[{"id":216285,"title":"Νικόλαος Εγγονόπουλος ή Το θαύμα του Ελμπασάν και του Βοσπόρου και Διάλεξη για τον Νίκο Εγγονόπουλο","subtitle":null,"description":"\"Δεν θα μιλήσω χρησιμοποιών όρους της τεχνοκριτικής, διότι δεν είμαι κριτικός, ούτε τρέφω συμπάθειες για την κριτική. Δεν θα μιλήσω ως αισθητικός, διότι η αισθητική είναι αντιποιητική, και, εκπορευόμενη από τα εκλογικευτικά στοιχεία της διάνοιας, αντί να οξύνει, ουσιαστικώς, αμβλύνει τις αισθήσεις. Δεν θα μιλήσω ως φιλόσοφος ή κοινωνιολόγος, όπως είναι της μόδας να κάμνουν σήμερα άνθρωποι τελείως άσχετοι με αυτές τις ειδικευμένες επιστήμες, διότι η φιλοσοφία και η κοινωνιολογία όπως και η πολιτική είναι άσχετες με την ποίηση και τη ζωγραφική, όταν δεν είναι η ίδια η διενέργειά των πράξις ποιητική. Θα μιλήσω μόνον ως θαυμαστής του Νικολάου Εγγονoπούλου, του μεγάλου ημών ποιητού και ζωγράφου, για να του πλέξω το εγκώμιον και για να του ανταποδώσω με προβολές συναισθηματικής υφής τις βαθύτατα συγκλονιστικές συγκινήσεις που μου δίδει πάντοτε η ποίησίς του. Κοιτάξτε τον\".\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΤο 1945 ο Ανδρέας Εμπειρίκος δημοσιεύει στο περιοδικό \"Τετράδια\" το μοναδικά γενναιόδωρο κριτικό και εγκωμιαστικό κείμενο ενός ποιητή προς άλλον ποιητή, τον Νικόλαο Εγγονόπουλο, ορίζοντας εξαρχής τους λαμπερούς όρους του εγκωμίου του.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΤο 1963 ο Εμπειρίκος θα επανέλθει με ένα νέο κείμενο που θα εκφωνήσει σε μεγάλη έκθεση του υπερρεαλιστή ζωγράφου και ποιητή. Λίγες μέρες μετά ο Εγγονόπουλος θα κάνει μιαν άλλη τιμητική αντιφώνηση στον Εμπειρίκο. Τα κείμενα αυτά, υποδείγματα ήθους και γενναιοδωρίας καλλιτέχνη προς καλλιτέχνη, που αναζητούν το υψηλόν και όχι τη μικρότητα και συνεκδίδονται στο παρόν τομίδιο, σφραγίζουν τη σαραντάχρονη φιλία και συμπόρευση δύο πολύ μεγάλων Ελλήνων ποιητών.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b219502.jpg","isbn":"978-960-505-264-5","isbn13":"978-960-505-264-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":40,"publication_year":2017,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2017-06-28","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":219502,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/nikolaos-eggonopoulos-h-to-thauma-tou-elmpasan-kai-bosporou-dialeksh-gia-ton-niko-eggonopoulo.json"},{"id":84930,"title":"Η Άνδρος του Ανδρέα Εμπειρίκου","subtitle":null,"description":"Το λεύκωμα εκδόθηκε για να συνοδεύσει τη φωτογραφική έκθεση \"Η Άνδρος του Ανδρέα Εμπειρίκου\" που οργάνωσε η Καΐρειος Βιβλιοθήκη στη Χώρα της Άνδρου στις 16 Ιουλίου 2004, με επιμέλεια του Γιάννη Σταθάτου, όπου εκτέθηκαν 104 φωτογραφίες.\u003cbr\u003eΠρόκειται για ένα εκτενές λεύκωμα 324 σελίδων με 240 ανδριώτικες φωτογραφίες του Ανδρέα Εμπειρίκου και ένα ανθολόγιο των γραπτών του σχετικά με την Άνδρο. Τα εισαγωγικά κείμενα υπογράφουν ο Γιάννης Σταθάτος (επιμελητής της έκθεσης) ο Δ.Ι. Πολέμης, ιστορικός της Άνδρου και διευθυντής της Καϊρείου Βιβλιοθήκης και ο Λεωνίδας Εμπειρίκος, γιος του ποιητή ο οποίος υπογράφει ένα σημαντικότατο βιογραφικό και ερμηνευτικό κείμενο για τον πατέρα του.