[{"id":112490,"title":"Ο ασθενής που θεράπευσε το θεραπευτή του","subtitle":null,"description":"\"Τι γνώμη έχετε για τη θεραπεία σας ως τώρα;\" ρώτησα. \"Είναι πολύ καιρός. Δυο χρόνια\".\u003cbr\u003eΤεράστια παύση. Δεν ήθελε να πει σε ένα θεραπευτή ότι η θεραπεία ήταν χαμένος χρόνος, αν και υποψιάζομαι ότι έτσι ένιωθε.\u003cbr\u003e\"Έχετε εθιστεί σ' αυτήν;\" ρώτησα.\u003cbr\u003e\"Στις εβδομαδιαίες συμβουλευτικές συνεδρίες; Δεν ξέρω\", είπε, ενώ φαινόταν πιο επιφυλακτικός. \"Είναι ενδιαφέρουσα ερώτηση. Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ. Δεν έχω σκεφτεί ότι είμαι εθισμένος σ' αυτές. Δεν ξέρω\".\u003cbr\u003e\"Μήπως η Τζούντι Ριντ είναι εθισμένη σε εσάς; Ξέρετε, η θεραπεύτριά σας;\"\u003cbr\u003e\"Δεν ξέρω. Ίσως να είναι\".\u003cbr\u003e\"Έχετε την υποψία ότι ίσως ισχύει κάτι τέτοιο;\"\u003cbr\u003e\"Πιθανόν. Ναι\".\u003cbr\u003e\"Τι σας έκανε να το σκεφτείτε;\"\u003cbr\u003e\"Ίσως να θέλει... ίσως να είναι εθισμένη στην επιθυμία της να δει κάποια αλλαγή σε μένα\".\u003cbr\u003e\"Λοιπόν\", αποτόλμησα, \"πώς σκοπεύετε να θεραπεύσετε τη θεραπεύτριά σας;\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπόλυτα λογικοί άνθρωποι υιοθετούν μερικές φορές περίεργες στρατηγικές για να αντιμετωπίσουν τα σκαμπανεβάσματα της ζωής. Συχνά η παραδοσιακή θεραπεία αναγνωρίζει -λαθεμένα- αυτές τις στρατηγικές ως παθολογίες που πρέπει να θεραπευτούν. Ο θεραπευτής Stanley Siegel αντιμετωπίζει τα πράγματα διαφορετικά. Στο βιβλίο \"Ο ασθενής που θεράπευσε το θεραπευτή του\" ανατρέπει τις παραδοσιακές θεωρήσεις καθώς προκαλεί τη συμβατική θεραπευτική σκέψη με την ανορθόδοξη προσέγγιση του: Αντί να ταξινομεί τα προβλήματα των πελατών του σε παθολογικές κατηγορίες και να προσπαθεί να τα \"διορθώσει\", τους ενθαρρύνει να εκτιμήσουν την προσαρμοστική ευστροφία τους. Στη διαδικασία αυτή σχεδόν πάντα συμβαίνει κάτι αξιοπρόσεκτο - όπως στην περίπτωση του ζευγαριού που ξεπέρασε τις συγκρούσεις υψώνοντας ένα πραγματικό τείχος στο σπίτι του ή στην ιστορία που έδωσε τον τίτλο στο βιβλίο, όπου ο Siegel υποκινεί μια αντιστροφή των ρόλων για έναν επίμονα επιφυλακτικό πελάτη ο οποίος, εντελώς απροσδόκητα, λύνει το πρόβλημα της θεραπεύτριάς του.\u003cbr\u003eΟι δώδεκα αυτές ιστορίες, που συγκινούν, διασκεδάζουν και συγχρόνως προκαλούν τη σκέψη, καταδεικνύουν τις πεποιθήσεις του Siegel πως η θεραπεία είναι ένας δρόμος διπλής κατεύθυνσης, όπου ο θεραπευτής έχει να μάθει πραγματικά όσα και ο ασθενής, και πως η θεραπεία είναι δυνατή μόνο όταν ο θεραπευτής σέβεται αληθινά τους ασθενείς του\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b115075.jpg","isbn":"960-368-374-4","isbn13":"978-960-368-374-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":189,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"16.0","price_updated_at":"2010-05-13","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"The