[{"id":163088,"title":"Μουσική εργογραφία","subtitle":"Έλληνες συνθέτες, Έλληνες ποιητές","description":"H αγάπη μου για το \"ελληνικό τραγούδι\", για το πάντρεμα της ελληνικής ποίησης με την ελληνική μουσική, γεννήθηκε μέσα μου από τα παιδικά μου χρόνια, μεγάλωσε δίπλα σε δασκάλους, όπως ο καθηγητής του πιάνου και συνθέτης Γιώργος Γεωργιάδης, ο διευθυντής ορχήστρας και συνθέτης Aντίοχος Eυαγγελάτος - και οι δύο έχουν γράψει μουσική σε ποιήματα Eλλήνων ποιητών - και γιγαντώθηκε στα χρόνια της επαγγελματικής μου ενασχόλησης ως Σχολικής συμβούλου μουσικής του Yπουργείου Παιδείας. H ερασιτεχνική ενασχόληση έγινε συστηματική επιδίωξη, καθώς διαπίστωνα καθημερινά στην πράξη τί σπουδαίο και αποτελεσματικό εργαλείο ήταν για την γλώσσα. για τη μουσική, για την ψυχοπνευματική και αισθητική καλλιέργεια των μαθητών το ποιοτικό \"ελληνικό τραγούδι\". Συνέχισα, λοιπόν, αυτό που -χωρίς να ξέρω γιατί, από παρόρμηση και μόνο- είχα αρχίσει να κάνω από τα νεανικά μου χρόνια: να καταγράφω και να συγκεντρώνω σε καταλόγους τίτλους ελληνικών τραγουδιών, οι οποίοι αποδεικνύονταν χρησιμότατοι στη δουλειά μου, στη διδασκαλία του μαθήματος μουσικής, στην ανά­θεση σχολικών εργασιών ή στην οργάνωση αφιερωμάτων σε ποιητές και μουσουργούς, ενώ όλο και περισσότεροι συνάδελφοί μου με συμβουλεύονταν για παρόμοια θέματα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eKαθώς προχωρούσα συνειδητοποιούσα πόσο δύσκολο ήταν το εγχεί­ρημα, στόχος μάλλον ανέφικτος για ένα άτομο, χωρίς σχετική βιβλιογρα­φία αφού το πρώτο λεξικό συνθετών με εργογραφία κυκλοφόρησε το 1995 (Aλέκα Συμεωνίδου, \"Λεξικό Eλλήνων Συνθετών\") και το \"Λεξικό της Ελληνικής Mουσικής\" του Tάκη Kαλογερόπουλου, το 1998. Πολλοί συνθέτες, στους οποίους είχα απευθυνθεί ζητώντας τους να μου δώσουν στοιχεία της δουλειάς τους, δεν απάντησαν στις επανειλημμένες εκκλήσεις μου. Mερικοί λόγω έλλειψης χρόνου και άλλοι δεν είχαν καν αρχείο· το έργο τους ήταν αταξινόμητο. Αρκετοί, βέβαια, ανταποκρίθηκαν στο αίτημά μου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ όγκος των στοιχείων που τελικά κατάφερα να συγκεντρώσω, με έκανε να θεωρήσω πως είναι κρίμα να μην κατατεθεί ένα τέτοιο υλικό. Έχοντας χρόνο πια, μετά το πέρας των καθηκόντων μου στην εκπαίδευση, άρχισα να καθαρογράφω, με την κρυφή ελπίδα μέσα μου για μια μελλοντική έκδοση.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπό τη θέση αυτή θα ήθελα να ευχαριστήσω τον καθηγητή Mουσικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, δρα Απόστολο Κώστιο που με ενθάρρυνε, αλλά και διότι ο ίδιος και οι συνεργάτες του, νέοι μουσικολόγοι υποψήφιοι διδάκτορες, προσφέρθηκαν ευγενικά να συμπληρώσουν τα όποια κενά και να κάνουν τις απαραίτητες επιλογές και προσαρμογές, σύμφωνα με τις προδιαγραφές της μουσικολογικής επιμέλειας, τις οποίες έθεσε ο κ. Kώστιος. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο της συγγραφέως)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b166114.jpg","isbn":"960-7554-37-X","isbn13":"978-960-7554-37-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":104,"publication_year":2005,"publication_place":"Αθήνα","price":"13.0","price_updated_at":"2011-05-09","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":418,"extra":null,"biblionet_id":166114,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/mousikh-ergografia.json"},{"id":204558,"title":"Μουσική εμπνευσμένη από την αρχαία Ελλάδα και τη λογοτεχνία","subtitle":"Έλληνες και ξένοι συνθέτες","description":"Το παρόν