[{"id":110904,"title":"Παναγιώτης Ζωγράφος, Στρατηγός Μακρυγιάννης","subtitle":null,"description":"Για τον στρατηγό Μακρυγιάννη αυτές οι εικόνες, που έγιναν κατά παραγγελία του στα 1836, δεν είναι ζωγραφική. Δεν είχε την παραμικρή πρόθεση να συμβάλλει στην τέχνη -λαϊκή ή κοσμική- του καιρού του. Κι ο ίδιος, απ' όσο είμαστε σήμερα σε θέση να γνωρίζουμε, δεν ήταν πολύ ευχαριστημένος με το τελικό αισθητικό αποτέλεσμα. Η συνεργασία του με τους Ζωγράφους (πατέρα και γιο) οφείλει να αποδώσει με ακρίβεια αυτό που ο ίδιος έχει \"στοχαστεί\" για τον Αγώνα: μια σειρά από πραγματικά γεγονότα και ορισμένους πολύ συγκεκριμένους συμβολισμούς. Ο Μακρυγιάννης ουσιαστικά απαίτησε ένα είδος πολεμικούς χάρτες, ώστε να αποτυπώσει τις μάχες και τις ναυμαχίες του πολέμου της ανεξαρτησίας· όφειλαν να αποδοθούν μέσα στο γεωγραφικό τους χώρο και, με τέτοιο τρόπο ώστε ο \"χάρτης\" αυτός να \"διαβάζεται\" από τον θεατή με τον τρόπο που διαβάζεται μια πολεμική έκθεση.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι \"χάρτες\" όμως αυτοί δεν θα μπορούσε να είναι μια απλή καταγραφή των πολεμικών συμβάντων. Αποτελούν την εκλαϊκευτική αποτύπωση της ερμηνείας που ο στρατηγός έδινε στον αγώνα· αποτύπωση των προσωπικών του οραμάτων: εθνικών, πολιτικών, στρατιωτικών. Γι' αυτό και οι εικόνες των Ζωγράφων, ως ιστορικά ντοκουμέντα, δύσκολα \"διαβάζονται\", αποκομμένες από τα κείμενα που τις συνοδεύουν είτε από τα \"Απομνημονεύματα\" του στρατηγού.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑλλά μπορούν να διαβαστούν ανεξάρτητα από τις προθέσεις του. Έτσι άλλωστε τις θαυμάζουμε σήμερα: ως μικρά κομψοτεχνήματα όπου ο αυτοδίδακτος Παναγιώτης (ή ο Δημήτριος, πατέρας του Παναγιώτη, όπως απέδειξαν έρευνες που δημοσιεύτηκαν μετά τη συγγραφή της εδώ μελέτης από τον Σπύρο Ασδραχά) κατάφερε να παρακολουθήσει και, εν πολλοίς, να καταγράψει τον σχεδόν αφελή ενθουσιασμό του στρατιώτη. Με μια αυθεντική ματιά -που, αυτή, δεν είναι καθόλου \"αφελής\" ή \"αθώα\"- ο Ζωγράφος κατάφερε να δημιουργήσει πρωτότυπες και τολμηρές χρωματικά εικόνες οι οποίες συνδυάζουν, περίπου με μαγικό τρόπο, την υστεροβυζαντινή αποτύπωση του τοπίου στις αγιογραφίες, κάποια μοτίβα από λαϊκές γκραβούρες της εποχής αλλά και τη δροσιά που εκπέμπει η ζωγραφική των παιδιών.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b113485.jpg","isbn":"960-442-546-3","isbn13":"978-960-442-546-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":138,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-11-08","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":113485,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/panagiwths-zwgrafos-strathgos-makrygiannhs.json"},{"id":117164,"title":"Σωτήρης Σόρογκας","subtitle":null,"description":"Τη ζωγραφική τέχνη του Σωτήρη Σόρογκα την έχουν τιμήσει έγκυροι κριτικοί με αναλύσεις που άγγιξαν το στοχαστικό της βάθος. Ανατρέχοντας σ' αυτές τις κριτικές, αναρωτιέσαι ποια αθέατη πλευρά του έργου του μπορεί ακόμη να εξερευνήσει ένα άλλο βλέμμα. Σχεδόν αποθαρρύνεσαι. Δεν σου απομένει άλλη επιλογή από το να ξαναζήσεις αυτήν τη συνάντηση με το έργο, ριψοκινδυνεύοντας μια επανάληψη ή μια κοινοτοπία.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ ζωγραφική του Σωτήρη Σόρογκα ανθίζει μέσα στο κλίμα που δημιούργησαν στη δεκαετία του '70 δύο συγκλίνοντα ρεύματα: η αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος για το σχέδιο και το μινιμαλιστικό κίνημα, που αναπτύσσεται ως αντίδραση προς τις ασωτίες και τις υπερβολές της Ποπ-αρτ. Το σχέδιο από την ίδια του τη φύση τείνει προς τη λιτότητα και τη μονοχρωμία. Ο μινιμαλισμός (η τέχνη του ελάχιστου) το ευνοεί και το κατευθύνει προς θεματικές εμμονές, αποκλείοντας τη διασπορά και την ποικιλία. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Σόρογκας βρίσκει μέσα σ' αυτό το ιστορικό κλίμα το άλλοθι των δικών του εξερευνήσεων ή καλύτερα, για να ακριβολογούμε, των δικών του καταδύσεων. Γιατί οι εικόνες που μας προτείνει ο ζωγράφος είναι πολύ περισσότερο εσωτερικές. Αντικατοπτρισμοί μιας πραγματικότητας, που την ψηλαφεί ένα στοχαστικό βλέμμα και τη μετουσιώνει σε καθαρό πνεύμα. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Μαρίνα Λαμπράκη - Πλάκα, \"Μνήμη και τέχνη στη ζωγραφική του Σωτήρη Σόρογκα\")","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b119756.jpg","isbn":"978-960-9731-03-4","isbn13":"978-960-9731-03-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":144,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2007-04-16","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":119756,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/swthrhs-sorogkas.json"},{"id":112163,"title":"Αλέκος Κοντόπουλος","subtitle":null,"description":"Ο Αλέκος Κοντόπουλος (1904-1975) φοίτησε στη Σχολή Καλών Τεχνών μεταξύ των ετών 1923-1929, με δασκάλους τον Ιακωβίδη, τον Λύτρα και άλλους ακαδημαϊκούς καλλιτέχνες της περιόδου εκείνης. Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι, σχεδόν για δέκα χρόνια. Ωστόσο, σε όλο αυτό το διάστημα το αναπαραστατικό του έργο δεν πρόδιδε τον αφαιρετικό ζωγράφο στον οποίο θα εξελισσόταν στη συνέχεια (ιδιαίτερα μετά το 1949). Στη δεκαετία του '50 ο Αλέκος Κοντόπουλος στρέφεται στον αφηρημένο εξπρεσιονισμό και πρωτοστατεί στη διάδοση της αφηρημένης τέχνης στην Ελλάδα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Αλέκος Κοντόπουλος υπήρξε μια ιδιότυπη, σχεδόν αρχαϊκή μορφή του ελληνικού μοντερνισμού. Άνθρωπος με ευρεία παιδεία και κοινωνικά ιδεώδη πάσχιζε επιμόνως να δώσει στο έργο του ένα συμβολικό η αλληγορικό περιεχόμενο. Η αφαιρετικότητά του υπήρξε περισσότερο μια οργανωμένη ελευθερία στο χρώμα και στο σχέδιο παρά μια καθαρή αφαίρεση των στοιχείων του πραγματικού. Με γεωμετρική ορθολογικότητα, ο Κοντόπουλος \"τακτοποιεί\" στον πίνακά του ετερόκλητα στοιχεία, υπολογίζοντας στη συμβολική σημασία των επιμέρους πλαστικών στοιχείων και στο συνολικά ανθρωπιστικό μήνυμα της εικόνας του. Διάφορες αποσπασματικές μορφές, όπως πόρτες, σκάλες, φώτα, κίονες, στοιχεία της σύγχρονης πόλης, αινιγματικές φιγούρες, διασπείρονται μαζικά στον πίνακά του, που στο τέλος αποκτά τη μορφή ενός απορρυθμισμένου χάρτη της σύγχρονης ζωής.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔεν είναι τυχαίο ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα ο Κοντόπουλος παρέμεινε πιστός στον ρεαλισμό, όπως δεν είναι τυχαίο και το γεγονός ότι ακόμη και μετά τον προσανατολισμό του στην αφαιρετικότητα, κάποιες φορές επανήλθε στην αναπαραστατικότητα προκειμένου να εκφράσει συγκεκριμένες απαιτήσεις του εικαστικού οράματός του ή και κάποιες παραγγελίες (όπως εκείνη για το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓύρω στο 1960, χρονιά της επιτυχούς συμμετοχής του στη Μπιενάλε της Βενετίας, το έργο του αποκρυσταλλώνεται σε μια ζωγραφική σύνθεση όπου κυριαρχεί απολύτως το χρώμα απλωμένο σε μεγάλες επιφάνειες: τα γαιώδη, τα δυνατά κόκκινα, τα θαμπά πράσινα, οι ώχρες, τα γκρίζα (σε πολλαπλές διαβαθμίσεις) και οι κηλίδες του λευκού και του μαύρου οργανώνουν τις μεγάλες συνθέσεις του σε μια αρμονία που χαρακτηρίζει η απόλυτη αφαίρεση, δίχως καμία υποχώρηση στην εύκολη αλληγορία. Αυτή, κατά γενική ομολογία, υπήρξε η πιο ολοκληρωμένη εικαστικά περίοδος του έργου του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b114746.jpg","isbn":"960-442-718-0","isbn13":"978-960-442-718-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":143,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-12-15","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":114746,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/alekos-kontopoulos.json"},{"id":115317,"title":"Παναγιώτης Τέτσης","subtitle":null,"description":"\"... Η ζωγραφική είναι ένα ανοιχτό παράθυρο στον κόσμο\", \"ό, τι δεν είναι ορατό δεν ενδιαφέρει τον ζωγράφο\", Ο Παναγιώτης Τέτσης θα προσυπέγραφε χωρίς δισταγμό τις αξιωματικές διακηρύξεις του Αλμπέρτι, που εγκαινιάζουν τη νεότερη παράδοση της δυτικής τέχνης από το 1435. Πράγματι ο Τέτσης παραμένει ένας από τους τελευταίους οπαδούς της ζωγραφικής του βλέμματος. Μόνο που το βλέμμα του δεν είναι ούτε αθώο ούτε ακαδημαϊκό. Είναι ένα βλέμμα θρεμμένο από μια μακρά ζωγραφική παράδοση, που ξεκινά από τους μεγάλους Βενετούς του 160υ αιώνα, τον Τιτσιάνο και τον Βερονέζε, περνάει από τον Γκρέκο, τον Ρούμπενς, τον Σαρντέν και τον Ντελακρουά και εκβάλλει στον Ματίς, τον Βουγιάρ, τον Μπονάρ, ακόμη και στον Ρόθκο. Θα το παρατηρήσατε, οι ζωγράφοι που ενοικούν \"το φανταστικό μουσείο\" του Τέτση είναι όλοι κολορίστες.