[{"id":184625,"title":"Νέο γαλλικό θέατρο","subtitle":"Η θύελλα επιμένει. Γκυγιώμ, γλυκιά μου. H γαλάζια τίγρις του Ευφράτη","description":"Έντζο Κορμάν: \"Η θύελλα επιμένει\" \u003cbr\u003e- \"Αυτή η κρύα νύχτα θα μας κάνει όλους αλλοπαρμένους και παράφρονες\" λέει ο τρελός του βασιλιά Λήρ, ενώ η καταιγίδα λυσσομανά στην άγονη γη, στην τρίτη πράξη της τραγωδίας που ο Σαίξπηρ έγραψε στις αρχές του 17ου αιώνα. Είναι στα τέλη του 20ου αιώνα, στη διάρκεια μιας άλλης κρύας νύχτας, όταν ο νεαρός Αυστριακός σκηνοθέτης Νάταν Γκόλντινγκ προτείνει στον ηλικιωμένο Τέο Στάινερ, μυθική φιγούρα του μεταπολεμικού αυστριακού θεάτρου, να βάλει ένα τέλος στα εικοσιπέντε χρόνια σιωπής και εξορίας, και να παίξει τον βασιλιά Λήρ σε μια βερολινέζικη σκηνή. Γιατί η φιγούρα του έκπτωτου βασιλιά οδηγεί τον παλιό ηθοποιό περισσότερο από μισό αιώνα πίσω, στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Τερεζίν; 139.654 Εβραίοι από την Ευρώπη εξορίστηκαν εκεί. Μόλις 17.320 επέζησαν. \"Όταν γεννιόμαστε, πλαντάζουμε που ερχόμαστε/ σε τούτη τη μεγάλη των τρελών σκηνή\" λέει ο βασιλιάς Λήρ. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓκυγιώμ Γκαλλιέν: \"Γκυγιώμ, γλυκιά μου!\"! \u003cbr\u003e- \"Η πρώτη ανάμνηση που έχω από τη μητέρα μου είναι όταν ήμουν τεσσάρων ή πέντε χρονών. Μας καλούσε για το δείπνο, εμένα και τον αδελφό μου, λέγοντας: ''Γκυγιώμ, γλυκιά μου!'' και πριν δυό μέρες, που της μίλησα τελευταία φορά στο τηλέφωνο, κλείνοντας μου είπε: ''Σε φιλώ, αγαπημένη μου''\". Με τρόπο αυτοβιογραφικό και ξεκαρδιστικό, ο Γκαλλιέν εκμεταλλεύεται τα παιδικά του χρόνια, τις απογοητεύσεις του, τις προσωπικές του αδυναμίες. Όπως διαφαίνεται από τον τίτλο του έργου, η μητέρα του τον ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα αδέλφια του, αναγκαστικά \"υποδύεται το κορίτσι\", ακόμη και στον τόνο της φωνής. Ο μονόλογος που απορρέει διερευνά την έννοια του φύλου ως στοιχείου ταυτότητας, με διαβρωτικό χαρακτήρα που ξέρει πως να διεγείρει τη σκέψη γύρω από τραυματικά θέματα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΛωράν Γκωντέ: \"Η γαλάζια τίγρις του Ευφράτη\" \u003cbr\u003e- Ο Αλέξανδρος θα πεθάνει. Αφού νίκησε τον Δαρείο, κατέκτησε τη Βαβυλώνα και τη Σαμαρκάνδη, έχτισε νέες πόλεις και ίδρυσε μια τεράστια αυτοκρατορία, ο πυρετός τον καταβάλλει. Του απομένουν λίγες ώρες ζωή. Δεν φοβάται. Ατενίζει το θάνατο και τον καλεί να πλησιάσει για να του διηγηθεί ο ίδιος τη ζωή του. Ο Αλέξανδρος μιλάει και ο θάνατος ακούει. Τον αφήνει να ξαναζήσει τη μέθη της εποχής του και να ξανανιώσει, για μια τελευταία φορά, την επιθυμία τίποτα να μην αναχαιτίσει την πορεία του. Να φτάσει ακόμα πιο μακριά, σε άγνωστα εδάφη. Την επιθυμία να μείνει για πάντα πιστός σε αυτή την εσωτερική δίψα που τίποτα δεν μπορεί να την κατευνάσει. Έπος, τραγικό ποίημα, απόλυτο θέατρο μέσα από τη γλωσσική τεχνική του, το εξαιρετικό αυτό κείμενο του Γκωντέ θυμίζει αρχαία τραγωδία.