[{"id":174975,"title":"Συνοδεία εγχόρδων","subtitle":"Μονόλογος","description":"Ποιος είναι ο Τάκης Τζίφας μας λέει εδώ ο δημοσιογράφος Γιώργος Κοντογιάννης, εκδότης του περιοδικού \"Λαϊκό Τραγούδι\": \"Πρωτοσυναντηθήκαμε με τον Τάκη Τζίφα στις αρχές της δεκαετίας του '70 ως θαμώνες στο κέντρο Χάραμα, όπου τραγουδούσε ο Βασίλης Τσιτσάνης. Όλοι ξέραμε ότι ο Τάκης είχε από πολύ νέος το μεγάλο προνόμιο να είναι στενός φίλος του Τσιτσάνη. Και, ω! του θαύματος, ο πολύ δύσκολος στις φιλίες του Τσιτσάνης βρήκε τον πιο ωραίο τρόπο να εκφράσει την αγάπη του για τον -νεαρό, βέβαια το 1974- Τάκη. Του έγραψε το τραγούδι \"Ο Τακατζίφας\", που το εξέδωσε σε δίσκο την ίδια χρονιά με την υπέροχη φωνή της Μοσχολιού. Στο μικρό, δικό μας κύκλο του λαϊκού τραγουδιού, ο Τάκης έγινε θρύλος: ο Τσιτσάνης είχε από την εποχή του Δαλαμάγκα να γράψει τραγούδι για συγκεκριμένο πρόσωπο!\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜου ήταν πολύ ελκυστική η ιδέα να γράψω κάτι για τη ζωγραφική του Τάκη Τζίφα: για τα υπέροχα λαϊκά πάλκα (που έκανε στη δεκαετία του '80) και για τα πορτρέτα με τις όμορφες του Τσιτσάνη, Ζαΐρα Γκιουλμπαχάρ (που ζωγραφίζει τα τελευταία χρόνια). Επίσης είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν πολλά να ειπωθούν για τα ιδιαιτέρως εμπνευσμένα και πανέμορφα κείμενα με τα οποία μας ξάφνιασε στη δεκαετία του 2000.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌμως προτίμησα να αναφερθώ στο γεγονός του τραγουδιού, όχι μόνο γιατί ο Τζίφας δεν το αναφέρει ποτέ, ούτε επειδή, τα τελευταία χρόνια, προσωπικά έχω μια επιφυλακτικότητα για τις \"απόψεις\" και τις \"αναλύσεις\", προτιμώντας τα γεγονότα και τα ντοκουμέντα. Πιο πολύ απ' όλα στον Τσιτσάνη και στο λαϊκό τραγούδι. Και νομίζω πως και το βιβλίο του αυτό, οφείλεται στο ότι ο Τζίφας υπήρξε ένας θαμώνας -με την πιο ωραία σημασία της λέξης- των μπουζουκιών. Θαμώνας εστέτ και λαϊκός.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι φωτογραφίες εγχόρδων που πλαισιώνουν τη ζωγραφιά του Τάκη Τζίφα στο εξώφυλλο έγιναν στο \"Οργανοποιείο\" που έχουν ο Μπάμπης Κλεφτόγιαννης και ο Τάσος Κατσίφης (Καυκάσου 1, Κυψέλη). Στο μπουζούκι της πρώτης σειράς βλέπουμε τα ευλογημένα αρχικά του Μανώλη Χιώτη.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b178079.jpg","isbn":"978-960-8372-51-1","isbn13":"978-960-8372-51-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":72,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2012-07-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":189,"extra":null,"biblionet_id":178079,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/synodeia-egxordwn.json"},{"id":176113,"title":"Δεκαοχτώ αφηγήσεις","subtitle":null,"description":"Επειδή είμαι άνθρωπος περίεργος και μ' αρέσει να ακούω, μάζεψα εδώ και χρόνια αφηγήσεις γυναικών. Οι αφηγήσεις αυτές με στήριξαν και μου έμαθαν πολλά· ευχαριστώ τις γυναίκες που συνομίλησαν μαζί μου για την αγάπη, τη σοφία και την ελπίδα που μου μετέδωσαν. Σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς που περνάμε, όπου κανείς δέν είναι πια σίγουρος για τίποτα, οι γυναίκες αυτές είχαν μια δωρική, αρχέγονη γνώση του σωστού και του δικαίου, που με άφηνε άναυδη και με βοηθούσε να ζήσω με διάκριση. Από τις αφηγήσεις τους περνά η αποικιοκρατία, ο αγώνας της ΕΟΚΑ, η εισβολή αλλά προπαντός η καθημερινότητά τους. Και βγαίνει τελικά μια εικόνα της Κύπρου, που δύσκολα θα μπορούσε να αποδοθεί από έναν ιστορικό ή έναν κοινωνιολόγο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜε κάποιες από τις γυναίκες έχω αναπτύξει μια στενή σχέση μέσα στα χρόνια. Πίνοντας καφέ μέσα στον κήπο τους, το απόγευμα, έχω ακούσει τις ιστορίες τους πολλές φορές, σημειώνοντας κάθε φορά μια καινούρια λεπτομέρεια. Κάποτε είχα μαζί μου ένα μαγνητόφωνο, κάποτε ένα σημειωματάριο, κάποτε άφηνα την επανάληψη να, λειάνει τις λέξεις, όπως το νερό τις πέτρες. Οι αφηγήσεις είναι απόλυτα δικές τους, η δική μου επέμβαση είναι να αφαιρώ αυτά που δεν έχουν ενδιαφέρον, τις επαναλήψεις, να επεξηγώ κάτι που θα ήταν ακατανόητο, έτσι ώστε να βγαίνει ένα σφιχτό κείμενο που να έχει κάτι να πει. Από μια αφήγηση πολλών ωρών μπορούσε να καταλήξω σε μια ολιγόλεπτη αφήγηση, που να είναι όμως ουσιαστική. Είναι μια δουλειά που μου έδωσε πολλή χαρά, κουράγιο και έμπνευση. Δυστυχώς ο διαχωρισμός των δύο κοινοτήτων δε μου επέτρεψε να μαζέψω πιο πολλές αφηγήσεις από Τουρκοκύπριες.