\"\u003cbr\u003e(απόσπασμα από το κείμενο της Μαρίνας Λαμπράκη-Πλάκα)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b117907.jpg","isbn":"978-960-8380-93-6","isbn13":"978-960-8380-93-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":144,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2007-03-12","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":117907,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/panagiwths-tetshs-d50f98b6-9e8b-47ec-b2ea-19ff8ede0d3d.json"},{"id":111136,"title":"Νίκος Χατζηκυριάκος - Γκίκας","subtitle":null,"description":"Αν και ο Παρθένης αναδεικνύεται ο κορυφαίος Έλληνας ζωγράφος στο πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, ο Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας (1906-1994) κυριαρχεί στο δεύτερο μισό και μάλιστα υπερβαίνει τον Παρθένη κατά το ότι έγινε σχετικά γρήγορα γνωστός και στον διεθνή καλλιτεχνικό χώρο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας μελέτησε από νωρίς τις αναζητήσεις της σύγχρονης με αυτόν τέχνης. Το έργο του, σε όλα τα στάδια της μακράς του δημιουργικής πορείας, δέχτηκε επιρροές απ' όλες τις περιοχές των συγχρόνων του εικαστικών ρευμάτων και ιδίως από τον συνθετικό κυβισμό. Ωστόσο, η ψύχραιμη μελέτη της δουλειάς του δείχνει ότι ο ζωγράφος είχε ανέκαθεν, κιόλας από τα νεανικά του χρόνια, μια σαφή επιδίωξη, ένα \"όραμα\" που δεν ήταν στενά εικαστικό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Γκίκας, μαθητής του Παρθένη και του Πικιώνη, φίλος του Ελύτη και του Χατζιδάκι, εμπνέεται κυρίως από το ελληνικό φως, από την ελληνική αρχιτεκτονική, από την ελληνική γη. Μετέχει ενεργά στον διάλογο που ανέπτυξε η λεγόμενη \"Γενιά του Τριάντα\" γύρω από την ελληνικότητα και τη σχέση μοντερνισμού και παράδοσης. Με κυρίαρχα πλαστικά στοιχεία τη γεωμετρικότητα των κτιστών και γήινων όγκων, την ευέλικτη \"καλλιγραφία\" του της χλωρίδας, τη \"φλεγόμενη\" σκιαγράφησή του της ανθρώπινης μορφής και, δίχως ποτέ να οδηγηθεί στην απόλυτη αφαίρεση, ο ζωγράφος αποτύπωσε μια ιδιόμορφη πλευρά της ελληνικότητας, δωρική στο ύφος, στιβαρή στη σχεδίαση, συγκρατημένη στο εύκολο συναίσθημα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑνήσυχο πνεύμα, ασχολήθηκε με τη γλυπτική, το ανάγλυφο, την αρχιτεκτονική και την πολεοδομία. Έγραψε αρκετά βιβλία, αλλά και μετάφρασε τους αγαπημένους του Λιούις Κάρολ και Έντουαρντ Λιρ. Υπήρξε από τους συνιδρυτές του πρωτοπόρου περιοδικού τέχνης και λόγου \"Το Τρίτο Μάτι\" όπου και εξέθεσε για πρώτη φορά τις αισθητικές του θεωρίες. Ως καθηγητής στη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Πολυτεχνείου Αθηνών, αποτέλεσε πόλο έμπνευσης για τους μαθητές του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας απέφυγε τον εύκολο φορμαλισμό αλλά και τον εξίσου εύκολο λαϊκισμό, την περιγραφικότητα που δεν έχει κοινωνικό, με την ουσιαστική έννοια του όρου, αντίκρισμα. Το προσωπικό του ιδίωμα, ένα ελληνικό ύφος απογυμνωμένο από πλαστικά ιδεολογήματα, αποδεικνύεται αρραγές στην πορεία του χρόνου. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b113717.jpg","isbn":"960-442-706-7","isbn13":"978-960-442-706-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":142,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-11-15","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":113717,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/nikos-xatzhkyriakos-gkikas-9f5bd6bb-4716-4c30-b2ab-82d62a60028d.json"},{"id":116354,"title":"Δημοσθένης Κοκκινίδης","subtitle":null,"description":"Μέσα στο χάος της σύγχρονης καλλιτεχνικής παραγωγής, και λέγοντας βέβαια χάος εννοώ την απουσία νοήματος, οδηγηθήκαμε στην αντικατάσταση της άποψης, της ολοκληρωμένης δηλαδή πρότασης, από τον πειραματισμό. 'Ετσι καταφέραμε, για μία ακόμη φορά, το ίδιο το μέσον, ο πειραματισμός, να γίνει το μήνυμα, δηλαδή η άποψη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο γεγονός αυτό υποδηλώνει, σε τελευταία ανάλυση, την απουσία μιας στάσης ζωής την οποία στάση ο Michel Foucault παρομοιάζει με το αρχαιοελλnνικό ήθος και ορίζει ως \"μια εκούσια επιλογή που κάνουν ορισμένοι άνθρωποι\", καθώς και έναν \"τρόπο του σκέπτεσθαι και του συναισθάνεσθαι, του πράττειν και του συμπεριφέρεσθαι, ο οποίος επισημαίνει μια αναφορά στο χώρο στον οποίον κανείς ανήκει ενώ συγχρόνως αυτοπροβάλλεται ως καθήκον\" (Michel Foucault, Τι είναι Διαφωτισμός;, 'Ερασμος, Αθήνα, 1988, σ. 16). [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα τρία παραπάνω ερωτήματα, οι διανθρώπινες σχέσεις, οι σχέσεις με τη φύση και η σχέση με τον εαυτό τίθενται συνεχώς σε ολόκληρη την πορεία της δουλειάς του Κοκκινίδη. Ο βαθμός όμως υπεροχής του ενός ή του άλλου σε μία περίοδο της εικαστικής του δραστηριότητας ορίζει τον καλλιτέχνη περισσότερο ως κοινωνικο-πολιτικό, \"φυσικό\" ή υπαρξιακό-μεταφυσικό. Μέσα λοιπόν από αυτήν την προβληματική, θα χώριζα το συγκεκριμένο έργο σε τρεις μεγάλες ομάδες. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(απόσπασμα από το δοκίμιο του συγγραφέα)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b118945.jpg","isbn":"978-960-8380-97-4","isbn13":"978-960-8380-97-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":144,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2007-03-23","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":118945,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/dhmosthenhs-kokkinidhs.json"},{"id":117055,"title":"Αλέκος Φασιανός","subtitle":null,"description":"Δύο είναι οι δυνάμεις που διεκδικούνε τον πρώτο ρόλο στη διαμόρφωση ενός έργου τέχνης: η σοφία και η σπάθα του Μεγαλέξανδρου. Το παιχνίδι παίζεται αέναα, πότε εις βάρος της μιας και πότε της άλλης, εωσότου από κάποιο κενό βρίσκει την ευκαιρία ο χρόνος να παρεισφρήσει και να εξουδετερώσει το αποτέλεσμα. Χρειάζεται να επιτευχθεί μια ταύτιση ανάμεσά τους, ν' αποκτήσει την κόψη και το θάρρος της σπάθας η σοφία ή το αντίστροφο, για να φθάσει το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα να γίνει πραγματικά απρόσβλητο. Επειδή και η πραγματικότητα είναι κατά κανόνα διμέτωπη και ο άνθρωπος επιτιθέμενος και αμυνόμενος συνάμα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣπάθα του Φασιανού δεν εστάθηκε, όπως σε τόσους άλλους, η τεχνική του αλλά ο μύθος των παιδικών του χρόνων. Και σοφία του -ασπίδα του- η επιμονή να τον διατηρεί και να τον αναπτύσσει με τρόπο ανέκδοτο, ακόμη και με όλα του τα ελαττώματα που τα μετατρέπει σε χάρμα οφθαλμών για τους άλλους, έτσι σαν αγριοτριανταφυλλιά που δεν μπολιάζεται μα που ωστόσο ξέρει ν' ανθίσει. Τυχαίο δεν είναι ότι σε μια στιγμή που οι περισσότεροι καλλιτέχνες με απελπισία είχανε καταθέσει τα όπλα μπροστά στη χιλιομεταχειρισμένη παραστατική ζωγραφική, εκείνος, για να' χει ακριβώς διατηρήσει σε συνεχή κατάσταση ανταρσίας την ιδιότυπη αθωότητά του, επέτυχε να διαχύσει ένα είδος δροσιάς που οι κουρασμένοι των σημερινών μεγαλουπόλεων, όχι χωρίς κάποιαν έκπληξη, αποδεχθήκανε σαν ευεργετική ανοιξιάτικη βροχούλα. Βέβαια, χρειαζόταν γι' αυτό ένας θαυματοποιός. Και ο Φασιανός, μικρός ή μεγάλος, έδειξε ότι είχε τον τρόπο να βγάζει από το καπέλο του κουνέλια και σημαίες -στην περίπτωσή του φουμαδόρους και ποδηλάτες- με μια ευκολία που θα τη χαρακτηρίζαμε σαν επικίνδυνη αν, τις περισσότερες φορές, η ίδια του η χειρονομία δεν ήταν τόσο αυθόρμητη και πειστική. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Οδυσσέας Ελύτης, \"Ο Φασιανός που αγαπάμε\")","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b119647.jpg","isbn":"978-960-8380-94-3","isbn13":"978-960-8380-94-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":143,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2007-04-12","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":119647,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/alekos-fasianos-98be62b2-2f4d-41fa-b508-3bec61f03f11.json"},{"id":111954,"title":"Σπύρος Παπαλουκάς","subtitle":null,"description":"Ο Σπύρος Παπαλουκάς (1892-1957) φοίτησε στη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα με δασκάλους τον Βικάτο, τον Ροϊλό, τον Ιακωβίδη και άλλους, καθώς και στο Παρίσι. Το έργο του, ευθύς εξαρχής, προσανατολισμένο στην ελληνική ύπαιθρο, ακολούθησε μια σειρά \"περιόδους\" προς την ωρίμανσή του που ταξινομούνται με βάση τα θέματά του: οι περίοδοι της Μικράς Ασίας, της Αίγινας, του Αγίου Όρους, της Μυτιλήνης, της Άμφισσας, των αρχιτεκτονικών ενδιαφερόντων (\"Σπίτια στου Κυπριάδη\") κ.λπ.\u003cbr\u003eΣε όλες τις εν λόγω περιόδους είναι ευδιάκριτες οι επιρροές που άσκησαν επάνω του η βυζαντινή τέχνη, οι νεοϊμπρεσιονιστές, οι μεταϊμπρεσιονιστές και ο φωβισμός. Δουλεύει με μια σταθερή, λιτή παλέτα χρωμάτων, όπου είναι σαφέστατος ο διαχωρισμός των θερμών από τα ψυχρά χρώματα: τα πρώτα για τα φωτεινά μέρη του πίνακα, τα δεύτερα για τα σκιερά (αυτό στις πρώτες περιόδους· προς το τέλος, από το 1940 και μετά, ο κανόνας αυτός αντιστρέφεται). Το μαύρο χρώμα είναι αποκλεισμένο από την παλέτα του, εκτός κι αν του χρειάζεται σαν τοπικό χρώμα.\u003cbr\u003eΤο φως, το ελληνικό φως όπως διαμορφώνει τις όψεις των πραγμάτων στην ύπαιθρο, το ξηρό φως των νησιών και το παλλόμενο διαυγές φως των βουνών, αυτό κυρίως τον απασχολεί στις συνθέσεις του, αυτό αποτελεί το διαρκές \"σχολείο\" του και συντελεί στην βαθμιαία ολοκλήρωση του προσωπικού του ύφους. Οι συνθέσεις του είναι αυστηρά αρχιτεκτονημένες σε μια ελεγχόμενη δομή, όπου το φόντο και τα επιμέρους στοιχεία αποκτούν την οργανική τους δύναμη και συνεργάζονται χάρη στην ορθολογικά μελετημένη αρμονία των χρωμάτων και του φωτός.