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b187762.jpg","isbn":"978-960-505-061-0","isbn13":"978-960-505-061-0","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":10530,"name":"Νέο Γαλλικό Θέατρο","books_count":5,"tsearch_vector":"'galliko' 'neo' 'theatro'","created_at":"2017-04-13T02:29:32.041+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:29:32.041+03:00"},"pages":206,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2013-04-15","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Toujours l'orage. Les garçons et Guillaume. Le tigre bleu de l'Euphrate","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":187762,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/neo-galliko-theatro-47f3e42a-bccb-4ef2-86d0-815ec79c35f6.json"},{"id":187911,"title":"Ο ωραίος κίνδυνος","subtitle":null,"description":"\"Ξέρω πάντως ότι τα βιβλία μου θα υπονομευτούν απ' όσα λέω, και εγώ επίσης. Αυτός είναι ο ωραίος κίνδυνος, το χάζι κινδύνου αυτών των συνεντεύξεων. Ας αφήσουμε λοιπόν να εμφανιστεί αυτή η συγγένεια, ας αφήσουμε να εμφανιστεί αυτή η επικοινωνία.\" \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eM.F. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚαλοκαίρι 1968: Ο Φουκώ αποδέχεται την πρόσκληση του κριτικού Κλώντ Μποννεφουά και κάνει μαζί του μια σειρά συναντήσεων με απώτερο στόχο να προκύψει ένα βιβλίο. Οι δύο άντρες δεν αποδύονται σε μια συνέντευξη ούτε σ' έναν διάλογο, αλλά σε μια πρωτοφανή άσκηση ομιλίας: Ο συγγραφέας της \"Ιστορίας της τρέλας\", για πρώτη φορά στη ζωή του, μας αφήνει να δούμε την κατά δήλωσή του \"ανάποδη της ταπισερί\", τη δική του σχέση με τη γραφή.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτις δέκα περίπου συναντήσεις που έλαβαν χώρα, ο Φουκώ ασκεί μια πρωτοφανή ομιλία, μια αυτοβιογραφική ομιλία. Αυτές οι εκμυστηρεύσεις του συγγραφέα για τον εαυτό του συμπαρασύρουν μια αλλαγή στις ερωταπαντήσεις των δύο αντρών, μια τροποποίηση αυτού που αρχικά θα έπρεπε να είναι μια παραδοσιακή συνέντευξη. Για να αναστοχαστεί πάνω στον τρόπο που εργάζεται, για να μιλήσει για τις δυσκολίες του γράφοντος, ο Φουκώ υιοθετεί ένα πρωτοφανές κατάστιχο, μια νέα γλώσσα. Στο τέλος αυτού του πειράματος λέει ότι βρίσκει τον εαυτό του αλλαγμένο και ευτυχή που κατόρθωσε να επινοήσει έναν τύπο λόγου, ο οποίος δεν είναι ούτε συνομιλία ούτε κάποιο \"είδος λυρικού μονολόγου\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Θέλω να μιλήσω γι' αυτούς που η γραφή τους είναι προορισμένη να δηλώσει, να δείξει, να εκδηλώσει εκτός αυτής κάτι που χωρίς αυτήν θα παρέμενε, αν όχι κρυμμένο, τουλάχιστον αόρατο. Ίσως εκεί παρ' όλα αυτά να υπάρχει, για μένα, ένα θέλγητρο της γραφής. [...] Να συλλάβω αυτή την αορατότητα, αυτό το αόρατο του υπερβολικά ορατού, αυτή την απομάκρυνση από το υπερβολικά γειτνιάζον· αυτή η άγνωστη οικειότητα είναι για μένα το σπουδαίο εγχείρημα της \"γλώσσας\" μου και του λόγου μου.\"\u003cbr\u003e \u003cbr\u003e\"Σ' εκείνη τη Σουηδία, όπου έπρεπε να μιλώ μια \"γλώσσα\" που μου ήταν ξένη, κατάλαβα ότι τη \"γλώσσα\" μου, με την εξαίφνης ιδιαίτερη φυσιογνωμία, μπορούσα να την κατοικήσω σαν να ήταν ο πιο μυστικός αλλά και ο πιο σίγουρος τόπος της διαμονής μου σ' εκείνο τον άτοπο τόπο, την ξένη χώρα όπου κανείς βρίσκεται. Τελικά, η μόνη πραγματική πατρίδα, το μόνο έδαφος πάνω στο οποίο μπορεί να βαδίσει κανείς, το μόνο σπίτι όπου μπορεί κανείς να σταθεί και να καταφύγει, είναι η \"γλώσσα\", εκείνη