κοινού, χωρίς να επιβάλλουμε πρόωρα μια ενιαία φωνή στις αφηγήσεις αυτές. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓια την τεράστια πλειονότητα των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, η Shoah σήμαινε θάνατο στα στρατόπεδα του Άουσβιτς-Μπίρκεναου. Υπό αυτή την έννοια, οι ιστορίες που αφηγούμαι είναι περιθωριακές. Ωστόσο, ένα κομμάτι της μελέτης της ιστορίας της Shoah συνίσταται στο να βρεθούν απαντήσεις στο εξής κρίσιμο ερώτημα: Πώς μπορούμε να μετατρέψουμε όσα γνωρίζουμε για ένα επεισόδιο ή για ένα τεκμήριο σε κατανόηση των όσων συνέβησαν; Διατυπωμένη με διαφορετικούς όρους, η ερώτηση αυτή σήμαινε για μένα: Πώς οι πληροφορίες που μπορώ να ανακτήσω για την εμπειρία ορισμένων ομάδων μπορούν να μεταφραστούν στην κατανόηση μιας εποχής; Η ερώτηση αυτή κατεύθυνε την έρευνά μου όταν προσπαθούσα να διακρίνω τις λε-πτομέρειες και να συνθέσω το πλαίσιο ενώ η ίδια αυτή ερώτηση αποτέλεσε και το νήμα που διατρέχει την αφήγησή μου. Σε τελευταία ανάλυση, αυτοί που παράγουν ιστορία είναι πάντοτε άνδρες και γυναίκες. Η δική τους αίσθηση των διαθέσιμων επιλογών και η δράση που αναλαμβάνουν δεν είναι αναγκαστικά ανάλογη των απρόσωπων δομών που αποτελούν τις αναλυτικές κατηγορίες με τις οποίες εργάζεται ο ιστορικός. Πολύ συχνά, η έρευνα στο πεδίο της συγκυρίας της Κατοχής και της εκτόπισης μας εκπλήσσει, φέρνοντας μπροστά στα μάτια μας ατομικές πράξεις και υποκειμενικές εμπειρίες που διαπερνούν τις κοινωνικές και τις πολιτικές δομές. Πρόκειται συνήθως για πράξεις που δεν άλλαξαν τον ρου της ιστορίας, αλλά αποτέλεσαν την κρίσιμη διαφορά, σωτήρια ή ολέθρια, για τα άτομα, για τον κύκλο τους, για την κοινότητά τους.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΘέλησα να γράψω ένα βιβλίο επανεξετάζοντας αρχεία και μαρτυρίες, αντιπαραβάλλοντας τα με τη συλλογική μνήμη και αναστοχαζόμενη τη δυναμική της \"ελληνοεβραϊκής ταυτότητας\". Διερωτήθηκα, επίσης, ποια θα ήταν η κατάλληλη γλώσσα για να περιγράψω όσα συνέβησαν. Και όπως όλοι οι ιστορικοί της καταστροφής των Εβραίων της Ευρώπης, ήρθα και εγώ αντιμέτωπη με το οικείο και ταυτόχρονα ξένο αίσθημα που ακόμη μας προκαλεί η Shoah.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b197567.jpg","isbn":"978-960-435-455-9","isbn13":"978-960-435-455-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":444,"publication_year":2014,"publication_place":"Αθήνα","price":"17.0","price_updated_at":"2014-11-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":197567,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/autoi-pou-epezhsan.json"},{"id":108651,"title":"Άουσβιτς","subtitle":"60 χρόνια μετά","description":"Tο Άουσβιτς αποτελεί το μεγαλύτερο νεκροταφείο του κόσμου: περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, δολοφονήθηκαν εκεί. Tο Άουσβιτς είναι ακόμη, εξαιτίας ακριβώς του ευρύτατου χαρακτήρα του, το στρατόπεδο συγκέντρωσης και θανάτωσης των Eβραίων όλης της Eυρώπης, από τους οποίους οι επιζήσαντες, συγκεντρωμένοι σε ισχυρές ενώσεις στις περισσότερες χώρες, είναι οι πλέον πολυάριθμοι όλων των στρατοπέδων. Tέλος, λόγω της ιστορίας του, λόγω επίσης της ποικιλίας των εκτοπισμένων που φυλακίστηκαν και δολοφονήθηκαν εκεί -Eβραίοι κατά συντριπτική πλειονότητα, αλλά και Tσιγγάνοι, Πολωνοί, Γερμανοί πολιτικοί κρατούμενοι ή του κοινού ποινικού δικαίου, μάρτυρες του Iεχωβά, Σοβιετικοί αιχμάλωτοι-, είναι πολυσημικό. Tο Άουσβιτς συγκεφαλαιώνει σε έναν τόπο και σε ένα χώρο την εγκληματικότητα του ναζιστικού καθεστώτος.