\u003cbr\u003eΈνα από τα γνωστότερα έργα του, οι αγιογραφίες στον μητροπολιτικό ναό της Άμφισσας, αποτελεί εξαιρετική μαρτυρία του μόχθου αυτού του ζωγράφου που εδώ, σε μνημειώδη κλίμακα, καταφέρνει να συνδυάσει με πειστικό τρόπο τη μεταβυζαντινή ζωγραφική και τον μοντερνισμό σε ένα προσωπικό ελληνικό ιδίωμα.\u003cbr\u003eΟ Σπύρος Παπαλουκάς υπήρξε από τους μεγαλύτερους δασκάλους της σύγχρονης νεοελληνικής τέχνης και ο παρών τόμος με τα εξαιρετικά κείμενα της Μαρίνας Λαμπράκη - Πλάκα αποτελεί την απόδειξη γι' αυτό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b114536.jpg","isbn":"960-442-717-2","isbn13":"978-960-442-717-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":142,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-12-11","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":114536,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/spyros-papaloukas.json"},{"id":114206,"title":"Χρίστος Καράς","subtitle":null,"description":"Η σκληρή και γεμάτη απώλειες παιδική ηλικία στο Θεσσαλικό κάμπο, τον οδήγησε, ως νέο καλλιτέχνη, στην αντίπερα όχθη, εκείνη του λυρισμού και της ποίησης, του αισθησιασμού και του ερωτισμού. Ευαίσθητος και ευγενής ο Χρίστος Καράς, διεκδικεί σήμερα επάξια τον τίτλο ενός ρομαντικού δημιουργού, με εικόνες αναγνωρίσιμες, θέματα που επανέρχονται με εμμονή: νεκρές φύσεις με λουλούδια και φύλλα, απροσδιόριστα αιωρούμενα αντικείμενα, τριαντάφυλλα, περιστέρια και βέλη, αρχαίους πολεμιστές, αισθησιακά γυμνά και αγάλματα. Σχέδιο σίγουρο και ακριβές, λαμπερά χρώματα, μνημειακές φόρμες, κομψοί γραφισμοί. Η αμεσότητα της αφήγησης στις συνθέσεις του, η ένταση της συγκίνησης, ο πλούτος των εμπνεύσεων αλλά και η αισθητική απόλαυση, εισάγουν τον θεατή σε ένα νέο κόσμο εικόνων και συμβόλων, στη μετάδοση επιθυμιών, διαθέσεων και συναισθημάτων. Σταδιακά τον οδηγούν να αναδιφήσει βαθύτερα, να προχωρήσει στην αποκρυπτογράφηση του κρυμμένου νοήματος.\u003cbr\u003eΣε ολόκληρη την πορεία του ο Χρίστος Καράς, παραμένει πιστός στις παραδοσιακές πλαστικές αξίες της ζωγραφικής, χωρίς να επιλέγει και να υιοθετεί τους δυναμικούς και πρωτοποριακούς πειραματισμούς άλλων καλλιτεχνών της γενιάς του. Στο έργο του ανιχνεύονται συναντήσεις και επιρροές από τα πιο σημαντικά ρεύματα και κινήματα της σύγχρονης καλλιτεχνικής ιστορίας. Επιρροές όμως επεξεργασμένες και ενσωματωμένες οργανικά στην έκφραση του, που συνδυάζονται με στοιχεία που φανερώνουν την καταγωγή, την παιδεία, τις εμπειρίες και τα βιώματα του. Από την αφαίρεση και την άμορφη τέχνη των αρχών της δεκαετίας του 1960, θα περάσει στον εξπρεσιονισμό, κι έπειτα σε συνθέσεις μαγικού ρεαλισμού, υπερρεαλισμού, διαστημικής ποίησης, για να οδηγηθεί σ' ένα ξεχωριστό επίπεδο θεματικής και τεχνικής εκφραστικότητας και ολοκλήρωσης, μέσα από μια μετα-ποπ εικονογραφική αντίληψη.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b116794.jpg","isbn":"978-960-8380-90-5","isbn13":"978-960-8380-90-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":144,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2007-02-27","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":116794,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/xristos-karas-4a014aa6-8f93-4f58-9c47-89023079c214.json"},{"id":109665,"title":"Νικηφόρος Λύτρας","subtitle":null,"description":"Ο Νικηφόρος Λύτρας (1832-1904) θεωρείται ο πατέρας της νεοελληνικής ζωγραφικής παράδοσης στην Ελλάδα. Υπήρξε, μαζί με τον Νικόλαο Γύζη (1842-1901), από τους βασικότερους εκπροσώπους της ώριμης τρίτης γενιάς της Σχολής του Μονάχου. Το 1876, την εποχή δηλαδή που τα ακαδημαϊκά ήθη στο Παρίσι τάραζε η δεύτερη ομαδική έκθεση των ιμπρεσιονιστών, εκείνος βρισκόταν εκεί. Ωστόσο, γύρισε την πλάτη στον ιμπρεσιονισμό και επέστρεψε στον ακαδημαϊσμό του Μονάχου, ο οποίος, κατ' αυτόν, μπορούσε να ανταποκριθεί καλύτερα στις απαιτήσεις της ελληνικής κοινωνίας της εποχής του -εκείνης βεβαίως που ήταν σε θέση να παραγγείλει -και να αγοράσει- τους πίνακές του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Νικηφόρος Λύτρας επιχείρησε να συνδυάσει -μέσα από μια εκτενή εικονογραφία που περιλάμβανε θέματα από όλες τις μορφές του βίου- την ακαδημαϊκή του παιδεία με το αυθεντικό ενδιαφέρον για την ελληνική πραγματικότητα της εποχής του. Το αποτέλεσμα καταγράφεται κυρίως στις ηθογραφικές του παραστάσεις, τις οποίες ουσιαστικά εκείνος εγκαινίασε στη νεοελληνική ζωγραφική -υπενθυμίζουμε ότι από το 1883 οι διαγωνισμοί του περιοδικού \"Εστία\" καθιέρωσαν την ηθογραφία στη λογοτεχνία.