[{"id":158322,"title":"H αμερικανική δημοκρατία σε κίνδυνο","subtitle":null,"description":"Στην Αμερική επικρατεί μια ριζικά καταθλιπτική πολιτική κουλτούρα, αδύναμη να εκπληρώσει τα αέναα αιτήματα της κοινωνικής δικαιοσύνης και να σταθεί αντιμέτωπη απέναντι στην τρομοκρατία, υποστηρίζει ο Ronald Dworkin, ένας από τους κορυφαίους πολιτικούς φιλοσόφους της εποχής μας. Όμως τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά. Ο Dworkin ορίζει και υπερασπίζεται θεμελιώδεις αρχές προσωπικής και πολιτικής ηθικής τις οποίες μπορούν να συμμερίζονται όλοι οι πολίτες. Δείχνει πως οι κοινά αποδεκτές αρχές μπορούν να αντικαταστήσουν τη συγκινησιακή αντιπαράθεση με την πραγματική πολιτική επιχειρηματολογία και, στη θέση της περιφρόνησης, να αποκαταστήσουν τον αμοιβαίο σεβασμό. Τότε μόνο η Αμερική, και όχι μόνο, θα μπορεί να μιλά για δημοκρατία.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Dworkin εισηγείται δύο θεμελιώδεις αρχές που πρέπει να συμμερίζονται οι πολίτες. Πρώτον, κάθε ανθρώπινη ζωή έχει εγγενώς ίση αξία, δεύτερον, κάθε άνθρωπος έχει αναφαίρετη προσωπική ευθύνη να προσδιορίσει ο ίδιος τι έχει αξία και να την πραγματώσει στη δική του ζωή. Στη συνέχεια, δείχνει τι σημαίνει η προσήλωση σε αυτές τις αρχές για τα ανθρώπινα δικαιώματα, για τη θέση της θρησκείας στη δημόσια ζωή, για την οικονομική δικαιοσύνη, για τον χαρακτήρα και την αξία της δημοκρατίας. Ο Dworkin υποστηρίζει ότι από αυτές τις αρχές συνάγονται, εντελώς αβίαστα, φιλελεύθερα ιδανικά. Όταν τις κατανοήσουμε σωστά, έρχονται σε πλήρη σύγκρουση με τις βλέψεις της θρησκευτικής συντηρητικής μισαλλοδοξίας, με τη σύγχρονη αμερικανική φορολογική και κοινωνική πολιτική, όπως και με τον Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας. Ωστόσο, ο βασικότερος στόχος του είναι να πείσει τους ανθρώπους όλων των πολιτικών παρατάξεων αλλά και τους πολίτες άλλων κρατών με παρόμοια κουλτούρα... ότι μπορούν και πρέπει να υπερασπίζονται τις δικές τους πεποιθήσεις, ερμηνεύοντας οι ίδιοι αυτές τις κοινές αξίες.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b161327.jpg","isbn":"978-960-435-290-6","isbn13":"978-960-435-290-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":274,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"18.0","price_updated_at":"2010-12-14","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Is Democracy Possible Here?","publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":161327,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-amerikanikh-dhmokratia-se-kindyno.json"},{"id":122441,"title":"Τι είναι ένας ελεύθερος λαός;","subtitle":"Φιλελευθερισμός ή ρεπουμπλικανισμός;","description":"Τι πραγματικά είναι ένας ελεύθερος λαός; Ποιες είναι οι αρχές που επιτρέπουν σε έναν λαό να θεωρεί ότι είναι \"ελεύθερος\";\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτην παλαιά αντιπαράθεση μεταξύ φιλελευθερισμού και σοσιαλισμού έρχεται όχι τόσο να προστεθεί όσο να εξελιχθεί παράλληλα μια άλλη αντιπαράθεση, η αντιπαράθεση μεταξύ ρεπουμπλικανισμού και φιλελευθερισμού.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτις μέρες μας, οι κυριότεροι εκπρόσωποι του αγγλόφωνου ρεπουμπλικανιστικού ρεύματος είναι ο Quentin Skinner, ο John Pocock και ο Philip Pettit (το βιβλίο του οποίου \"Θεωρία της ελευθερίας\" κυκλοφορεί από τις εκδόσεις \"Πόλις\").\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ παρούσα μελέτη, ιστορική και συγχρόνως κριτική, επιχειρεί να ανασυνθέσει την εσώτερη λογική αυτού του διαχωρισμού, ο οποίος διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στις σύγχρονες διαιρέσεις του πολιτικού μας βίου. Είναι επίσης μελέτη αποφασιστικής σημασίας, καθώς ανατρέπει τις παλαιές αντιθέσεις μεταξύ αριστεράς και δεξιάς, προοδευτισμού και συντηρητισμού.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΧρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τις σχετικές θέσεις του Philip Pettit, θα εξετάσουμε πώς ο ρεπουμπλικανισμός μπόρεσε να προσλάβει τη μορφή την οποία έχει συνήθως στις μέρες μας -τη μορφή, δυστυχώς, ενός πολιτικού αντιφιλελευθερισμού. Εκκινώντας από την κατάδειξη των προβλημάτων που παρουσιάζει αυτή η αντι-φιλελεύθερη κατεύθυνση της ρεπουμπλικανικής αντίληψης και επιστρέφοντας στον Tocqueville, θα εμβαθύνουμε στην οπτική σύμφωνα με την οποία ο ρεπουμπλικανισμός μπορεί να αποτελέσει μια μορφή αυτοδιόρθωσης του φιλελευθερισμού: θα προσπαθήσουμε να δείξουμε ότι αυτή η οπτική εξακολουθεί να συνδέεται με διάφορες δυνατές επιλογές, ανάλογα με τη φύση του εκάστοτε διορθωτικού μηχανισμού. Τέλος, αντιπαραθέτοντας τις παράλληλες συμβολές του Rawls στον φιλελευθερισμό και του Habermas στον ρεπουμπλικανισμό, θα επιχειρήσουμε να δείξουμε ότι ο ρεπουμπλικανισμός, όταν αντιλαμβάνεται με αποκλειστικά πολιτικούς όρους τον ρεπουμπλικανικό διορθωτικό μηχανισμό, δίνει σήμερα στον φιλελευθερισμό την ευκαιρία να διασαφήσει και να κατανοήσει κατά τον καλύτερο τρόπο τις συνθήκες υπό τις οποίες η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας οδηγεί πραγματικά στην ανάδυση ενός ελεύθερου λαού. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑ. R.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b125049.jpg","isbn":"978-960-435-163-3","isbn13":"978-960-435-163-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":259,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"17.0","price_updated_at":"2007-11-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Qu' est-ce qu' un peuple libre?","publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":125049,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/ti-einai-enas-eleutheros-laos.json"},{"id":232436,"title":"Τα παιδιά του κενού","subtitle":"Από το αδιέξοδο του ατομικισμού στην αφύπνιση των πολιτών","description":"Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ο ένοικος του Λευκού Οίκου, η Ευρωπαϊκή Ένωση κατακερματίζεται, ο Βλαντιμίρ Πούτιν είναι ο νονός της εποχής και ο Ματέο Σαλβίνι το αναδυόμενο άστρο της, τα τείχη πολλαπλασιάζονται και οι γέφυρες καταρρέουν, τα λιμάνια κλείνουν για τους εξόριστους και τα τελωνεία επανέρχονται στην πρότερη δόξα τους, η φιλελεύθερη δημοκρατία που θα εξαπλωνόταν σε όλο τον πλανήτη υποχωρεί καταφανώς: η αποτυχία μας είναι παταγώδης. Εμείς, οι προοδευτικοί διανοούμενοι, οι ανθρωπιστές μαχητές, οι υποστηρικτές μιας ανοιχτής κοινωνίας, οι υπέρμαχοι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και λοιποί κοσμοπολίτες, είμαστε ανίκανοι να αναχαιτίσουμε το εθνικιστικό και αυταρχικό κύμα που σαρώνει τις κοινωνίες μας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ πνευματική μου συγκρότηση μπορεί να χαρακτηριστεί \"φιλελεύθερη\". Βυθίστηκα στον Καντ πιο εύκολα απ’ ό,τι στον Χέγκελ. Θεωρώ ως απόλυτο σημείο αναφοράς το έργο του Μονταίνι και όχι του Μαρξ. Διάβασα τον Βολταίρο με μεγαλύτερο ενθουσιασμό απ’ ό,τι τον Ρουσσώ. Ο φιλοσοφικός φιλελευθερισμός που μελέτησα και αγάπησα ήταν μια σκέψη των ορίων, μια προσπάθεια να διαχωριστούν οι πολιτικές, θρησκευτικές, οικονομικές σφαίρες, ο ιδιωτικός χώρος από τον δημόσιο, οι εξουσίες από τις γνώσεις, ένα αντίδοτο στην ύβριν -την υπερβολή- των βασιλέων και των προφητών.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤι βλέπουμε, όμως, σήμερα να αναπτύσσεται, διατηρώντας το όνομα του φιλελευθερισμού;\u003cbr\u003eΤο αντίθετο, το ακριβώς αντίθετο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΒλέπουμε τα όρια να σβήνουν και να θριαμβεύει η ύβρις. Βλέπουμε τις πολυεθνικές εταιρείες ν’ αρνούνται τη νομοθεσία των κρατών και να προσπαθούν να επιβάλουν τη δική τους. Βλέπουμε τις τράπεζες που σώθηκαν με δημόσιο χρήμα να παραποιούν τους λογαριασμούς τους και να κρύβουν τα κεφάλαιά τους σε φορολογικούς παραδείσους. Βλέπουμε το πλαίσιο της ανταγωνιστικότητας να μην είναι πλέον λειτουργικό, ελλείψει μιας διαιτητικής αρχής που να μπορεί να το επιβάλει. Βλέπουμε αφεντικά εταιρειών να κερδίζουν εκλογικές αναμετρήσεις χρησιμοποιώντας το σλόγκαν \"Πέτυχα στη ζωή μου, αφήστε με να διαχειριστώ τη δική σας\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ κρίση των δημοκρατιών μας δεν αποτελεί παρένθεση. Για να την ξεπεράσουμε, απαιτείται μια σαφής ρήξη με τις μέχρι σήμερα κυρίαρχες αναλύσεις και πρακτικές. Ας θυμηθούμε ότι μόνο το New Deal του Φράνκλιν Ρούζβελτ εμπόδισε την εμφάνιση του φασισμού στις ΗΠΑ, τη δεκαετία του ’30, όταν την ίδια στιγμή σάρωνε στην Ευρώπη. Ας ακούσουμε την προειδοποίηση του Μακιαβέλι: μερικές φορές, η διαφθορά της κοινωνίας είναι τόσο μεγάλη που το κοινό αγαθό έχει πάψει να υπάρχει. Ένα πολιτικό \"χέρι\" θα πρέπει τότε να βγει από το σύνηθες κάδρο για να αποκαταστήσει την ισορροπία.