[{"id":229596,"title":"Βρετανοί ποιητές του μεγάλου πολέμου","subtitle":null,"description":"Η ποίηση του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν ένα ασύνηθες λογοτεχνικό και πολιτισμικό φαινόμενο κατά το οποίο αυτή ξεπρόβαλε ως είδος με αυτοσυνειδησία και αυτονομία. Ήταν οι περίφημοι War Poets, οι οποίοι μάλιστα, όπως θα διαπιστωθεί από τα βιογραφικά στοιχεία, συνδέονταν μεταξύ τους με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ πόλεμος αποτελούσε πάντοτε θεματική της ποιητικής δημιουργίας (η Ιλιάδα του Ομήρου, εξάλλου, την εγκαινιάζει στη Δύση) αλλά αυτό που κάνει την ποίηση του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου να ξεχωρίζει είναι τα εξής: Αρχικά, ο πρωτοφανής όγκος ποιημάτων που γράφηκε εκείνη την περίοδο - μόνο από την Αγγλία και την Ιρλανδία, που μας ενδιαφέρουν εδώ, υπήρξαν περισσότεροι από 2000 ποιητές του πολέμου και δεύτερον, η αυτεπίγνωσή τους ότι ήταν ποιητές του πολέμου. Η ποίηση του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου δεν δύναται να περιοριστεί μόνο στην ποίηση των χαρακωμάτων, παρόλο που αυτή παραμένει το σημαντικότερο και δυνατότερο κομμάτι της.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ ποίηση του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου περιλαμβάνει στρατιώτες και μη στρατιώτες, άντρες και γυναίκες, ρομαντικούς και μοντερνιστές· πρόκειται, δηλαδή, για ένα πολύ ευρύ φάσμα μέσα από το οποίο ο καθένας, από τη δική του σκοπιά, εξέφρασε τις εμπειρίες του. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣήμερα, κανείς σοβαρός ανθολόγος δεν μπορεί να αγνοήσει την ποίηση αυτών που δεν βρέθηκαν στα χαρακώματα, των πολιτών ή των γυναικών. Δεν ήταν η στρατιωτική ιστορία ή η φαντασία, ούτε το σινεμά, αλλά η ποίηση ήταν αυτή που διαμόρφωσε το έδαφος της συλλογικής μνήμης του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου -αυτή έφτιαξε τη μυθολογία της. Σήμερα, ακριβώς έναν αιώνα αργότερα, αυτή η ποίηση στοιχειώνει ακόμη το βρετανικό έθνος και τον λαό του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΈνα από τα μοναδικά χαρακτηριστικά της ποίησης του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου είναι η υψηλή συναισθηματική ένταση. Συχνά θεωρείται ως η σχεδόν ακριβής απομαγνητοφώνηση της εμπειρίας των χαρακωμάτων και όχι απλώς μια γλώσσα ποιητική με ωραία λόγια, λυρισμούς και ψιθύρους. Είναι μια ποίηση που ουρλιάζει, κλαίει, φρίττει, πονά· αλλά και ειρωνεύεται, μοιραλατρεί. Είναι μία από εκείνες τις αρχετυπικές στιγμές όπου η ποιητική μορφή πρέπει να παραγάγει μαρτυρία του ιστορικού τραύματος και εκεί ακριβώς έγκειται το μεγαλείο αυτής της ποίησης.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟΙ ΚΕΡΑΣΙΕΣ\u003cbr\u003eΛυγάνε οι κερασιές, μαδούν τα φύλλα και ζαρώνουν\u003cbr\u003eπάνω από την παλιά οδό, που τώρα πια, ο θάνατος τη σβήνει.\u003cbr\u003eΡίχνουν γαμήλιο, ανθόσπαρτο χαλί -τα πέταλα απλώνουν\u003cbr\u003eστου Μάη αυτό το πρωινό, μα γάμος πια, δεν είναι για να γίνει.\u003cbr\u003eEdward Thomas\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΈΝΑΣ ΙΡΛΑΝΔΟΣ ΠΙΛΟΤΟΣ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ\u003cbr\u003eΓνωρίζω πως για το Μοιραίο κινάω,\u003cbr\u003eμέσα στα σύννεφα, ψηλά στον ουρανό·\u003cbr\u003eδεν μισώ αυτούς που πολεμάω,\u003cbr\u003eούτε κι αυτούς που προστατεύω αγαπώ·\u003cbr\u003eτο Κίλταρταν Κρος είν’ η δική μου η γη,\u003cbr\u003eτ’ αδέλφια μου είναι οι φτωχοί κάτοικοί του·\u003cbr\u003eκαμιά νίκη, γι’ αυτούς, δεν θα φέρει γιορτή,\u003cbr\u003eκαμιά ήττα, νέο κακό στη ζωή τους.\u003cbr\u003eΕγώ δεν πολεμώ από καθήκον ή νόμο\u003cbr\u003eούτε γι’ άνδρες πολιτικούς ή πλήθη οργισμένα·\u003cbr\u003eπαρά μια ανάγκη εσώτερη με βγάζει στον δρόμο\u003cbr\u003eγια τον χαμό μες στα σύννεφα, που χαρά είναι για μένα.\u003cbr\u003eΤα ζύγιασα όλα, τα σκέφτηκα όλα καλά:\u003cbr\u003eΧαμένα χρόνια έρχονται να πέσουν στο κενό\u003cbr\u003eκαι όλα όσα πέρασαν, χαμένα ήταν κι αυτά\u003cbr\u003eμπροστά σε τούτη τη ζωή, σ’ αυτόν τον σκοτωμό.\u003cbr\u003eWilliam Butler Yeats\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΒΑΣΙΚΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΣ\u003cbr\u003eΑν ήμουν άγριος κι ωμός και είχα φάει τα ψωμιά μου,\u003cbr\u003eθα ’μουν με τους μεγάλους Στρατηγούς εκεί στη Βάση·\u003cbr\u003eνα τρέχω τους κακόμοιρους ήρωες προς του θανάτου την πρώτη\u003cbr\u003eγραμμή.\u003cbr\u003eΘα ’χα πρησμένο πρόσωπο και νεύρα στα καλά καθούμενά μου·\u003cbr\u003eθα ’τρωγα και θα ’πινα σ’ ωραία ξενοδοχεία πρώτης κλάσης\u003cbr\u003eδιαβάζοντας τη λίστα των θανόντων στρατιωτών... \"Καημένο παιδί,\u003cbr\u003eκακόμοιρο\" θα έλεγα, \"γνώριζα τον πατέρα του·\u003cbr\u003eναι, πράγματι είχαμε απώλειες βαριές στην τελευταία μάχη\"...\u003cbr\u003eΚι όταν ο πόλεμος θα τέλειωνε κι οι νέοι θα ’ταν πια νεκροί,\u003cbr\u003eθα μπουσουλούσα ως στο σπίτι ασφαλής, να πεθάνω κι εγώ -\u003cbr\u003eστο κρεβάτι.\u003cbr\u003eSiegfried Sassoon","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b232674.jpg","isbn":"978-618-5274-35-1","isbn13":"978-618-5274-35-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":104,"publication_year":2018,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"9.0","price_updated_at":"2018-11-30","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":null,"publisher_id":1953,"extra":null,"biblionet_id":232674,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/bretanoi-poihtes-tou-megalou-polemou.json"}]