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι ηθογραφίες του Λύτρα περιλαμβάνουν σκηνές από την ελληνική επαρχία και τον αστικό βίο, την ελληνική οικογένεια της εποχής, τον κόσμο του παιδιού, καθώς και θέματα από την Ανατολή. Πασίγνωστα έργα όπως το περίφημο \"Φίλημα\", ο \"Γαλατάς\", ή τα \"Κάλαντα\" καθιέρωσαν μια μοναδική αποτύπωση του σύγχρονου κοινωνικού χώρου με τη μορφή ενός εικονογραφημένου χρονικού, το οποίο, όμως, υπερβαίνει το απλό ντοκουμέντο. Διότι, χάρη στην αδρότητα και σαφήνεια του σχεδίου καθώς και στη χρωματική ευαισθησία και γνώση, οδηγεί συχνά σε αριστουργηματικά αποτελέσματα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Λύτρας θεωρείται ανανεωτής και στον τομέα της προσωπογραφίας, όπου είναι φανερή η απόπειρα να υπερβεί τη νατουραλιστική εικόνα με την ψυχολογική καταγραφή του εικονιζομένου προσώπου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ σημαντικός αυτός νεοέλληνας καλλιτέχνης δίδαξε σχεδόν σαράντα χρόνια στο \"Σχολείον των Τεχνών\" και έτσι επηρέασε αποφασιστικά τις επόμενες γενιές στη δική του κατεύθυνση.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b112245.jpg","isbn":"960-442-541-2","isbn13":"978-960-442-541-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":127,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-10-10","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":112245,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/nikhforos-lytras-195413c9-a86b-46a7-bdb4-d0e7c358bf0c.json"},{"id":109843,"title":"Γεώργιος Ιακωβίδης","subtitle":null,"description":"Ο Γιώργος Ιακωβίδης (1853-1932), ο κατεξοχήν εκπρόσωπος της ακαδημαϊκής ζωγραφικής στην Ελλάδα και ένας από τους κορυφαίους του 20ου αιώνα, σπούδασε στο \"Σχολείον των Τεχνών\" του Πολυτεχνείου, γλυπτική και ζωγραφική. Δάσκαλός του στη δεύτερη ο Νικηφόρος Λύτρας. Το 1877 συνεχίζει τις σπουδές του στο Μόναχο, στην εκεί Ακαδημία Καλών Τεχνών, στο εργαστήριο του Πιλότυ, ο οποίος, κάμποσα χρόνια πριν (1860-1866) υπήρξε ο δάσκαλος του δικού του δασκάλου!\u003cbr\u003eΟ Ιακωβίδης είναι ο κατεξοχήν καλλιτέχνης που ενδιαφέρεται για τη σύλληψη και την ερμηνεία της απτής πραγματικότητας, ο κατεξοχήν ρεαλιστής -ακόμα και όταν η τεχνοτροπία του \"ερωτοτροπεί\" με λιγότερο ρεαλιστικές λύσεις (όπως εκείνες που πηγάζουν από τον γερμανικό ιμπρεσιονισμό). Όπως το διατυπώνει στην παρούσα μονογραφία ο καθηγητής Χρύσανθος Χρήστου, ο Ιακωβίδης \"διακρίνεται για τη σχεδιαστική του οξύτητα, τη συνθετική του ικανότητα, την πλαστική του σαφήνεια, τη χρωματική του ευαισθησία, τη δύναμη της παρατήρησης και την πληρότητα της διατύπωσης\". Μια ματιά στους πίνακες που παρουσιάζονται στον παρόντα τόμο πείθει για του λόγου το αληθές.\u003cbr\u003eΠράγματι, ο Ιακωβίδης είναι ο καλλιτέχνης που θα εντρυφήσει με πείσμα στη ρεαλιστική λεπτομέρεια, όχι απλώς για να την καταγράψει. Αλλά για να αναδείξει τη βαθύτερη συμμετοχή της, τη συνέργειά της στο θαύμα της ζωής. Οι ηθογραφικές του απεικονίσεις όπως και μερικές προσωπογραφίες του, μαρτυρούν με εύγλωττο τρόπο αυτή τη δημιουργική αλήθεια. Ένα γέρικο χέρι και ένα άσπιλο παιδικό πρόσωπο, έχουν, υπό αυτό το πρίσμα, το ίδιο ειδικό βάρος στη ζωγραφική του.\u003cbr\u003eΕκεί όμως που ο ζωγράφος αναδεικνύεται πραγματικός μετρ, ικανότατος δάσκαλος της αληθοφανούς απεικόνισης, είναι η ζωγραφική του με θέμα τα παιδιά. Επηρεασμένος ως ένα σημείο από το αντίστοιχο παράδειγμα των δασκάλων του, αναδεικνύει τις σκηνές με παιδιά σε σύμβολο του προσωπικού του οράματος της αστικής ευτυχίας και της ευζωΐας. Δίχως περιττές ρητορείες, με ειλικρινή αγάπη και εξαντλητική προσήλωση στο θέμα του, σκηνοθετεί ένα πάμφωτο ελληνικό σύμπαν που τον καθιερώνει ως τον καλύτερο έλληνα ζωγράφο του παιδικού κόσμου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b112423.jpg","isbn":"960-442-544-7","isbn13":"978-960-442-544-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":125,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-10-13","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":112423,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/gewrgios-iakwbidhs.json"},{"id":110500,"title":"Γιώργος Μπουζιάνης","subtitle":null,"description":"Ο Γιώργος Μπουζιάνης (1885-1959) είχε δασκάλους τον Ροϊλό, τον Νικηφόρο Λύτρα, τον Γερανιώτη, τον Ιακωβίδη, τον Βολανάκη και συμφοιτητές τον Δημήτριο Γαλάνη, τον Μιχαήλ Τόμπρο, τον Άγγελο Θεοδωρόπουλο και άλλους γνωστούς και μεγάλους καλλιτέχνες της εποχής του. Δοκιμασμένος σε όλα τα ρεύματα του εικοστού αιώνα, θεωρείται από αρκετούς κριτικούς ο πιο αυθεντικός εκπρόσωπος του μοντερνισμού στην Ελλάδα. Συμβαίνει όμως να θεωρείται και εκτός συνόρων ένας από τους σημαντικότερους ευρωπαίους ζωγράφους του εξπρεσιονισμού, εξίσου σημαντικός με τον Όσκαρ Κοκόσκα ή τον Σουτίν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ αλήθεια είναι ότι ο Μπουζιάνης δεν χαρακτηρίζεται από τον \"ισμό\" στον οποίο θα τον κατατάξει κανείς. Ο ίδιος σε μια συνέντευξή του (1955) μας προειδοποιεί: \"... Με λένε εξπρεσιονιστή γιατί δεν μπορούν να τοποθετήσουν σε καμιά από τις γνωστές τεχνοτροπίες την εργασία μου. Θα μπορούσα να πω πως το έργο μου είναι αυτός ο ίδιος ο εαυτός μου. Μια εσώτερη, βαθύτερη ανάγκη μ' έκαμε να εκδηλώνομαι μ' αυτόν τον τρόπο στον μουσαμά.