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b234430.jpg","isbn":"978-960-435-656-0","isbn13":"978-960-435-656-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":212,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2019-02-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Les Enfants du vide. De l'impasse individualiste au réveil citoyen","publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":234430,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/ta-paidia-tou-kenou.json"},{"id":87571,"title":"Για την εγκόσμια εξουσία και μέχρι που εκτείνεται η υπακοή μας σ' αυτήν","subtitle":null,"description":"Στην πραγματεία του για την εγκόσμια εξουσία ο Λούθηρος βρίσκει την ευκαιρία να διατυπώσει τη θεωρία του για τα δύο βασίλεια, δανειζόμενος την υπάρχουσα ήδη από τη διδασκαλία του Αυγουστίνου διάκριση σε Civitas Dei και Civitas Terenna και συγκροτεί μια βιβλική-θεολογική νομιμοποίηση της ύπαρξης της εξουσίας-\"ρομφαίας\".\u003cbr\u003eΗ νομιμοποίηση της κρατικής εξουσίας και η θεμελίωση της υποχρέωσης του χριστιανού να την υπηρετεί και να τη χρησιμοποιεί επιχειρείται με εντυπωσιακό και μερικές φορές ωμό ρεαλισμό. Συνιστά έτσι ανεπιφύλακτα στον χριστιανό να διεκδικήσει ακόμη και τη θέση του δήμιου, διότι, όπως λέει, πρέπει να υπάρχει κάποιος που θα στραγγαλίζει και θα θανατώνει τους άδικους. Όταν πάλι πραγματεύεται το θέμα του πολέμου και του κατά πόσον ο χριστιανός πρέπει να συμμετέχει σ' αυτόν, δεν διστάζει να πει ότι είναι \"χριστιανικό και έργο αγάπης\" να σφάξεις αδίστακτα τους εχθρούς, να λεηλατήσεις, να κάψεις και να κάνεις ό,τι είναι το πλέον κατάλληλο για να πλήξεις τον εχθρό.[...] (Γιώργος Γρηγορίου)\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b89618.jpg","isbn":"960-435-052-8","isbn13":"978-960-435-052-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":151,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Von welltlicher Uberkeytt, wie weyt man yhr gehorsan Schuldig sey","publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":89618,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/gia-thn-egkosmia-eksousia-kai-mexri-pou-ekteinetai-h-ypakoh-mas-s-authn.json"},{"id":189422,"title":"Πολιτική επιστήμη","subtitle":"Οι περιπέτειες μιας ιδέας","description":"Η πολιτική επιστήμη είναι επιστημονικό αντικείμενο, επιχειρεί όμως και την κριτική αποτίμηση της συλλογικής μας ζωής. Συνδιαλέγεται με την πραγματικότητα γύρω μας, την άσκηση της εξουσίας, τη λυσσαλέα διεκδίκησή της, την παραπλάνηση και τις ποικίλες χειραγωγήσεις κάθε είδους αξιών που ενυπάρχουν σ’ αυτόν τον αγώνα. Ο όρος πολιτική επιστήμη έρχεται από τα αρχαία χρόνια και απαντάται για πρώτη φορά στον Πολιτικό του Πλάτωνα, η διαδρομή της ιδέας ωστόσο υπήρξε πολυκύμαντη και διατρέχει την εξέλιξη της ευρωπαϊκής σκέψης.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο ανά χείρας βιβλίο εξιστορεί τις περιπέτειες της ιδέας της πολιτικής επιστήμης. Από τον Αριστοτέλη στον Κικέρωνα και αργότερα στη μεσαιωνική φιλοσοφία, από την επανάσταση στην αντίληψη της πολιτικής επιστήμης που συντελείται από τον Μποντέν, ως τον Χομπς, τον Λοκ και τον Μοντεσκιέ και τέλος ώς τον σταδιακό μετασχηματισμό της πολιτικής επιστήμης σε πανεπιστημιακό αντικείμενο από τα τέλη του 19ου αιώνα. Μέσα από την ανασκόπηση της διαδρομής αυτής καταφαίνεται ότι η πολιτική επιστήμη υπήρξε ουσιαστικά \"αμερικανική και μεταπολεμική επιστήμη\", διαπίστωση που οδηγεί τον συγγραφέα σε κριτικές αποτιμήσεις.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπό τα μέσα της δεκαετίας του ’70, το αντικείμενο της πολιτικής επιστήμης εμπλουτίζεται συνεχώς. Αναδεικνύεται η ζωτικότητά της εν μέσω των άλλων κοινωνικών επιστημών και η ικανότητά της να ανταποκρίνεται στις νέες προκλήσεις, τις οποίες ενσωματώνει με τρόπους που ανανεώνουν το πεδίο της έρευνας και τον θεωρητικό προβληματισμό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ συγγραφέας εξετάζει τις αδυναμίες (πειρασμοί φορμαλιστικών προσεγγίσεων και πολυδιάσπαση) και τα επιτεύγματα (μελέτη της δημοκρατίας, ικανότητα πρόσληψης νέων θεματολογιών, καλλιέργεια κριτικού λόγου) της πολιτικής επιστήμης.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ αφήγηση του συγγραφέα, τέλος, εικονογραφείται με τρεις μελέτες αφιερωμένες σε σημαντικούς σύγχρονους εκπροσώπους των επί μέρους κλάδων της πολιτικής επιστήμης: της πολιτικής θεωρίας, των διεθνών σχέσεων και της συγκριτικής πολιτικής. Παρουσιάζεται η πολιτική σκέψη του Μάικλ Γουόλζερ, η πολιτική επιστήμη ως κριτική της πολιτικής κατά τον Στάνλεϋ Χόφμαν και το έργο του Σάμιουελ Χάντιγκτον πριν από τη \"Σύγκρουση των πολιτισμών\".","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b192578.jpg","isbn":"978-960-435-428-3","isbn13":"978-960-435-428-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":139,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2013-12-09","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":192578,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/politikh-episthmh.json"},{"id":69219,"title":"Είμαστε