[{"id":241987,"title":"Μια συνείδηση ενάντια στη βία","subtitle":"Καστελιόν κατά Καλβίνου","description":"Αυτό το έργο του Τσβάιχ είναι ένα από τα πιο αδικημένα αριστουργήματα, καθώς ο πρωτότυπος τίτλος \"Καστελιόν κατά Καλβίνου\" δημιουργεί την παρεξήγηση ότι το θέμα του είναι μια \"παλαιά θεολογική διαμάχη\" και ως εκ τούτου δεν μας αφορά. Εκδόθηκε το 1936, δηλαδή την εποχή των Μουσολίνι, Χίτλερ και Στάλιν, της ανόδου και κυριαρχίας των ολοκληρωτισμών. Η ελευθερία της σκέψης και της έκφρασης, για την οποία αγωνίστηκε ο Καστελιόν, το πιο θεμελιώδες δηλαδή ανθρώπινο δικαίωμα που πρώτο καταλύει κάθε τυραννία και επιβουλεύεται κάθε εξουσιαστής, ήταν το μέγα θέμα που επέλεξε ως καταλληλότερο ο Τσβάιχ για να μιλήσει σ' εκείνη την εποχή των τεράτων του ολοκληρωτισμού. Όπως δέκα χρόνια αργότερα ο Καμύ επέλεξε την αλληγορία της πανούκλας. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο έργο αυτό του Τσβάιχ θα ταίριαζε ο τίτλος \"Η Ανατομία των Ολοκληρωτισμών\". Ακόμη κι ένα κεφάλαιό του αξίζει παραπάνω από ολόκληρα πολύκροτα έργα που οι πάντες επικαλούνται (η κοινοτοπία της επιπολαιότητας!), αλλά λίγοι διάβασαν, λιγότεροι κατανόησαν και ελάχιστοι αμφισβήτησαν. Στη βάση των αυταρχικών ή τυραννικών καθεστώτων, στη βάση των ολοκληρωτισμών ήταν και είναι πάντα οι περιορισμοί και οι απαγορεύσεις στην ελευθερία της σκέψης, την ελευθερία του λόγου, της έκφρασης· και της αντίστοιχης πράξης. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 1554 ο Καστελιόν διατύπωνε καθολικής ισχύος αρχές, για κάθε διανοητική-ψυχική καταπίεση και τρομοκρατία και για κάθε εποχή, κι όχι μόνο για τις τότε θρησκευτικές πεποιθήσεις. Αρχές διατυπωμένες σαν άρθρα ενός Συντάγματος της Ανθρωπότητας, όπως λόγου χάρη: \"Το να αναζητήσει κανείς την αλήθεια και να την πει όπως τη σκέφτεται δεν μπορεί ποτέ να είναι εγκληματικό. Σε κανέναν δεν επιτρέπεται να επιβληθεί οποιαδήποτε πεποίθηση. Οι πεποιθήσεις είναι ελεύθερες\". \"Γιατί η αλήθεια συνίσταται στο να λέει κανείς αυτό που σκέφτεται, ακόμη κι αν σφάλλει\". Ενός Συντάγματος της Ανθρωπότητας που θα έπρεπε να έχει ακροτελεύτιο άρθρο τα λόγια του Τσβάιχ: \"Ποτέ ένα δικαίωμα, ποτέ μια ελευθερία δεν έχει κατακτηθεί τελειωτικά ενάντια στη βία της εξουσίας, που απλώς αλλάζει αδιάκοπα μορφή. Πάντα θα απειλείται κάθε βήμα προόδου, κάθε κατάκτηση της ανθρωπότητας, πάντα το αυτονόητο θα τίθεται υπό αμφισβήτηση. Ακριβώς όταν αρχίζουμε να θεωρούμε την ελευθερία καθημερινή πρακτική και όχι πλέον ιερότατο απόκτημα, αναδύεται από το σκοτάδι του ανθρώπινου υποσυνείδητου, από τον κόσμο των τυφλών ορμών, η παράφορη επιθυμία για βιασμό της\".","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b243884.jpg","isbn":"978-960-252-018-5","isbn13":"978-960-252-018-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":336,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2020-01-14","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Castellio gegen Calvin oder Ein Gewissen gegen die Gewalt","publisher_id":3246,"extra":null,"biblionet_id":243884,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/mia-syneidhsh-enantia-sth-bia.json"},{"id":175844,"title":"Απρονοησία και Νέμεση","subtitle":"Ελληνική κρίση 2001-2011","description":"Η ελληνική κρίση μέσα από τις σελίδες της Athens Review of Books. 