[{"id":87691,"title":"Το όνειρο","subtitle":"Με 20 εικαστικά σχόλια","description":"[...] Με την προτροπή του Lowenfeld ο Freud άρχισε να γράφει το 1901 αυτή τη συνοπτική, εκλαϊκευμένη εκδοχή της \"Ερμηνείας των ονείρων\" (1900) (ελλ.μετάφραση: εκδόσεις \"Επίκουρος\", 1993), δηλαδή ούτε ένα χρόνο μετά την έκδοση του μεγάλου του έργου, που άφησε μεν εποχή, αλλά αρχικά δεν είχε μεγάλη απήχηση στο κοινό. Παρά ταύτα ο Freud έμεινε ακλόνητος στην πεποίθησή του για τη σημασία των ανακαλύψεών του σχετικά με την ουσία του ονείρου. Σε προχωρημένη ηλικία, το 1931, προλογίζοντας την τρίτη αγγλική έκδοση του μεγάλου έργου του, έγραψε ότι τέτοιες γνωστικές ιδέες έρχονται σε έναν άνθρωπο μόνο μία φορά στη ζωή του. Ένα μεγάλο μέρος από τα παραδείγματα ονείρων που συζητούνται στην παρούσα εργασία περιέχονται, συχνά πιο διεξοδικά, στην \"Ερμηνεία των ονείρων\", όπως και στο μέρος ΙΙ του μεταγενέστερου βιβλίου του \"Vorlesungen zur Einfuhrung in die Psychoanalyse\" (1916-1917) (ελλ. μετάφραση, με τίτλο \"Εισαγωγή στην ψυχανάλυση\", εκδ. \"Επίκουρος\", 1996). Μία πολύ σύντομη περίληψη των συμπερασμάτων του από την έρευνα για τα όνειρα με τίτλο \"Das Interesse an der Psychoanalyse\" (1913) περιέχεται στον 2ο τόμο, σ.34 κ.ε. της \"Werkausgabe\" (δίτομη συλλογή έργων του Φρόυντ, σε επιμέλεια Άννας Φρόυντ και Ίλζε Γκρούμπριχ). Για την ψυχαναλυτική χρήση του υλικού των ονείρων παραπέμπουμε τον αναγνώστη στη μελέτη \"Der Wahn und die Traume in W. Jensens 'Gradiva'\" (1907) (η ελληνική μετάφραση περιέχεται στο: Σ. Φρόυντ, \"Ψυχανάλυση και λογοτεχνία\", εκδ. \"Επίκουρος\", 1994) και στο \"Marchenstoffe in Traumen\" (1913). Και τα δύο περιέχονται στον 2ο τόμο της \"Werkausgabe\", σ.28 κ.ε. και σ.469 κ.ε. αντίστοιχα.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b89738.jpg","isbn":"960-7711-29-7","isbn13":"978-960-7711-29-8","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":5562,"name":"Έργα","books_count":5,"tsearch_vector":"'erga'","created_at":"2017-04-13T01:39:40.046+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:39:40.046+03:00"},"pages":87,"publication_year":2000,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Über den Traum","publisher_id":174,"extra":null,"biblionet_id":89738,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/to-oneiro-0817ba1a-a86f-4a19-a511-132e7d35897e.json"},{"id":208986,"title":"A Tribute to André Green","subtitle":null,"description":"Αυτή η συλλογή κειμένων είναι το ειδικό αφιέρωμα της Ελληνικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας στο έργο του Αντρέ Γκρην, και απαρτίζεται από κείμενα που ασχολούνται με σημαντικές όψεις του έργου του: την εφαρμοσμένη ψυχανάλυση, την κλινική του σκέψη, τις αποχρώσεις της έννοιας του αρνητικού και την επίδραση της ορμής του θανάτου στην ψυχική λειτουργία. Οι συγγραφείς αυτής της Μονογραφίας έχουν γνωρίσει και εργαστεί με τον Αντρέ Γκρην, τόσο στο Παρίσι όσο και στην Ελλάδα, την οποία είχε επισκεφτεί πολλές φορές, υποστηρίζοντας την ανάπτυξη της ψυχαναλυτικής εκπαίδευσης και τιμώντας τον ελληνικό πολιτισμό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eAndre Green’s legacy to modern science and civilization is original and important. He was one of the major thinkers of modern psychoanalysis. A deep connoisseur of Freud’s writings, he opened new paths of thought and remained an active interlocutor, either in direct dialogue or in theoretical conversation, with philosophers, psychologists, neuropsychologists, anthropologists and of course with the most influential psychoanalysts of his era. He published more than 30 books, translated into many languages and a multitude of articles in psychoanalytical journals all over the world. \u003cbr\u003eOne aspect of his work on applied psychoanalysis has produced studies on Greek tragedies and the work of artists and writers like Leonardo, Shakespeare, Conrad, Jorge Luis Borges and Henry James. \u003cbr\u003eThe main themes of Green’s work are affects, representation and language and a metapsychological theory of temporality. He introduced the concept of the ‘Work of the Negative’ into the field of psychoanalysis comprising the dead mother syndrome, death narcissism, blank psychosis, etc.\u003cbr\u003eThe collection of articles in the Hellenic Psycho-Analytical Society’s tribute to Andre Green touch upon some important aspects of his work: applied psychoanalysis, his clinical thinking, the vicissitudes of the concept of the negative, his dialogue with psychosomatics and the influence of the death drive in psychic functioning. The authors of this Monograph have known and worked with Andre Green in numerous encounters both in Paris and in Greece that he had visited many times, supporting the development of psychoanalytic training and honoring the Greek spirit and culture.