[{"id":170088,"title":"Ένα νησί","subtitle":null,"description":"Αυτό το μικρό βιβλίο, απαρτισμένο από τέσσερα κείμενα, αναφέρεται σε τέσσερα νησιά: τη Νήσο του Μαν στην ιρλανδική θάλασσα, τη Σκιάθο, την Πάτμο και τη Νάξο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο μυθιστόρημα του Χώλλ Κέιν \"Ο Μαξιώτης\", μεταφρασμένο απαράμιλλα από τον Παπαδιαμάντη, η Νήσος του Μάν \"γίνεται ένα\" με τη Σκιάθο, και αυτή την ταύτιση περιγράφει το κείμενο \"Ένα νησί\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ Ρέα Φραντζή της \"Γραμμής του Ορίζοντος\" του Χρήστου Βακαλόπουλου συναντιέται σε κρίσιμη ώρα με τη Ναξιώτισσα Αυγούστα Μούχρα των \"Εμπόρων των Εθνών\" στο \"Εν Πάτμω\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο κείμενο \"Στην άκρη του γκρεμού\" δοκιμάζει να ψαύσει, όσο γίνεται σεβαστικότερα, τα παπαδιαμαντικά γραφτά για τον καημό του έρωτα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕκατό χρόνια φέτος από την κοίμηση του ιεροψάλτου Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη και το τέταρτο κείμενο αφηγείται το τελευταίο του όνειρο.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b173166.jpg","isbn":"978-960-9527-31-6","isbn13":"978-960-9527-31-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":64,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2011-11-29","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":63,"extra":null,"biblionet_id":173166,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/ena-nhsi.json"},{"id":161190,"title":"Δημήτρης Χατζής: Η μετάβαση από την παραδοσιακή στη σύγχρονη κοινωνία","subtitle":null,"description":"Ο Δημήτρης Χατζής είναι ένας από τους σημαντικούς εκπροσώπους της μεταπολεμικής μας πεζογραφίας. Ακολουθεί τη γραμμή της ελληνικής ηθογραφίας με καθαρά όμως ανανεωτικούς στόχους. Τόσο ως λογοτέχνης, όσο και ως πολιτικός διανοούμενος καταγράφει τις αλλαγές και τις ανακατατάξεις στην ελληνική κοινωνία, ενώ ενδιαφέρεται για αναπροσανατολισμούς και αναζητήσεις που ανιχνεύονται στο έργο του και συνιστούν την ιδιαιτερότητά του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ ηθογραφία του δε χαρακτηρίζεται από τη ρομαντική \"λαογραφική\" διάθεση της γενιάς των ηθογράφων του 1880, αλλά από τον αντιρομαντισμό, το ρεαλισμό, όπως είχε πει κι ο ίδιος στην \"εξομολόγηση\". Μέσα από τα διηγήματά του ξεπηδά η επαρχιακή κοινωνία του μεσοπολέμου καθώς και η μεταπολεμική, των οποίων όμως τα στοιχεία έχουν οικουμενικό χαρακτήρα και καθολική απήχηση. Εμβαθύνει στις περιπέτειες των ηρώων του, στην υπαρξιακή τους αγωνία, αναζητώντας τη συνάρτησή τους με τις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες σε μια διαδικασία δυναμική.