45 δοκίμια από 33 γνωστούς επιστήμονες για τη δεκαετία 2001-2011 της κίβδηλης ευμάρειας, όπου μεσουράνησε ο οίστρος της ακολασίας. \"Ακολασίας\" με όλες τις σημασίες της λέξης, δηλαδή τόσο την ατιμώρητη διασπάθιση των ευρωπαϊκών κονδυλίων και των δανείων, του δημόσιου πλούτου, όσο και την ασωτία, τον εκμαυλισμό, τις επιδιώξεις άκοπου πλουτισμού αλλά και κατασυκοφάντησης της επιχειρηματικότητας, των δημιουργικών δυνάμεων και δραστηριοτήτων, φαινόμενα που εν γένει εντάσσονται σε έναν -καβαφιστί- εθνικό βίο ενήδονο και ακαλαίσθητο, δηλαδή στο καθεστώς του Υπαρκτού Λαϊκισμού στη χώρα και στα μυαλά των ανθρώπων κατά τη μεταπολιτευτική περίοδο, ιδίως μετά το 1981.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο πρώτο τεύχος της \"Athens Review of Books\" κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο 2009, καθώς ξεσπούσε η ελληνική κρίση. Ο μεγάλες ανατροπές που ακολούθησαν εξηγούν την αιτία που οδήγησε την ΑRB να αφιερώσει σημαντικό μέρος του ενδιαφέροντός της στα οικονομικά. Δυόμισι χρόνια αργότερα έχει σχηματιστεί ένα corpus δεκάδων δοκιμίων που προσφέρουν μια συνεκτική αφήγηση και εξήγηση του πώς φτάσαμε εδώ, αλλά και πού μπορούμε να πάμε από εδώ και πέρα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣαράντα πέντε (45) από αυτά συναπαρτίζουν τον ανά χείρας τόμο και έχουν έναν κοινό παρονομαστή: την πρωτοφανή οικονομική και πολιτιστική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας. Οι 33 συγγραφείς τους είναι γνωστοί επιστήμονες, ενώ ορισμένοι από αυτούς έχουν αναλάβει κατά το παρελθόν και θέσεις ευθύνης, και επομένως μιλούν εκ πείρας. Ο αναγνώστης λοιπόν του συλλογικού τόμου έχει τη δυνατότητα να συγκρίνει τα στοιχεία, τις διαπιστώσεις, τα συμπεράσματα και τις προτάσεις αυτών των αναλυτών με τα όσα απατηλά και σεσοφισμένα διισχυρίζεται το πολιτικό μας σύστημα εξουσίας προκειμένου να εξαπατήσει για μια ακόμη φορά τον ελληνικό λαό και να αποσείσει τις δικές του βαρύτατες ευθύνες για τη βασανιστική πραγματικότητα την οποία βιώνουν και θα συνεχίσουν να βιώνουν για πολλά ακόμη χρόνια οι Έλληνες πολίτες. Από αυτή τη σύγκριση προκύπτει αβίαστα και το κεντρικό νόημα του τόμου, που δεν είναι άλλο από τη διαπίστωση αυτής ακριβώς της εξαπάτησης.