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b212194.jpg","isbn":"978-960-589-036-0","isbn13":"978-960-589-036-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":88,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2016-09-29","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":174,"extra":null,"biblionet_id":212194,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/a-tribute-to-andre-green.json"},{"id":127254,"title":"Ψυχανάλυση και αριστερά","subtitle":null,"description":"[...] Η συζήτηση για τη σχέση ψυχανάλυσης και αριστεράς δεν μπορεί σήμερα να ξενίσει κανέναν. Μέσα από μια περιπετειώδη πορεία, όπου περίοδοι αμοιβαίας καχυποψίας ανάμεσα στις δύο αυτές τροπικότητες σκέψης και πρακτικής εναλλάσσονταν, με περιόδους υπερβολικής αισιοδοξίας ως προς το συνθέσιμο των αντίστοιχων εγχειρημάτων, τα πάθη φαίνεται πως έχουν καταλαγιάσει και ένα είδος συναίνεσης έχει επικρατήσει: ούτε η οπτική του Φρόιντ μπορεί να αναχθεί στην οπτική του Μαρξ ούτε εκείνη του Μαρξ σε αυτή του Φρόιντ. Με άλλα λόγια, ούτε κάποιας μορφής φροϋδο-αριστερά ούτε κάποιας μορφής αριστερός φροϋδισμός φαίνεται πως μπορούν να έχουν νόημα. Ωστόσο, αυτό δε σημαίνει καθόλου ότι υπάρχουν στεγανά που καταστατικά εμποδίζουν κάθε δυνατότητα αμοιβαίας γονιμοποίησης. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από την εισαγωγή, Αριστείδης Μπαλτάς)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b129872.jpg","isbn":"978-960-8392-85-4","isbn13":"978-960-8392-85-4","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":1825,"name":"Παρεμβάσεις","books_count":19,"tsearch_vector":"'parembaseis' 'parembasis' 'paremvaseis'","created_at":"2017-04-13T01:05:04.938+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:05:04.938+03:00"},"pages":66,"publication_year":null,"publication_place":"Αθήνα","price":"7.0","price_updated_at":"2012-07-17","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":174,"extra":null,"biblionet_id":129872,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/psyxanalysh-kai-aristera.json"},{"id":190111,"title":"Ο Φρόυντ, ο Φλης και η παράνοια","subtitle":null,"description":"Η συναρπαστική ιστορία της φιλίας του Φρόυντ με τον Βίλχελμ Φλης, μια ιστορία σύμφυτη με τις απαρχές της ψυχανάλυσης, ξετυλίγεται στις σελίδες αυτού του βιβλίου. Προηγουμένως, εξετάζεται η εξέλιξη των ιδεών του Φρόυντ για την παράνοια. Σκοπός είναι η καταγραφή της πορείας που οδηγεί στη διατύπωση μιας ολοκληρωμένης θεωρίας. Πόσο αυτή η πορεία σημαδεύτηκε από αυτή την τόσο ξεχωριστή φιλία που κατέληξε σε μια σφοδρή σύγκρουση και δημόσια αντιπαράθεση; Ο Φρόυντ, ο Φλης και η παράνοια, λοιπόν: ο Φλης κατηγορεί τον Βάινινγκερ (όπως και τον Σβόμποντα) για λογοκλοπή που πραγματοποιήθηκε, πιστεύει, με τη συνδρομή του Φρόυντ, ο οποίος αρχικά δεν του ανέφερε μια επίσκεψη του Βάινινγκερ στο σπίτι του. Όπως δεν αναφερόταν ποτέ, στις επιστολές του προς τον Φλης, στο πρόσωπο του πατέρα του Φλης. Ενός πατέρα που \"επιστρέφει\", για τον Φλης, μέσα από τον κλέφτη Βάινινγκερ που αυτοκτονεί, όπως είχε κάνει και ο πατέρας του. Ή μήπως \"επιστρέφει\" τελικά ο Φλης, για τον Φρόυντ, μέσα από τον πρόεδρο Σρέμπερ; Η θεωρία για την παράνοια πάντως είχε σχηματιστεί, κατά δήλωση του ίδιου του Φρόυντ, πριν την ανάγνωση των απομνημονευμάτων του Σρέμπερ. Κι έκανε λόγο για τη σημασία της ομοφυλοφιλικής συνιστώσας της λίμπιντο στην έκλυση της παράνοιας. Μια θεωρία που σχηματίστηκε με βάση τη συμπεριφορά του Φλης. Και μια συμπεριφορά που προκλήθηκε με αφορμή κυρίως τη θεωρία της αμφισεξουαλικότητας, θεωρίας που για τον άντρα ισοδυναμεί με την αναγνώριση της ύπαρξης, και τελικά με την αποδοχή, μιας θηλυκής πλευράς μέσα του.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b193269.jpg","isbn":"978-960-9535-71-7","isbn13":"978-960-9535-71-7","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":11146,"name":"Λήμματα","books_count":5,"tsearch_vector":"'lhmmata' 'limmata'","created_at":"2017-04-13T02:36:10.132+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:36:10.132+03:00"},"pages":80,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"7.0","price_updated_at":"2014-01-17","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":174,"extra":null,"biblionet_id":193269,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-frount-flhs-kai-h-paranoia.json"}]