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι ήρωές του δεν είναι στατικοί, αλλά εξελίσσονται. Πρόκειται για ανθρώπους οι οποίοι μέσα από μια διαλεκτική σχέση που έχει ως βασικές της συνιστώσες το κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον, αλλά και την ανθρώπινη φύση, αγωνίζονται να φτάσουν εκεί που ονειρεύτηκαν. Άνθρωποι απλοί, αλλά προβληματισμένοι ελπίζουν και βρίσκονται σε αέναη κίνηση, ψάχνοντας να βρουν τον προσανατολισμό τους μέσα από τις αντιξοότητες. Και σε αυτό βοηθούν οι ιδιαίτερες περιστάσεις που διαμορφώνονται στο πέρασμα από τη μια εποχή στην άλλη, από την παραδοσιακή δηλαδή στη σύγχρονη κοινωνία.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτα κοινωνικά μεταίχμια, στο \"τέλος\" μιας εποχής και στο ξεκίνημα μιας άλλης έχει τοποθετήσει τους ήρωές του, εκεί όπου οι οικονομικές, ιδεολογικές και πολιτικές ανακατατάξεις συνθέτουν μια νέα τάξη πραγμάτων, στην οποία ο ανθρώπινος κόπος και πόνος για την επιβίωση αναδεικνύονται υπέρτατοι μέσα από συγκρούσεις και εσωτερικές αντιφάσεις. Εδώ, \"στον αγώνα του ανθρώπου με τον εαυτό του, με το κοινωνικό περιβάλλον, με τις αδιάκοπες μεταβολές που παρατηρούνται στις οικονομικές συνθήκες της ζωής ή στις τύχες του πολέμου\" έχει επικεντρώσει την προσοχή του ο Δημήτρης Χατζής αλλά και το ενδιαφέρον του, προσπαθώντας να τον αποτυπώσει μέσα στην πεζογραφία του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚαλλιέργησε κυρίως το διήγημα με ιδιαίτερη προτίμηση στη διείσδυση στα ενδόμυχα της ανθρώπινης ψυχής. Οι ανησυχίες του συγγραφέα και οι ιδιαιτερότητές του κυριαρχούν σε όλο του το έργο από τη \"Φωτιά\" (1946) ως το \"Διπλό βιβλίο\" (1976). Στη \"Φωτιά\", το πρωτόλειο έργο του, αναφέρεται στα γεγονότα της περιόδου 1943-1944. Το έργο του αυτό, \"άρτιο μυθιστόρημα\" το χαρακτήρισε ο Αυγέρης, που δημοσιεύθηκε το 1946, έχει ως θέμα του την Αντίσταση. Είναι ένα ιδιαίτερο έργο, καθώς περιγράφει τη δράση των αντάρτικων ομάδων στα βουνά της Ρούμελης με έναν ξεχωριστό τρόπο χάρη στο ρεαλιστικό του ύφος και την αλήθεια της ζωής που κλείνει μέσα του. Η ίδια ψυχογραφική διάθεση διακρίνεται και στη \"Θητεία\" (αγωνιστικά κείμενα 1940 -1950), όπου όμως η συναισθηματική φόρτιση είναι πιο έντονη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτη συνέχεια, με το ενδιαφέρον του συγγραφέα στραμμένο στις ανακατατάξεις που είχαν αρχίσει στην παραδοσιακή κοινωνία, έχουμε \"Το τέλος της μικρής μας πόλης\", μια συλλογή διηγημάτων που πρωτοδημοσιεύθηκε στη Ρουμανία το 1953, ενώ η πρώτη ολοκληρωμένη έκδοσή της στην Ελλάδα έγινε το 1963. Στο προαναφερθέν έργο οι άνθρωποι, \"χαρακτήρες πολύτροποι και αμφίσημοι\", αγωνίζονται να επιβιώσουν μέσα σε μια κοινωνία που φθίνει. Και καθώς η δράση τους είναι η συνισταμένη εξωτερικών και εσωτερικών παραγόντων αδυνατούν πολλές φορές να αποδεσμευτούν από την έως τότε ζωή τους, που κλονίζεται συγκρουόμενη με τον καινούριο κόσμο. Έτσι βιώνουν τη συντριβή της παρακμασμένης κοινωνίας τους, διατηρώντας ωστόσο την περηφάνεια και την αξιοπρέπειά τους. Όπως εξάλλου και ο ίδιος ο Χατζής έλεγε, ο κόσμος της μικρής μας πόλης ήταν \"ένας κόσμος που πίστευε και δεν πίστευε\", καθώς οι αλλαγές υπέσκαπταν το κοινωνικό