βιβλίο είναι μια συγγραφική προσπάθεια συγκέντρωσης μουσικών έργων που να σχετίζονται με θέματα ή έργα αρχαίας Ελληνικής τραγωδίας ή κωμωδίας κατά βάση. Η συγκέντρωση των στοιχείων ξεκίνησε πολλά χρόνια πριν την \"εφεύρεση, διάδοση, εξάπλωση\" των ηλεκτρονικών υπολογιστών και του διαδικτύου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπευθύνομαι κυρίως σε ένα αναγνωστικό κοινό μη κατατοπισμένο σε σχετικά θέματα αλλά είναι απλώς \"ιδεασμένος αναγνώστης\", όπως θα τον έλεγε ο Ε. Κριαράς, που θα το βοηθούσε ή θα του ήταν χρήσιμο ή θα είχε κάποιο ενδιαφέρον.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔεν φιλοδοξώ να έχει πληρότητα, άλλωστε ποια ερευνητική εργασία μπορεί να το ισχυριστεί αυτό; Πάντα ακολουθούν \"δεύτερες βελτιωμένες εκδόσεις\", για να αστειευτώ γιατί ο βιολογικός χρόνος μάλλον δεν μου το επιτρέπει! [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον Πρόλογο)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b207757.jpg","isbn":"978-960-7554-89-5","isbn13":"978-960-7554-89-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":264,"publication_year":2015,"publication_place":"Αθήνα","price":"24.0","price_updated_at":"2016-02-17","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":418,"extra":null,"biblionet_id":207757,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/mousikh-empneusmenh-apo-thn-arxaia-ellada-kai-th-logotexnia.json"},{"id":184179,"title":"Το στοιχείο της θεατρικότητας στον Δημήτρη Μητρόπουλο","subtitle":null,"description":"Η συγγραφή του βιβλίου αυτού βασίστηκε στη θέση ότι: Η \"θεατρικότητα\", με την έννοια της τριπλής συμμετοχής στην ποιητική πράξη, της συμμετοχής δηλαδή με τις τρεις διαφορετικές ιδιότητες, του ποιητή-δραματουργού (συνθέτη), του ποιητή των ηθών (ηθοποιού)-ερμηνευτή και του θεατή-ακροατή, και (δυνάμει των ιδιοτήτων αυτών) της ενβίωσης του ποιητικού γίγνεσθαι και της \"δι' ελέου και φόβου\" κάθαρσης, που δίδει ηθικό περιεχόμενο και σκοπό στην τέχνη, αποτελεί ιδιοσυγκρασιακό χαρακτηριστικό της προσωπικότητας του Δημήτρη Μητρόπουλου και ως εκ τούτου ανιχνεύεται σε όλες τις εκδηλώσεις της πολύπλευρης καλλιτεχνικής ζωής του. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από την εισαγωγή του συγγραφέα)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b187314.jpg","isbn":"960-7554-04-3","isbn13":"978-960-7554-04-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":145,"publication_year":1997,"publication_place":"Αθήνα","price":"13.0","price_updated_at":"2013-03-29","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":418,"extra":null,"biblionet_id":187314,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/to-stoixeio-ths-theatrikothtas-ston-dhmhtrh-mhtropoulo.json"},{"id":235073,"title":"Johannes Brahms: Ο τελευταίος ρομαντικός","subtitle":"Τα κοντσέρτα, οι συμφωνίες, τα χορωδιακά έργα","description":"\"... Σκεπτόμουνα ότι κάποτε θα΄πρεπε ξαφνικά να παρουσιαστεί ένας απόστολος της τέχνης για να μας αποκαλύψει με τον πιο ιδανικό τρόπο την ψυχή της εποχής. Κάποιος που θα φανέρωνε την καλλιτεχνική του μαστοριά όχι με βαθμιαία ανάπτυξη, αλλά που σαν την θεά Αθηνά θα ξεπηδούσε αμέσως πάνοπλος από την κεφαλή του Κρονίου Διός.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚι αυτός ήρθε! Νέο αίμα. Χάριτες και ήρωες τον φύλαγαν στην κούνια του σκοποί..!