[{"id":189242,"title":"Μιχριμπάν: Η νεράιδα της Σμύρνης","subtitle":"Μυθιστόρημα","description":"Η Μιχριμπάν έτρεξε προς την προκυμαία. Κοίταζε μια το λιμάνι και μια το πλήθος των δυστυχισμένων που πηδούσαν μες στις βάρκες και στη θάλασσα για να σωθούν, όταν ένας βαρκάρης την τράβηξε από το χέρι. Πίσω η Σμύρνη καιγόταν κι ένας μαύρος καπνός σκοτείνιαζε τον ουρανό. Ίσως αυτές ήταν οι τελευταίες εικόνες που είδε λίγο πριν χάσει τις αισθήσεις της και με αυτές βυθιζόταν...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπό εκείνη τη στιγμή, η μοίρα έκλωθε κουβάρι το ριζικό της. Γεννημένη στο Φραγκομαχαλά από πατέρα Έλληνα και μάνα Εβραία, ήταν πανέμορφη σαν νεράιδα. Μαζί με τη Νεριμάν, ήταν τα δουλικά στο αρχοντικό του Βελισάρογλου. Εκεί έμελλε να γνωρίσει τον Μεχμέτ, τον παιδικό της έρωτα, που αργότερα έγινε αξιωματικός στο στρατό του Κεμάλ, εκεί έμαθε τα χαρτιά και τα μπουγιούμια από την αγαπημένη της νενέ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜετά την καταστροφή βρέθηκε στους κερχανέδες, πουλώντας την ομορφιά της. Η μπιρ γκιουζελίν, όπως την αποκαλούσαν, με το μελαγχολικό χαμόγελο και τη βελούδινη φωνή, ήταν περιζήτητη. Πλούσιοι Λεβαντίνοι τη γέμιζαν χρυσές λίρες για ένα σικίμ, ενώ εκείνος ο ανατολίτικος αμανές που τραγουδούσε μεθούσε και το φεγγάρι. \"Είμαι η Μιχριμπάν, η Νεράιδα της Σμύρνης\", έλεγε συχνά στον εαυτό της καθώς κοιταζόταν στον καθρέφτη λίγο πριν βγει στο πάλκο για να τραγουδήσει.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ ψεύτικος έρωτας και το χρυσάφι, ραμμένα σ' ένα παλιό φόρεμα, διαφέντευαν από εδώ και πέρα τη ζωή της. Περιπλανώμενη στις γειτονιές της ρημαγμένης Ελλάδας, βρέθηκε ύστερα από χρόνια στα προσφυγικά του Πειραιά με εισιτήριο το κορμί της. Ένιωθε να βουλιάζει συνεχώς στο βούρκο, διασκεδάζοντας τους δωσίλογους της Γκεστάπο. Ήθελε να ξεφύγει, ν' αγωνιστεί... Έτσι, εντάχθηκε στην Αντίσταση.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣχεδόν είκοσι χρόνια μετά, η Μιχριμπάν, εντυπωσιακή μες στο γαλάζιο της φόρεμα, φθάνει στο λιμάνι και τα μάτια της βουρκώνουν αντικρίζοντας τη γενέτειρά της· τη Σμύρνη που λάτρεψε και την έκαψαν οι Τούρκοι. Τα χώματα που τη γέννησαν και βάφτηκαν με το αίμα τόσων αθώων, εκεί που έχασε ένα παιδί και μαζί τα όνειρά της. Την πόλη που την ονόμασε Περίμ - νεράιδα. Μοναδική κληρονομιά της τώρα, ένα ούτι, ο αμανές και το κλάμα της ψυχής της. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b192398.jpg","isbn":"978-618-80976-1-2","isbn13":"978-618-80976-1-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":461,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"13.0","price_updated_at":"2013-11-29","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":3483,"extra":null,"biblionet_id":192398,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/mixrimpan-h-neraida-ths-smyrnhs.json"},{"id":183933,"title":"Άδειο νυφικό","subtitle":null,"description":"Η Μέλπω στεκόταν αμήχανη μέσα στο νυφικό της. Χρόνια τη σκεφτόταν αυτή τη μέρα, όπως όλες οι κοπέλες του χωριού της. Έπρεπε να φτάσει είκοσι οκτώ χρόνων για να πει το μεγάλο \"ναι\". Ο γαμπρός, ο Γιάννης, ήταν από τα μέρη της, λοχαγός του στρατού. Ψηλός, μελαχρινός, όμορφος, την κοιτούσε σαν να μην υπήρχε ωραιότερη γυναίκα στον κόσμο από αυτήν. Ήλπιζε ότι με τον καιρό θα τον αγαπούσε. Τι κι αν ο γάμος έγινε με προξενιό, όπως ήταν το έθιμο; Ο έρωτας θα ερχόταν πιο μετά. Ήταν σίγουρη γι' αυτό. Μα τότε, γιατί