οικοδόμημα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο ίδιο μεταίχμιο αναφέρεται και το έργο \"Ανυπεράσπιστοι\" (1966), όπου διακρίνεται μια κλιμάκωση σε σχέση με τη διάλυση που έχει επιφέρει το τέλος της μικρής μας πόλης και τον τρόπο δράσης των ανθρώπων, αφού οι \"Ανυπεράσπιστοι\" αποτελούν έναν κόσμο που \"δεν πιστεύει, δεν έχει αυταπάτες, είναι χαμένος\". Στη συλλογή αυτή διηγημάτων γίνεται περισσότερο δραματική η ζωή του ανθρώπου που \"ανυπεράσπιστος\" μέσα στη σύγχρονη κοινωνία κάνει \"μαύρη αγορά στα χρόνια της πείνας ή αγωνίζεται ως αντάρτης στο βουνό\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑκολούθως, έχοντας πια ο Δημήτρης Χατζής επιστρέψει στην Ελλάδα, δημοσίευσε το 1976 το μυθιστόρημα \"Το διπλό βιβλίο\". Το έργο αυτό, \"αν και αμφιλεγόμενο από την κριτική\", σύμφωνα με την ομολογία του συγγραφέα, \"γνώρισε μεγάλη επιτυχία\". Εδώ, παίρνοντας και ο ίδιος μέρος στη αφήγηση, δείγμα κι αυτό της ιδιότυπης γραφής του, συνομιλεί με τους ήρωές του, έχοντας ως αφορμή τη ζωή Ελλήνων εργατών στη Γερμανία. Το θέμα του αναφέρεται στον άνθρωπο της σύγχρονης βιομηχανικής κοινωνίας, όπως ήταν εκείνη της Γερμανίας, και στα προβλήματά του με προεκτάσεις στη νεοελληνική ιστορία, καταστάλαγμα απογοήτευσης για τη διάψευση των προσδοκιών, αλλά και ελπίδα για κάτι καινούριο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑνάμεσα στα τρία αυτά έργα που προαναφέρθηκαν είχε πει ο ίδιος ο Χατζής ότι υπήρχε μια αλληλουχία, μια υπόγεια σύνδεση, καθώς \"από \"Το τέλος της μικρής μας πόλης\" περάσαμε στους \"Ανυπεράσπιστους\" και τέλος φθάσαμε στο \"Διπλό βιβλίο\"\". Αυτή η μετάβαση από τον κόσμο του ενός βιβλίου στον άλλο είναι η πορεία από έναν κόσμο που φθίνει προς έναν κόσμο νέο και ελπιδοφόρο, που προκύπτει μέσα από τη ρεαλιστική καταγραφή του κοινωνικού μετασχηματισμού και της κατάλυσης των παλιών δομών και θεσμών.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από την εισαγωγή του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b164209.jpg","isbn":"978-960-456-262-6","isbn13":"978-960-456-262-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":67,"publication_year":2011,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"12.0","price_updated_at":"2011-03-11","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":123,"extra":null,"biblionet_id":164209,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/dhmhtrhs-xatzhs-h-metabash-apo-thn-paradosiakh-sth-sygxronh-koinwnia.json"},{"id":162456,"title":"Το παρόν του παρελθόντος και το παρόν του μέλλοντος","subtitle":"Τέσσερα κείμενα για τον Γιάννη Κιουρτσάκη","description":"Ποια είναι η πνευματική φυσιογνωμία του νεοελληνικού παρόντος και ποιες είναι οι προοπτικές του; Εξακολουθεί άραγε να αντηχεί μέσα στον σημερινό ψυχισμό ο λαϊκός πολιτισμός και τα κοιτάσματα της μεταφυσικής παράδοσης του τόπου; Πώς μετέχει, την ίδια στιγμή, ο πλάνητας και ανέστιος Νεοέλληνας στη μοίρα