που έμαθε από τα παιδικά του χρόνια. Για μένα, το ζήτημα λοιπόν είναι να ξαναδώσω πνοή σ' εκείνη τη \"γλώσσα\", να χτίσω για τον εαυτό μου ένα είδος οικίσκου της γλώσσας που θα ήμουν εγώ κύριός του και θα γνώριζα τις γωνιές του εν παραβύστω. Πιστεύω ότι αυτό μου έδωσε την επιθυμία να γράψω. Μεταξύ της ηδονής να γράφεις και της δυνατότητας να μιλάς υπάρχει μια ορισμένη σχέση ασυμβατότητας. Εκεί όπου δεν είναι πια δυνατόν να μιλά κανείς, ανακαλύπτει τη μυστική, δύσκολη και ολίγον επικίνδυνη γοητεία να γράφεις\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eM.F. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b191063.jpg","isbn":"978-960-505-079-5","isbn13":"978-960-505-079-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":88,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":"2013-10-08","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":191063,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-wraios-kindynos.json"},{"id":189757,"title":"Ο νεκρός","subtitle":null,"description":"Ο νεκρός του τίτλου του βιβλίου, ο Έντουάρ, εραστής της Μαρίας, έχει μόλις πεθάνει στην αρχή της ιστορίας, και ο θάνατός του προξενεί στη Μαρία μια κατάσταση αποχαλίνωσης και έκστασης. Αυτό ίσως να υπονοεί μια προηγούμενη κατάσταση περιορισμού και δέσμευσης από τον εραστή. Ωστόσο, ο Μπατάιγ μας αποκαλύπτει ότι, καθώς ο Εντουάρ πέθαινε, της ζήτησε να γδυθεί τελείως. Επομένως, η απελευθέρωσή της δεν οφείλεται στο θάνατό του. Μάλλον εκείνος είναι αυτός που προκαλεί και καθοδηγεί τη σεξουαλική της έκσταση ενώ πεθαίνει. \u003cbr\u003eΗ Μαρία παραβιάζει και αποσυναρμολογεί τους κοινωνικούς κανονιστικούς κώδικες - με τη γύμνια, το ακόρεστο μεθύσι και τον αχόρταστο ζωώδη πόθο της. Πραγματικά πίνει και συνουσιάζεται σαν να μην υπάρχει αύριο: εξάλλου επιβεβαιώνει επανειλημμένα ότι θα πεθάνει το πρωί.\u003cbr\u003e\"Στον Νεκρό ο Μπατάιγ ανακατεύει τη θνητότητα και το σκοτεινό μπουρλέσκ, το κροτάλισμα του θανάτου με τον οργασμό και το γοερό γέλιο, που συνδυάζονται για να δημιουργήσουν την απόλυτη εξαθλίωση\".\u003cbr\u003eΥπάρχει μια σκόπιμη αντίθεση ανάμεσα στην τακτική, χωρισμένη σε κεφάλαια δομή του βιβλίου και στην άτακτη, πέρα από κανόνες δράση που αυτό αφηγείται.\u003cbr\u003eΗ χαοτική μείξη αντιθετικών ειδών και καταστάσεων (μπουρλέσκ, θάνατος, συνουσία, γέλιο) απεικονίζεται στη συνεχώς μεταβαλλόμενη κατάσταση της Μαρίας και στο ρόλο της ? προκαλεί το σεξ και ταυτόχρονα γίνεται η ίδια θύμα της σεξουαλικής επιθυμίας των άλλων: κινεί την αφήγηση και ταυτόχρονα βγαίνει εκτός εαυτού μέσα από τη μέθη, τον πόνο, την ψυχική διάλυση και τη σεξουαλική φρενίτιδα. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΤΕΧΝΗΣ PAOLO COLOMBO \u003cbr\u003eΓΙΑ ΤΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ ΣΟΥΛΟΥ \u003cbr\u003eΚΑΙ ΤΗ ΣΕΙΡΑ \"THE DEAD MAN\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ δουλειά της ΧΡΙΣΤΙΑΝΑΣ ΣΟΥΛΟΥ πέρα από σχέδιο είναι και ανάπτυξη μιας γλώσσας. Έχει φιλοσοφική διάσταση, εγγεγραμμένη στην παράδοση στοχαστών όπως ο Αντονέν Αρτώ, ο Ζωρζ Μπατάιγ και ο Χάινριχ φον Κλάιστ. Η καλλίτεχνις μοιράζεται με αυτούς τους συγγραφείς και το έργο τους την εμπειρία των ορίων και την εξερεύνηση της ανθρώπινης κατάστασης. Η εικαστική δουλειά της είναι αδιαχώριστη από την ανάπτυξη της σκέψης της, όπως μαρτυρείται από την παράλληλη συγγραφική της δραστηριότητα.