[{"id":187593,"title":"Η ζωή μέσα της","subtitle":"Νουβέλα","description":"... Τρέμω. Την εικόνα μου τρέμω. Τρελός πανικός με κυριεύει, κυρίως μπροστά σ' αυτό το κακόμοιρο πλάσμα με το θολό βλέμμα και τους γυρτούς ώμους που παρακολουθώ κάθε μέρα στον καθρέφτη μου ν' αποσυντίθεται αργά. Δεν το αναγνωρίζω πια. Λέω πως έτσι που πάει, κάποια μέρα θα βρω μόνο τη σκόνη από τα κοκαλάκια του. Με τρομάζει όλο αυτό. Με τρομάζει ο αλλόκοτος τρόπος που με κοιτάζει άλλοτε σαν δαρμένο σκυλί, πόσα σαν ύαινα έτοιμη να με κατασπαράξει, πότε σαν μαδημένος παλιάτσος που μου βγάζει τη γλώσσα κοροϊδευτικά. Φοβάμαι να το αποχωριστώ αλλά πιο πολύ φοβάμαι να το βλέπω. Είπα λοιπόν δεν θέλω να ξέρω τίποτα γι' αυτό. Νόμιζα πως αν τρέξω μακριά θα γλιτώσω. Έπειτα σκέφτηκα πως εσείς μου ανοίξατε την πόρτα μπροστά σ' αυτόν τον καθρέφτη και σας μίσησα. Πολύ. Μέχρι που επιθύμησα το κακό σας. Σας το εξομολογούμαι. \"Τρικυμία εν κρανίω\", έτσι δε τόχε πει ο Hugo...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΘα μπορούσε να λέγεται - η γυναικεία ψυχή. Ή, ο ανήρ γεννά και η γυνή τίκτει. Όπως τίκτει, γεννά έρωτα έτσι γεννά τραγωδία, δάκρυα, αρρώστια. Η συγγραφέας αυτού του βιβλίου αφήνει απροστάτευτες τις ηρωίδες της και τις παρασύρει σε ψυχιατρικές συνεδρίες, εξομολογήσεις εκ βαθέων. Όλα λέγονται. Γράφονται καθαρά. Ανακοινώνονται. Σπάνια ένα βιβλίο συγκροτείται με αυτά τα υλικά. Από το ανέμελο, σχεδόν την ανόητη ζωή, στην αλήθεια του παρελθόντος που φωτίζει το παρόν τους. Η πόλη και το χωριό στα ίδια πρόσωπα. Η βιαστική ζωή και η ζωή στην επαρχία χωρίς χρόνο. Η ιστορία, εν μέρει, αυτής της χώρας από το '45 και μετά. Οι Λατίνοι είχαν δύο λέξεις για την ψυχή. Για την γυναικεία, το anima. Για την αντρική, το animus.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑυτό το βιβλίο είναι βυθισμένο στην anima. Την γυναικεία ψυχή.\u003cbr\u003eΓιώργος Χρονάς","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b190744.jpg","isbn":"978-960-477-130-1","isbn13":"978-960-477-130-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":95,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2013-09-26","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":117,"extra":null,"biblionet_id":190744,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-zwh-mesa-ths.json"},{"id":185341,"title":"Ξύπνα, ώρα για ύπνο","subtitle":"Νουβέλα","description":"Μπορώ να σου απαριθμήσω αρκετές παραδόσεις που στο όνομά τους βασανίζονται και σφάζονται ψυχές. Κι αν υπάρχει κάτι θεϊκό κάπου, πραγματικά πιστεύουμε ότι εμείς σαν μέρος της φύσης μπορούμε να το ερμηνεύσουμε κάνοντάς το θρησκεία, θιγόμενοι σε βαθμό φόνου θεορώντας ότι προσβάλλεται; Χαϊδεύεις ένα σκυλάκι έξω και γίνεται φίλος σου για πάντα. Αναρωτιέμαι, ο άνθρωπος ή το σκυλάκι είναι πιο κοντά στο Θεό; Χρειάζεται ανεβοκατέβασμα στη σκέψη μας. Ένα δίχρονο παιδί, δεν γνωρίζει τι είναι μίσος, κλεψιά, βία, φόνος, χρήμα, διαφθορά. Δεν πιστεύει πουθενά κι όμως πλημμυρίζει αγαθοσύνη. Μεγαλώνοντας, μπαίνει το κακό και συνυπάρχει με το καλό. Συνυπάρχουν και γίνονται μέρος της φύσης μας. Ας μην το αρνούμαστε. Είμαστε το μοναδικό ον που προκαλεί κακό, όχι πάντα για λόγους επιβίωσης όπως τα άλλα ζώα. Ο εκτροχιασμός μας έχει κάνει να τοποθετούμε σε όλα ταμπέλες. Λες και είμαστε προϊόντα σε σούπερ μάρκετ.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b188481.jpg","isbn":"978-960-477-126-4","isbn13":"978-960-477-126-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":109,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2013-05-23","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":117,"extra":null,"biblionet_id":188481,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/ksypna-wra-gia-ypno.json"}]