του νεότερου, μεταπαραδοσιακού δυτικού κόσμου; Παρακολουθώντας τα ίχνη του κεντρικού ήρωα της μυθιστορηματικής τριλογίας του Γιάννη Κιουρτσάκη, η οποία φέρει τον τίτλο \"Το ίδιο και το άλλο\", οι τέσσερις συγγραφείς του ανά χείρας μικρού τόμου εγείρουν εκ νέου το επείγον ερώτημα κατά πόσο η τραυματική σχέση μας με το παρελθόν και ταυτόχρονα η εκκρεμής σχέση μας με το παρόν θα μπορούσε ίσως να οδηγήσει σε μιαν αυθεντική σχέση με το μέλλον. Ίσως, λοιπόν, τα βήματα της απώλειας μπορούν να διανοίξουν ένα δρόμο δημιουργίας και προσφοράς - ίσως στον πιο μύχιο πυρήνα του ιδίου να κρύβεται ένα έτερο που φωτίζει, τα πάντα αλλιώς.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠεριέχονται τα κείμενα:\u003cbr\u003e- Ηλίας Παπαγιαννόπουλος, Εισαγωγή\u003cbr\u003e- Κωνσταντίνος Πουλής, \"Πρόσκληση και κοινότητα στο έργο του Γ. Κιουρτσάκη\" \u003cbr\u003e- Νίκος Μαυρίδης, \"Η προσευχή του Αίαντα: για την τριλογία του Γιάννη Κιουρτσάκη\"\u003cbr\u003e- Σπύρος Γιανναράς, \"Το βιβλίο του έργου και του χρόνου: μια μελέτη θανάτου\"\u003cbr\u003e- Ηλίας Παπαγιαννόπουλος, \"Ιστορικός χρόνος και κοινότητα τη \"στιγμή του κινδύνου\": σχόλιο σε μιαν άλλη νεοελληνική συνείδηση\".","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b165479.jpg","isbn":"978-960-9410-21-2","isbn13":"978-960-9410-21-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":78,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2011-04-20","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1231,"extra":null,"biblionet_id":165479,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/to-paron-tou-parelthontos-kai-mellontos.json"},{"id":163902,"title":"Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης","subtitle":"Η ανίχνευση του κωμικού στοιχείου στο έργο του","description":"Το δηκτικό άγγιγμα της αστείρευτης πένας του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη μετατρέπεται σε βασανιστική μέγγενη, ασφυκτική αγχόνη για το κατεστημένο της σύγχρονής του, νησιώτικης κυρίως κοινωνίας. Η μεθοδευμένη, καυστική σάτιρα παραμένει μόνιμη σύμμαχος και πιστή συνοδοιπόρος της γραφής του. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠαράλληλα, η γυναικεία ύπαρξη, εγκλωβισμένη σ' ένα άκρως ανδροκρατούμενο περιβάλλον ανακτά τελικά τη θέση που της αξίζει (έστω κα σε φιλολογικό επίπεδο), διαμέσου μιας αντικειμενικής σκιαγράφησής της στα κείμενα του διαχρονικού Σκιαθίτη συγγραφέα... ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b166932.jpg","isbn":"978-960-6801-64-8","isbn13":"978-960-6801-64-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":57,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"7.0","price_updated_at":"2011-05-30","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":224,"extra":null,"biblionet_id":166932,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/aleksandros-papadiamanths-8978b7e3-6d67-49d8-a189-7b8af307cc2d.json"},{"id":166237,"title":"\"Ησθάνθη