[{"id":222852,"title":"Δυσφορία στην αισθητική","subtitle":null,"description":"Αλλά η \"αυτονομία\" της τέχνης δεν είναι πια η σκηνή μιας αντίφασης η οποία καταθέτει μαρτυρία για μια αλλοτρίωση που πρέπει να εξαλειφθεί. Εκείνο που παράγει ο καλλιτέχνης δεν είναι πια το παιχνίδι μιας αντίφασης. Είναι η εγγραφή ενός σοκ. Αυτό που παρουσιάζει το σοκ εξακολουθεί να είναι μια αλλοτρίωση, όμως μια αλλοτρίωση ανυπέρβλητη. Ο double bind δεν ανήκει πια στο έργο. Είναι το σημάδι μιας συνθήκης, της συνθήκης του όντος που είναι υποταγμένο στην αισθητή συνθήκη: είτε υποταγή στο αισθητό που μας ασκεί βία είτε απουσία αισθητού, δηλαδή θάνατος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑν η τέχνη οφείλει να διαχωριστεί από το εμπόριο, είναι απλώς για να αντιπαραθέσει στις προσφορές και στις υποσχέσεις της εμπορευματικής κατανάλωσης αυτή την πρωταρχική \"δυστυχία\" του πνεύματος που καθυποτάσσεται στο νόμο του Άλλου. Είναι για να δώσει μαρτυρία για μια αλλοτρίωση που δεν αφήνει περιθώρια να ελαττωθεί, μια αλλοτρίωση σε σχέση με την οποία κάθε θέληση για χειραφέτηση γίνεται το δέλεαρ της θέλησης για κυριαρχία που μας αποσπά από τον ύπνο της καταναλωτικής ζωής μόνο και μόνο για να μας προβάλει στις μοιραίες ουτοπίες του ολοκληρωτισμού.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΈτσι, η τέχνη εξακολουθεί να είναι εγκλωβισμένη στο μεταπολιτικό σενάριο. Όμως το νόημα αυτού του σεναρίου έχει αντιστραφεί εξολοκλήρου. Η τέχνη δεν φέρει πια υπόσχεση. Ονομάζεται ακόμα αντίσταση, σε ανάμνηση του Αντόρνο. Όμως και η \"αντίσταση\" έχει πάρει εντελώς νέα σημασία. Δεν είναι τίποτε άλλο από την ανάμνηση του \"Πράγματος\", την επ' αόριστον επανεγγραφή, στις γραμμές της γραφής, στις πινελιές της ζωγραφικής ή στις μουσικές χροιές, της υποταγής στο νόμο του Άλλου. Είτε η υπακοή στο νόμο του Άλλου που μας ασκεί βία είτε η ενδοτικότητα απέναντι στο νόμο του εαυτού που μας οδηγεί στην υποδούλωση της εμπορευματικής κουλτούρας. Είτε ο νόμος του Μωυσή είτε ο νόμος των McDonald's, αυτή είναι η τελευταία λέξη που η αισθητική του υψηλού εισφέρει στην αισθητική μεταπολιτική. Δεν είναι σίγουρο ότι αυτός ο νέος νόμος του Μωυσή αντιτίθεται στ' αλήθεια στο νόμο των McDonald's. Είναι βέβαιο, απεναντίας. ότι εκπληρώνει την καταστολή της αισθητικής και μαζί της πολιτικής προς όφελος αυτού του ενός και μοναδικού νόμου ο οποίος παίρνει σήμερα το όνομα της ηθικής.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b225913.jpg","isbn":"978-618-5076-21-4","isbn13":"978-618-5076-21-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":184,"publication_year":2018,"publication_place":"Αθήνα","price":"16.0","price_updated_at":"2018-03-16","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":null,"publisher_id":35,"extra":null,"biblionet_id":225913,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/dysforia-sthn-aisthhtikh.json"},{"id":231288,"title":"Η άλλη κλινική πρακτική","subtitle":"Ψυχανάλυση και θεραπεία στο ίδρυμα","description":"\"Με την παρέμβασή μας, δεν εγκαταστήσαμε ένα γραφείο αναλυτή μέσα στο ίδρυμα, ούτε αντικαταστήσαμε τον ψυχοθεραπευτή με τον αναλυτή, αλλά δοκιμάσαμε να μετακινήσουμε τον ιδρυματικό μηχανισμό μέσα στο πεδίο της κλινικής όπως εκείνη ορίζεται από τη φροϋδική θεωρία της αιτιότητας. Όπως το ζήτημα δεν είναι να ξέρουμε αν η ψυχανάλυση μπορεί να συγκαταταχθεί μαζί με τις άλλες επιστήμες, αλλά αν η επιστήμη μπορεί να λάβει υπόψη της την ψυχανάλυση, έτσι και όσον αφορά το ψυχιατρικό ίδρυμα το ζήτημα δεν είναι να ξέρουμε αν η ψυχανάλυση μπορεί να συγκαταλεχθεί ανάμεσα στις θεραπείες που αυτό προσφέρει, αλλά αν η ψυχιατρική περίθαλψη (στέγαση, κοινωνική βοήθεια, φαρμακευτική θεραπεία) μπορεί να ενημερωθεί από την ψυχανάλυση και να προσανατολιστεί με βάση τις υποθέσεις της\". ΑΛΦΡΕΝΤΟ ΖΕΝΟΝΙ\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο έργο αυτό, που βασίζεται σε δεκαετή εμπειρία σε μια θεραπευτική κοινότητα, ο συγγραφέας εκθέτει τις θεωρητικές και κλινικές συντεταγμένες μιας πρακτικής στο ίδρυμα που δεν προκύπτει τόσο από την άθροιση επιστημονικών ειδικοτήτων (την περίφημη \"διεπιστημονικότητα\"), αλλά από μια ορισμένη αποεξειδίκευση, προς όφελος μιας μεγαλύτερης δεκτικότητας στη συνάντηση με τον ασθενή, ανεξαρτήτως της θέσης, των δραστηριοτήτων ή των διπλωμάτων του καθενός. Αυτή η άλλη κλινική πρακτική συνιστά κάλεσμα προς την πρωτοβουλία και την υπευθυνότητα του κάθε συμμετέχοντος, στο πλαίσιο μιας \"πρακτικής με πολλούς\" για την οποία μαρτυρούν εδώ οι παλιοί συνάδελφοι του Αλφρέντο Ζενονί γράφοντας την εισαγωγή των διαφόρων τμημάτων του βιβλίου.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b233871.jpg","isbn":"978-618-5076-23-8","isbn13":"978-618-5076-23-8","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":7749,"name":"Λακανικός Προσανατολισμός","books_count":12,"tsearch_vector":"'lakanikos' 'prosanatolismos'","created_at":"2017-04-13T01:59:54.863+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:59:54.863+03:00"},"pages":368,"publication_year":2018,"publication_place":"Αθήνα","price":"18.0","price_updated_at":"2019-01-17","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"L'autre pratique clinique","publisher_id":35,"extra":null,"biblionet_id":233871,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-allh-klinikh-praktikh.json"}]