[{"id":181535,"title":"Αισχύλος, ο δημιουργός της τραγωδίας και η διαχρονική επίδρασή του στην ελληνική και ευρωπαϊκή γραμματεία","subtitle":"Σεμινάριο 38","description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b184663.jpg","isbn":"978-960-9542-12-8","isbn13":"978-960-9542-12-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":312,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2012-12-03","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":779,"extra":null,"biblionet_id":184663,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/aisxylos-o-dhmiourgos-ths-tragwdias-kai-h-diaxronikh-epidrash-tou-sthn-ellhnikh-eyrwpaikh-grammateia.json"},{"id":173478,"title":"Σοφοκλής","subtitle":"Τραγικό θέαμα και ανθρώπινο πάθος","description":"Κεντρική δραματική επιλογή του Σοφοκλή, με βάση τις επτά ακέραια σωζόμενες τραγωδίες του, είναι η θέαση του πάσχοντος πνεύματος και σώματος των ηρώων του. Αυτό σημαίνει ότι το σχέδιο και το νόημα εκάστου σοφόκλειου μύθου συναρτάται άμεσα με την ποιότητα και την ένταση του αντίστοιχου τραγικού λόγου, ο οποίος εστιάζει στη δυναμική του ενδοδραματικού βλέμματος και στην οπτική αποτύπωση του πάθους. Η συνάντηση αυτού του βλέμματος με το πάθος πάνω στην τραγική σκηνή, είτε στο πλαίσιο της αυτοπαρουσίασης του πάσχοντος ήρωα είτε στο πλαίσιο της πρόσληψής του από το ενδοδραματικό κοινό (συνυποκριτές και χορό) τρέφει όχι μόνον τον περί όψεως λόγο των τραγικών προσώπων αλλά και μετακενώνει δραστικά στο κοινό της παράστασης τους τρόπους θέασης και δομής του πάθους.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b176575.jpg","isbn":"978-960-01-1502-4","isbn13":"978-960-01-1502-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":169,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2012-03-13","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":227,"extra":null,"biblionet_id":176575,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/sofoklhs-88b3adb0-a369-4b22-ae5d-b7b4f598865a.json"},{"id":181419,"title":"Κριτικές προσεγγίσεις: Αρχαίο θέατρο","subtitle":null,"description":"Το αρχαίο δράμα διατηρεί μεν την ελληνική του πατρότητα, η αναζήτηση όμως και η έρευνα για τη σκηνική του πραγμάτωση είναι σήμερα οικουμενική. Ως κλασσικό είδος θεάτρου δεν υπακούει στις δεσμεύσεις του χώρου και του χρόνου, αφού η διαχρονικότητα και η καθολικότητα των ιδεών, που εκφράζει, υπερβαίνουν τις χρονικές και τοπικές συντεταγμένες αλλά και η πολυσημία του και η αινιγματικοτητα του, το καθιστούν πρόσφορο έδαφος για ποικίλες σκηνοθετικές αναγνώσεις και διαφορετικές σκηνικές ερμηνείες.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣκηνοθέτες σε κάθε γωνιά της γης δοκιμάζονται στο corpus της αρχαίας ελληνικής δραματουργίας άλλοτε με περισσότερο και άλλοτε με λιγότερο σεβασμό απέναντι στο κείμενο, στο ήθος και τη διάνοια των ηρώων, στην όψη (σκηνογραφία, ενδυματολογία), στο μέλος (μουσική), εκδηλώνοντας άλλοτε εύλογες και άλλοτε ακραίες εκσυγχρονιστικές τάσεις. Στον παρόντα τόμο -πρώτο μιας σειράς που θα ακολουθήσει- περιλαμβάνονται κριτικές προσεγγίσεις παραστάσεων του αρχαίου δράματος μιας εικοσαετίας (1991-2011), που αποτυπώνουν διαφορετικές σκηνικές αναγνώσεις του αρχαίου τραγικού και κωμικού λόγου από σημαντικούς Έλληνες και ξένους σκηνοθέτες.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕνδεικτικά αναφέρω τους Κώστα Μπάκα, Γιώργο Θεοδοσιάδη, Αλέξη Σολομό, που συνέδεσαν το όνομά τους με την σκηνοθετική παράδοση του Εθνικού Θεάτρου, τους επιγόνους του Κουν -και της αισθητικής- που το Θέατρο Τέχνης κληροδότησε, Γιώργο Λαζάνη και Μίμη Κουγιουμτζή, τον Σπύρο Ευαγγελάτο του Αμφι-Θεάτρου, τον Διαγόρα Χρονόπουλο και τον Γιώργο Μιχαηλίδη του \"Ανοιχτού Θεάτρου\", τον Γιάννη Μαργαρίτη του \"Θεάτρου της Άνοιξης\", τον Νίκο Χαραλάμπους του ΘΟΚ αλλά και τους νεώτερους, Αντώνη Αντύπα, Σταύρο Ντουφεξή, Κώστα Τσιάνο, Θόδωρο Τερζόπουλο, που πήραν τις αποστάσεις τους από τους σκηνοθετικούς κώδικες, που καθιέρωσαν για το αρχαίο θέατρο η Εθνική μας Σκηνή και το Θέατρο Τέχνης, διαμορφώνοντας μια δική τους πρόταση. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕπιπροσθέτως σταχυολογώ τον Λιθουανό Oskaras Corsunovas, τον Αμερικανό Lee Breuer, τον Βούλγαρο Dimiter Gotscheff και τον Σκοπιανό Σλόμπονταν Ουνκόφσκι, των οποίων αντισυμβατικές προσεγγίσεις του αρχαίου δράματος συμπεριλαμβάνονται.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b184546.jpg","isbn":"978-960-477-107-3","isbn13":"978-960-477-107-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":213,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"13.0","price_updated_at":"2012-11-27","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":117,"extra":null,"biblionet_id":184546,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/kritikes-proseggiseis-arxaio-theatro.json"}]