[{"id":217185,"title":"Αβραάμ Παυλίδης, Νέα ερείπια","subtitle":null,"description":"Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομότιτλης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης σε συνεργασία με το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης στο Πολιτιστικό Κέντρο Θεσσαλονίκης του ΜΙΕΤ (5 Μαΐου - 11 Αυγούστου 2017). Περιλαμβάνει τις φωτογραφίες της έκθεσης, καρπό της εικοσιπεντάχρονης ενασχόλησης του φωτογράφου Αβραάμ Παυλίδη με εγκαταλελειμμένους εσωτερικούς επαγγελματικούς χώρους από διάφορα μέρη της Ελλάδας.\u003cbr\u003eΌπως σημειώνει στο κείμενό του ο επιμελητής της έκθεσης Ηρακλής Παπαϊωάννου, η ματιά του Παυλίδη \"επέμεινε με αυθεντικότητα στη θεματική τής εγκατάλειψης, ως ευλαβικό προσκύνημα των ερειπίων που αφήνουν πίσω τους η ζωή που σβήνει και η νεωτερικότητα που ελαύνει\". Εν είδει λιτού σχολιασμού \"μετά το 2010, και ενώ η χώρα είχε εισέλθει απότομα στα άπατα νερά της κρίσης\", ο φωτογράφος \"στράφηκε σε παρατημένες εγκαταστάσεις της βιομηχανικής κοινωνίας που παρήγαγε μαζικά προϊόντα και συμπεριφορές\": εργοστάσια, καταστήματα, στρατόπεδα, ξενοδοχεία, νοσοκομεία και δημόσια κτίρια. Το έργο του θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί εικόνα ενός δυστοπικού μέλλοντος, ενώ συγχρόνως ανήκει εξολοκλήρου στο παρελθόν. Σε τελευταία ανάλυση όμως αναδεικνύει την εγκατάλειψη ως διαχρονικό μοτίβο που επισφραγίζει το τέλος κοινοτήτων ή ολόκληρων κοινωνιών. Οι δύο πυλώνες του είναι αφενός το ντοκουμέντο, ισχυρό θεμέλιο της φωτογραφίας, και αφετέρου η θητεία του καλλιτέχνη στο αρχιτεκτονικό σχέδιο και τη ζωγραφική. Χάρη σε αυτή τη μαθητεία ο φακός του Παυλίδη μπορεί να δώσει εικόνες με υποβλητική ατμόσφαιρα και μια σχεδόν απτή αίσθηση παρακμής.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b220403.jpg","isbn":"978-960-250-686-8","isbn13":"978-960-250-686-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":111,"publication_year":2017,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2017-08-02","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":220403,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/abraam-paulidhs-nea-ereipia.json"},{"id":225577,"title":"Νίκος Παπαδόπουλος, Flora Filopappou","subtitle":"Ένα ταξίδι από την πόλη των βράχων στον κήπο","description":"Η παρούσα έκδοση συνοδεύει την ομότιτλη έκθεση που πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Εϋνάρδου στην Αθήνα (9 Μαΐου-28 Ιουλίου 2018) και αποτέλεσε καρπό οκταετούς έρευνας, εστιασμένης στο τοπίο του Λόφου Φιλοπάππου. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι καθημερινοί περίπατοι του Ν. Παπαδόπουλου με τον σκύλο του στον λόφο έδωσαν το έναυσμα για την αναζήτηση αυτή, που μετουσιώθηκε σε διεπιστημονικό εικαστικό εγχείρημα, στο οποίο συνέβαλαν με τις γνώσεις τους βοτανικοί, αρχαιολόγοι και θεωρητικοί. Το εγχείρημα οδήγησε τον καλλιτέχνη σε μια ιστορική αναδρομή που φτάνει μέχρι την ανακάλυψη της Αμερικής από τον Χριστόφορο Κολόμβο, και αυτό επειδή τότε ήρθαν στο φως νέα είδη φυτών, τα οποία μεταφέρθηκαν με διάφορους τρόπους στη γηραιά Ευρώπη και μετέβαλαν αντίστοιχα τη χλωρίδα της. Έτσι η έννοια της παγκοσμιοποίησης αποκτά μια νέα διάσταση καθώς περνά στο φυτικό βασίλειο, με τις εκούσιες ή ακούσιες μετακινήσεις των φυτών από τόπο σε τόπο και από ήπειρο σε ήπειρο. Παράλληλα η έρευνα αποκάλυψε ότι μέχρι τον 19ο αιώνα ο λόφος ήταν γυμνός από βλάστηση, και μάλιστα, λόγω της εικόνας που παρουσίαζε, είχε κερδίσει την προσωνυμία \"Πόλη των Βράχων\". Η εισαγωγή της ξενόφερτης χλωρίδας, η οποία σταδιακά πρασίνισε τον λόφο, υπήρξε απόρροια αποκλειστικά των ανθρώπινων παρεμβάσεων στο αττικό τοπίο και ήταν ακριβώς αυτή που του προσέδωσε την