\u003cbr\u003eΤο φωτογραφικό υλικό περιλαμβάνει μία ενότητα φωτογραφιών του 1920, όπου ο 19χρονος Εμπειρίκος ακολουθεί στην Άνδρο τον πατέρα του σε προεκλογική εκστρατεία και γράφει παλαμικούς στίχους στο περιθώριο των φωτογραφιών, και ακολούθως φωτογραφίες τραβηγμένες από το 1952 ώς το 1971: τοπία, κτίρια, ζώα, λουόμενοι, πορτρέτα λαϊκών ανθρώπων, αστών, παιδιών, φίλων καλλιτεχνών του ποιητή (Ελύτης, Μαρίνα Καραγάτση, Γ. Μαυροΐδης, Άρης Κωνσταντινίδης) και σκηνές από τον ιδιωτικό βίο του Εμπειρίκου με τη γυναίκα του Βιβίκα και τον γιο του Λεωνίδα. Η Άνδρος καταγράφεται ως ποιητικός τόπος στις δεκαετίες του '50 και του '60 από έναν μέγιστο συγγραφέα που ανήγαγε το πάρεργο της φωτογραφίας σε συστηματική υψηλή ενασχόληση. Με την έκδοση αυτή έχουμε μια επιστροφή στον γενέθλιο τόπο του Εμπειρίκου, κομβικό σημείο στη ζωή του και το έργο του.\u003cbr\u003e\"H Άνδρος, από την πρώτην στιγμήν που την αντίκρυσα μου ενεποίησε εντύπωσιν αληθινού Παραδείσου. Bεβαίως και αλλού με εγοήτευσαν και με συνεκίνησαν εις την ζωήν μου ποικίλαι άλλαι φυσικαί καλλοναί, αλλά εδώ, εις την νήσον αυτήν, ησθάνθην αμεσώτερα και βαθύτερα και δια πρώτην φοράν την ποίησην που περιέχει και αναδίδει ένα τοπείον και, επίσης, ότι, ένα τοπείον ημπορεί να σημαίνη κάτι επί πλέον απ' ότι παρουσιάζει αντικειμενικώς η φυσική του συγκρότησις - τουτέστι, ότι δύναται να ανταποκρίνεται και εις καθαρώς υποκειμενικούς όρους, εις συναισθήματα, εις εσωτερικάς αληθείας. Eις την Άνδρον, τονίζω, μου συνέβη τούτο δια πρώτην φοράν\".\u003cbr\u003e(Aνδρέας Eμπειρίκος)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b86973.jpg","isbn":"978-960-325-539-0","isbn13":"978-960-325-539-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":317,"publication_year":null,"publication_place":"Αθήνα","price":"48.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":86973,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-andros-tou-andrea-empeirikou.json"},{"id":3793,"title":"Τα μέτρα και τα σταθμά","subtitle":"Δοκίμια για τη λυρική ποίηση","description":"Το πιθανότερο είναι ότι η ποίηση πέθανε. Ας υποθέσουμε, ωστόσο, ότι δεν πέθανε ακόμη κι ας αναδεχτούμε προσώρας την υπόθεση σαν να ήταν πραγματικό ενδεχόμενο. Ας υποθέσουμε λοιπόν, για παν ενδεχόμενο και χάριν του ελάχιστου ζωτικού χώρου μιας εφήμερης επικοινωνίας, πως \"ψεύτικα ήσαν τα μηνύματα\", πως δεν τ' ακούσαμε και δεν τα νιώσαμε καλά, και ότι ο έμμετρος λόγος του λυρισμού υφίσταται ακόμη και μας παραστέκει, ηδύς όσο και αναπόφευκτος. Με άλλα λόγια (τα λόγια του Καρυωτάκη που έρχονται αβίαστα στο νου μας όταν μιλούμε για ποιητικές υποθέσεις), \u003cbr\u003e\"Ας υποθέσουμε πως δεν έχουμε φτάσει\u003cbr\u003eαπό εκατό δρόμους τα όρια της σιγής\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚι όμως είμαστε βέβαιοι ότι το προσωπικό μας ανθολόγιο δεν αποτελεί σπάνιο αντικείμενο για δύσκολους συλλέκτες, δεν είναι απλή ιδιοτροπία του ειδικευμένου μας μυαλού, μήτε εκλεκτή απόλαυση του καταπονημένου ειδήμονος. Δεν μας ευχαριστεί ποσώς το γεγονός της διαφοράς μας, γιατί μέσα σ' αυτήν την κατ' ιδίαν απόλαυση