[{"id":122441,"title":"Τι είναι ένας ελεύθερος λαός;","subtitle":"Φιλελευθερισμός ή ρεπουμπλικανισμός;","description":"Τι πραγματικά είναι ένας ελεύθερος λαός; Ποιες είναι οι αρχές που επιτρέπουν σε έναν λαό να θεωρεί ότι είναι \"ελεύθερος\";\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτην παλαιά αντιπαράθεση μεταξύ φιλελευθερισμού και σοσιαλισμού έρχεται όχι τόσο να προστεθεί όσο να εξελιχθεί παράλληλα μια άλλη αντιπαράθεση, η αντιπαράθεση μεταξύ ρεπουμπλικανισμού και φιλελευθερισμού.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτις μέρες μας, οι κυριότεροι εκπρόσωποι του αγγλόφωνου ρεπουμπλικανιστικού ρεύματος είναι ο Quentin Skinner, ο John Pocock και ο Philip Pettit (το βιβλίο του οποίου \"Θεωρία της ελευθερίας\" κυκλοφορεί από τις εκδόσεις \"Πόλις\").\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ παρούσα μελέτη, ιστορική και συγχρόνως κριτική, επιχειρεί να ανασυνθέσει την εσώτερη λογική αυτού του διαχωρισμού, ο οποίος διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στις σύγχρονες διαιρέσεις του πολιτικού μας βίου. Είναι επίσης μελέτη αποφασιστικής σημασίας, καθώς ανατρέπει τις παλαιές αντιθέσεις μεταξύ αριστεράς και δεξιάς, προοδευτισμού και συντηρητισμού.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΧρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τις σχετικές θέσεις του Philip Pettit, θα εξετάσουμε πώς ο ρεπουμπλικανισμός μπόρεσε να προσλάβει τη μορφή την οποία έχει συνήθως στις μέρες μας -τη μορφή, δυστυχώς, ενός πολιτικού αντιφιλελευθερισμού. Εκκινώντας από την κατάδειξη των προβλημάτων που παρουσιάζει αυτή η αντι-φιλελεύθερη κατεύθυνση της ρεπουμπλικανικής αντίληψης και επιστρέφοντας στον Tocqueville, θα εμβαθύνουμε στην οπτική σύμφωνα με την οποία ο ρεπουμπλικανισμός μπορεί να αποτελέσει μια μορφή αυτοδιόρθωσης του φιλελευθερισμού: θα προσπαθήσουμε να δείξουμε ότι αυτή η οπτική εξακολουθεί να συνδέεται με διάφορες δυνατές επιλογές, ανάλογα με τη φύση του εκάστοτε διορθωτικού μηχανισμού. Τέλος, αντιπαραθέτοντας τις παράλληλες συμβολές του Rawls στον φιλελευθερισμό και του Habermas στον ρεπουμπλικανισμό, θα επιχειρήσουμε να δείξουμε ότι ο ρεπουμπλικανισμός, όταν αντιλαμβάνεται με αποκλειστικά πολιτικούς όρους τον ρεπουμπλικανικό διορθωτικό μηχανισμό, δίνει σήμερα στον φιλελευθερισμό την ευκαιρία να διασαφήσει και να κατανοήσει κατά τον καλύτερο τρόπο τις συνθήκες υπό τις οποίες η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας οδηγεί πραγματικά στην ανάδυση ενός ελεύθερου λαού. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑ. R.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b125049.jpg","isbn":"978-960-435-163-3","isbn13":"978-960-435-163-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":259,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"17.0","price_updated_at":"2007-11-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Qu' est-ce qu' un peuple libre?","publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":125049,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/ti-einai-enas-eleutheros-laos.json"},{"id":122443,"title":"Θεωρία της ελευθερίας","subtitle":"Από την ψυχολογία στην πολιτική της δράσης","description":"Το πολιτικό ιδεώδες της ελευθερίας -το ιδεώδες της ελευθερίας που θα πρέπει να προάγει το κράτος- είναι το ιδεώδες της μη κυριαρχίας. Ωστόσο, κάθε κράτος που έχει αναλάβει το έργο της διαφύλαξης της μη κυριαρχίας αποτελεί το ίδιο μια δύναμη που απειλεί να κυριαρχήσει πάνω στους πολίτες του. Δεν υπάρχει καμία εγγύηση εδώ ότι το κράτος δεν θα λειτουργήσει αυθαίρετα και αυταρχικά: καμία εγγύηση ότι θα σεβαστεί τα κοινά αναγνωρίσιμα συμφέροντα των μελών του. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να προφυλαχθούμε από αυτόν τον κίνδυνο; Υποστηρίζουμε ότι, για να λειτουργήσει η δημοκρατία, θα πρέπει να αναγκάσει το κράτος να χαράξει την πολιτική του με άξονα τα κοινά αναγνωρίσιμα συμφέροντα του λαού και μόνον αυτά. Μια εκλογική δημοκρατία θα μπορούσε να εξασφαλίσει την εξέταση και την πιθανή υιοθέτηση των πιο εύλογων προτάσεων σχετικά με το τι αποτελεί κοινό αναγνωρίσιμο συμφέρον. Είναι απαραίτητο, όμως, να συμπληρώσουμε την εκλογική δημοκρατία με μια αμφισβητησιακή μορφή δημοκρατίας, η οποία θα επιτρέψει στον λαό, σε άτομα και σε ομάδες, να υψώσει αποτελεσματικά τη φωνή του εναντίον πολιτικών και πρακτικών που δεν αντανακλούν κοινά αναγνωρίσιμα συμφέροντα, σύμφωνα με τα δικά του κριτήρια.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ υπαρκτή δημοκρατία έχει ατέλειες. Η ανάλυση μας υποδεικνύει διάφορους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαμε να βελτιώσουμε τις υπαρκτές δημοκρατίες. Το δημοκρατικό κράτος, αν κατανοηθεί σωστά, δικαιούται περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο καθεστώς να χαρακτηριστεί ελεύθερο κράτος. Είναι το μόνο κράτος το οποίο μπορούμε να φανταστούμε ότι είναι σε θέση να προστατεύσει τον λαό από την κυριαρχία, χωρίς να γίνει το ίδιο ένα όργανο κυριαρχίας.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b125051.jpg","isbn":"978-960-435-166-4","isbn13":"978-960-435-166-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":352,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2007-11-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"A Theory of Freedom: From the Psychology to the Politics of Agency","publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":125051,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/thewria-ths-eleutherias.json"}]