[{"id":170447,"title":"Για τη λαϊκή δικαιοσύνη","subtitle":null,"description":"Η ριζοσπαστική και νιτσεϊκή πολιτική σκέψη του Φουκώ γίνεται εμφανής στη συζήτηση αυτή για τη λαϊκή δικαιοσύνη με τους Μπενί Λεβί και Αντρέ Γκλούκσμαν, που πραγματοποιήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου του 1972. Το ζήτημα είναι κατά πόσο τα δικαστήρια αποτελούν κατάλληλες μορφές λαϊκής δικαιοσύνης. Ο Φουκώ θεωρεί ότι τα δικαστήρια είναι μορφές χειραγώγησης της λαϊκής δικαιοσύνης, η οποία, αντίθετα, πρέπει να ασκείται από τις μάζες τις ίδιες και να μη βασίζεται \"σε μια οικουμενική και αφηρημένη ιδέα για τη δικαιοσύνη\" αλλά στην ίδια την εμπειρία των μαζών.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτην παρούσα έκδοση περιλαμβάνεται επίμετρο του Παναγιώτη Δελλή με θέμα \"Κριτική και οντολογία του εαυτού στη σκέψη του Michel Foucault\".","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b173526.jpg","isbn":"978-960-98834-6-7","isbn13":"978-960-98834-6-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":96,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"7.0","price_updated_at":"2011-12-08","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Sur la justice populaire: Débat avec les maos","publisher_id":2372,"extra":null,"biblionet_id":173526,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/gia-th-laikh-dikaiosynh.json"},{"id":170764,"title":"Χρόνος και χειραφέτηση","subtitle":"Ο Μιχαήλ Μπαχτίν και ο Βάλτερ Μπένγιαμιν στη ζούγκλα Λακαντόνα","description":"Ο χρόνος του κεφαλαίου κυριαρχεί επάνω μας, αλλά παράγουμε μια εναλλακτική χρονικότητα που εκφράζει έναν αγώνα ενάντια στην κυρίαρχη χρονικότητα. Αυτός ο χρόνος φτάνει πέραν του κεφαλαίου στη μορφή των ρήξεων και των εμπειριών που απορρίπτουν την αφηρημένη χρονικότητα και προωθούν έναν τρόπο οργάνωσης του χρόνου που ενισχύει τη αξία χρήσης του. Ο κοινός χρόνος, όντας χρόνος της αυτονομίας, είναι ένας τρόπος οργάνωσης που δεν βασίζεται στην αφαίρεση των συγκεκριμένων διαδικασιών της παραγωγής της ζωής, αλλά στην επικοινωνία της ετερογένειας αυτών των διαδικασιών. Το κεφάλαιο παράγει μια κοινωνική σύνθεση που βασίζεται στην αφηρημένη εργασία και το χρήμα. Αυτή η σύνθεση είναι μια διεστραμμένη μορφή ενοποίησης που βασίζεται στη βία του εμπορεύματος, όπου η ζωή υποτάσσεται στην αγορά στο βαθμό που η αξία υποτάσσει τη αξία χρήσης. Σε αυτήν τη μορφή, η αφηρημένη χρονικότητα είναι η άρνηση του ελεύθερα ορισμένου ανθρώπινου πράττειν. Υπογραμμίζοντας κανείς τη αξία χρήσης του χρόνου, υποθέτουμε, ανακτά το ανθρώπινο πράττειν και την κατασκευή της αυτονομίας.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b173844.jpg","isbn":"978-960-9489-21-8","isbn13":"978-960-9489-21-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":80,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2011-12-15","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"ισπανικά","original_title":"Tiempo y emancipación: Mijail Bajtin y Walter Benjamin en la selva Lacandona","publisher_id":207,"extra":null,"biblionet_id":173844,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/xronos-kai-xeirafethsh.json"}]