[{"id":133112,"title":"Αίας","subtitle":null,"description":"Ο \"Αίας\" είναι το αρχαιότερο από τα σωζόμενα δράματα του Σοφοκλή. Ο μύθος του Αίαντα πέρασε από το ομηρικό έπος στη λυρική ποίηση και από εκεί στην τραγωδία. Κατά το μύθο, μετά το θάνατο του Αχιλλέα οι Έλληνες προκήρυξαν αγώνα με έπαθλο τα όπλα του νεκρού ήρωα, για να αναδειχθεί ο πρώτος στην ανδρεία. Το έπαθλο το διεκδίκησαν ο Οδυσσέας και ο Αίας, και οι κριτές έδωσαν τελικά τα όπλα του Αχιλλέα στον Οδυσσέα. Ο Αίας, οργισμένος για την αδικία που έγινε εις βάρος του, βγήκε τη νύχτα αποφασισμένος να εξολοθρεύσει τους αντιπάλους του. Αλλά η θεά Αθηνά του θόλωσε το νου και τον έστρεψε εναντίον των κοπαδιών, τα οποία και κατέσφαξε νομίζοντας ότι ήταν οι Αχαιοί. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ τραγωδία του Σοφοκλή αρχίζει με μια δραματική προλογική σκηνή, που τοποθετείται χρονικά μετά από τα γεγονότα. Ο Οδυσσέας φτάνει μπροστά στη σκηνή του Αίαντα. Μέσα βρίσκεται ο Αίας με το φονικό σπαθί στο χέρι. Ο διάλογος Αθηνάς και Οδυσσέα φωτίζει την καταστροφή που έχει προηγηθεί και επιβεβαιώνει τόσο την αβεβαιότητα και την αστάθεια των ανθρώπινων πραγμάτων όσο και την αστάθμητη δύναμη των θεών, που ούτε υπόλογη ούτε σπλαχνική είναι απέναντι στον άνθρωπο. Το πρώτο και κύριο μέρος του έργου διαγράφει την πορεία του Αίαντα από την ακραία απόγνωση ως τον τραγικό θάνατο. Αριστουργηματικός είναι ο μονόλογος του Αίαντα σε ερημική ακρογιαλιά, λίγο πριν από την αυτοκτονία του.Το δεύτερο μέρος στρέφεται γύρω από τον νεκρό Αίαντα. Μετά τη σκηνή της αναζήτησης και το θρήνο, ακολουθεί η σύγκρουση και η αντιπαράθεση ανάμεσα στους Ατρείδες από τη μια μεριά, που απαγορεύουν την ταφή του νεκρού ήρωα, και στον Τεύκρο και τον Οδυσσέα από την άλλη, ο οποίος και κατορθώνει τελικά να πείσει τους Ατρείδες να επιτρέψουν την ταφή.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b135773.jpg","isbn":"978-960-250-401-7","isbn13":"978-960-250-401-7","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":4021,"name":"Θεατρική Βιβλιοθήκη","books_count":44,"tsearch_vector":"'bibliothhkh' 'bivliothhkh' 'theatrikh' 'theatriki' 'vibliothhkh'","created_at":"2017-04-13T01:25:17.444+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:25:17.444+03:00"},"pages":128,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2011-02-09","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":135773,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/aias-a1819d9a-bd36-4449-ba26-2cfa12f053bb.json"},{"id":82987,"title":"Οιδίποδας Τύραννος","subtitle":"Τραγωδία","description":"Κανένας δεν αμφισβητεί την πρωταρχική και επιβλητική σημασία της μορφής στην αρχαία τραγωδία, το \"ηδυσμένω λόγω\" του Αριστοτέλη: Απαραβίαστος ιαμβικός τρίμετρος στίχος -σπανιότερα τροχαϊκός τετράμετρος- στα επεισόδια, ποικίλα λυρικά μέτρα στα χορικά, τα στάσιμα, αναπαιστικά συστήματα σε ορισμένη θέση και με συγκεκριμένη λειτουργία. Είναι άμεση και αποφασιστική η ηχητική -και η αισθητική- εντύπωση που δημιουργεί στον αναγνώστη -πολύ περισσότερο στον αρχαίο ακροατή- ο επίμονος ρυθμικός στίχος της αττικής τραγωδίας και είναι σίγουρα το στοιχείο που τη διαφοροποιεί έντονα στην επιφάνεια και στο βάθος από τον σύγχρονο θεατρικό λόγο.\u003cbr\u003e[...]","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b85022.jpg","isbn":"960-259-024-6","isbn13":"978-960-259-024-9","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":4021,"name":"Θεατρική Βιβλιοθήκη","books_count":44,"tsearch_vector":"'bibliothhkh' 'bivliothhkh' 'theatrikh' 'theatriki' 'vibliothhkh'","created_at":"2017-04-13T01:25:17.444+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:25:17.444+03:00"},"pages":108,"publication_year":1983,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":531,"extra":null,"biblionet_id":85022,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/oidipodas-tyrannos.json"}]