\u003cbr\u003eEρευνώντας ακατάπαυστα τι υπήρξε το Άουσβιτς, η ιστορία δομεί, από τα ίχνη που άφησε το παρελθόν, μια αφήγηση της οποίας κάθε στοιχείο έχει επαληθευθεί σύμφωνα με τις κατάλληλες διαδικασίες για αυτή. Tο να αποδώσουμε το Άουσβιτς στην ιστορία δεν ισοδυναμεί με το να το καταχωνιάσουμε σε ένα συρτάρι. Tουναντίον, έτσι το αποδίδουμε στο διηνεκές. Eίναι επίσης και κυρίως ο τρόπος για να καταστήσουμε το Άουσβιτς όσο ευανάγνωστο είναι δυνατόν. Nα δώσουμε ορισμένα στοιχεία για το τι υπήρξε αυτός ο τόπος, για την εξέλιξή του, για τους ανθρώπους που πέθαναν μαζικά εκεί και για το μικρό ποσοστό που επέζησε. \u003cbr\u003eNα επιχειρήσουμε να παρουσιάσουμε την ιστορία του, καθιερώνοντας ένα αδιάκοπο πήγαιν' έλα ανάμεσα σε αυτό που είναι σήμερα ο χώρος του στρατοπέδου και στις συνεχείς μεταμορφώσεις του, αφενός, και, αφετέρου, στα γεγονότα που διαδραματίστηκαν εκεί· να επιχειρήσουμε να κατανοήσουμε το διακύβευμα στη διαρκή πολεμική βάσει των όσων βλέπει ο επισκέπτης του στρατοπέδου, με βάση τα ίχνη τα οποία σταθερά επεξεργάζονται εκ νέου οι άνθρωποι - αυτός είναι ο στόχος του \"Άουσβιτς, 60 χρόνια μετά\".","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b111228.jpg","isbn":"960-435-097-8","isbn13":"978-960-435-097-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":309,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"16.0","price_updated_at":"2006-09-19","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Auschwitz, 60 ans après","publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":111228,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/aousbits.json"},{"id":143832,"title":"Ημερολόγιο 1942-1944","subtitle":null,"description":"Ήταν είκοσι ενός χρονών, Γαλλίδα εβραϊκής καταγωγής, και ζούσε στο κατεχόμενο Παρίσι. Άρχισε να\u003cbr\u003eκρατάει ημερολόγιο γιατί πίστευε πως \"πρέπει να κρατήσουμε την ψυχή και τη μνήμη μας\".\u003cbr\u003eΉταν ευαίσθητη στην ομορφιά του κόσμου. Όμως, όταν περιγράφει την αγαπημένη της εξοχή, το\u003cbr\u003eΩμπερζενβίλ, είναι η δική της ανάσα που το ανυψώνει σε επίγειο παράδεισο. Κι όταν περιγράφει τους δρόμους και τους κήπους του Παρισιού, είναι το δικό της βλέμμα που φωταγωγεί την πόλη.\u003cbr\u003eΉταν μόνη, \"με το κίτρινο άστρο στην καρδιά\", απέναντι στους ευγενικούς και αδιάφορους περαστικούς. \"Ήταν σαν να ήμουν σημαδεμένη στο μέτωπο με καυτό σίδερο\", έγραφε. Σήκωνε όμως \"ψηλά το κεφάλι, καταπρόσωπο στον ήλιο\", και μετρούσε το κουράγιο της.\u003cbr\u003e\"Μια συμβουλή έχω να σας δώσω, φύγετε!\" της είπαν. Δεν έφυγε. Γιατί εκεί, στην κατεχόμενη ζώνη, υπήρχε ό,τι την έκανε ευτυχισμένη.\u003cbr\u003eΤα μέτρα εναντίον των Εβραίων σκληραίνουν. Οι συλλήψεις και οι εκτοπισμοί αγγίζουν τους φίλους\u003cbr\u003eκαι την οικογένειά της. \"Δεν φεύγω γιατί θα ήταν ανανδρία\". \"Δεν φεύγω γιατί έχω εγωισμό και αξιοπρέπεια...\" Ανυποχώρητη: \"Ο καθένας, στον δικό του μικρό κόσμο, μπορεί να κάνει κάτι. Κι αν το μπορεί, το οφείλει\".\u003cbr\u003eΗ καλλιτεχνική της φύση, η ευαίσθητη γραφή της, η μελέτη του Κητς, του Σαίξπηρ,του Ντοστογιέφσκι, έρχονται αντιμέτωπες με τη θλιμμένη βεβαιότητα του τέλους. Όμως: \"Δεν σκέφτομαι τον θάνατό μου, γιατί θέλω να ζήσω\". \"Αν με πιάσουν [...] αν με συλλάβουν απόψε\", έγραφε, \"θα ξαναγυρίσω, θα ξαναγυρίσω...\"\u003cbr\u003eΉταν η Ελέν Μπερ. Δεν ξαναγύρισε.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑ. Α.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο Ημερολόγιο της Ελέν Μπερ γράφτηκε από τον Απρίλιο του 1942 μέχρι τον Φεβρουάριο του\u003cbr\u003e1944. Οι Γερμανοί συνέλαβαν την Ελέν Μπερ τον Μάρτιο του 1944. Η Ελέν εκτοπίστηκε στο\u003cbr\u003eΆουσβιτς και, στη συνέχεια, στο Μπέργκεν-Μπέλσεν όπου και πέθανε από τις κακουχίες και\u003cbr\u003eτην επιδημία τύφου στις αρχές Απριλίου του 1945, λίγες ημέρες πριν από την απελευθέρωση\u003cbr\u003eτου στρατοπέδου από τους Άγγλους. Η οικογένειά της δώρισε το πρωτότυπο του ημερολογίου στο Μνημείο του Ολοκαυτώματος. Η πρώτη του δημοσίευση έγινε στις αρχές του 2008.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b146733.jpg","isbn":"978-960-435-239-5","isbn13":"978-960-435-239-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":331,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"18.0","price_updated_at":"2009-09-29","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":146733,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/hmerologio-19421944.json"}]