συναντήσαμε μιαν ολόκληρη κοινωνία παρόμοιων αισθημάτων και εμπειριών, μια κοινωνία που λανθάνει, ανεξερεύνητη ακόμη, μέσα στη δική μας κοινωνία, στο δήμο και στην αγορά. Είμαστε βαθύτατα πεπεισμένοι πως ό,τι απολαμβάνουμε κατά μόνας είναι κοινό κτήμα· ότι όλος αυτός ο λαθραίος πλούτος έμμετρου λυρισμού ανήκει δικαιωματικά σε όλους. Πως κάπου εκεί μέσα κατοικεί ακόμη το κοινό και το κύριο, το πραγματικό αντίκρισμα των πνευματικών μας, όπως λέμε, συναλλαγών, αλλά πραγματικό· πως κάπου βρίσκονται κατατεθειμένα τα μέτρα και τα σταθμά χάρη στα οποία, είτε το θέλουμε είτε το όχι, είναι ακόμη δυνατόν να διαβάσουμε, οι μυημένοι και οι αμύητοι, το ίδιο πράγμα, κι ας μην μπορούμε ποτέ να τα ονομάσουμε ή να τα επικαλεστούμε ως ιδίαν έχοντες φρόνησιν. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ τόμος περιέχει δοκίμια για τους Κ. Καρυωτάκη, Α. Κάλβο, Μ. Μαλακάση, Ρ. Φιλύρα, Κ. Παλαμά, Τ. Άγρα, Ι. Πολυλά, Ο. Ελύτη, Ρ. Φροστ και Γέητς.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b4005.jpg","isbn":"960-325-278-6","isbn13":"978-960-325-278-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":217,"publication_year":1998,"publication_place":"Αθήνα","price":"16.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":4005,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/ta-metra-kai-stathma.json"},{"id":206954,"title":"Ανδρέας Καμπάς (1919-1965)","subtitle":"Ο μαθητευόμενος εφοπλιστής και παλαίμαχος intellectuel και πολλά υποσχόμενος ποιητής, ανθυπολοχαγός εν εφεδρεία, πολεμιστής Κρήτης και πάντα δικός σου φίλος","description":"Ο Ανδρέας Καμπάς υπήρξε μια ιδιόμορφη περίπτωση στα νεοελληνικά γράμματα του 20ού αιώνα· μια sui generis περίπτωση. Η πρώτη του εμφάνιση στην ποίηση στα Νεοελληνικά Γράμματα και στα Νέα Γράμματα το 1939, και ενώ ο ίδιος ήταν σε ηλικία μόλις είκοσι χρονών, έτυχε θερμής υποδοχής και χαιρετίστηκε από ειδικούς και ομότεχνους. Το πρώτο του πεζό, στο περιοδικό Τετράδιο, ανθολογήθηκε από τον Robert Levesque το 1947 στον συλλογικό τόμο Domaine Grec, μαζί με έργα έγκριτων και καταξιωμένων Ελλήνων λογοτεχνών (Σικελιανός, Καζαντζάκης, Βρεττάκος, Βενέζης, Θεοτοκάς, Σεφέρης, Ελύτης κ.ά.). \u003cbr\u003eΟ ίδιος δεν εξέδωσε εν ζωή καμία ποιητική συλλογή, όχι λόγω επιλογής, π.χ. κατ' αναλογία του Καβάφη, αλλά επειδή δεν θέλησε ή δεν κατόρθωσε να ολοκληρώσει καμία. Παρ' όλα αυτά, συμπεριλήφθηκε από τον Αργυρίου στον πέμπτο τόμο της σειράς Η ελληνική ποίηση των εκδόσεων Σοκόλη ως ένας από τους χαρακτηριστικούς ποιητές της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς, αλλά και σε άλλες αξιόλογες ανθολογίες. \u003cbr\u003eΜε την πάροδο του χρόνου, κι ενώ το έργο του γινόταν όλο και πιο δύσκολα προσβάσιμο σε νέους αναγνώστες καθώς βρίσκεται διάσπαρτο σε δυσεύρετα τεύχη περιοδικών της προπολεμικής ή της μεταπολεμικής περιόδου, το όνομα του Καμπά εξακολουθεί να αναφέρεται μαζί με εκείνα άλλων ποιητών που έδωσαν το στίγμα τους και διαμόρφωσαν τη νεότερη γενιά του ελληνικού μοντερνισμού στα χρόνια λίγο πριν και λίγο μετά την Κατοχή. Είναι αμφίβολο όμως εάν οι περισσότεροι από όσους στις ημέρες μας γνωρίζουν το όνομα του ποιητή γνωρίζουν και το έργο του.