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΤο σύστημα εξουσίας στην Ελλάδα συγκροτείται από μία ανίερη συμμαχία ολιγαρχικής κοπής: βουλευτές και κομματάρχες, που ψωμίζονται από τον δημόσιο κορβανά, μιντιακά διαπλεκόμενοι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες, συντεχνιακά και συνδικαλιστικά κυκλώματα, μέσα μαζικής \"ενημέρωσης\" και αποχαυνωμένοι πολίτες, νεποτισμός και τυχοδιωκτισμός, εν ολίγοις coincidentia oppositorum, με άλλα λόγια: συνεργία των άκρων προς ίδιον όφελος. Θα ήταν ασυγχώρητη αφέλεια να νομίσει κάποιος ότι το σύστημα αυτό δεν έχει αναπτύξει στον μέγιστο βαθμό το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Και τώρα ακόμη που η απάτη αποκαλύφθηκε, η φενάκη έπεσε στο έδαφος, η φούσκα έσκασε, το σύστημα ελίσσεται με μαεστρία, διαχέει την ευθύνη στους ξένους \"τοκογλύφους\" και στο σύνολο του πληθυσμού (\"Μαζί τα φάγαμε!\"). Το πιο καταπληκτικό λοιπόν κατόρθωμα του ελληνικού συστήματος εξουσίας είναι πως έχει καταφέρει, στη συνείδηση υψηλού ποσοστού της κοινής γνώμης, να μεταφέρει σε άλλους μεγάλο μέρος από τις δικές του ευθύνες για όσα συνέβησαν και συμβαίνουν, και προπαντός στους διεθνείς χρηματοδότες μας.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΜελετώντας τα κείμενα αυτού του τόμου ο αναγνώστης θα βρει τα οικονομικά στοιχεία και δεδομένα που αποδεικνύουν τον ισχυρισμό αυτό. Θα προσεγγίσει τα πραγματικά αίτια της χρεοκοπίας της Ελλάδας το 2009-2010 και θα διαπιστώσει πως το μύθευμα το οποίο πιστεύει ικανό μέρος των συμπολιτών μας, ότι \"συνωμότησαν εναντίον μας οι οίκοι και οι αγορές\", είναι και παιδαριώδες και ανόητο. Το μύθευμα αυτό επικαλούνται για ευνόητους λόγους όσοι δανείστηκαν 300 δισ. ευρώ και δημιούργησαν ετήσιο έλλειμμα 36 δισ. ευρώ (με ΑΕΠ τότε 230 δισ. ευρώ) και αντίστοιχο αστρονομικό έλλειμμα ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών. Πάντως οφείλουμε να επισημάνουμε ότι η ελληνική κρίση έχει τη \"μοχθηρία\" να κρύβει διδάγματα ακόμη και για τους δογματικούς λάτρεις των αγορών.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΟ νηφάλιος λοιπόν αναγνώστης θα διαπιστώσει πως ουδέποτε ήρθαν \"τοκογλύφοι για να μας πάρουν τον εθνικό μας πλούτο\". Τοκογλύφος είναι αυτός που σου ζητά μεγαλύτερο επιτόκιο την ώρα που εσύ έχεις ανάγκη. Αντιθέτως, μας ζήτησαν το μισό επιτόκιο από αυτό της αγοράς. Και μετά, ενώ το επιτόκιο της αγοράς εκτοξεύθηκε στο 30%, εκείνοι μας το κατέβασαν στο 3,5%. Όσο δηλαδή δανείζεται σήμερα η Γαλλία και το μισό σχεδόν απ' ό,τι δανείζεται η Ιταλία. Οι Ευρωπαίοι μάς δάνεισαν με όρους ευνοϊκούς, όχι γιατί είναι υπεράνω χρημάτων, αλλά επειδή στάθμισαν το κόστος της ελληνικής χρεοκοπίας για το κοινό νόμισμα και τις αρνητικές επιπτώσεις που θα είχε αυτή η εξέλιξη στην Ευρωπαϊκή Ιδέα. Η απόφασή τους ελήφθη μάλλον ψυχρά, ως συνισταμένη των συμφερόντων τους και βάσει των πολιτικών δεδομένων που αντιμετώπιζαν.