όλοι Αμερικανοί;","subtitle":"Ο κόσμος μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001","description":"Γιατί λοιπόν είμαστε -έπρεπε να είμαστε- με τους Αμερικανούς, που δέχθηκαν τη θεοκρατική βαρβαρότητα του Μπιν Λάντεν; Για τον ίδιο λόγο που έπρεπε να είμαστε με τους Παλαιστίνιους όταν ισοπεδωνόταν η Τζενίν, για τον ίδιο λόγο που έπρεπε να είμαστε με τους Ισραηλινούς όταν ένας καμικάζι ανατιναζόταν σ' ένα σχολικό λεωφορείο. Για να θυμηθούμε τον Διογένη τον Κυνικό, ο οποίος πριν από 24 αιώνες τολμούσε να διακηρύσσει ότι «είμαι, είμαστε, πολίτες του κόσμου». Εννοώντας προφανώς ότι αυτό που μας καθορίζει, δεν είναι ούτε η καταγωγή ούτε η ένταξη σε κάποια κοινωνική ομάδα, αλλά κυρίως η αποδοχή κάποιων ευρύτερων αξιών, κάποιων καθολικότερων φιλοδοξιών.\u003cbr\u003eΗ δαιμονοποίηση της Αμερικής που στηρίζεται στην αποδοχή του θρησκευτικού φονταμενταλισμού, με μέσο την τυφλή βία, όχι μόνο δεν οδηγεί σ' έναν πιο δίκαιο κόσμο, αλλ' αντιθέτως υπονομεύει θεμελιώδεις κατακτήσεις του πολιτισμού μας· ενός πολιτισμού, ας μην το ξεχνάμε, στηριγμένου στην αποδοχή της διαφορετικότητας και όχι της θρησκευτικής ομοιομορφίας. Με πολλά προβλήματα κι αντιφάσεις, είναι αλήθεια, (ιδιαίτερα όταν την ιστορία τη διαμορφώνει μια ηγεσία, όπως αυτή του σημερινού Αμερικανού προέδρου, που κάνει ό,τι περνά από το χέρι της για να υπονομεύσει την αμερικανική φιλελεύθερη παράδοση καταπατώντας στοιχειώδη δικαιώματα κρατουμένων ή προσπαθώντας να περιορίσει ακόμα και την ελευθερία του τύπου) που όμως μπορούν ν' αντιμετωπιστούν και να ξεπεραστούν μόνο αν είμαστε στηριγμένοι στις αξίες του ορθολογισμού και της νεωτερικότητας, κι όχι επενδύοντας στον σκοταδισμό και στον φανατισμό.\u003cbr\u003eΑπό την εισαγωγή του Σήφη Πολυμίλη\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b71109.jpg","isbn":"960-8132-74-6","isbn13":"978-960-8132-74-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":206,"publication_year":2002,"publication_place":"Αθήνα","price":"13.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Εξαντλημένο","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Tous Américains? : Le monde après le 11 Septembre 2001","publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":71109,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/eimaste-oloi-amerikanoi.json"},{"id":233118,"title":"Φιλελευθερισμός και κοινωνική δράση","subtitle":"Φιλοσοφία της πράξης και ριζοσπαστική δημοκρατία","description":"Ο Τζων Ντιούι (1859-1952) υπήρξε ο πιο γνωστός και ο πιο σημαντικός αμερικανός φιλόσοφος στο πρώτο μισό του εικοστού αιώνα. Λίγοι στοχαστές επηρέασαν την αμερικανική πνευματική και δημόσια ζωή για τόσο μεγάλο διάστημα όσο ο Ντιούι. Στη μακρά και παραγωγική ζωή του, ο Ντιούι έγραψε πράγματι βαθυστόχαστα φιλοσοφικά και πολιτικά δοκίμια και παρήγαγε ένα πρωτότυπο κι επιβλητικό θεωρητικό έργο. έλαβε μέρος στις σημαντικότερες δημόσιες συζητήσεις και πολεμικές κι έζησε μια ζωή αγωνιστικής στράτευσης. Κατόρθωσε έτσι, ως ηγετική φωνή της προοδευτικής μεταρρύθμισης, ν’ απευθυνθεί και σ’ ένα ευρύτερο κοινό, πέρα από το ακαδημαϊκό περιβάλλον, λειτουργώντας υποδειγματικά ως δημόσιος διανοούμενος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ πειραματική φιλοσοφία του Ντιούι παρέμενε επιφυλακτική και δύσπιστη απέναντι στην προβολή προκαθορισμένων τελικών σκοπών, που χαράσσουν ασφαλείς δρόμους προς το μέλλον. Αυτός είναι κι ένας από τους λόγους που εξηγούν γιατί ο Ντιούι δεν ταυτίστηκε με τους σοσιαλιστές και δεν στρατεύτηκε στο Σοσιαλιστικό κόμμα. Ο Ντιούι αντιμετώπιζε με σκεπτικισμό τις γενικές και σφαιρικές ιδεολογικές προτάσεις, επειδή εκτιμούσε ότι δεν υπάρχουν ολικά σχέδια, ιδεολογικοί προσανατολισμοί και προγράμματα εγγενώς έγκυρα, θετικά και καλά για όλες τις χρήσεις, αποτελεσματικά σε κάθε περίσταση. Η εγκυρότητα μιας ιδεολογικής προοπτικής δεν μπορεί να μετρηθεί αφηρημένα και εκ των προτέρων. Μπορεί ν’ αναδειχτεί μόνον όταν η ικανότητά της να επιλύει συγκεκριμένα προβλήματα δοκιμαστεί στην πράξη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΩστόσο, η κριτική του Ντιούι στον \"πολιτισμό του χρήματος\" και τον καπιταλισμό από τη μια μεριά και στον αυταρχικό κομμουνισμό από την άλλη ορίζει μια πολιτική τοποθέτηση που εγγράφεται στο ρεύμα του φιλελεύθερου ή δημοκρατικού σοσιαλισμού. Στη δεκαετία του 1930 άλλωστε, ο Ντιούι υποστήριζε μια ιδέα οικονομικού προγραμματισμού προσανατολισμένου στον στόχο της βαθμιαίας υπέρβασης του ιδιωτικού ελέγχου της παραγωγής. Κι ενώ θεωρούσε αναγκαία μια μορφή κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής, δεν έπαυε να προβληματίζεται και ν’ ανησυχεί για τον κίνδυνο ενός οικονομικού κολεκτιβισμού, ο οποίος θα καταπιέζει τα άτομα και θα περιορίζει τις ελευθερίες τους.