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b210161.jpg","isbn":"978-960-505-234-8","isbn13":"978-960-505-234-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":352,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"19.0","price_updated_at":"2016-11-10","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":210161,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/andreas-kampas-19191965.json"},{"id":111335,"title":"Homo poëticus","subtitle":null,"description":"Πότε ο ποιητής ήτανε τόσο ξένος, εξόριστος, αλλότριος από τον άλλο άνθρωπο όσο σε καιρούς χαλεπούς σαν τους δικούς μας, σε χρόνους στερημένους; Κι αν ο Χαίλντερλιν έθετε το ερώτημα στην αυγή των Νέων Καιρών, ποια απάντηση θα δινόταν στο βαθύ λυκόφως μιας εποχής παγκοσμιοποιημένης αλλοτρίωσης;\u003cbr\u003eΗ εξορία του ποιητή είναι το μέτρο της αποξένωσης του ανθρώπου.\u003cbr\u003eΕξόριστος ο ποιητής από τον τόπο, εκτός τόπου εν παντί τόπω, διαμένει στον Ου-Τόπο αυτού που δεν υπάρχει ακόμα. Εξόριστος είναι ο ποιητής και από το χρόνο του, εκτός χρόνου εν παντί χρόνω, μένοντας όμως πάντα πιστός στις ρίζες του στο χρόνο. [...] Ο Ποιητής, όπως κι ο επαναστάτης, μένει πιστός στην εποχή του και ταυτόχρονα εξόριστος απ' την πατρίδα του μέσα στο χρόνο, σε ρήξη με όσα και όσους τη διαφεντεύουν, εκτός νόμου, σε διωγμό. Είναι παρά-φωνος σε σχέση με τη φωνή των κυρίαρχων. Κι είναι αυτή η παραφωνία, που διαταράσσει τον \"κοινό λόγο\", τον κοινό τόπο, τον κοινό χρόνο, τον \"κοινό νου\", είναι η τραυματική διάρρηξη του χρόνου, η ρήξη με το χρόνο μέσα στο χρόνο, η εσωτερική του αιμορραγία. [...]\u003cbr\u003eΤα κείμενα στον παρόντα τόμο του \"Homo Poeticus\" ιχνογραφούν την ανέλιξη μιας σπείρας από την Τουρκοκρατία ως το τέλος της μεταπολίτευσης: από την ανάδυση του νεοελληνικού ποιητικού λόγου στο δημοτικό τραγούδι, στην ετερογλωσσία του μέσα στην πολυγλωσσία της πανσπερμίας των Βαλκανίων (Γιαννιώτικα Εβραϊκά Τραγούδια) έως τον ποιητικό αναστοχασμό της Επανάστασης και των αδιεξόδων της (Σολωμός, Κάλβος) - από την εναντιοδρομία ανάμεσα σε Μύθο και Ιστορία (Σικελιανός) και τη βίαιη συνάντηση του Ελληνικού με το Μοντέρνο στη Μικρασιατική Καταστροφή (\"Γενιά του '30\", Εμπειρίκος, Κάλας) έως τον χορό των Ποιητών των Εσχάτων Καιρών μετά τον πόλεμο και τον εμφύλιο, στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα. Ανάμεσα στους τελευταίους, κορυφαίος του χορού ο Νίκος Καρούζος που, όπως έγραψε ο Α. Εμπειρίκος, \"τα σκοτάδια της ψυχής με φως ανέσπερον φωτίζει\".\u003cbr\u003eΟ altissimo poeta, ο Μουσηγέτης, κατά τον Εμπειρίκο, Σολωμός στοχάζεται την Ελληνική Επανάσταση συνομιλώντας κυρίως με τον Hegel, αλλά και με τον Ficino, τον Spinoza, και τον Boehme. Αντίστροφα, ο πρωτοποριακός κινηματογραφικός δημιουργός Κώστας Σφήκας συνομιλεί με τον Σολωμό μέσα από τον Eisenstein και τον μοντερνισμό. Ο Νικόλας Κάλας ακολουθεί μαζί με τον Sade, την έφοδο του Τρότσκι στον ουρανό. Ο συνθέτης Νίκος Σκαλκώτας διαλέγεται με τον Schonberg, ενώ η αλεατορική μουσική του Ανέστη Λογοθέτη διασταυρώνεται με τη μουσική του τυχαίου και τον John Cage. Ο σύγχρονος εικαστικός Γιώργος Χατζημιχάλης συλλογίζεται πάνω στο Κονέκ-Κονέκ του Φώτη Κόντογλου μέσα από την καθολική κρίση της εικόνας στον πολιτισμό της ύστερης αστικής νεωτερικότητας, ενώ συνομιλεί ταυτόχρονα με τον Ιωάννη τον Δαμασκηνό και τον Marcel Duchamp.