τοσαύτην εμπιστοσύνην και ασφάλειαν\"","subtitle":"Μια λοξή ανάγνωση στη \"Γυφτοπούλα\" του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και στην εποχή του","description":"[...] Tο μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, το οποίο θα συζητήσουμε εδών, ξεκινά στη Pόδο. O Γεώργιος Γεμιστός, ο ειδωλολάτρης φιλόσοφος, πιο γνωστός ως Πλήθων, οραματιστής τολμηρός, αρνητής και πολέμιος της θρησκείας των πατέρων του, ειδωλολάτρης, συμβουλάτορας του αυτοκράτορα και αντίπαλος του Πατριάρχη, καταδιώκεται. Μαζί του, η εξάχρονη Aϊμά. Tη ρίχνει από ένα βράχο, για να τη γλιτώσει. Εκείνη επιβιώνει. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1453, συναντούμε τον Πλήθωνα στο Mυστρά, αφοσιωμένο στην εγκαθίδρυση και εξάπλωση της παγανιστικής λατρείας. \"Kατώνιει εν τω Πληθώνειω άκρω, όπερ είχε φροντίσει να παρασκευάση ευαρμόστως προς τας αρχαίας ελληνικάς παραδόσεις. Είδωλα και ξόανα θεών, τα μόνα άτινα είχον διασωθεί από τη μανία των μοναχών, σύμβολα και εμβλήματα αρχαία, [...] ουδέν εκ των κλασικών εμβλημάτων έλειπεν εκ του άντρου του Πλήθωνος\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο Πληθώνειο άντρο συγκεντρώνονται οι μυημένοι και ο Πλήθωνας τελετουργεί ως ιερέας με ύμνους δικής του έμπνευσης. Ανησυχεί για την τουρκική απειλή. Θέλει να πάρει πάλι κοντά του την Aϊμά την οποία έχει εκτοπίσει. Δεν μαθαίνουμε για ποιο λόγο, μέχρι και την τελευταία αράδα του μυθιστορήματος. Περιπέτεια στην περιπέτεια, η Aϊμά φτάνει στο άντρο με τα αγάλματα των θεών του Ολύμπου, \"τα τρομερά εκείνα πράγματα, οι λίθινοι εκείνοι άνθρωποι, επτά ή οκτώ τον αριθμό, οίτινες ίσταντο παρ' αλλήλους ακίνητοι και βλοσυροί και ουδέν είχον το φαιδρόν, αλλ’ εφαίνοντο αλλόκοτοι την νύκτα\". Aπομένουν λίγες ώρες πριν ένας τρομερός σεισμός να ταρακουνήσει συθέμελα τη γη· την ανθρωπότητα. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eH Aϊμά καταπλακώνεται από τα αγάλματα. Πεθαίνει. Eίκοσι Εννέα Mαΐου Χίλια Τετρακόσια Πενήντα Τρία.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eH Aϊμά, η \"Γυφτοπούλα\", σαν να έχει ξεφυτρώσει από το πουθενά. Δεν ξέρει τους πραγματικούς γονείς της, την καταγωγή της. Δεν γνωρίζει καμία θρησκεία. Oι παραδόσεις, ο πολιτισμός, της είναι ξένα. Tη μεγαλώνει μια οικογένεια γύφτων. O κόσμος της: ένας κηπάκος τόσος δα. O κόσμος της: η αγάπη του Mάχτου, γιου του Πρωτόγυφτου, αγάπη που η Aϊμά νομίζει αδελφική. Η κόγχη της: ένα ρυάκι όπου πλένει τα ρούχα της. Ξάφνου, αυτή η εκτός και πέρα από την Ιστορία, \"ένα πρόσωπο που διαρκώς διαφεύγει, δραπετεύει\" νιώθει τον κόσμο της να τρίζει συθέμελα και, ως άθυρμα, θα βρεθεί στο κέντρο γεγονότων κοσμοϊστορικών.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eTι απασχολεί την Aϊμά στο κέντρο της ιστορικής δίνης; H καταγωγή της. Υπόσχεται στον Πλήθωνα ότι θα παντρευτεί τον τρελά ερωτευμένο μαζί της, Mάχτο, με την προϋπόθεση ότι αυτός θα της αποκαλύψει το μυστικό. Λίγο πριν από το σεισμό, ο Mάχτος φτάνει στο άντρο. \"Εγώ είμαι, Aϊμά!