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΝίκη Μαραγκού\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b179234.jpg","isbn":"978-960-8372-52-8","isbn13":"978-960-8372-52-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":107,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2012-07-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":189,"extra":null,"biblionet_id":179234,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/dekaoxtw-afhghseis.json"},{"id":117376,"title":"Μαύρη γαλήνη","subtitle":null,"description":"Στα εφτά χρόνια της δικτατορίας, που οι περισσότεροι έχουμε ξεχάσει - άλλοι γιατί λείπαμε και άλλοι γιατί δεν πάθαμε -, Έλληνες πολίτες από όλες τις κοινωνικές τάξεις υπόφεραν και κινδύνεψαν από τη βία και την παράλογη βαναυσότητα. Ανάμεσα σ' αυτούς και ο εντεταλμένος υφηγητής, τότε, στο τμήμα Κλασικής Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Δ. Ν. Μαρωνίτης.\u003cbr\u003eΚαθόλου δεν κάθισε φρόνιμος σε όλη τη διάρκεια της επταετίας, με αποτέλεσμα συχνά να φιλοξενείται στα κρατητήρια της συμπρωτεύουσας και της Αθήνας. Ο \"Τελευταίος Σταθμός\" αυτής της διαδρομής ήταν η σύλληψή του στις αρχές του 1973 με \"παρ' ολίγον μοιραία κατάληξη: διάτρηση, καθυστερημένη μεταφορά στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο, σωτήρια όμως εγχείρηση την άλλη μέρα από το γενναίο και έντιμο ταγματάρχη-χειρουργό Βασώνη, εφεξής απομόνωση σε θάλαμο του Ψυχιατρικού Τμήματος ως τα μέσα Αυγούστου, όταν εξαγγέλλεται και πραγματοποιείται η γενική αμνηστία\".\u003cbr\u003eΠόσο μακρινά και ξένα φαίνονται σήμερα όλα αυτά: οχτώ μήνες στη φυλακή, άγνωστο τι ξημερώνει, και καθολικός τρόμος. Σημάδι από κείνους τους καιρούς είναι η \"Μαύρη Γαλήνη\" : ένα κείμενο που γράφτηκε στο κελί, σε χαρτοπετσέτες, και πρωτοδημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο του 1973 στο όγδοο και τελευταίο τεύχος του περιοδικού \"η Συνέχεια\". Κρυπτικός λήρος, μεικτή τεχνική, συνειρμική ροή, παραισθητική και παρανοϊκή αποτύπωση μιας οριακής εμπειρίας.\u003cbr\u003eΗ επετειακή - σαράντα χρόνια μετά το πραξικόπημα - έκδοση της Μαύρης Γαλήνης συνοδεύεται από 27 φωτογραφίες: η ζωγράφος Νανά Βέττα εικονοποιεί με την ψηφιακή μηχανή τη διάσταση του \"εφιάλτη\" και την έννοια του \"ενυπάρχοντος φόβου\" μέσα σε απρόσμενα υλικά και τοπία.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b119968.jpg","isbn":"978-960-8372-26-9","isbn13":"978-960-8372-26-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":51,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2012-07-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":189,"extra":null,"biblionet_id":119968,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/maurh-galhnh.json"},{"id":117378,"title":"Μια νύχτα με τον Αλέξη","subtitle":null,"description":"Ο Αλέξης Ακριθάκης, \"ένας ονειροπόλος που απορεί για την υφή του κόσμου και καθρεφτίζει την απορία του αυτή στην αυτόματη σχεδόν ζωγραφική πράξη\", κατά τον Χρήστο Μ. Ιωακειμίδη, αντίκρισε, όπως μας περιγράφει ο Κώστας Ταχτσής, ένα πρωί του '67 απ' το μπαλκόνι του το φρικτό θέαμα: \"Στη γωνία του δρόμου ήταν ένα τανκ, οι εργαζόμενοι κατηφόριζαν με τα πόδια, σαν κουρδισμένοι, προς το κέντρο της πόλης, και στο αντικρινό περίπτερο δεν ήταν κρεμασμένες οι πρωινές εφημερίδες. Τον κοίταξα: και τα δικά του μάτια ήταν βουρκωμένα.\" Λίγο αργότερα έφυγε, πήγε στο Βερολίνο, όπως έφυγαν κι άλλα παιδιά της γενιάς του που \"μεγάλωσαν σ' έναν κόσμο που δεν ενέκριναν και που ξέροντας πόσο δύσκολο ήταν να τον αλλάξουν του γύριζαν την πλάτη.