\u003cbr\u003e ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b113916.jpg","isbn":"960-325-655-2","isbn13":"978-960-325-655-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":397,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"22.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":113916,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/homo-poeticus.json"},{"id":24233,"title":"Ο πολιτικός Νίκος Καββαδίας","subtitle":"Μελέτη","description":"Ο Νίκος Καββαδίας από τους κριτικούς της λογοτεχνίας και τους αναγνώστες του θεωρείται ποιητής της θάλασσας και των περιπλανήσεων. Το όνομά του έχει τυλιχτεί σ' ένα σύννεφο φημών και ανεκδότων, που τον θέλουν άτομο ιδιόρρυθμο και άρα γοητευτικό, ενώ κάποιοι από τους μελετητές του τον έχουν κατατάξει στους \"καταραμένους ποιητές\", παίρνοντας αφορμή από τις επιρροές που δέχτηκε από τον Μπωντλαίρ και από την αντιηρωική ιδιοσυγκρασία του. Όσοι μελετητές ασχολήθηκαν μέχρι σήμερα με τον Καββαδία δεν κάνουν αναφορές στην πολιτική διάσταση της ζωής και του έργου του.\u003cbr\u003eΟ Φίλιππος Φιλίππου στην παρούσα μελέτη του, μέσα από μια μεγάλη έρευνα, αντλώντας ζωντανές μαρτυρίες από φίλους του Καββαδία, λογοτέχνες και συναδέλφους του ναυτικούς, αναζητώντας άγνωστο υλικό στις μετρημένες συνεντεύξεις του ποιητή στη δεκαετία του '60 και λίγο μετά τη δικτατορία, στα επίσης μετρημένα δημοσιεύματά του (στους παράνομους Πρωτοπόρους το 1943, στα Ελεύθερα Γράμματα του Δ. Φωτιάδη το 1944-45, στην Πανσπουδαστική τον Μάρτιο του 1967 κ.ά.), διατρέχοντας τις κριτικές για το έργο του -από τις πρώτες φωτισμένες του Νικόλα Κάλα, του Φώτου Πολίτη και του Κώστα Βάρναλη μέχρι τον Στρατή Τσίρκα και τον Γεράσιμο Λυκιαρδόπουλο- και αναζητώντας στοιχεία από τις λογοτεχνικές φιλίες του ποιητή με συγγραφείς όπως ο Θράσος Καστανάκης, ο Ασημάκης Πανσέληνος, ο Κώστας Βάρνααλης, η Μέλπω Αξιώτη, ο Στρατής Τσίρκας, ο Μανόλης Αναγνωστάκης κ.ά., ανασυνθέτει το πολιτικό πρόσωπο του Νίκου Καββαδία, καταθέτοντας άγνωστα στοιχεία στο ευρύ κοινό σχετικά με τη δράση του ως γραμματέα στο ΕΑΜ Λογοτεχνών το 1944, την πολιτική του στάση στο χώρο των συγγραφέων - ειδικότερα στις κρίσιμες ιστορικές περιόδους της Κατοχής και της δικτατορίας, δίνοντας μια ευρύτερη εικόνα της πολιτικής στάσης των διανοούμενων της εποχής όπως ο Σικελιανός, ο Ουράνης, ο Θεοτοκάς, ο Τερζάκης, ο Καραγάτσης, ο Βενέζης, ο Μυριβήλης κ.ά.\u003cbr\u003eΣτην παρούσα έκδοση περιλαμβάνονται και τα σκόρπια πολιτικά του ποιήματα που τα δημοσίευσε σε περιοδικά και δεν τα συμπεριέλαβε στις τρεις ποιητικές συλλογές του -πέρα από το \"Federico Garcia Lorca\" και το \"Guevara\"-, όπως τα \"Αθήνα 1943\" και \"Αντίσταση\" του 1945, το \"Στον τάφο του Επονίτη\" και το \"Σπουδαστές\" του 1967.