εικόνα ενός τεράστιου, ανοιχτού κήπου μέσα στη φύση. Ο κήπος αποτελεί μια πανάρχαια επινόηση του ανθρώπου, που ανέκαθεν αποσκοπούσε τόσο στην αισθητική απόλαυση όσο και στη συμβολική λειτουργία του ως χώρου περίκλειστου, ασφαλούς και τρόπον τινά ιερού. Στην καλλιέργειά του βρέθηκαν αναλογίες με την καλλιέργεια του πνεύματος, ενώ παράλληλα αναπτύχθηκε ένας προβληματισμός σχετικά με τον σεβασμό που οφείλει ο άνθρωπος όταν επιχειρεί να εξημερώσει τη φύση. Η ζωτική σημασία που απέκτησε ο ιδιότυπος κήπος του λόφου για τους ανθρώπους που ζουν κοντά του αλλά και για την Αθήνα που διαρκώς μεγαλώνει γύρω του αποδεικνύεται από τη μέριμνα αρχικά των περιοίκων, οι οποίοι φύτευαν και περιποιούνταν τα φυτά, και αργότερα της πολιτείας, η οποία πρόσθεσε σε αυτόν την απαραίτητη μόνιμη υποδομή.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b228645.jpg","isbn":"978-960-250-717-9","isbn13":"978-960-250-717-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":80,"publication_year":2018,"publication_place":"Αθήνα","price":"7.0","price_updated_at":"2018-06-20","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":228645,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/nikos-papadopoulos-flora-filopappou.json"},{"id":173977,"title":"Έργα για συγκεκριμένους χώρους","subtitle":null,"description":"Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στον εκθεσιακό χώρο του Πολιτιστικού Κέντρου Θεσσαλονίκης του ΜΙΕΤ (Βίλα Καπαντζή, από 15 Μαρτίου 2012 έως 29 Απριλίου 2012). \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ έκδοση παρουσιάζει τα πιο σημαντικά έργα για συγκεκριμένους χώρους που δημιούργησε ο καλλιτέχνης από το 1970 μέχρι σήμερα. Τα πρώτα site-specific έργα του Κατζουράκη (μεταξύ 1971-73) είναι μεγάλης κλίμακας τοιχογραφίες εμπνευσμένες από τα γεωμετρικά έργα που είχε εκθέσει στο Ινστιτούτο Γκαίτε το 1969 και στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών το 1970. Φτιαγμένες από πλαστικό, οι τοιχογραφίες αυτές εντάχθηκαν σε ειδικούς χώρους: στα εστιατόρια προσωπικού των εργοστασίων Hoechst στην Κηφισιά, Ήβης στο Μαρούσι, ΑΠΚΟ στη Θήβα, σε διαμέρισμα στην Αθήνα. Την ίδια περίοδο, χρησιμοποιώντας ειδικό ηχοαπορροφητικό υλικό, διαμορφώνει τους τοίχους στο στούντιο ραδιοφωνίας στο νέο κτίριο της ΕΡΤ στην Αγία Παρασκευή, ενώ δημιουργεί μια σειρά από τοιχογραφίες σε ξύλο και διαχωριστικά χώρου σε μέταλλο για τις τράπεζες City Bank και Πειραιώς. Για την πραγματοποίηση των site-specific έργων του ο καλλιτέχνης συνεργάστηκε στενά με πολύ γνωστούς και καταξιωμένους αρχιτέκτονες, όπως οι Θύμιος Παπαγιάννης, Σθένης Μολφέσης, Νίκος Βαλσαμάκης, Αλέξανδρος Τομπάζης, Κωνσταντίνος Δεκαβάλας. Ξεχωριστή θέση στο έργο του καταλαμβάνουν οι συνθέσεις του Κατζουράκη για το κρουαζιερόπλοιο Golden Odyssey το 1974. Χρησιμοποιώντας μια μεγάλη γκάμα υλικών, όπως φορμάικα, κεραμικό, καθρέφτη, ταπισερί και βιτρό, οι συνθέσεις αυτές εντάχθηκαν σε διάφορα σημεία και εσωτερικούς χώρους του πλοίου (κύρια αίθουσα υποδοχής, κλιμακοστάσια, φουαγιέ). Τη διετία 1976-77 αναλαμβάνει επίσης τις τοιχογραφίες για τα κρουαζιερόπλοια Δάφνη και Δανάη. Κορύφωση της ενασχόλησης του Κατζουράκη με τον δημόσιο χώρο αποτελεί το έργο Μαζαρέκο, που φτιάχτηκε ειδικά για τον σταθμό Πανόρμου του Μετρό το 2006. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b177075.jpg","isbn":"978-960-250-504-5","isbn13":"978-960-250-504-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":143,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"35.0","price_updated_at":"2012-03-15","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":177075,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/erga-gia-sygkekrimenous-xwrous.json"}]