\u003cbr\u003eΣτη σειρά έργων The Dead Man (2012), εμπνευσμένη από το κείμενο του Ζωρζ Μπατάιγ (που γράφτηκε το 1943 αλλά πρωτοεκδόθηκε στη Γαλλία το 1967), η σεξουαλικότητα παρουσιάζεται πλήρης, στα άκρα της. Η σειρά αποτελείται από 14 σχέδια \"dans un chemin de la beaut?\" ? \"σε ένα μονοπάτι ομορφιάς\". Είναι μια ελεγεία στον νεκρό εραστή της Μαρίας, που γράφτηκε από τον Μπατάιγ στη γλώσσα της σεξουαλικής έκστασης, εδώ με πλήρη συναίσθηση του σώματος. Ο Νεκρός της Σούλου αναγνωρίζει το σώμα σαν την αρένα όπου η ψυχή παλεύει με τον πόνο της, την ευχαρίστησή της, τον πόθο και τη βία της. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003ePAOLO COLOMBO\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b192915.jpg","isbn":"978-960-505-104-4","isbn13":"978-960-505-104-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":80,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"16.0","price_updated_at":"2013-12-20","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Le Mort","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":192915,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-nekros-02fe76e9-7e51-4c38-b1da-754c4b72c903.json"},{"id":189412,"title":"Ένα πάθος στην έρημο","subtitle":null,"description":"[...] Εκείνη τη στιγμή, η λεοπάρδαλη έστρεψε το κεφάλι προς το μέρος του και τον κοίταξε επίμονα δίχως να κινηθεί. Η σκληρότητα του μεταλλικού της βλέμματος και η ανυπόφορη καθαρότητά του έκαναν τον Προβηγκιανό να ριγήσει, ιδίως όταν το ζώο προχώρησε προς το μέρος του· την κοίταξε όμως χαϊδευτικά, και παραφυλώντας τη σαν να ήθελε να τη μαγνητίσει, την άφησε να τον πλησιάσει· έπειτα, με μια κίνηση γεμάτη απαλότητα, γεμάτη έρωτα, σαν να ήθελε να χαϊδέψει την ωραιότερη γυναίκα, άγγιξε το σώμα της, απ' την κορυφή ως την ουρά, ερεθίζοντας με τα νύχια του τους ευλύγιστους σπονδύλους που χώριζαν στα δυο την κίτρινη ράχη της λεοπάρδαλης. Το ζώο ανασήκωσε ηδυπαθώς την ουρά του· το βλέμμα του μαλάκωσε· κι όταν, για τρίτη φορά, ο Γάλλος προέβη σ’ ετούτη την εσκεμμένη φιλοφρόνηση, εκείνη άφησε ν' ακουστεί ένα γουργουρητό από εκείνα με τα οποία οι γάτες μας εκφράζουν την ευχαρίστησή τους· αλλά ετούτο το μουρμουρητό έβγαινε από ένα τόσο βαθύ και δυνατό λαρύγγι, ώστε ακούστηκε μες στη σπηλιά σαν τις τελευταίες αντηχήσεις ενός εκκλησιαστικού οργάνου μέσα σε καθεδρικό ναό. Ο Προβηγκιανός, αντιλαμβανόμενος τη σημασία των χαδιών του, τα διπλασίασε ούτως ώστε να ζαλίσει, να παραλύσει τούτη την τυραννική εταίρα. Όταν βεβαιώθηκε πως είχε σβήσει κάθε άγρια διάθεση της φιλάρεσκης συντρόφου του, η πείνα της οποίας, ευτυχώς, είχε ικανοποιηθεί λίαν επιτυχώς την προηγουμένη, σηκώθηκε και θέλησε να βγει από τη σπηλιά· η λεοπάρδαλη τον άφησε να φύγει, αλλά όταν πια εκείνος είχε σκαρφαλώσει στον λόφο, πήδηξε με την ελαφρότητα των κοτσυφιών που φτερουγίζουν από κλαδί σε κλαδί, και ήρθε να τριφτεί στα πόδια του στρατιώτη, ορθώνοντας τη ράχη σαν τις γάτες. Έπειτα, κοιτώντας τον προσκεκλημένο της, με βλέμμα λιγότερο αδιάλλακτο, άφησε εκείνη την άγρια κραυγή που οι φυσιοδίφες τη συγκρίνουν με ήχο από πριόνι. [...] ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b192568.jpg","isbn":"978-960-325-854-4","isbn13":"978-960-325-854-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":30,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"7.0","price_updated_at":"2013-12-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Une passion dans le désert","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":192568,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/ena-pathos-sthn-erhmo-d53b1b62-1492-47ee-a889-19381a37611f.json"},{"id":186088,"title":"Οι διακοπές του Μαιγκρέ","subtitle":null,"description":"\"- Θα μπορούσα πολύ εύκολα να γίνω αντικοινωνικός και ίσως γι' αυτό επιβάλλω στον εαυτό μου αυτή την καθημερινή παρτίδα του μπριτζ. Φαίνεται απλό και φυσικό, έτσι δεν είναι; Ο καθένας μας θεωρεί τη ζωή του απλή, ώσπου μια μέρα συμβαίνει κάτι και οι άνθρωποι μας βλέπουν όχι όπως είμαστε αλλά σε συνάρτηση με αυτό το γεγονός. Νομίζω, κύριε Μαιγκρέ, ότι αυτός είναι και ο λόγος που σας παρακάλεσα να έρθετε.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e[...] Κι όμως ήταν ευαίσθητη και πιθανόν αν έπιανε τον δολοφόνο στα χέρια της, να τον τιμωρούσε με τον τρόπο που είχε αναγγείλει πριν στο μαγαζί της.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτην παραλία ο κόσμος ακόμη δεν ήξερε τίποτα και το θέαμα ήταν το συνηθισμένο: μαμάδες και παιδάκια με μαγιώ, ομπρέλες, κόκκινες και μπλε μπάλες, κολυμβητές που βουτούσαν στον αφρό των κυμάτων.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Επιθεωρητής Μαιγκρέ φεύγει επιτέλους για διακοπές με τη γυναίκα του στη Σάμπλ ντ' Ολόν, μια παραθαλάσσια πόλη στην πλευρά του Ατλαντικού. Όλο τον χειμώνα ονειρεύεται την ηρεμία μακριά από το γραφείο του στη Δικαστική Αστυνομία και τις εξιχνιάσεις εγκλημάτων. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌμως μέσα στην ανεμελιά των διακοπών, τη ρουτίνα και την πλήξη της κωμόπολης, οι συνθήκες θα τον εμπλέξουν σε μια ιστορία διπλού φόνου, σ' ένα περιβάλλον των ντόπιων αστών και πιο λαϊκών ανθρώπων, σ' ένα σκηνικό με γιατρούς, ανακριτές, καλόγριες του τοπικού νοσοκομείου, δημοσιογράφους, υπηρέτες και ψαράδες.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο βιβλίο γράφτηκε κατά την αμερικανική περίοδο του Σιμενόν μετά τον πόλεμο και εκδόθηκε στη Γαλλία το 1948 με μεγάλη κυκλοφοριακή επιτυχία.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b189235.jpg","isbn":"978-960-505-019-1","isbn13":"978-960-505-019-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":234,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2013-06-27","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Les Vacances de Maigret","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":189235,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/oi-diakopes-tou-maigkre.json"},{"id":186340,"title":"Μαπούτσε","subtitle":null,"description":"Στο σύγχρονο Μπουένος Άιρες, το πτώμα μιας τραβεστί ονόματι Λους εντοπίζεται γυμνό, ευνουχισμένο, με τα γεννητικά όργανα στον πισινό, και μια νεαρή γυναίκα εξαφανίζεται. Η Ζανά, μια