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣύμφωνα πάντα με τον Ντιούι, \"η υπόθεση του φιλελευθερισμού θα χαθεί για μια μακρά περίοδο, αν ο ίδιος δεν είναι προετοιμασμένος να προχωρήσει παραπέρα και να κοινωνικοποιήσει τις παραγωγικές δυνάμεις που διαθέτουμε σήμερα, έτσι ώστε η ατομική ελευθερία να υποστηρίζεται από την ίδια τη δομή της οικονομικής οργάνωσης\". Ο φιλελευθερισμός μπορεί ν’ αναγεννηθεί και να γνωρίσει μια νέα φάση άνθησης, συγκρίσιμη με την άνθηση του παρελθόντος, υπό τον όρο ότι θα θέσει την οικονομική οργάνωση στην υπηρεσία της ελευθερίας και της ανάπτυξης των ικανοτήτων των ατόμων.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτην προοπτική που σκιαγραφεί ο Ντιούι η κοινωνικοποιημένη οικονομία δεν είναι ο δρόμος προς τη δουλεία -όπως θα τιτλοφορήσει το γνωστό έργο του ο Χάγεκ το 1945- αλλά ο μοναδικός δρόμος προς την ελευθερία και την ισότητα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από την εισαγωγή του Θανάση Γιαλκέτση)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b235115.jpg","isbn":"978-960-435-623-2","isbn13":"978-960-435-623-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":217,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"16.0","price_updated_at":"2019-03-05","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Liberalism and Social Action","publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":235115,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/fileleutherismos-kai-koinwnikh-drash.json"},{"id":3962,"title":"Ο τρίτος δρόμος","subtitle":"Η ανανέωση της Σοσιαλδημοκρατίας","description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b4179.jpg","isbn":"960-7478-70-3","isbn13":"978-960-7478-70-2","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":623,"name":"Πολιτική και Οικονομία","books_count":10,"tsearch_vector":"'ikonomia' 'kai' 'ke' 'oikonomia' 'politikh' 'politiki'","created_at":"2017-04-13T00:56:12.890+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:56:12.890+03:00"},"pages":226,"publication_year":1998,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2008-10-31","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"The third way","publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":4179,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-tritos-dromos.json"},{"id":75792,"title":"Η πρόκληση της ηγεμονίας","subtitle":"Ελλάδα, Ευρώπη, Αμερική, Παγκοσμιοποίηση","description":"Η Ελλάδα με καθυστέρηση και αγωνία, πρόλαβε άλλο ένα σπουδαίο ραντεβού με την Ιστορία, την καθιέρωση του ευρώ. Όπως παλαιότερα, επίσης με αγωνία, είχε κατορθώσει να παρακολουθήσει τους μεγάλους ιστορικούς μετασχηματισμού της Νεωτερικότητας: τη συγκρότηση του Εθνικού Κράτους, την υιοθέτηση των φιλελεύθερων θεσμών και της καθολικής ψηφοφορίας, την εκβιομηχάνιση και τον συνδικαλισμό, την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα.\u003cbr\u003eΔεν πρόλαβε όμως να χαρεί την επιτυχία, καθώς βρέθηκε μαζί με όλη την Ευρώπη, στη δίνη της διεθνούς κρίσης με επίκεντρο τον πόλεμο του Ιράκ. Ένα-ένα τα κομμάτια που διαμόρφωσαν τις ισορροπίες μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο έχουν αποσυναρμολογηθεί. Η κατάρευση της Σοβιετικής Ένωσης έφερε το τέλος του διπολισμού. Η μιλιταριστική απάντηση της Αμερικής του Μπους στο τρομοκρατικό χτύπημα της Νέας Υόρκης προκάλεσε το «σχίσμα της Δύσης». Ο πολλαπλασιασμός των προτεκτοράτων αντέστρεψε την αντιαποικιακή πορεία. Μια σκοτεινή και δυσοίωνη περίοδος μακράς διάρκειας έχει ανοίξει για όλο τον Κόσμο. Ο αμερικανικός νεοσυντηρητισμός φιλοδοξεί να καθορίσει μόνο του τις νέες ισορροπίες του 21ου αιώνα.\u003cbr\u003eΗ σχέση με τις ΗΠΑ αποτελεί πλέον τη λυδία λίθο της ταυτότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα επιδιώξει να αναδείξει τη δική της αντίληψη για την παγκοσμιοποίηση ή θα αποδεχτεί τον κόσμο που ετοιμάζει η αμερικανική ισχύς; Θα προχωρήσει στην Πολιτική Ένωση ώστε να γίνει ισχυρός μέτοχος ενός πολυκεντρικού Κόσμου ή θα εξελιχθεί στον υποδεέστερο συνεταίρο μιας νέας Ιερής Συμμαχίας; Η θεαματική κινητοποίηση των πολιτών θα δώσει νέα πνοή στην Πολιτική; Θα γεννήσει έναν κοινό ευρωπαϊκό πατριωτισμό;\u003cbr\u003eΓύρω από αυτά τα ερωτήματα θα ανασυσταθούν όλα τα μεγάλα πολιτικά ρεύματα στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στον κόσμο. Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα θα διαμορφώσουν τη νέα διάκριση Προόδου - Συντήρησης, Αριστεράς - Δεξιάς στον 21ο αιώνα.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b77805.jpg","isbn":"960-8132-99-1","isbn13":"978-960-8132-99-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":207,"publication_year":2003,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":77805,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-proklhsh-ths-hgemonias.json"},{"id":82353,"title":"Το δημοκρατικό παράδοξο","subtitle":null,"description":"Η Chantal Mouffe υποστηρίζει ότι τόσο η πολιτική σκέψη όσο και η πολιτική πράξη παγιδεύονται σε μια πλανημένη αναζήτηση της συναίνεσης και στην προαγωγή μιας ρηχής κοινωνικής ομοφωνίας, η οποία, ισχυρίζεται η συγγραφέας, αντί να συνιστά σημάδι προόδου, θέτει σε κίνδυνο τους δημοκρατικούς θεσμούς. Πράγματι, σε πολλές χώρες αυτή η \"συναίνεση στο κέντρο\" και η εξασθένιση της διάκρισης αριστερά-δεξιά δίνει την ευκαιρία στον ακροδεξιό λαϊκισμό να αυτοπαρουσιάζεται ως η μόνη πολιτική δύναμη που αντιστέκεται στο \"κατεστημένο\", και, ως εκ τούτου, να επιχειρεί να καταλάβει το πεδίο της αμιφσβήτησης που εγκαταλείπει η αριστερά. Μέσα από την κριτική του έργου του John Rawls και του Jurgen Habermas από τη μια, και του \"τρίτου δρόμου\" όπως αναπτύσσεται στις θεωρήσεις του Anthony Giddens και την πολιτική του Tony Blair από την άλλη, η Mouffe αναδεικνύει τον παράδοξο χαρακτήρα της σύγχρονης φιλελεύθερης δημοκρατίας. Αντλώντας από το έργο στοχαστών όπως ο Wittgenstein, o Derrida, και ο Lacan, και ερχόμενη σε κριτικό διάλογο ακόμα και με τις προκλητικές θέσεις του Carl Schmitt, η Mouffe προτάσσει τη ριζοσπαστικοποίηση της δημοκρατίας στο πλαίσιο ενός \"αγωνιστικού πλουραλισμού\".","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b84386.jpg","isbn":"960-435-029-3","isbn13":"978-960-435-029-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":275,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"The democratic paradox","publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":84386,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/to-dhmokratiko-paradokso.json"},{"id":209702,"title":"Η αμηχανία της δημοκρατίας","subtitle":null,"description":"Ενώ εκείνοι που στερούνται τη δημοκρατία αγωνίζονται για να την κατακτήσουν, όσοι την έχουν από καιρό κατακτήσει βρίσκονται αντιμέτωποι με το τέλος της. Την ίδια στιγμή που η δημοκρατία παρουσιάζεται ως το μοναδικό νομιμοποιημένο πολιτικό σύστημα, αντιμετωπίζει σοβαρότατες προκλήσεις, τόσο ενδογενείς όσο και εξωγενείς, οι οποίες ενδέχεται να την οδηγήσουν σε μια γενικότερη κρίση. Το δοκίμιο αυτό προτείνει μια ανάλυση των ανωτέρω αλλά και άλλων παραδόξων, μέσα από μια ιστορική και εννοιολογική διαδρομή, προκειμένου να φωτίσει την πολυπλοκότητα και την πολυσημία της δημοκρατίας, τις αντιφάσεις και τις βασικές σχολές σκέψης που τη συνόδευσαν, πολλές φορές κριτικά. Ακόμη και εάν η δημοκρατία δεν είναι αναπόδραστη μοίρα, είναι, πάντως, το μοναδικό σύστημα που, χωρίς δογματισμούς και θριαμβολογίες, θα μπορούσε να ενισχύσει την εύθραυστη ελπίδα ότι η ανθρωπότητα είναι ικανή να θεσπίσει η ίδια τους νόμους που θα διασφαλίσουν την αξιοπρέπεια και την ελευθερία όλων.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b212911.jpg","isbn":"978-960-435-529-7","isbn13":"978-960-435-529-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":128,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2016-11-01","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"ιταλικά","original_title":"Il disagio della democrazia","publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":212911,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-amhxania-ths-dhmokratias.json"},{"id":214461,"title":"Τι είναι ο λαϊκισμός;","subtitle":null,"description":"\"Εμείς και μόνο εμείς εκπροσωπούμε τον λαό\", λένε. Τι κοινό έχουν η Μαρίν Λεπέν, ο Ντόναλντ Τραμπ, ο Βίκτορ Ορμπάν, ο Νικολάς Μαδούρο, ο Μπέπε Γκρίλο και θεωρούνται όλοι τους \"λαϊκιστές\"; Τι είναι ο λαϊκισμός; Οποιοσδήποτε ασκεί κριτική στη Wall Street ή στην Ουάσιγκτον είναι λαϊκιστής; Ποια, ακριβώς, είναι η διαφορά μεταξύ δεξιού και αριστερού λαϊκισμού; Ο λαϊκισμός φέρνει την κυβέρνηση πιο κοντά στους πολίτες ή, μήπως, αποτελεί απειλή για τη δημοκρατία; Ταυτίζεται ο λαϊκισμός με τη