[{"id":170676,"title":"Ο δρόμος μου είναι πλατεία","subtitle":null,"description":"\"Ο Ορχάν πρόλαβε να δοκιμάσει στη σύντομη ζωή του όση ποιητική περιπέτεια βίωσαν μερικές γενιές Γάλλων ποιητών μαζί\" \u003cbr\u003eΟκτάυ Ριφάτ\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΉδη στα 36 του, όταν και πέθανε, ο Βελί ήταν μια θρυλική μορφή της μοντέρνας τουρκικής λογοτεχνίας - όχι μόνο για τον πρόωρο θάνατο και τον βαρύ αλκοολισμό του· ούτε για τους θυελλώδεις έρωτες και τη νεορομαντική του περσόνα· ούτε καν για την παραίτησή του από τη δημόσια Υπηρεσία καταγγέλλοντας το εργασιακό του περιβάλλον ως αυταρχικό. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ έκδοση του \"Παράξενου\", το 1941 -του μανιφέστου που εξέφρασε το ομώνυμο κίνημα στο περιθώριο της καθεστηκυίας τουρκικής λογοτεχνίας- με ποιήματα των Ορχάν Βελί, Οκτάυ Ριφάτ και Μελίχ Τζεβντέτ Αντάυ, σήμανε τη μοντερνιστικη στροφή της τουρκικών Γραμμάτων. Το \"Παράξενο\" καταφέρθηκε ενάντια στην τότε κυρίαρχη \"αντίληψη\" περί ποιητικότητας, κόβοντας κάθε δεσμό με τις \"γιαγιάδες\" -όπως χαρακτηριστικά σημείωνε ο Βελί- του τουρκικού Κανόνα. Επιπλέον, ανέδειξε -κι αξιοποίησε- τις δυνατότητες που διέθετε η λαϊκή γλώσσα στην ποιητική σύνθεση, ενώ απέρριψε την ποίηση ως αισθητική των προνομιούχων κοινωνικών τάξεων, ως αισθητική της θρησκείας και των αστών.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕδώ, θα πρέπει να επισημανθεί και η λανθάνουσα σχέση των ποιημάτων του Ορχάν Βελί με την λογοτεχνική παράδοση της Τουρκίας και συγκεκριμένα με τη λαϊκή τουρκική ποίηση από την οποία κληρονομούν τον ριζοσπαστισμό μιας γλώσσας που κατάγεται από τη μεσαία τάξη κι επιστρέφει σε αυτήν· μιας γλώσσας του δρόμου, μα όχι της υποκουλτούρας· μιας γλώσσας σε κατάσταση διαρκούς επίθεσης ενάντια στη γλώσσα, που όμως -ή μάλλον γι’ αυτό ακριβώς- \"επιβλήθηκε\" με τη φυσικότητα του τραγουδιού, του αποφθέγματος ή της παροιμιώδους φράσης στα τουρκικά σπίτια· μιας γλώσσας σε εξέγερση που τραγουδάει την ακραιφνή χαρά του ζην σε όλες του τις εκφάνσεις, κατορθώνοντας να μεταβάλλει ακόμα και τη λειτουργία της τουρκικής ποίησης μες στον κοινωνικό ιστό. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟυσιαστικά, ο Βελί αποκάλυψε τις δυνατότητες που έφερε η γλώσσα της καθημερινής συναλλαγής και πρόβαλε τον ηρωισμό του καθενός μέσα απ’ τα κάγκελα της συνήθειας που στήνει γύρω μας η ζωή, διαμορφώνοντας ένα ποιητικό έργο που ακόμη και σήμερα \"ικανοποιεί το πεινασμένο βλέμμα της ιστορίας\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜιχάλης Παπαντωνόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b173755.jpg","isbn":"978-960-99765-4-1","isbn13":"978-960-99765-4-1","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":10247,"name":"Βακχικόν Ποίηση","books_count":97,"tsearch_vector":"'bakhikon' 'bakxikon' 'pihsh' 'poihsh' 'poiish' 'vakxikon'","created_at":"2017-04-13T02:26:30.305+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:26:30.305+03:00"},"pages":58,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"2.0","price_updated_at":"2013-08-23","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"τουρκικά","original_title":null,"publisher_id":2867,"extra":null,"biblionet_id":173755,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-dromos-mou-einai-plateia.json"},{"id":170684,"title":"Ολιγόγραμμα ΙΙ","subtitle":null,"description":"Ο επιγραμματικός λόγος απαντάται σε πλήθος πολιτισμών διάσπαρτων σε όλο τον κόσμο και η ιστορία του χάνεται στα βάθη των αιώνων. Στο βαθμό που δεν αποσκοπεί να γίνει σύνθημα (χωρίς και πάλι αυτό να σημαίνει ότι ένα επίγραμμα που δημιουργήθηκε ή χρησιμοποιήθηκε ως σύνθημα έχασε το ποιητικό του περιεχόμενο μόνο και μόνο γιατί έγινε ή έστω προσπάθησε να γίνει σύνθημα) και δεδομένου ότι η ποίηση τελικά παραμένει ανόρισμη δεν είναι παράλογο να θεωρηθεί ως ποίηση με μία όμως σημαντική παρατήρηση: Ο επιγραμματικός λόγος, ακόμα και αν ο δημιουργός του τον κοινοποίησε επεξεργασμένο σε σχέση με αυτόν που στιγμιαία συνέλαβε και είπε, μεταφέρει αυτούσια αυτή τη στιγμή όσο κανένα άλλο είδος ποίησης - λόγου γενικότερα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο βαθμό που ο διαχωρισμός του Denis Diderot για τη ζωγραφική και την ποίηση (*) δε(ν) μπορεί, τουλάχιστον, να αγνοηθεί, ο επιγραμματικός λόγος, επιχειρεί να καλύψει το κενό και διεκδικεί (και) τον τίτλο ζωγραφικού έργου του δημιουργού εκείνου που ενδέχεται να μην είναι (και) ζωγράφος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(*)Ένας πίνακας ζωγραφικής, ακόμα και όταν μεταφέρει έντονα τις στιγμές που μόλις προηγήθηκαν όπως και αυτές που πρόκειται να ακολουθήσουν αμέσως μετά, αφορά μία στιγμή, αυτήν που απεικονίζει, σε αντίθεση με ένα ποίημα. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΙδιαίτερα ευχαριστώ το φίλο, ποιητή και ζωγράφο Πέτρο Γκολίτση για τον πίνακα του ο οποίος κοσμεί το εξώφυλλο του παρόντος βιβλίου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓιώργος Πρίμπας","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b173763.jpg","isbn":"978-960-99765-3-4","isbn13":"978-960-99765-3-4","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":10247,"name":"Βακχικόν Ποίηση","books_count":97,"tsearch_vector":"'bakhikon' 'bakxikon' 'pihsh' 'poihsh' 'poiish' 'vakxikon'","created_at":"2017-04-13T02:26:30.305+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:26:30.305+03:00"},"pages":60,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":null,"availability":"Εξαντλημένο","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2867,"extra":null,"biblionet_id":173763,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/oligogramma-ii.json"}]