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΘα διαπιστώσει ακόμη ότι και η τρόικα έχει μερίδιο ευθύνης για την αποτυχία του προγράμματος, γιατί δεν επέμενε στην υλοποίηση του μνημονίου το οποίο η ίδια είχε υπαγορεύσει. Αντιθέτως μάλιστα υπέκυψε στις αντιδράσεις των δύο κομμάτων εξουσίας που προσπάθησαν επιτυχώς μέχρι τώρα να διατηρήσουν τους μηχανισμούς τους στον δημόσιο τομέα, στους οργανισμούς και στις ΔΕΚΟ. Συναρωγός των δύο κομμάτων στάθηκε η κρατικοδίαιτη αριστερά -γιατί κι αυτή συμμετείχε κατά το ποσοστό της στη νομή της εξουσίας-, τόσο η δογματική όσο και η δήθεν αντιεξουσιαστική, αλλά και η ψευδοεκσυγχρονιστική.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΔυστυχώς ο τόμος αυτός προοιωνίζεται αλλά δεν μπορεί να απαντήσει στο καίριο ερώτημα: θα επιβιώσει τελικά το φαυλεπίφαυλο πολιτικό μας σύστημα εξουσίας; Ή θα επικρατήσει ο βασικός νόμος πως μπορείς να εξαπατάς πολλούς ανθρώπους για λίγο καιρό, αλλά δεν γίνεται να εξαπατάς τους πάντες για τον αιώνα τον άπαντα; - κι έχουμε την εντύπωση ότι διακρίνεται μέσα στο βαθύ σκότος μια αχτίδα φωτός. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από το προλογικό σημείωμα του Μανώλη Βασιλάκη)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b178964.jpg","isbn":"978-960-252-011-6","isbn13":"978-960-252-011-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":446,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"18.0","price_updated_at":"2012-05-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":3246,"extra":null,"biblionet_id":178964,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/apronohsia-kai-nemesh.json"},{"id":195898,"title":"Η σαγήνη των Συρακουσών","subtitle":"Διανοούμενοι στην πολιτική: Μάρτιν Χάιντεγκερ, Χάνα Άρεντ, Καρλ Γιάσπερς, Καρλ Σμιτ, Βάλτερ Μπένγιαμιν, Αλεξάντρ Κοζέβ, Μισέλ Φουκώ, Ζακ Ντεριντά","description":"\"Ο Μαρκ Λίλα έχει γράψει ένα νηφάλιο και οξυδερκές βιβλίο για τους πολιτικούς στοχαστές και αναλυτές της ανθρώπινης κατάστασης που έχουν αναδειχθεί σε πολιτισμικούς ήρωες της εποχής μας. Σε πολλές περιπτώσεις παρουσιάζει τις ιδέες τους καλύτερα από ό,τι αυτοί οι ίδιοι. Ο Λίλα προσεγγίζει τους πρωταγωνιστές του με κατανόηση, όχι όμως και με συμπάθεια. Τους παρέχει τη δυνατότητα μιας δίκαιης δίκης, βρίσκει όμως την υπεράσπισή τους ανεπαρκή. Όλοι έχουν διαπράξει -άλλος περισσότερο, άλλος λιγότερο- ένα αδίκημα πρώτου βαθμού: ήταν απερίσκεπτοι για τις συνέπειες των ιδεών τους\".\u003cbr\u003e(Avishai Margalit)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Συνεχίζοντας την παράδοση που εγκαινίασαν \"Η αιχμάλωτη σκέψη\" του Τσέσλαβ Μίλος και \"Το όπιο των διανοουμένων\" του Ρεϋμόν Αρόν, \"Η σαγήνη των Συρακουσών\" μάς προσφέρει μια εξαιρετική ανάλυση των φιλοτύραννων διανοούμενων του 20ού αιώνα - από τον Μάρτιν Χάιντεγκερ και τον Καρλ Σμιτ στη μεσοπολεμική Γερμανία έως τον Μισέλ Φουκώ και τον Ζακ Ντεριντά στη μεταπολεμική Γαλλία. Ο Λίλα διερευνά το αιώνιο δέλεαρ των φιλοσόφων, να υποκύψουν σε ιδεολογικούς βασιλείς με την προσδοκία ότι θα πραγματώσουν το κράτος της αλήθειας και της δικαιοσύνης. Πάρα πολλοί εκπρόσωποι του αμερικανικού ακαδημαϊκού κόσμου θα ωφεληθούν από την ευθυκρισία που επιδεικνύει ο συγγραφέας, αλλά και την ενδελεχή γνώση του γύρω από τις παραδόσεις της ευρωπαϊκής διανόησης που τόσο εύκολα παρερμηνεύονται στη χώρα μας\".