δεν μπορούσε να χαμογελάσει ή να κοιτάξει τον άντρα της στα μάτια; Γιατί τον ένιωθε πιο ξένο κι από την πρώτη στιγμή που τον γνώρισε; Το μόνο που έβλεπε πια μπροστά της ήταν το νυφικό κρεβάτι, ένα κλειδί που γύριζε αργά και μια πόρτα που έκλεινε βαριά πίσω της, σαν φυλακή. Ήθελε να τρέξει, να φύγει μακριά, αλλά τα πόδια της παρέμεναν καρφωμένα στο πάτωμα. Έπειτα όλα γίνονταν πόνος, μια βαριά ανάσα, ένα ουρλιαχτό που έσκιζε τη νύχτα και μια πνιχτή φωνή που έλεγε \"αγάπη μου\" για πρώτη και τελευταία φορά.\u003cbr\u003eΈτσι είναι η αγάπη; αναρωτιόταν η Μέλπω, νιώθοντας στο στόμα της την πικρή γεύση που αφήνουν οι αγκαλιές όταν αδειάζουν από χάδια. Τύλιξε τα χέρια της γύρω από το γυμνό κορμί της και το βουβό κλάμα της ενώθηκε με το παράπονο της Γιώτας, της \"χαλασμένης\", με τις φωνές των αδελφών της, της μάνας της, έγινε μια αγκαλιά με όλες τις γυναίκες που μεγάλωσαν μέσα στα πρέπει και τα μη, που έζησαν, έκλαψαν, έψαξαν τον έρωτα μα δεν τον βρήκαν... ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b187067.jpg","isbn":"978-618-80543-6-3","isbn13":"978-618-80543-6-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":384,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2013-03-20","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":3483,"extra":null,"biblionet_id":187067,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/adeio-nyfiko.json"},{"id":183934,"title":"Η κλεψύδρα της αγάπης","subtitle":null,"description":"\"Μα σαν έρθει η αγάπη η αληθινή, έχε τα μάτια της ψυχής ανοιχτά και πρόσεχε να μην την παραμελήσεις κι απομείνει αδειανή η μαγική κλεψύδρα της. Γιατί αυτό ακριβώς είναι η ευτυχία· μικροί κόκκοι χρυσαφένιας άμμου. Τούτα τα λόγια μην τα παραπετάξεις. Πέρασαν από γυναίκες άξιες σε κόρη, νύφη κι εγγονή...\"\u003cbr\u003eΣτα βοσπορίτικα νερά, μοσχομυρισμένα από τ' αρώματα που κουβαλούσε τ' αγέρι από τα Πριγκιποννήσια, ζούσαν φιλήσυχα η οικογένεια του Πολύχρονη και της Κωνσταντινιάς. Εκεί κοντά στη δεκαετία του '50, όμως, οι σκιές δε θ' αργούσαν να απλωθούν πάνω από την Πόλη. Κατά τα λεγόμενα του φίλου τους Σελίμ, θα έπρεπε να φύγουν μέσα σε μια νύχτα...\u003cbr\u003eΈβαλαν τα νιάτα τους σε μια βαλίτσα, μπήκαν στη βάρκα και φτάσαν στις ακτές της Θράκης. Ο δρόμος για τη μάνα Ελλάδα είχε βαφτεί με τις στάχτες του Εμφυλίου, αλλά δεν απογοητεύτηκαν. Το μαγέρικο στη Σαλονίκη έγινε το σπιτικό τους και τα τεντζερέδια γέμισαν μυρωδιές από μπαχάρια.\u003cbr\u003eΟ χρόνος κυλούσε, ώσπου για άλλη μια φορά η μοίρα ταξίδεψε τη ζωή τους στα στέκια της Κοκκινιάς, κάτω στον Πειραιά. Εκεί, στις φωτιές του Κλήδονα, η όμορφη κόρη τους, η Σμαραγδή, ερωτεύτηκε έναν καπετάνιο που σεργιανούσε στις θάλασσες. Και σε λίγο καιρό κρατούσε ένα μικρό θησαυρό στην αγκαλιά, τη γλυκιά Κώστια. Αυτό το γελαστό κορίτσι με τα μενεξεδένια μάτια, μεγαλώνοντας, θα μετρούσε με την κλεψύδρα τα όνειρά της και θα αναρωτιόταν... Αλήθεια, τι είναι κρυμμένο μέσα στους κόκκους της άμμου... Προσμονή, έρωτας, σιωπή, εφιάλτης; ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b187068.jpg","isbn":"978-618-80543-7-0","isbn13":"978-618-80543-7-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":280,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"11.0","price_updated_at":"2013-03-20","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":3483,"extra":null,"biblionet_id":187068,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-klepsydra-ths-agaphs.json"}]