\", φωνάζει στην αγαπημένη του. \"Θάρρος\", είμαι εδώ, μαζί σου. \"Aλλ' η κόρη είχε χάσει τας αισθήσεις της και ελιποθύμησεν\". \"Yπάγωμεν, Aϊμά\", εψιθύριζεν εις το ους της νέας, αποτυπών ένα φλογερόν φίλημα επί της παρειάς αυτής. [...] O Mάχτος έκλεπτε τας περιπτύξεις, έκλεπτε τας θωπείας, έκλεπτε τα φιλήματα. [...] Φιλήματα, ων δεν αρκεί βίος ανθρώπου ίνα εξαλείψη τα ίχνη εκ των χειλέων, αλλ' ο θάνατος μόνος αρπάζει αυτά εκ του στόματος\", ακούμε τον Σκιαθίτη. \"Την επαύριον ευρέθησαν τα δύο πτώματα κείμενα ομού υπό το ψυχρόν μάρμαρον και σφιχτώς εναγκαλισμένα. Tο άγαλμα της Αφροδίτης [...] τους είχε θρυμματίσει αμφοτέρους\". O Πλήθωνας δεν πρόλαβε να αποκαλύψει το μυστικό στην Aϊμά. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(απόσπασμα από το βιβλίο)\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b169290.jpg","isbn":"978-960-17-0301-5","isbn13":"978-960-17-0301-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":56,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":157,"extra":null,"biblionet_id":169290,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/hsthanthh-tosauthn-empistosynhn-kai-asfaleian.json"},{"id":173515,"title":"Το Εικοσιένα στη νεοελληνική πεζογραφία","subtitle":"Σολωμός και Μακρυγιάννης","description":"Το κείμενο αυτό του Στρατή Τσίρκα είναι ομιλία του που διαβάστηκε στην Πνευματική Εστία της Αλεξάνδρειας, σε εκδήλωση της ελληνικής κοινότητας με αφορμή τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου 1947. Στον πρόλογό του, ο Διονύσης Καψάλης σημειώνει: \"Όπως ο Σεφέρης το 1943, στη δική του διάλεξη για τον Μακρυγιάννη, έτσι και ο Τσίρκας το 1947, στον ίδιο τόπο, την Αίγυπτο, και σε καιρό πολέμου πάλι, αναζητεί μια φωνή που να αγγίζει βαθύτερα στρώματα της συλλογικής μνήμης, ένα αυθεντικό κράτημα σε καιρούς ιλιγγιώδους αβεβαιότητας. Ο γενναίος Στρατηγός από το Λιδωρίκι ήταν ο επικρατέστερος υποψήφιος γι’ αυτόν το ρόλο. Ο Τσίρκας θα προσθέσει τη \"Γυναίκα της Ζάκυθος\", που έχει εντωμεταξύ κυκλοφορήσει στη νέα, φροντισμένη έκδοση του Λίνου Πολίτη (1944), δίνοντας στη δική του ομιλία μεγαλύτερο εύρος. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤον τόνο όμως εξακολουθεί να τον δίνει ο Σεφέρης, που ο Τσίρκας τον θαυμάζει και τον παρακολουθεί από κοντά, τότε όπως και αργότερα. Παράλληλοι, επομένως; Σε καιρό πολέμου, ο Σεφέρης και ο Τσίρκας μιλούν από την ίδια αμήχανη θέση του παροπλισμένου στα μετόπισθεν συναγωνιστή που αγωνιά για την έκβαση της μάχης, με μια σημαντική διαφορά: ο πόλεμος του Σεφέρη ήταν κατά του κοινού εχθρού· ο πόλεμος του Τσίρκα είναι ο Εμφύλιος. Πώς λοιπόν, με ποιο κοινό μέτρο, θα συγκρίνουμε και θα συνυπολογίσουμε την ανάγκη που οδηγεί τον ένα και τον άλλο στον Μακρυγιάννη ή τον Σολωμό, όταν η ιστορική τομή ενός εμφυλίου πολέμου τους έχει τοποθετήσει στις αντίπαλες όχθες ενός αγεφύρωτου χάσματος; Η απάντηση, δύσκολη