\u003cbr\u003e(Martin Malia)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ \"Αιχμάλωτη σκέψη\", το βιβλίο που δημοσίευσε το 1953 o Τσέσλαβ Μίλος, αποτελεί μια κλασική πλέον μελέτη για το πώς οι διανοούμενοι στη μεταπολεμική Ανατολική Ευρώπη υπέκυψαν στο δέλεαρ της συνεργασίας με το κομμουνιστικό καθεστώς υπό το οποίο ζούσαν. Ωστόσο, δεν αποτελούσαν διόλου μοναδική περίπτωση. Η ευρωπαϊκή ιστορία του περασμένου αιώνα βρίθει από παραδείγματα φιλοσόφων, συγγραφέων και νομικών οι οποίοι, ανεξάρτητα από το αν ζούσαν σε δημοκρατικές, κομμουνιστικές ή φασιστικές κοινωνίες, υποστήριζαν και υπερασπίζονταν ολοκληρωτικές αρχές και φρικαλέα καθεστώτα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠώς μπορούν οι διανοούμενοι, αυτοί που οφείλουν να επιδεικνύουν μεγαλύτερη εγρήγορση απέναντι στα δεινά της τυραννίας, να προδίδουν τα φιλελεύθερα ιδεώδη της ελευθερίας και της ανεξάρτητης έρευνας; Πώς μπορούν να λαμβάνουν πολιτικές θέσεις που, εμμέσως ή μη, εγκρίνουν την καταπίεση και την ανθρώπινη δυστυχία σε τόσο δυσθεώρητη κλίμακα; Φιλοτεχνώντας τα πορτρέτα του Μάρτιν Χάιντεγκερ, του Καρλ Σμιτ, του Βάλτερ Μπένγιαμιν, του Αλεξάντρ Κοζέβ, του Μισέλ Φουκώ και του Ζακ Ντεριντά, ο Μαρκ Λίλα μάς δείχνει πώς οι αναταραχές του εικοστού αιώνα διαμόρφωσαν την πολιτική ευαισθησία σημαντικών στοχαστών που παραπλανήθηκαν τόσο από τις ιδεολογίες της εποχής τους ώστε έκλεισαν τα μάτια τους στην κτηνωδία, τον εξαναγκασμό και την κρατική τρομοκρατία.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣε συνδυασμό με το καταληκτικό δοκίμιο, \"Η σαγήνη των Συρακουσών\" (απ’ όπου και ο τίτλος της ελληνικής μετάφρασης του έργου), οι μελέτες των περιπτώσεων αυτών μας δείχνουν ότι το κλασικό πρόβλημα της σχέσης μεταξύ της φιλοσοφίας και της πολιτικής -πρόβλημα που διερευνήθηκε με τη μέγιστη δυνατή εμβρίθεια στα κείμενα του Πλάτωνα για την τυραννία- εξακολουθεί να υφίσταται. Τα πορτρέτα του Μαρκ Λίλα μας δείχνουν με ποιο τρόπο οι διανοούμενοι που αποτυγχάνουν να ελέγξουν τα πάθη τους είναι δυνατό να κυριαρχηθούν από αυτά και να οδηγηθούν σε μια πολιτική σφαίρα που οι ίδιοι μετά βίας κατανοούν, τα αποτελέσματα όμως της δράσης τους για την πνευματική και πολιτική ζωή μας είναι εξαιρετικά βαρυσήμαντα.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b199081.jpg","isbn":"978-960-252-013-0","isbn13":"978-960-252-013-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":336,"publication_year":2014,"publication_place":"Αθήνα","price":"17.0","price_updated_at":"2015-01-07","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"The Reckless Mind. Intellectuals in Politics","publisher_id":3246,"extra":null,"biblionet_id":199081,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-saghnh-twn-syrakouswn.json"}]