[{"id":135067,"title":"Στον άνεμο μετέωρος θε να 'μαι","subtitle":null,"description":"\"Αν ίσως η καθημερινότητά σας σάς φαίνεται φτωχή, μην την καταφρονήσετε.\u003cbr\u003eΚαταφρονήστε τον ίδιο τον εαυτό σας, που δεν είναι αρκετά ποιητής και δε μπορεί να καλέσει κοντά του τα πλούτη της.\u003cbr\u003eΓια το δημιουργό δεν υπάρχει φτώχεια, ούτε φτωχοί κι αδιάφοροι τόποι.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΡ. Μ. Ρίλκε","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b137734.jpg","isbn":"978-960-89580-2-9","isbn13":"978-960-89580-2-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":94,"publication_year":null,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2008-12-08","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":null,"publisher_id":1925,"extra":null,"biblionet_id":137734,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/ston-anemo-metewros-the-na-mai.json"},{"id":117323,"title":"Πουλιά ταξίδευαν στο δρόμο μας","subtitle":null,"description":"[...] Η ποίηση του Ταρκόφσκι αντλεί εν μέρει την καταγωγή της από τους ρώσους Συμβολιστές. Η ανυποταξία του ενάντια στη ρηχότητα της καθημερινότητας, καθώς και η άρνηση του να ενταχθεί σε κάποια από τις Σχολές, τον φέρνουν κοντά στη Μαρίνα Τσβετάγιεβα. Για τον Ταρκόφσκι ο ποιητής είναι ένας μύστης, ένας προφήτης με την έννοια ότι όχι μόνο λέει την αλήθεια, αλλά και προβλέπει το μέλλον.\u003cbr\u003e«Στην ποίηση», γράφει, «υπάρχει κάτι εκπληκτικό, γιατί κάθε φορά δημιουργείται μια ισχυρή ποιητική πραγματικότητα που επηρεάζει τον κόσμο μας. Η ποίηση είναι μια επικίνδυνη ενασχόληση. Το τίμημα το πληρώνει ο ίδιος ο δημιουργός με το θάνατο του». Έτσι εξηγείται η ασκητική χρήση των λέξεων, η απλότητα και η ακρίβεια των εικόνων του, εκείνη η πειθαρχία της σκέψης που θυμίζει ποιητή της Ανατολής.\u003cbr\u003eΟ Ταρκόφσκι τόνιζε συχνά πως στα ρωσικά τραγούδια βρίσκονται σταγόνες από το αίμα των δημιουργών τους. Στα δικά του ποιήματα συναντούμε απόηχους από θανάτους συντρόφων, από τραγικούς έρωτες, από τον πόλεμο. [...]\u003cbr\u003e(από την εισαγωγή του βιβλίου)\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b119915.jpg","isbn":"978-960-89580-0-5","isbn13":"978-960-89580-0-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":78,"publication_year":2007,"publication_place":"Άρτα","price":"9.0","price_updated_at":"2007-04-20","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"ρωσικά","original_title":null,"publisher_id":1925,"extra":null,"biblionet_id":119915,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/poulia-taksideuan-sto-dromo-mas.json"},{"id":127290,"title":"Έντεκα σονέτα του σκοτεινού έρωτα","subtitle":null,"description":"[...] Τα \"Σονέτα τον σκοτεινού έρωτα\", που σήμερα παρουσιάζονται για πρώτη φορά, έχουν μια μικρή γνωστή ιστορία και μια μεγάλη που ίσως θα μείνει για πάντα άγνωστη. Ξέρουμε πως ήταν τρισευτυχισμένος που τα έγραφε. Τα άρχισε το 1935. Ένας φίλος του αναφέρει πόσο ενθουσιασμένος του ανάγγειλε το σχέδιό του: \"Εκατό σονέτα, όπως τον Σαίξπηρ\". Το 1968 ο Πάμπλο Νερούδα έγραφε πως του τα είχε διαβάσει ο Λόρκα την τελευταία φορά που τον είχε δει και πως ήταν ποιήματα \"απίστευτου κάλλους\". Το 1937 ο Βιθέντε Αλεϊχάντρε γράφει γι' αυτά: \"Μου διάβασε τα \"Σονέτα τον σκοτεινού έρωτα\". Ένα φαινόμενο πάθους, ενθουσιασμού, ευτυχίας, βασάνου. Μνημείο αγνό και φλογερό αφιερωμένο στον έρωτα, που για πρώτη ύλη έχει τη σάρκα, την καρδιά, την ψυχή του ποιητή στην κρίσιμη στιγμή της καταστροφής του\". Ξέρουμε πως αντίγραφο των σονέτων κρατούσε ο Ραφαέλ Ροδρίγκεθ Ραπούν, γραμματέας της περίφημης \"Μπαράκας\". Αυτός, όμως, σκοτώθηκε στο μέτωπο του Μπιλμπάο και το σπίτι του βομβαρδίστηκε στον εμφύλιο. Αν, λοιπόν, δεν υπάρχουν στην οικογένεια Λόρκα τα πρωτότυπα, τότε ελάχιστες ελπίδες υπάρχουν να βρεθούν ποτέ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπό το 1965 -τουλάχιστον απ' τα στοιχεία που έχω στα χέρια μου- κυκλοφορούν επίσημα και σωστά δύο απ' τα σκοτεινά σονέτα: Το \"Σονέτο του γλυκού παράπονου\", αλλά με τίτλο τον πρώτο του στίχο (\"Φοβάμαι μη χάσω το θαύμα\") και το \"Σονέτο της επιστολής\" με τίτλο \"Ο ποιητής ζητά από τον έρωτά του να του γράψει\". Και να που ξαφνικά το παραπέτασμα σκίζεται σε μιαν άκρη και μπορούμε, αν όχι να εισχωρήσουμε, να κοιτάξουμε λίγο. Ήδη από το 1979 ο Jan Gibson, ο Francisco Ginor de los Rios, η Marie Laffranque, ο Eutimio Martin και η Antonina Rodrigo διαβεβαίωναν από τις σελίδες της εφημερίδας \"ΕΙ Pais\" πως το αρχείο της οικογένειας του ποιητή από χρόνια παρέμενε ανοιχτό και πάντα στη διάθεσή τους για τη δουλειά που πραγματοποιούσαν. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από το εισαγωγικό σημείωμα της Μάγιας - Μαρίας Ρούσσου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b129908.jpg","isbn":"978-960-89580-1-2","isbn13":"978-960-89580-1-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":47,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":"2008-03-26","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"ισπανικά","original_title":null,"publisher_id":1925,"extra":null,"biblionet_id":129908,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/enteka-soneta-tou-skoteinou-erwta.json"}]