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ τέχνη του Γιώργου Μπουζιάνη, τονίζει ο Γιώργος Μουρέλος στην παρούσα μονογραφία, \"είναι πρώτα απ' όλα η έκφραση της ανθρώπινης μοίρας σε ό,τι πιο συγκλονιστικό αυτή περικλείει\". Ο αναγνώστης που απλώς θα φυλλομετρήσει τον τόμο θα διαπιστώσει του λόγου το αληθές. Θα διαπιστώσει ότι αυτή η \"βαθύτερη εσώτερη ανάγκη\" για την οποία κάνει λόγο ο Μπουζιάνης στην αναφερθείσα συνέντευξη, δεν είναι μια ομφαλοσκοπική ανάγκη, είναι αντιθέτως, μια καθολική ανάγκη· πιο σωστά, είναι μια συμπαντική αίσθηση του τραγικού -ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για την κοινή ανθρώπινη μοίρα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣε κάθε πίνακα, σε κάθε σχέδιο του Μπουζιάνη η αίσθηση που αποκομίζει ο θεατής είναι σταθερά αυτή: ενός δράματος που εγκυμονεί ένα επόμενο δράμα, ενός νευρικού σπασμού λίγο πριν συμβεί το τραγικό ή, κάποιες φορές, μόλις αυτό έχει συμβεί.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕίναι φανερό ότι αυτή η τραγικότητα εμπεριέχει στην καλλιτεχνική της πραγμάτωση μια μεγαλοπρέπεια, κάτι το υψηλό: η σχεδόν παιδική βιαιότητα της χειρονομίας στο σχέδιο, η υπόγεια εκρηκτικότητα της παλέτας με τα πέντε έξι μουντά χρώματα, η \"μουσικότητα\" των τόνων, οδηγεί τον θεατή στην κάθαρση από κάθε τι το περιττό και τετριμμένο. Σ' αυτό το σημείο η συγκινημένη ζωγραφική του υπερβαίνει με θαυμαστό τρόπο την περιπτωσιολογία και ανάγεται στο καθολικά ανθρώπινο. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b113081.jpg","isbn":"960-442-560-9","isbn13":"978-960-442-560-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":140,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":113081,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/giwrgos-mpouzianhs.json"},{"id":111670,"title":"Κωνσταντίνος Μαλέας","subtitle":null,"description":"Ο Κωνσταντίνος Μαλέας (1879-1928) υπήρξε μια παραδειγματική περίπτωση αφοσίωσης και μετεξέλιξης της ζωγραφικής παράδοσης που είχε διαμορφωθεί στην Ελλάδα, από τις Σχολές του \"Μονάχου\" και του \"Παρισιού\". Γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη, όπου και σπούδασε την αρχιτεκτονική, ο Μαλέας συνέχισε τις σπουδές του στη ζωγραφική στο Παρίσι, για εφτά χρόνια (1901-1908).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπό νωρίς, ο κατεξοχήν πλαστικός χώρος στον οποίο αναζήτησε το προσωπικό ύφος του υπήρξε η τοπιογραφία. Όμως, τα τοπία του Μαλέα δεν εξυπηρετούν μια αναπαραστατική ηθογραφία. Δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως περιηγητικές καταγραφές τόπων. Τα τοπία αυτού του ζωγράφου αναζητούν μια διάσταση πέρα από την άμεση και φευγαλέα εντύπωση.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜε γόνιμες επιδράσεις από την παράδοση των Ναμπί και ιδιαιτέρως του αισθαντικού Γκογκέν, με αφομοιωμένα τα στοιχεία της \"ταραγμένης\" τοπιογραφίας του Βαν Γκογκ, με προσήλωση στις αυστηρές γεωμετρικές αρχές του δασκάλου Σεζάν, ο Μαλέας κατόρθωσε να οικοδομήσει ένα προσωπικό σύμπαν μορφών του τοπίου, μοναδικού σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Οι επισκέψεις του στην Ανατολή (Αίγυπτος, Συρία, Λίβανος) επηρέασαν αποφασιστικά το ύφος του προς αυτή την κατεύθυνση.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠράγματι, ο ζωγράφος αυτός διαμόρφωσε μια ιδιότυπη \"μεσογειακή\" τοπιογραφία, με κύρια χαρακτηριστικά της την επίπεδη απεικόνιση των όγκων, την κατάργηση της ατμοσφαιρικής προοπτικής, τα έντονα γήινα χρώματα (που συχνά γίνονται \"πλακάτα\") το περίτεχνο στιλιζάρισμα των μορφών (κατά τα πρότυπα της Αρ Νουβό) κ.λπ. Το αποτέλεσμα είναι ένας εικαστικός χώρος πέραν του κόσμου τούτου· τον χαρακτηρίζει μια ευγενής \"αθώα ματιά\", πολύ κοντά σ' εκείνη που χαρακτηρίζει τη ματιά των λαϊκών ζωγράφων.