[{"id":76057,"title":"Ζώνες πολέμου","subtitle":"Η Εξωτερική Πολιτική της Αµερικής στα Βαλκάνια και την Ευρύτερη Μέση Ανατολή","description":"Η Αµερική έχει πληθώρα γεωοικονοµικών και γεωπολιτικών συµφερόντων στα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή και στις ευρύτερες ευρασιατικές ζώνες της Κασπίας και του Καυκάσου, και είναι αυτά ακριβώς τα συµφέροντα τα οποία καθορίζουν την πολιτική και στρατιωτική της στρατηγική σ’ αυτές τις περιοχές.\u003cbr\u003eΠοια ακριβώς είναι όµως αυτά τα συµφέροντα και ποιες είναι οι στρατηγικές που χρησιµοποιούνται, προκειµένου να τα διασφαλίσουν και να τα προωθήσουν παραπέρα; Εξετάζοντας την ισορροπία ισχύος µεταξύ Αµερικής, ΕΕ και «κρατών-κλειδιών» (Γερµανίας, Γαλλίας, Ρωσίας, Κίνας, Αγγλίας) στην Ευρασία, ο Βασίλης Φούσκας παρουσιάζει µία εµπεριστατωµένη κριτική της αµερικανικής εξωτερικής πολιτικής και των κινήτρων της. \u003cbr\u003eΗ βασική επιχειρηµατολογία του συγγραφέα είναι ότι µερικοί από τους πιο θεµελιακούς στόχους της Αµερικής είναι: α) Ο έλεγχος των γεωγραφικών ζωνών που\u003cbr\u003eείναι πλούσιες σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο, β) η ασφαλής µεταφορά ενέργειας στις δυτικές αγορές σε σταθερές τιµές σε δολάρια και γ) ο στρατηγικός περιορισµός, αλλά όχι εκµηδένιση, των ευρασιατικών ανταγωνιστών της Αµερικής (Ρωσίας, Κίνας, Γερµανίας, Γαλλίας).\u003cbr\u003eΟ Φούσκας εµπεδώνει έτσι τη θέση ότι η αµερικανική εξωτερική πολιτική µετά τον Ψυχρό Πόλεµο είναι δοµηµένη γύρω από τον στόχο της διατήρησης µιας στρατηγικής συµµαχίας µε τα «κράτη-κλειδιά» ενοποιώντας τα Βαλκάνια και την ευρύτερη Μέση Ανατολή κάτω από µία «στρατηγική οµπρέλα» και ενάντια στους ιδεατούς ή πραγµατικούς εχθρούς της («τροµοκρατία», «κράτη-παρίες» κ.λπ.). Αυτή η στρατηγική συνάδει προς τις οικονοµικές, αµυντικές και γεωπολιτικές ανάγκες της Αµερικής δίνοντάς της ταυτόχρονα τη δυνατότητα διατήρησης της υποτέλειας των συµµάχων της, µπλοκάροντας έτσι την ανάδυση ενός κυρίαρχου εναλλακτικού συνασπισµού εξουσίας στην Ευρασία, ο οποίος και θα µπορούσε να υπονοµεύσει την αµερικανική ηγεµονία. \u003cbr\u003eΑλλά ποιες είναι οι ιδιαίτερες στρατηγικές που επεξεργάστηκε η ΕΕ µέχρι τώρα, προκειµένου να αντιµετωπίσει τον αµερικανικό ηγεµονισµό; Έχει διέλθει η αµερικανική εξωτερική πολιτική κάποια διαρθρωτική και στρατηγική µεταβολή µετά το τέλος του Ψυχρού Πολέµου ή ακόµα και µετά την 11ηΣεπτεµβρίου 2001; Ποιοι είναι οι ρόλοι της Γερµανίας, της Γαλλίας, της Αγγλίας και της Τουρκίας και πώς επηρεάζεται το ισοζύγιο δύναµης από τις σχέσεις ΕΕ-Κύπρου; \u003cbr\u003eH σηµαντική αυτή µελέτη του συγγραφέα απαντά σ’ αυτά τα ερωτήµατα και επιχειρηµατολογεί µε σαφήνεια υπέρ του σχηµατισµού ενός σοσιαλδηµοκρατικού, µη ηγεµονικού συνασπισµού εξουσίας στην Ευρασία, ο οποίος και θα είναι ικανός να αντισταθεί στον αµερικανικό ηγεµονισµό και στην αχαλίνωτη αλαζονεία.