δημαγωγία και τη χρήση λεκτικής βίας; Ποια είναι τα βαθύτερα αίτια των εκλογικών του επιτυχιών; Πρέπει να αποκλείσουμε τους λαϊκιστές από τον δημοκρατικό δημόσιο διάλογο ή έχουμε υποχρέωση να τους εντάξουμε στο πολιτικό παιχνίδι; Ποιος είναι, τελικά, ο \"λαός\" και ποιος είναι σε θέση να μιλά στο όνομά του; \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓια τον Γιαν-Βέρνερ Μύλερ, ο πυρήνας του λαϊκισμού συνίσταται στην απόρριψη του πλουραλισμού –αλλά δεν εξαντλείται σε αυτήν. Οι λαϊκιστές πάντοτε θα ισχυρίζονται ότι οι ίδιοι και μόνον οι ίδιοι εκπροσωπούν τον λαό -τη \"σιωπηλή πλειοψηφία\"- και τα πραγματικά του συμφέροντα. Οι λαϊκιστές, επικαλούμενοι την αξίωσή τους για αποκλειστική ηθική αντιπροσώπευση του λαού, σε περίπτωση που αποκτήσουν επαρκή εξουσία, θα εγκαθιδρύσουν ένα αυταρχικό καθεστώς, το οποίο θα αποκλείει όσους δεν ανήκουν στον \"αληθινό λαό\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Γιαν-Βέρνερ Μύλερ πιστεύει ότι είναι επιτακτική ανάγκη να απαντήσουμε στον λαϊκισμό. Επειδή ο λαϊκισμός οικειοποιείται τον \"λαό\", επειδή αρνείται το διαφορετικό και το αποκλίνον, αποτελεί μια διαρκή απειλή για την, ούτως ή άλλως εύθραυστη, δημοκρατία -που σήμερα κινδυνεύει όσο ποτέ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Ο λαϊκισμός δεν είναι απλώς αντιπλουραλιστικός· είναι αντιδημοκρατικός -η μόνιμη σκιά της αντιπροσώπευσης. Αυτό υποστηρίζει 0 Jan-Werner Muller σε τούτο το λαμπρό βιβλίο. Δεν υπάρχει καλύτερος οδηγός για τα λαϊκιστικά πάθη του σήμερα\".\u003cbr\u003eIvan Krastev, International New York Times\u003cbr\u003e \u003cbr\u003e\"Κανείς δεν έχει γράψει με περισσότερη οξυδέρκεια και περισσότερη γνώση για την πρόσφατη δημοκρατική αποσύνθεση της Ευρώπης από ό,τι ο Jan-Werner Muller. Ο Muller πραγματεύεται εδώ τα ζητήματα-κλειδιά που έχει εγείρει το ξύπνημα του λαϊκισμού σε παγκόσμια κλίμακα. Κατά τι διαφέρει ο λαϊκισμός από τις υπόλοιπες εκδοχές της πολιτικής, γιατί είναι τόσο επικίνδυνος και πώς μπορούμε να τον νικήσουμε; Ο ορισμός του λαϊκισμού από τον Muller ως της αντιπλουραλιστικής, ηθικολογικής σκιάς της δημοκρατίας είναι αριστουργηματικός\".\u003cbr\u003eDani Rodrik, Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ\u003cbr\u003e \u003cbr\u003e\"Η πιο χρήσιμη δουλειά για να κατανοήσουμε την απήχηση του Τραμπ είναι το δοκίμιο \"Τι είναι ο λαϊκισμός;\" (2016) του πολιτικού επιστήμονα και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, Jan-Werner Muller. Σε αυτό το αναντικατάστατο βιβλίο, ο Muller προσδιορίζει τα πιο έκτυπα χαρακτηριστικά του λαϊκισμού -αντι-ελιτισμός, αντιπλουραλισμός, πολιτικές αποκλεισμού- και αναλύει τον Τραμπ και άλλους λαϊκιστές, μέσα από αυτό το πρίσμα. Διαβάζεται γρήγορα και αξίζει κάθε του σελίδα\".\u003cbr\u003eThe Washington Post","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b217670.jpg","isbn":"978-960-435-568-6","isbn13":"978-960-435-568-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":168,"publication_year":2017,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2017-04-26","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Was ist Populismus?","publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":217670,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/ti-einai-o-laikismos.json"},{"id":228366,"title":"Η ιδέα του σοσιαλισμού: Μια προσπάθεια επικαιροποίησης","subtitle":null,"description":"Η ιδέα του σοσιαλισμού φαίνεται ότι έχει πάψει πια να είναι ελκυστική. Παρά τη γενικευμένη δυσαρέσκεια και δυσφορία για την πορεία του κόσμου μας, ο καπιταλισμός παρουσιάζεται ως ο αξεπέραστος ορίζοντας. Πώς εξηγείται η γήρανση αυτής τής άλλοτε τόσο γοητευτικής ιδέας; Και τι πρέπει να κάνουμε, αν θέλουμε να τη διασώσουμε στους δικούς μας καιρούς; Η ιδέα του σοσιαλισμού έχασε τη λάμψη της επειδή το θεωρητικό της υπόβαθρο στηρίζεται σε παραδοχές προερχόμενες από την εποχή της Βιομηχανικής Επανάστασης. Παραδοχές που σήμερα, τον 21ο αιώνα, δεν διαθέτουν πλέον καμία πειστικότητα. Πρέπει να αντικατασταθούν έτσι ώστε να ανταποκρίνονται στη σύγχρονη ιστορική και κοινωνική εμπειρία. Είναι δυνατόν, κατά συνέπεια, να καταπολεμηθεί η γενικώς επικρατούσα φετιχιστική άποψη ότι οι κοινωνικές σχέσεις δεν μπορούν να μετασχηματιστούν. Είναι δυνατόν να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στο σοσιαλιστικό πρόγραμμα, το οποίο σήμερα μπορεί να ξαναγίνει επίκαιρο. Ο Άξελ Χόνετ διατυπώνει νέες εννοιολογικές κατηγορίες, όπως η διαμόρφωση της οικονομίας με μέτρο μια αλληλέγγυα \"κοινωνική\" ελευθερία, προκειμένου οι σοσιαλιστικές ιδέες να ανακτήσουν τη χαμένη τους δύναμη.