\u003cbr\u003e\"Κι απέ Δεκέμβρη, στην Αθήνα και Φωτιά,\u003cbr\u003eΤούτο της Γης το θαλασσόδαρτο αγκωνάρι,\u003cbr\u003eΛικνίζει κάτου από το Δρυ και την Ιτιά\u003cbr\u003eτο διάκο, τον Κολοκοτρώνη και τον Άρη.\"\u003cbr\u003eΝ. Καββαδία, \"Αντίσταση\", 1945\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b24923.jpg","isbn":"978-960-325-176-7","isbn13":"978-960-325-176-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":191,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2010-04-13","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":24923,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-politikos-nikos-kabbadias.json"},{"id":82627,"title":"Χρυσόσκονη στα γένια του Μαγγελάνου. Εισαγωγή στον Νίκο Καββαδία","subtitle":null,"description":"Λένε πως όταν ο Ιούλιος Βερν γνώρισε τον Αλέξανδρο Δουμά (πατέρα), αποφάσισε: \"Ό,τι κάνει αυτός με την Ιστορία θα κάνω εγώ με τη Γεωγραφία\".\u003cbr\u003eΚάπως ανάλογα αντιμετώπισε και ο Νίκος Καββαδίας τη γενιά του: Ό,τι έκαναν εκείνοι με τη Ρωμιοσύνη έκανε αυτός με τη θάλασσα.\u003cbr\u003eΟ Καββαδίας, έτσι κι αλλιώς δεν αποπειράθηκε να καταγράψει πουθενά ναυτική (ή πολιτική) ηθογραφία, ούτε να περιγράψει βάσανα και καημούς. Το ταξίδι στο έργο του είναι το αυτονόητο -και τελικά αναμενόμενο- σκηνικό. Το πλοίο είναι το ονειρώδες αφροδίσιο σώμα, το νερό η πλήρης ερωτική φαντασίωση. Η δράση είναι μια ασύνδετη, χαλαρή διαδοχή λεκτικών εικόνων με ελαστικό ιστό, οι οποίες διαμόρφωσαν έναν \"ναυτικό\" αφηγητή, που καταγράφει την Ποιητική του με θαλασσί μελάνι.\u003cbr\u003eΜήπως όλο το ποιητικό του έργο είναι, τελικά, ένα ποίημα εν προόδω και η \"Βάρδια\" (σχηματικά) ο υπομνηματισμός του; Μία τεράστια διαχρονική ρυμοτομία του υγρού ψυχισμού;\u003cbr\u003eΟ.Ε.Δ.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b84660.jpg","isbn":"960-325-523-8","isbn13":"978-960-325-523-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":95,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":84660,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/xrysoskonh-sta-genia-tou-maggelanou-eisagwgh-ston-niko-kabbadia.json"},{"id":188586,"title":"Οι αιώνιες φωλέες της επιστροφής στην ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη","subtitle":null,"description":"Τον Απρίλη του 1946 έλαβα από την αδελφή μου ως δώρο για τη γιορτή μου την ποιητική συλλογή \"Προσανατολισμοί\" του Οδυσσέα Ελύτη. Η συλλογή αυτή είχε εκδοθεί στην Αθήνα από τον Πυρσό το 1940.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα χρόνια εκείνα, ο κατεξοχήν τόπος απομόνωσης από το οικογενειακό περιβάλλον για τα νέα κορίτσια που δεν διέθεταν \"ένα δικό τους δωμάτιο\" ήταν η ταράτσα του σπιτιού, που τότε ανοιγόταν στην ευρύτατη θέα του λεκανοπεδίου. Εκεί, πρωτοδιάβασα τους Προσανατολισμούς του Ελύτη και αποστήθισα πολλά από τα ποιήματα. Ένιωθα πως στην ποίηση αυτή έβρισκαν επιτέλους έκφραση ουσιώδη συναισθήματα, αισθητηριακές εικόνες, αδιαμόρφωτες έννοιες και ανομολόγητες επιθυμίες που παρέμεναν εντός μου, από τα παιδικά μου χρόνια ως τα χρόνια της ήβης, στο χώρο του αρρήτου. Αν η ανάγνωση της ποίησης του Καβάφη ακόνιζε τότε την αδιαμόρφωτη διάνοιά μου, του Ελύτη έσπερνε άστρα στο θόλο της ψυχής μου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο καλοκαίρι του 1957, ύστερα από επτά χρόνια πανεπιστημιακών σπουδών στην Αμερική, επέστρεφα στην Ελλάδα. \"Ενα μεσημεράκι, μία φίλη με πήγε να πιούμε τον καφέ μας στο Μπραζίλιαν της Βουκουρεστίου. Εκείνη τη μέρα, τα \"ονόματα \" που γνώριζα έδωσαν τη θέση τους σε γνωριμία με τα πρόσωπα: Βακαλό, Σινόπουλος, Λυμπεράκη, Μιλλιέξ, Σαχτούρης, Βαλαωρίτης, Στεφάνου, Φωκάς, και βέβαια Ελύτης.