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑλλά ο Μαλέας κάθε άλλο παρά \"λαϊκός\" μπορεί να χαρακτηριστεί. Σε μια εποχή που γινόταν πολύς λόγος για αισθητική της ιθαγένειας, ο Κωνσταντίνος Μαλέας πρόκρινε την αισθητική αυτονομία του έργου τέχνης. Υπήρξε ένας ζωγράφος που ενσυνείδητα απελευθέρωσε το βλέμμα από τον εύκολο και μονοσήμαντο ρεαλισμό, ένας ζωγράφος ο οποίος, δια του τοπίου, δημιούργησε αν όχι έναν κόσμο ιδεών, όπως π.χ. ο Παρθένης- οπωσδήποτε ένα γοητευτικό κόσμο για τον επαναστοχασμό της πραγματικότητας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b114251.jpg","isbn":"960-442-708-3","isbn13":"978-960-442-708-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":142,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-12-01","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":114251,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/kwnstantinos-maleas-d1d87f5b-f023-42d3-8af8-79724a635225.json"},{"id":112475,"title":"Περικλής Πανταζής","subtitle":null,"description":"Ο Περικλής Πανταζής (1849-1884), περισσότερο γνωστός εκτός Ελλάδος (κυρίως στο Βέλγιο) παρά στην ίδια του την πατρίδα, υπήρξε ένας από τους πρώτους Έλληνες ζωγράφους που ανδρώθηκε καλλιτεχνικά στο περιβάλλον του γαλλικού ιμπρεσιονισμού, και μάλιστα την εποχή που αυτό το κίνημα βρισκόταν στο απόγειό του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣπούδασε ζωγραφική στο Σχολείο των Τεχνών, με δάσκαλο τον Νικηφόρο Λύτρα. Για ένα χρόνο συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου, αλλά, απογοητευμένος από τον συντηρητισμό της Ακαδημίας, έφυγε για τη Μασσαλία και το Παρίσι. Στο Παρίσι μυθολογείται ότι μαθήτευσε κοντά στον Γκουστάβ Κουρμπέ και τον Αντουάν Σιντρέιγ, αλλά δεν είναι αλήθεια. Ωστόσο, αυτή η φήμη αντανακλά το αληθές γεγονός ότι γνώρισε από κοντά το έργο των συγχρόνων του Ευγένιου Μπουντέν, του Ολλανδού Γιόχαν Μπάρτχολντ Ζόνκιντ και των ιμπρεσιονιστών Μανέ, Ντεγκά και Πισαρό, και οπωσδήποτε το έργο των Κουρμπέ και Σιντρέιγ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 1873, πιθανότατα συστημένος από τον σπουδαίο Μανέ, ο Πανταζής εγκαθίσταται στις Βρυξέλλες. Στη βελγική πρωτεύουσα παρέμεινε ύστερα από πρόσκληση του πλούσιου Έλληνα εμπόρου Ιωάννη Οικονόμου, ο οποίος στη συνέχεια παρήγγειλε πολλά έργα στον ζωγράφο. Στο Βέλγιο, ο Πανταζής έγινε μέλος ενός αντιακαδημαϊκού καλλιτεχνικού ομίλου και συνδέθηκε φιλικά με τον ζωγράφο Γκιγιώμ Φόγκελς και τον γλύπτη Ωγκύστ Φιλιπέτ. Το 1878 εκπροσώπησε με έργα του την Ελλάδα στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού και έλαβε εξαιρετικές κριτικές.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔυστυχώς, αυτός ο άξιος και ανήσυχος καλλιτέχνης υπέφερε για πολλά χρόνια από φυματίωση και απεβίωσε πριν καλά καλά κλείσει τα 35 του χρόνια.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Περικλής Πανταζής πρόλαβε, ωστόσο, στη σύντομη ζωή του να δημιουργήσει ένα αξιόλογο έργο που συνδυάζει πειστικά τον ρωμαλέο ρεαλισμό του Κουρμπέ, τη χρωματική τόλμη του Μανέ και την ιμπρεσιονιστική ελευθερία στην απόδοση του φωτός.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b115060.jpg","isbn":"960-442-720-2","isbn13":"978-960-442-720-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":138,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2007-01-04","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":115060,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/periklhs-pantazhs.json"},{"id":113162,"title":"Εδουάρδος Σακαγιάν","subtitle":null,"description":"Είναι μεγάλος ο πειρασμός να σκεφτεί κανείς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες μεγάλωσε ο Εδουάρδος Σακαγιάν και διαμόρφωσε το τόσο ιδιαίτερο καλλιτεχνικό προφίλ του. Κι αν αυτό ισχύει λίγο πολύ για κάθε καλλιτέχνη, δεν θα ήταν ανακρίβεια να ισχυριστεί κανείς ότι η ζωγραφική του συγκεκριμένου είναι τόσο πλήρης συμβόλων και αινιγματικών στοιχείων, όσο και διάστικτων αναφορών στην ίδια τη ζωή του και τα οικεία του πρόσωπα. Αυτή η \"μυστηριώδης\" εποχή πρέπει να ήταν τα τέλη της δεκαετίας του '60 και οι αρχές της επόμενης, τα χρόνια δηλαδή της εφηβείας, τα πιο καθοριστικά ίσως χρόνια στη διαμόρφωση ενός ατόμου. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Θανάσης Μουτσόπουλος, από το κείμενο του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b115747.jpg","isbn":"978-960-8380-86-8","isbn13":"978-960-8380-86-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":143,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2007-01-31","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":115747,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/edouardos-sakagian-da266828-c0bd-44c8-b244-41a106042e68.json"}]