Patient who Cured his Therapist","publisher_id":755,"extra":null,"biblionet_id":115075,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-asthenhs-pou-therapeuse-to-therapeuth-tou.json"},{"id":112041,"title":"Ένας τρόπος να υπάρχουμε","subtitle":null,"description":"Την επόμενη μέρα εκφράστηκαν κάποια πολύ συγκινητικά συναισθήματα, και η ομάδα έκανε παύση για αρκετή ώρα χωρίς να μιλά. Η Αν τελικά έσπασε τη σιωπή με μερικά ιδιαίτερα πνευματικά ερωτήματα - απόλυτα λογικά, αλλά κατά κάποιο τρόπο καθόλου κατάλληλα σε σχέση με αυτό που συνέβαινε. Ένιωθα, σε διαισθητικό επίπεδο, ότι δεν έλεγε αυτό που ήθελε να πει, αλλά δεν έδινε και κανένα στοιχείο σχετικά με το ποιο θα μπορούσε να είναι το αληθινό μήνυμα. Διαπίστωσα ότι ήθελα να πάω και να καθίσω δίπλα της, αλλά αυτό θα φαινόταν σαν τρελή παρόρμηση, αφού δεν ζητούσε βοήθεια με κανέναν εμφανή τρόπο. Η παρόρμηση ήταν τόσο ισχυρή, όμως το διακινδύνευσα, διέσχισα το δωμάτιο και ρώτησα αν μπορούσα να καθίσω δίπλα της στον καναπέ, νιώθοντας ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να με απορρίψει. Μου έκανε χώρο, και αμέσως μόλις κάθισα κάτω όρμησε στην αγκαλιά μου, έριξε το κεφάλι της στον ώμο μου και ξέσπασε σε λυγμούς.\u003cbr\u003e\"Πόσο καιρό κλαις;\" τη ρώτησα.\u003cbr\u003e\"Δεν έκλαιγα\", απάντησε.\u003cbr\u003e\"Όχι, εννοώ πόσο καιρό κλαις μέσα σου\".\u003cbr\u003e\"Οκτώ μήνες\".\u003cbr\u003eΑπλώς την κράτησα σαν παιδί, μέχρι να υποχωρήσουν σταδιακά οι λυγμοί. Σιγά σιγά ήταν σε θέση να αναφέρει τι την προβλημάτιζε. Ένιωθε ότι μπορούσε να βοηθά τους άλλους, αλλά κανείς δεν μπορούσε να την αγαπήσει και συνεπώς κανείς δεν μπορούσε να τη βοηθήσει.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΈμπειροι θεραπευτές σήμερα συμφωνούν ότι η ουσιαστική πτυχή της θεραπείας, όπως την αντιλήφθηκε ο Rogers στις αρχές της σταδιοδρομίας του, είναι η θεραπευτική σχέση. Φυσικά, είναι απαραίτητο ο θεραπευτής να σχετίζεται με ουσιαστικό τρόπο με τον ασθενή - όσο πιο πολύ γίνεται ο θεραπευτής αληθινό πρόσωπο και αποφεύγει αυτοπροστατευτικές ή επαγγελματικές μάσκες ή ρόλους, τόσο πιο πολύ ο ασθενής θα ανταποκριθεί και θα αλλάξει προς μια εποικοδομητική κατεύθυνση. Φυσικά, ο θεραπευτής πρέπει να αποδέχεται τον ασθενή άνευ όρων και χωρίς να τον επικρίνει. Και, φυσικά, ο θεραπευτής πρέπει να εισέλθει ενσυναισθητικά στον προσωπικό κόσμο του πελάτη.\u003cbr\u003e(Irvin Yalom)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b114624.jpg","isbn":"960-368-369-8","isbn13":"978-960-368-369-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":285,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2010-05-13","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"A Way of Being","publisher_id":755,"extra":null,"biblionet_id":114624,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/enas-tropos-na-yparxoume.json"}]