πεισματάρα καλλιτέχνις με καταγωγή από τη φυλή των Μαπούτσε, και ο Ρουμπέν, ένας οργισμένος ντετέκτιβ, ερευνούν από μία υπόθεση ο καθένας τους. Η συνάντησή τους τους οδηγεί στα φαντάσματα της δικτατορίας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ Ζανά είναι Μαπούτσε, κόρη ενός λαού Ινδιάνων που όταν οι άλλοι τους έβλεπαν στην αργεντίνικη πάμπα τους πυροβολούσαν χωρίς δεύτερη σκέψη. Αφού επιβίωσε από την οικονομική κρίση του 2001-2002, έγινε γλύπτρια και έκτοτε μένει μόνη της στο Μπουένος Άιρες. Τώρα, στα 28 της χρόνια, υπολογίζει πως δεν χρωστά πλέον τίποτε και σε κανέναν. Ο Ρουμπέν Καλδερόν είναι κι αυτός από τους επιβιώσαντες - ένας από τους ελάχιστους \"υπονομευτές\" που βγήκαν ζωντανοί από τις λαθραίες φυλακές, όπου χάθηκαν ο πατέρας του και η μικρή αδελφή του. Τριάντα χρόνια πέρασαν μέχρι να ξανάρθει η δημοκρατία. Ιδιωτικός ερευνητής στην υπηρεσία των Γιαγιάδων της Πλατείας του Μάη, ο Ρουμπέν αναζητά ακατάπαυστα τα παιδιά των εξαφανισθέντων που δόθηκαν για υιοθεσία επί δικτατορίας Βιντέλα, καθώς και τους εκτελεστές τους... Τίποτε δεν προμηνύει τη συνάντηση της Ζανά και του Ρουμπέν, που τόσα τους χωρίζουν. Ένα πτώμα όμως ανασύρεται από τα νερά του λιμανιού της Λα Μπόκα: είναι η \"Λους\", μια τραβεστί που έκανε πιάτσα στην προκυμαία με την \"Πάουλα\", τη μοναδική φίλη της γλύπτριας. Ο Ρουμπέν, από τη μεριά του, ερευνά την εξαφάνιση μιας φωτογράφου, της Μαρία Βικτόρια Καμπάλλο, κόρης ενός από τους σημαντικότερους επιχειρηματίες στη χώρα. Μολονότι η πολιτική των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εφαρμόζεται εδώ και δέκα χρόνια, τα φαντάσματα των καταπιεστών πλανιώνται ακόμα στην Αργεντινή - και μαζί τους ρίχνουν τη σκιά τους οι καραμπινιέροι, που έδιωξαν την κοινότητα της Ζανά από τα πατρογονικά εδάφη...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Για τα βιβλία μου, επιλέγω χώρες που η ιστορία τους τις βαραίνει. Ο καθείς και οι εμμονές του, και οι δικές μου εμμονές είναι ο καθημερινός φασισμός και η σχέση του με τον νεοφιλελευθερισμό. [...] Οι ίδιοι δεν αυτοαποκαλούνται ποτέ Ινδιάνοι, δεν σημαίνει τίποτε για κείνους αυτή η λέξη. Σφαγιάστηκαν κατά τον 19ο αιώνα. [...] Στην Αργεντινή, είναι σα να μην υπήρξαν ποτέ. Μαπού, σημαίνει γη. Τσέ, σημαίνει άνθρωποι\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο \"Μαπούτσε\" έχει βραβευτεί με το Βραβείο Landerneau Polar 2012, το Βραβείο του καλύτερου αστυνομικού της χρονιάς 2012 της σύνταξης του περιοδικού Lire, το Βραβείο των αναγνωστών Goutte de sang d'encre, Βιέννη 2012.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b189489.jpg","isbn":"978-960-505-076-4","isbn13":"978-960-505-076-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":475,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"19.0","price_updated_at":"2013-07-10","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Mapuche","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":189489,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/mapoutse.json"},{"id":189081,"title":"Σεληνιασμός","subtitle":null,"description":"Είχε, όντως, έστω και έναν σοβαρό λόγο για ν’ ανησυχεί; Όχι. Δεν είχε συμβεί τίποτα το αφύσικο. Δεν τον βάραινε καμία απειλή. Ήταν γελοίο να χάνει την ψυχραιμία του και το ήξερε τόσο καλά που ακόμη κι εδώ, στη μέση της γιορτινής βραδιάς, προσπαθούσε ν’ αντιδράσει. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕξάλλου, δεν επρόκειτο για ανησυχία με την απόλυτη σημασία της λέξης και θα ήταν ανίκανος να πει ποια στιγμή ακριβώς τον είχε καταλάβει αυτό το άγχος, αυτή η αδιαθεσία, αποτελέσματα μιας δυσδιάκριτης ανισορροπίας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣίγουρα όχι όταν εγκατέλειψε την Ευρώπη. Ο Ζοζέφ Τιμάρ είχε φύγει με τη θέλησή του, γεμάτος έξαψη και ενθουσιασμό. Μήπως τη στιγμή που ξεμπάρκαρε στη Λιμπρεβίλ, στην πρώτη του επαφή με την Γκαμπόν;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΛιμπρεβίλ και Γκαμπόν, τον παλιό καιρό. Από τις πρώτες σελίδες το σκηνικό ξεπροβάλλει πεντακάθαρα. Διακρίνεται έως και η μυρωδιά από τη θλιβερή σήψη της βλάστησης, η αποχαυνωτική ζέστη του καφενείου όπου μερικοί Ευρωπαίοι χαρτοπαίζουν πίνοντας Περνό. Ο Ζοζέφ Τιμάρ δεν έχει παρά λίγες εβδομάδες που έφτασε από τη Γαλλία, ο πολιτισμός όμως είναι ήδη μια ανάμνηση.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌταν μαθαίνει ότι ένας μαύρος υπηρέτης, ένας μπόυ, δολοφονήθηκε δυο βήματα από το ξενοδοχείο της Αντέλ, δεν προβληματίζεται και πολύ. Γιατί η Αντέλ, όχι τόσο νέα αλλά εμμονικά αισθησιακή, σμίγει με τον Τιμάρ κάθε νύχτα κάτω από το τούλι της κουνουπιέρας. Εκείνη είναι που σκότωσε, ο Τιμάρ είναι βέβαιος. Σε αυτή τη χώρα, όμως, κανείς δεν λέει ποτέ ότι οι Λευκοί σκοτώνουν τους Μαύρους...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜυθιστόρημα για την κατάπτωση και την τρέλα, πρόκειται για ένα από τα ωραιότερα έργα του Ζωρζ Σιμενόν. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b192237.jpg","isbn":"978-960-505-083-2","isbn13":"978-960-505-083-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":216,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2013-11-25","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":192237,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/selhniasmos.json"},{"id":189411,"title":"Η αποφασιστική τέχνη","subtitle":"Λόγος για τη φωτογραφία","description":"Ένα από τα σημαντικότερα δοκίμια που γράφτηκαν ποτέ για τη φωτογραφία, από έναν από τους μεγαλύτερους φωτογράφους του 20ού αιώνα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Η φωτογραφία είναι για μένα η αναγνώριση μέσα στην ίδια την πραγματικότητα ενός ρυθμού επιφανειών, γραμμών ή αξιών· το μάτι αποσπά το θέμα κι η μηχανή δεν έχει παρά να κάνει τη δουλειά της, να αποτυπώσει στο φιλμ την απόφαση του ματιού. Μια φωτογραφία βλέπεται στο σύνολό της, με μια ματιά, σαν πίνακας· η σύνθεση είναι μια συγχρονισμένη συμμαχία, ο οργανικός συντονισμός κάποιων ορατών στοιχείων. Δεν συνθέτουμε δίχως λόγο, χρειάζεται μια αναγκαιότητα, και δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε τη μορφή από το περιεχόμενο. Στη φωτογραφία υπάρχει μια καινούργια πλαστική, έργο των στιγμιαίων γραμμών· δουλεύουμε με την κίνηση, μ' ένα είδος προαισθήματος της ζωής, και η φωτογραφία οφείλει να αγγίζει μέσω της κίνησης την εκφραστική ισορροπία.