\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚαι στην εξωτερική του θωρία ακόμη όλα τα σημάδια μας έλεγαν : να ένας εκλεκτός. Στο πιάνο όταν κάθισε άρχισε να μας αποκαλύπτει νέες θαυμάσιες σφαίρες και όλο μας παράσερνε σ' απέραντους κύκλους μαγικούς. Το παίξιμό του δημιουργούσε μέσα από το πιάνο μια ορχήστρα με χίλιες φωνές, που είχαν πότε θρήνο και πότε αγαλλίαση. Ήταν οι Σονάτες του, που ωστόσο μοιάζουν περισσότερο με Συμφωνίες...\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜε αυτά τα λόγια περιέγραψε στα 1853 o Robert Schumann, τον νεαρό τότε μεγαλοφυή εικοσάχρονο Johannes Brahms, επισημαίνοντας έντονα το κέντρο της προσωπικότητας του μετέπειτα τελευταίου μεγάλου ρομαντικού. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Brahms υπήρξε για την εποχή του σημαντικά νεωτεριστής εκεί που θα περίμενε κανείς να τον συναντήσει περισσότερο συντηρητικό. Χρησιμοποίησε εντελώς νέα, δικής του έμπνευσης σχήματα και επαναστατικές λύσεις οι οποίες ενώ εξισορροπήθηκαν με άλλες λυρικές συνθέσεις, τελικά εμπεδώθηκαν με ένα δικό τους \"νεοκλασικό\" χαρακτήρα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕν τούτοις δεν ανήκε σ' εκείνους που η μανία τους για την καθαρότητα κάνει την ευαισθησία τους να ατροφήσει ή να χάσει τους χυμούς της. Ο Brahms ήταν ένας τύπος συγκινησιακός που τον έτρεφε κάθε δόνηση.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ μουσική του είναι απόλυτη και ολόκληρη φορτισμένη από μια ρευστή έμπνευση που η δύναμή της δεκαπλασιάζεται χάρη στη συμπύκνωση στην οποία την υποβάλλει η πειθαρχία μιας γραφής που, παρά το πλούσιο αρμονικό της λεξιλόγιο, έμεινε ανυποχώρητα κλασσική.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜε τον Johannes Brahms κλείνει στα τέλη του 19ου αιώνα η μεγάλη εποχή του Ρομαντισμού.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b237086.jpg","isbn":"978-960-7554-93-2","isbn13":"978-960-7554-93-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":192,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2019-05-10","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":418,"extra":null,"biblionet_id":237086,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/johannes-brahms-o-teleutaios-romantikos.json"},{"id":236278,"title":"Ραφαήλ Παριζίνης","subtitle":"Ζωή και έργο: Η αλληλογραφία του με τον Νικόλαο Χαλικιόπουλο - Μάντζαρο","description":"Το όνομα του διευθυντή ορχήστρας, μουσικοδιδάσκαλου και συνθέτη Ραφαήλ Παριζίνη αναφέρεται συχνά στη βιβλιογραφία για τη μουσική στην Ελλάδα του 19ου αιώνα, διότι έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην διαμόρφωση της μουσικής ζωής στην Αθήνα στην εποχή του Όθωνα και του Γεωργίου Α΄. \u003cbr\u003eΑφορμή για αυτή την μελέτη ήταν η αλληλογραφία την οποία ο Παριζίνης διατηρούσε με τον μέντορά του, τον Νικόλαο Χαλικιόπουλο-Μάντζαρο, τον σημαντικό Έλληνα συνθέτη από την Κέρκυρα, από το πλούσιο έργο του οποίου το πιο γνωστό μέρος αποτελούν οι μελοποιήσεις του \"Ύμνου προς την Ελευθερίαν\" του Διονύσιου Σολωμού, μία από τις οποίες καθιερώθηκε ως ο Εθνικός Ύμνος της Ελλάδας. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι επιστολές του Παριζίνη προς τον Μάντζαρο φυλάσσονται, μαζί με διάφορα άλλα γραπτά τεκμήρια που αφορούν τον Μάντζαρο, στο Κέντρο Ερεύνης της Ιστορίας του Νεότερου Ελληνισμού (ΚΕΙΝΕ) στην Ακαδημία Αθηνών. Στο αρχείο του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου στην Αθήνα βρέθηκε επιπλέον το προσχέδιο μιας απάντησης -της μόνης που διασώθηκε- του Μάντζαρου, ενώ δυο φυλλάδια από τις διορθώσεις του για ένα Te Deum του Παριζίνη, στις οποίες αναφέρεται ο Μάντζαρος στην απάντηση αυτή, ανήκει σε ιδιωτική συλλογή. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτα πρώτα κεφάλαια της μελέτης συνοψίζονται οι παλαιότερες πληροφορίες σχετικά με την βιογραφία και το έργο του Παριζίνη, εμπλουτισμένες και διορθωμένες σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας της συγγραφέως, ενώ παρουσιάζεται ένας χρονολογικός κατάλογος των έργων του Παριζίνη. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο δεύτερο μέρος του βιβλίου δημοσιεύονται τα κείμενα των επιστολών του Παριζίνη στην πρωτότυπη μορφή τους, στα Ιταλικά. Τα κείμενα αυτά συνοδεύονται από περιλήψεις στα Ελληνικά και εκτενή σχολιασμό. Μαζί με τις επιστολές του Παριζίνη δημοσιεύεται, επίσης, η απάντηση του Μάντζαρου. Οι διορθώσεις του Μάντζαρου για το έργο του Παριζίνη προστίθενται στο Παράρτημα. Το αντίστοιχο έργο του Παριζίνη, ένα Te Deum, δυστυχώς δεν βρέθηκε. Εντούτοις, στην επιστολή και στο κείμενο του Μάντζαρου γίνεται φανερό με πόση φροντίδα και ακρίβεια εκείνος ήταν αφοσιωμένος στην διδασκαλία. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e_________________________________\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤην κρατική αδιαφορία (αν όχι μόλις συγκεκαλυμμένη έχθρα) μάχεται να ξεπεράσει η αφιλοκερδής πλην ενδεής ιδιωτική πρωτοβουλία. Αξονική φυσιογνωμία της αθηναϊκής μουσικής ζωής από το 1844-1845 ως το σχετικά πρόωρο θάνατό του, 8 Νοεμβρίου 1875, είναι ο συνθέτης και παιδαγωγός από την Μπολόνια Ραφαήλ Παριζίνης (εξελλ. του Raffaele Parisini, γ. 1820- θ. 1875), ένας ακόμη μαθητής του Μαντζάρου στην Κέρκυρα, στον οποίο άπειρα οφείλει η ελληνική μουσική. Από τον Ιανουάριο του 1845 δίδασκε μουσική στη Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία (Αρσάκειο). Εξ αρχής μετέτρεψε το σπίτι του σε μουσικό σχολειό, όπου διδασκόταν πιάνο, βιολοντσέλο και τραγούδι, και σχημάτισε \"πολυμελή\" (χορωδία), ακόμη και \"ορχήστραν, ήτις ως και οι υπ' αυτού καταρτισθείσα χορωδία συνεπλήρωνε πολλάκις την ορχήστραν\" των ιταλικών θιάσων όπερας που ξέπεφταν στην Αθήνα\". \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓιώργος Λεωτσάκος\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜε το βιβλίο της αυτό η καθηγήτρια Λερχ-Καλαβρυτινού προσφέρει στην ελληνική Μουσικολογία, στους σπουδαστές μουσικής, στους φιλόμουσους, τα αποτελέσματα της πρώτης συστηματικής προσπάθειας βιογράφησης του Παριζίνη, βασισμένης σε νέες και σε ηλεγμένες πηγές, μια τεκμηριωμένη αφήγηση που προσθέτει άγνωστα έως τώρα στοιχεία και, παράλληλα, ανασκευάζει λάθη προηγούμενων \"βιογραφιών\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕξάλλου, η κριτική έκδοση της \"αλληλογραφίας\" φανερώνει την επίπονη, επίμονη, ενδελεχή έρευνα της συγγραφέως, χάρις στην οποία αποκτήθηκε μια εξαιρετικής σημασίας γνώση για την ιστορία του μουσικού φιλελληνισμού, για έναν εκπρόσωπό της, ο οποίος δεν βρέθηκε ευκαιριακά στην Ελλάδα επειδή αντιμετώπισε αδιέξοδα στην πατρίδα του, (κάθε άλλο), αλλά διότι έκανε συνειδητή επιλογή.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπόστολος Κώστιος\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b238297.jpg","isbn":"978-960-7554-91-8","isbn13":"978-960-7554-91-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":144,"publication_year":2015,"publication_place":"Αθήνα","price":"13.0","price_updated_at":"2019-06-13","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":418,"extra":null,"biblionet_id":238297,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/rafahl-parizinhs.json"}]