\"\u003cbr\u003eΟ Αλέξης Ακριθάκης ένα μόνο δεν στερήθηκε στην τρικυμιώδη ζωή του: το αγαθό της ελευθερίας. Και ένα πράγμα αγνόησε παντελώς: το ένστικτο αυτοσυντήρησης ή, γενικά, τη συντήρηση.\u003cbr\u003eΣτη ζωγραφική του δεν υποψιάζεσαι τον πόνο, απολαμβάνεις την ελευθερία της έκφρασης και μια καθαρή ματιά, μια αθωότητα που η τέχνη αποχωρίστηκε τόσο παλιά όσο ο 4ος αι. π.Χ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα μικρό αυτό βιβλίο της Νίκης Μαραγκού είναι ενθύμηση του καλλιτέχνη και αφιέρωση σ' αυτόν. Περιγράφει μια νύχτα από τη ζωή του και περισώζει σε 23 φωτογραφίες του 1968 από το Βερολίνο στιγμές από την καθημερινότητά του. Λαβαίνουμε έτσι κι εμείς μια ιδέα για \"το πιο τίμιο, τη μορφή του\".","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b119970.jpg","isbn":"978-960-8372-21-4","isbn13":"978-960-8372-21-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":56,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2012-07-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":189,"extra":null,"biblionet_id":119970,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/mia-nyxta-me-ton-aleksh.json"},{"id":185287,"title":"Στ' απόσκια της ιστορίας","subtitle":null,"description":"Ασ' τα! Δεν τα παίρνει ένα βιβλίο, γράψε τ' αναγκαία μόνο...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΉμασταν και οι δυο βομβαρδισμένοι. Σαν νύφη και γαμπρός ξένα ρούχα είχαμαν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤώρα τα λέω στα εγγόνια και τους φαίνεται σαν μύθος! Δεν το πιστεύουν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΝομίζω ότι η γυναίκα πρέπει να έχει την πρώτη θέση. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕκείνο που με έκανε επαναστάτη ήταν το μοιρολόι της βάβως μου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕκεί είδα Ελασίτες να παραδίδουν τα όπλα και να κλαίνε... Και ένας είπε: Ε, ρε Κώστα, αν χρειαστούν αυτά τα όπλα, πού θα τα βρούμε;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα παιδιά ήταν φτηνά τότε. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔυο ώρες στο σχολειό, πέντε στα γίδια.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠάειναμαν στην Αλβανία, είχε πολύ ψωμί! Μας έσωσε η Αλβανία! Μας έδιναν ψωμί και λεφτά· εν τσικ μπουκ; εν τσικ λεκ;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌταν πήγαμε στο Γράμμο δεν έβλεπες ήλιο πουθενά. Όταν εγκαταλείψαμε δεν υπήρχε ίσκιος να καθίσεις.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌταν πήγαμε στη Γερμανία, δεν τους βλέπαμε σαν εχθρούς\". Ήταν όμως άπονοι.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτην Ελλάδα είναι μεγάλη δουλειά το κομματικό. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕίχαμαν από το σόι εφτά στο Ζέρβα κι ένας-δυο στο ΕΑΜ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤόσα χρόνια μόνος! Πώς πέρασα να λες. Να πλένω, να μαγειρεύω...\u003cbr\u003eΣαν γυναίκα!\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΈφτακα δεκαοχτώ χρονών για να τη δω. Σάμπως μπορούσες; Τότες ήταν ζόρικα! Τα ερωτεύματα δεν επιτρέπονταν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠολιτικό άσυλο με τ' όνειρο της επιστροφής. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑυτά που είδαν τα μάτια μου στην Αυστραλία δεν θα τα έβλεπα ποτέ!\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕ, ορέ παιδί! Άμα ομοιάσεις εμένα, να πεθάνεις τώρα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕίχα κάνει όρκο. Λούστροι να γίνουν στην Αθήνα! Αρκεί να φύγουν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΞέρω τα χειρότερα! Είμαι πλούσιος.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b188427.jpg","isbn":"978-960-8372-60-3","isbn13":"978-960-8372-60-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":363,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"21.0","price_updated_at":"2013-05-22","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":189,"extra":null,"biblionet_id":188427,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/st-aposkia-ths-istorias.json"}]