\"","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b192567.jpg","isbn":"978-960-325-855-1","isbn13":"978-960-325-855-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":29,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"7.0","price_updated_at":"2013-12-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"L'instant décisif","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":192567,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-apofasistikh-texnh.json"},{"id":189810,"title":"Τα Χριστούγεννα του Μαιγκρέ και άλλες ιστορίες","subtitle":null,"description":"Ίσως ήταν αυτό που, εν αγνοία του, αποπροσανατόλιζε από το πρωί τον Μαιγκρέ. Εννιά φορές στις δέκα, μια έρευνα, μια αληθινή έρευνα, τον βύθιζε απ’ τη μια στιγμή στην άλλη σ’ ένα καινούργιο περιβάλλον, τον έφερνε αντιμέτωπο με ανθρώπους ενός κόσμου που του ήταν άγνωστος ή που ελάχιστα γνώριζε, και έπρεπε να μάθει τα πάντα, τις παραμικρότερες λεπτομέρειες, μέχρι και τα τικ μιας κοινωνικής τάξης που δεν του ήταν οικεία.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΟ Μαιγκρέ, ανήμερα των Χριστουγέννων σ’ ένα χιονισμένο εορταστικό Παρίσι, μακριά απ’ το γραφείο του και τις γειτονιές του Παρισιού ή τις διάφορες μικρές πόλεις της Γαλλίας, διευθύνει μια έρευνα από το σπίτι του: το πρόβλημα είναι στους γείτονές του και το κοριτσάκι που μεγαλώνουν. Ο αναγνώστης βρίσκεται στον οικείο, καθημερινό χώρο του διάσημου επιθεωρητή, με τις μικροσυνήθειές του και την έντονη παρουσία της συζύγου του. Μια ιδιαίτερα ανθρώπινη πλευρά του Μαιγκρέ, σε μια ιστορία με αρκετό χιούμορ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ δεύτερη νουβέλα \"Εφτά σταυροί σ’ ένα σημειωματάριο\", μια από τις ωραιότερες χριστουγεννιάτικες ιστορίες του Σιμενόν, διαδραματίζεται στην αίθουσα των κεντρικών της Άμεσης Δράσης με τον τεράστιο χάρτη του Παρισιού και τα φωτάκια του που αναβοσβήνουν σε κάθε περιοχή της πόλης που έχει πρόβλημα. Είναι νύχτα Χριστουγέννων. Μια γριά τοκογλύφος δολοφονείται. Ένα δεκάχρονο αγόρι και ο δολοφόνος σε μια τρελή διαδρομή στο Παρίσι τα χαράματα μετά το ρεβεγιόν.\u003cbr\u003eΤο \"Μικρό εστιατόριο της οδού Τερν\" αρχίζει με την αυτοκτονία ενός Ρώσου σ’ ένα άδειο καφέ τη νύχτα των Χριστουγέννων, όταν η πόλη αρχίζει να γιορτάζει. Μια πόρνη αναλαμβάνει να σώσει μια άβγαλτη, χαμένη κοπέλα σε απόγνωση, που παρασύρεται από άντρες του υποκόσμου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣε μια πόλη στολισμένη και φωταγωγημένη που σφύζει από ζωή, ο Σιμενόν περιγράφει έναν άλλο κόσμο που δεν φαίνεται, πιο σκοτεινό και πιο μοναχικό. Στο κέντρο των τριών ιστοριών δύο παιδιά και μια κοπέλα - και τελικά, μετά την αγωνία και το αδιέξοδο, με παράδοξους τρόπους η γιορτή επιτυγχάνεται.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b192968.jpg","isbn":"978-960-505-062-7","isbn13":"978-960-505-062-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":254,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2013-12-24","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Un Noël de Maigret","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":192968,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/ta-xristougenna-tou-maigkre-kai-alles-istories.json"}]