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ τίτλος του βιβλίου προέρχεται από το δοκίμιο του Οδυσσέα Ελύτη \"Η αληθινή φυσιογνωμία του Ανδρέα Κάλβου\". Διαβάζοντας το σημαντικότατο δοκιμιακό έργο του Ελύτη διαπιστώνει κανείς πως τον διέκρινε ό,τι η Susan Sontag ονόμασε η ηθική του θαυμασμού\". [...] Στην αργοπορημένη απόδοση της οφειλής μου στον Ελύτη προσπάθησα να ανταποκριθώ με το δοκίμιό μου: Θεωρίες για την καταγωγή της γλώσσας και η σημαντική τους στην ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη. Αν και μέσω ενός διαφορετικού θεωρητικού μοντέλου από εκείνο που χρησιμοποίησα για τον Κάλβο, θέλω να πιστεύω ότι ακολούθησα πιστά την \"κατεύθυνση \" που μου υπέδειξε τότε ο ποιητής: το ταξίδι του νόστου που οδηγεί την ποιητική γλώσσα και την ανθρώπινη επιθυμία προς τις \"αιώνιες φωλεές της επιστροφής\"\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕκτός από το γνωστό σπουδαίο δοκίμιο της Τζίνας Πολίτη, στον παρόντα τόμο συγκεντρώνονται τα υπόλοιπα δοκίμιά της για τον Ελύτη: \"Το παιχνίδι του κόσμου, το παιχνίδι της ποίησης και ο παίκτης\", \"Η έκφραση της νοσταλγίας και το πρόσωπο του ποιητή\", \"Πλεύση για μια ανάγνωση\", \"Τρία παραθέματα και οι υποθετικές αντιδράσεις της Σαπφώς σε αυτά\". Δημοσιεύονται επίσης ανέκδοτα χειρόγραφα και φωτογραφίες του ποιητή και της Τζίνας Πολίτη, καθώς και δύο πορτραίτα του. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b191742.jpg","isbn":"978-960-505-086-3","isbn13":"978-960-505-086-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":112,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2013-11-05","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":191742,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/oi-aiwnies-fwlees-ths-epistrofhs-sthn-poihsh-tou-odyssea-elyth.json"},{"id":65214,"title":"Με τον Ανδρέα Εμπειρίκο παρά δήμον ονείρων","subtitle":"Δέκα κείμενα","description":"Το ποιητικό έργο του Ανδρέα Εμπειρίκου δεν έχει μεταφραστεί σε βαθμό που θα επέτρεπε στους ξένους κριτικούς να αποτιμήσουν τη ρηξικέλευθη προσφορά του στην ελληνική ποίηση και στον ευρωπαϊκό Υπερρεαλισμό.\u003cbr\u003eΠαρόλο που αποτελούν ορόσημο στη νεοτερική ποίηση, οι δύο πρώτες συλλογές του Εμπειρίκου, Υψικάμινος και Ενδοχώρα, παραμένουν σχετικά ανερμήνευτες, σε λεπτομέρειες, προφανώς γιατί παρουσιάζουν το δυσνόητο της \"αυτόματης γραφής\". Συχνά η ελληνική κριτική βασίζει την ερμηνεία της στις επόμενες -πιο βατές- συλλογές του ποιητή. \u003cbr\u003eΑπό χρόνια ο Ζακ Μπουσάρ μεταφράζει το ποιητικό έργο του Ανδρέα Εμπειρίκου στα γαλλικά. Η μετάφρασή του της Υψικαμίνου και της Ενδοχώρας είναι η μοναδική ως τώρα. Ο μεταφραστής προτείνει μία πρωτότυπη προσπέλαση του έργου που συνδυάζει ερμηνεία και αναδημιουργία. Μια παρόμοια πρόταση ενδέχεται να ενδιαφέρει και τον Έλληνα αναγνώστη. Με την ευκαιρία του εορτασμού των 100 χρόνων από τη γέννηση του Ανδρέα Εμπειρίκου συγκεντρώνονται εδώ μερικές από τις μελέτες που δημοσίευσε τα τελεταία χρόνια ο Ζακ Μπουσάρ σε ελληνικά και ξένα περιοδικά.