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b231441.jpg","isbn":"978-960-435-625-6","isbn13":"978-960-435-625-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":216,"publication_year":2018,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2018-10-25","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":null,"publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":231441,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-idea-tou-sosialismou-mia-prospatheia-epikairopoihshs.json"},{"id":65459,"title":"Η δημοκρατία της συγκίνησης","subtitle":"Ίμια - Οτσαλάν: Αντιεκσυγχρονιστικές και εκσυγχρονιστικές τάσεις στο πολιτικό σύστημα","description":"Ίμια - Οτσαλάν: δύο πρόσφατα \"εθνικά\" γεγονότα που δημιούργησαν πρωτόγνωρες αντιθέσεις και διαιρέσεις στο πολιτικό σύστημα. Ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου υποστηρίζει ότι η θερμότητα των μαζικών πολιτικών και κοινωνικών αντιδράσεων που προκλήθηκαν, με αφορμή τους συγκεκριμένους κυβερνητικούς χειρισμούς, αποκάλυψε τη συγκινησιακή φόρτιση μιας εθνικιστικής και αντιεκσυγχρονιστικής διαμαρτυρίας. Η \"Δημοκρατία της Συγκίνησης\" περιγράφει την υποχώρηση της πολιτικής και την κατάληψη του κενού από τα συναισθήματα, από τον αντιπολιτικό νεοαστεριμό μιας ελληνικής εθνικο-δημοκρατίας των ψυχών.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b67236.jpg","isbn":"960-8132-59-2","isbn13":"978-960-8132-59-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":158,"publication_year":2002,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":67236,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-dhmokratia-ths-sygkinhshs.json"},{"id":209024,"title":"Χανς Κέλσεν, συνηγορία υπέρ της δημοκρατίας","subtitle":null,"description":"Με το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Αυστρία και η Γερμανία αποφασίζουν να πειραματιστούν με τη δημοκρατία, η οποία οικοδομείται βιαστικά πάνω στα ερείπια της Αυτοκρατορίας. Οι νεωτερισμοί που εισάγει η δημοκρατία και οι φόβοι που εγείρει δίνουν λαβή, κατά τη δεκαετία του 1920, για παθιασμένες αντιπαραθέσεις, στις οποίες η συμβολή του Χανς Κέλσεν (1881-1973) ήταν μεγάλη. Απαντώντας στις επικρίσεις που δέχεται το Κοινοβούλιο και σε μια ορισμένη απογοήτευση από τους θεσμούς, ο Βιεννέζος νομικός προτείνει έναν ορισμό της δημοκρατίας που έρχεται αντιμέτωπος με τις παραδοσιακές και τις τρέχουσες, εκείνη την εποχή, αντιρρήσεις εναντίον της. Το ζήτημα της σταθερότητας των δημοκρατικών θεσμών, το οποίο αναφύεται εξαιτίας των πολιτικών ανατροπών που λαμβάνουν χώρα μετά το 1918, τίθεται πιεστικά όχι μόνο στον Κέλσεν αλλά και σε άλλους νομικούς, όπως ο Καρλ Σμιτ (1888-1985), ο Hermann Heller (1891-1933), ο Rudolf Smend (1881-1975), o Erich Kaufmann. Η ετερογένεια των απαντήσεων που όλοι αυτοί έδωσαν, και η οποία αποτελεί ένδειξη διαφορετικών προσανατολισμών -φιλελεύθερων, σοσιαλδημοκρατικών, κρατικιστικών, ή ακόμα και αυταρχικών-, δεν πρέπει να συσκοτίσει τη δέσμη των προβληματισμών που τούτοι οι προσανατολισμοί προϋποθέτουν· προβληματισμών οι οποίοι σχετίζονται με τη συνέχεια του κράτους και των τρόπων ενσωμάτωσης της πολυφωνίας, και που δεν παύουν να τους ανησυχούν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ ταυτότητα κράτους και δικαίου, την οποία ο Κέλσεν προβάλλει ως κύριο άξονα του επιστημονικού του έργου, έχει σοβαρές πολιτικές συνέπειες. Το κράτος εξασφαλίζει την ενότητά του μόνο μέσω της υπαγωγής των μελών του σε μια κοινή έννομη τάξη, ποτέ μέσω κοινωνιολογικών δεσμών. Με αυτό τον τρόπο ακυρώνεται κάθε προσπάθεια θεμελίωσης της ενότητας του κράτους στις εθνικές, θρησκευτικές, εθνοτικές, κλπ., συνιστώσες του. Επιπλέον, το κράτος δεν μπορεί ποτέ να έχει την αξίωση να είναι ανεξάρτητο από το δίκαιο. Η κρατική σφαίρα δεν έχει υπόσταση επέκεινα του δικαίου, και δεν πρέπει ποτέ να αυτονομηθεί από αυτό. Το κράτος είναι απλώς το εκτελεστικό όργανο του δικαίου, δεν έχει \"υπερβατικά\" θεμέλια.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b212232.jpg","isbn":"978-960-435-531-0","isbn13":"978-960-435-531-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":128,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2016-10-03","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":"Kelsen: Plaider la démocratie","publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":212232,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/xans-kelsen-synhgoria-yper-ths-dhmokratias.json"}]