[{"id":192323,"title":"Έπος και δράμα","subtitle":"Από το χθες στο αύριο","description":"Ο Δ.Ν. Μαρωνίτης, μεταφραστής και μελετητής της Ιλιάδας και της Οδύσσειας, αλλά και του Αίαντα ή του Οιδίποδα επί Κολωνώ, συγκεντρώνει στον τόμο αυτό δοκίμιά του από το 1995 μέχρι σήμερα, μεγάλης διαύγειας και ώριμης σκέψης. Είναι κείμενα που γράφτηκαν καταρχήν για να ακουστούν. Χωρίζονται σε δύο ενότητες: α) \"Από την Ιλιάδα στην Οδύσσεια\" και β) \"Από το έπος στο δράμα\". Πρόκειται για τα γραπτά ενός μελετητή και διανοητή στην καλύτερη και ωριμότερη στιγμή του, όπου με μεγάλη ελευθερία και τόλμη διαλέγει μοτίβα από τα ομηρικά έπη και την τραγωδία: η γενεαλογία του κακού στην Ιλιάδα η μνήμη και η λήθη ως η μηχανή της ποίησης· ο φόνος και η ικεσία· το \"σκάνδαλο\" του αφανισμού των εταίρων του Οδυσσέα· οι τόποι και τρόποι του νόστου· η Ελένη και η Κλυταιμνήστρα - δυο ομηρικές γυναίκες στο αρχαίο δράμα· ο Οδυσσεύς και ο Οιδίπους - δυο παράξενοι ξένοι· ο Οιδίπους επί Κολωνώ - μια αινιγματική τραγωδία με το πάθος, τον καθαρμό και την εξιλέωση. Ανάμεσα στις γραμμές ο αναγνώστης θα διακρίνει και αυτοβιογραφικές ταυτίσεις του συγγραφέα. \"Όπου η λέξη 'τέλος' σημαδεύεται τώρα πια με εναλλακτικές σημασίες, πλησιάζοντας σ’ αυτό που οι γραμματικοί ονόμασαν 'έξοδο', για να δηλώσουν την εκπνοή ενός δράματος, τραγωδίας και κωμωδίας\". \u003cbr\u003eΟ Δ.Ν. Μαρωνίτης προσφέρει ένα βιβλίο χωρίς υποσημειώσεις και παραπομπές, ένα βιβλίο \"ασημείωτο\", όπου όλα όσα έχει να πει έχουν χωνευτεί σε ένα λόγο καθαρό και βαθύ. Όπως καταλήγει στον Πρόλογό του: \"Η διάταξη των κειμένων στο εσωτερικό των δύο μερών έχει φαντάζομαι κάποια λογική, δεν είναι όμως υποχρεωτική για τον αναγνώστη, που δικαιούται να διαλέξει τη σειρά που του πηγαίνει περισσότερο, ανάλογα κάθε φορά με τον τίτλο, που υπολογίζει και στα υπονοούμενά του. Περί αυτού πρόκειται\".","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b195494.jpg","isbn":"978-960-505-129-7","isbn13":"978-960-505-129-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":187,"publication_year":2014,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2014-06-30","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":195494,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/epos-kai-drama-2418381b-efce-41d9-a48b-58a2411b1bb6.json"},{"id":191872,"title":"Επανεξετάζοντας την τραγωδία","subtitle":null,"description":"Το σημασιακό πεδίο του ουσιαστικού \"τραγωδία\" και του επιθέτου \"τραγικό\" παραμένει εξ ίσου απροσδιόριστο με την προέλευσή του. Η καθημερινή, ιδιωματική χρήση του όρου συνδέει το \"τραγικό\" με εμπειρίες, πνευματικές ή υλικές, οι οποίες καλύπτουν μια γκάμα από το πλέον ασήμαντο γεγονός -\"το κέικ κάηκε στο ψήσιμο\"- έως τη μεγαλύτερη συμφορά και θλίψη. Το σημείο εστίασης μπορεί να είναι στενό και συγκεκριμένο, όπως σ' ένα \"τραγικό δυστύχημα\", ή απροσδιόριστα ευρύ, όπως στην ξεθωριασμένη φράση \"τραγική αίσθηση της ζωής\". Τα πολυάριθμα υβρίδια με την ονομασία του \"κωμικοτραγικού\" ή και της \"αισιόδοξης τραγωδίας\", μιας ετικέτας που πήρε και έδωσε στην περιοχή της σοβιετικής διαλέκτου, θόλωσαν ακόμα περισσότερο τις γλωσσολογικές και υπαρξιακές οριοθετήσεις.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ \"τραγωδία\" όταν μιλάμε αναφερόμενοι στη δυτική λογοτεχνία, αποτελεί έναν ακαθόριστο κλάδο με πολλά μπερδεμένα παρακλάδια. Κι αν οι ρίζες της βρίσκονται στο δράμα, στη σκηνική αναπαράσταση της \"ωδής των τράγων\" που τόσο αγαπήθηκε από τους φιλόλογους και τους εθνολόγους του 19ου αιώνα, ανιχνεύονται ωστόσο άνετα σε άλλα εξ ίσου αρχαία είδη. Η απόδοση τραγικών συναισθημάτων σε επεισόδια των ομηρικών επών φαίνεται πως βρισκόταν σε γενική χρήση. Δεν γνωρίζουμε αν το σχετικό επίθετο χαρακτήριζε τη λυρική ποίηση· ωστόσο συνδεόταν κυρίως με τις διηγήσεις θλίψης και θανάτου που μας άφησαν ο Οβίδιος και ο Βιργίλιος. Κατά την εξέλιξη των λογοτεχνιών της Δύσης η έννοια της τραγωδίας επεκτείνεται πολύ πέραν του δραματικού είδους. Χρησιμοποιείται στην ποίηση και την αφηγηματική μυθοπλασία - στους \"Tragiques\" του d' Aubigne καθώς και στο \"Μια αμερικανική τραγωδία\" του Ντράιζερ. Εν συνεχεία, δια της ωσμώσεως θα λέγαμε, διαπερνάει τα είδη του χοροδράματος ή του κινηματογράφου. Μουσουργοί όπως ο Μπετόβεν, ο Μπερλιόζ, ο Μπραμς ενσωματώνουν το χαρακτηριστικό \"τραγικό\" στοιχείο στις συνθέσεις τους. Σε ολόκληρο τούτο το φαινομενικά απέραντο και ευμετάβλητο φάσμα, η \"τραγωδία\" και το \"τραγικό\" μπορεί να έχουν χάσει τον άλλοτε συγκεκριμένο χαρακτήρα τους. Κατέληξαν να υπερτονίζουν κάθε ενδεχόμενη χροιά θλίψης, κακοτυχίας ή απώλειας. Οι διονυσιακές τελετουργίες της θυσίας του ήρωα -εάν πράγματι υπήρξαν- διαφεύγουν κάθε ορισμού. [...]","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b195041.jpg","isbn":"978-960-6870-41-5","isbn13":"978-960-6870-41-5","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":13,"name":"Δοκίμια","books_count":145,"tsearch_vector":"'dokimia'","created_at":"2017-04-13T00:53:44.128+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:53:44.128+03:00"},"pages":38,"publication_year":2014,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2014-05-29","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1028,"extra":null,"biblionet_id":195041,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/epaneksetazontas-thn-tragwdia.json"}]