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b66988.jpg","isbn":"960-325-419-3","isbn13":"978-960-325-419-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":141,"publication_year":2002,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":66988,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/me-ton-andrea-empeiriko-para-dhmon-oneirwn.json"},{"id":72141,"title":"Σκαπτή ύλη","subtitle":"Από τα σολωμικά μεταλλεία","description":"Σκαπτή ύλη είχε ονομαστεί στην αρχαιότητα η χρυσοφόρα φλέβα του Παγγαίου. Σκαπτή ύλη είναι, στην περίπτωση που μελετούμε, μεταφορικά και η ύλη που ανορύσσει από τα δικά του μεταλλεία ο Σολωμός. Και σκαπτή πρέπει να είναι και η σπουδή αυτού του έργου : μία ανασκαφή του κριτικού μελετητή πάνω στα ίχνη της πρωταρχικής ανασκαφής του ποιητή.\u003cbr\u003eΤέτοια είναι, για τα κείμενα της ωριμότητάς του, η διαδικασία της παραγωγής του, και η σωστή τους αποτίμηση. Είναι ό,τι καμινεύεται από τον ποιητή και αναμοχλεύεται από τον ερευνητή στα Αυτόγραφα. Όχι μόνον ό,τι λαγαρίζει και ως ύλη καθαράς προσόδου εκταμιεύεται από αυτά : όχι, δηλαδή, τα ψήγματα που είναι οι μεμονωμένοι στίχοι, ούτε και τα δράγματα χρυσού που είναι τα ανολοκλήρωτα επεισόδια ενός δυνάμει όλου. Αυτά είναι η τελική απόσταξη και η μόνη κατανοητή απόλαυση ενός ερασιτέχνη. Αλλά είναι ακατανόητος ο περιορισμός του ενδιαφέροντος σε αυτά του προβληματισμένου αναγνώστη. Η ποιητικότητα για αυτόν τον τελευταίον έγκειται εκεί : στα σημεία αιχμής, όπου ανάμεσα από δύο επίπεδα πολιτισμού και δύο γλώσσες συντελείται η ένωση του ελληνικού κειμένου με τα ξένα περικείμενα. Από αυτή την \"ένωση\" - η λέξη με την έννοια της Φυσικής - θα πρέπει να αφορμάται και ο κριτικός σε όλες του τις λειτουργίες και ιδιότητες : ως ερευνητής, μελετητής και ερμηνευτής του φαινομένου και του έργου. Και ακόμη ως εισηγητής ιδεών και χρήσιμου υλικού, για οποιαδήποτε μελλοντική \"έκδοση\" των Ελευθέρων Πολιορκημένων.\u003cbr\u003eΗ έννοια της πρόσμειξης -τυπικά, θα λέγαμε, της διγλωσσίας- και η προσπάθεια μετάγγισης, από τη στιγμή που και οι δύο γραφές συμπαρατίθενται, του νοήματος και του αισθήματος από τη μια γλώσσα στην άλλη, ήταν η ισόβια λειτουργία και η πρακτική γραφής του Σολωμού. Στην περίπτωση του Σολωμού, η υπέρβαση της διγλωσσίας, πρώτα μέσα από τη δύσκολη καμίνευση της ένωσης, του έγινε στο τέλος η οργανική \"αδυναμία\" και η μοίρα του. Του έγινε ακουσίως η ποιητική του. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b74095.jpg","isbn":"960-325-456-8","isbn13":"978-960-325-456-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":333,"publication_year":2002,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":74095,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/skapth-ylh.json"}]