\u003cbr\u003eΈνα προφητικό βιβλίο σταθµός για την κρίση του ΝΑΤΟ, για το Κυπριακό και τις εξελίξεις στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b78072.jpg","isbn":"960-7803-29-9","isbn13":"978-960-7803-29-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":null,"publication_year":2003,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":null,"cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":982,"extra":null,"biblionet_id":78072,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/zwnes-polemou.json"},{"id":79767,"title":"Η αμερικανική Τζιχάντ","subtitle":"Πολεμικός καπιταλισμός, η παρακμή της Αυτοκρατορίας","description":"-1η Μαϊου 2003: Ο πρόεδρος Μπους, με στρατιωτική στολή και ύφος Καίσαρα, διακηρύσσει ότι ο πόλεμος στο Ιράκ έληξε με ολοκληρωτική νίκη των Ηνωμένων Πολιτειών επί του \"Άξονα του Κακού\". Οι νεοσυντηρητικοί ιέρακες του Πενταγώνου πανηγυρίζουν και η διασπασμένη Ευρώπη χάνει τη φωνή της. -12 Νοεμβρίου 2003: Ένας συνοφρυωμένος Μπους κηρύσσει \"αλλαγή στρατηγικής\" στο Ιράκ και προετοιμάζει το λαό του για άνε \"μακρύ, σκληρό πόλεμο\". Ο 43ος πρόεδρος των ΗΠΑ είχε την ατυχία να δει το όραμά του να γίνεται πραγματικότητα, μόνο και μόνο για να αποδειχθεί εφιάλτης: Η κατοχή του Ιράκ, που ξεκίνησε ως θεατρική επίδειξη της αμερικανικής παντοκρατορίας, κατέληξε να διαλαλεί στην οικουμένη πόσο ευάλωτη είναι η μόνη υπερδύναμη.\u003cbr\u003e-Το Ιράκ εξελίσσεται σε νέο Λίβανο. Η Παλαιστίνη ματώνει, αλλά επιμένει. Το φάντασμα μιας γενικευμένης Ιντιφάντα πλανιέται πάνω από όλο τον αραβικό κόσμο. Οι πυρομανείς πυροσβέστες του Πενταγώνου απειλούν να μετατρέψουν σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία τα εφιαλτικά σενάρια του Χάντιγκτον για έναν \"πόλεμο πολιτισμών\" μεταξύ Δύσης και Ισλάμ. Οι φωτιές της κρίσης απειλούν να φτάσουν στη Μεσόγειο, το πιο επικίνδυνο σύνορο του κόσμου ανάμεσα στο βιομηχανικό Βορρά και το φτωχό Νότο.\u003cbr\u003eΟ Πέτρος Παπακωνσταντίνου βρέθηκε στα μέτωπα των μεγάλων συγκρούσεων της Μέσης Ανατολής και συζήτησε με πολλούς από τους πρωταγωνιστές τους. Στο παρόν βιβλίο επιχειρεί να σκιαγραφήσει το ιστορικό υπόβαθρο και τις αιτίες των σημερινών δραματικών εξελίξεων στην περιοχή, αλλά και την κακοήθη μετάλλαξη της αμερικανικής δημοκρατίας σε Αυτοκρατορία -μια Αυτοκρατορία με ημερομηνία λήξης. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b81794.jpg","isbn":"960-406-660-9","isbn13":"978-960-406-660-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":279,"publication_year":2003,"publication_place":"Αθήνα","price":"18.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":81794,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-amerikanikh-tzixant.json"}]