σε κάθε περίπτωση, μπορεί εντούτοις να στηριχτεί σε δύο υποθέσεις. Πρώτον, ότι η προηγούμενη μεγάλη τομή, ο Πόλεμος κατά του Άξονα, δεν έχει ακυρωθεί· το ηθικό κύρος της είναι ακόμα ενεργό και για τους δύο άνδρες. Δεύτερον, ότι όχι μόνο ως λογοτέχνες αλλά και ως πολίτες, ο Σεφέρης και ο Τσίρκας μπορεί εντέλει να πατούν σε κοινό έδαφος, και την ανάγκη τους να προσφύγουν στον Μακρυγιάννη και τον Σολωμό εν καιρώ πολέμου να την έχουν πλάσει τα ίδια υλικά: με τα λόγια του Σεφέρη, 'ο αγώνας, το αίμα, ο πόνος και η δίψα της δικαιοσύνης'\". ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b176612.jpg","isbn":"978-960-250-487-1","isbn13":"978-960-250-487-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":30,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2012-03-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":176612,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/to-eikosiena-sth-neoellhnikh-pezografia.json"},{"id":164750,"title":"Ο σωσίας του νεκρού","subtitle":"Διακειμενικές σημειώσεις στο \"Ποίος ήτον ο φονεύς…\" του Γ.Μ.Βιζυηνού,","description":"Στο \"Ποίος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου\" ένας νέος δολοφονείται από παρανόηση, επειδή μοιάζει καταπληκτικά με κάποιον άλλο. Ο φόνος αναπαράγεται κατοπτρικά στο τέλος της ιστορίας, πάλι βασισμένος σε παρανόηση. Πριν από τον φόνο αυτόν, ανάλογοι φόνοι (ή κατ' επίφαση φόνοι) διαπράττονται κατά συρροή σε άλλους τόπους, σε άλλα, ξενόγλωσσα κείμενα, σε συνδυασμό με ανάλογες παρεξηγήσεις, αντικαταστάσεις προσώπων, διχασμούς προσωπικοτήτων, κλεμμένες σκιές και χαμένα είδωλα. Όλος αυτός ο φασματικός κόσμος των αναδιπλασιασμών -εκτόνωση του άγχους που προκαλεί η επέλαση του βιομηχανικού εφιάλτη αλλά και η ανακάλυψη του ασυνείδητου- συνυπάρχει στις περισσότερες περιπτώσεις με τον θάνατο. Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι και τα έξι διηγήματα του Βιζυηνού είναι μελέτες θανάτου, με εστίαση κάθε φορά σε διαφορετική δεσπόζουσα. Ακόμα και το \"Μεταξύ Πειραιώς και Νεαπόλεως\", όπου κανείς δεν πεθαίνει βιολογικά, υπαινίσσεται έναν συναισθηματικό θάνατο. Το συγκεκριμένο διήγημα, πάντως, ακολουθεί στερεοτυπικά τη σχετική παράδοση, υποβάλλοντάς την ταυτόχρονα σε επανεξέταση υπό την πίεση του ρεαλιστικού αιτήματος του καιρού του. Υπ' αυτές τις συνθήκες το θέμα του σωσία αξιοποιείται επιπλέον ως όργανο διερεύνησης του σπουδαιότερου (κατά πολλούς, του μοναδικού) θέματος της λογοτεχνίας, του θανάτου, ως ρητορικό στρατήγημα για την άρθρωση του ανείπωτου.","image":null,"isbn":"978-960-9488-11-2","isbn13":"978-960-9488-11-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":72,"publication_year":2011,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"5.0","price_updated_at":"2011-06-21","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":182,"extra":null,"biblionet_id":167788,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-swsias-tou-nekrou.json"}]