[{"id":87434,"title":"Μελικοί","subtitle":"Η Αιολική και η Ιωνική μονωδία","description":"O 7ος αιώνας π.X. είναι ο αιώνας που ο λυρισμός παίρνει από τα άλλα είδη την πρωτοβουλία να εκπροσωπήσει εξ υπαρχής αυτός την ποίηση, χιλιετηρίδες χιλιετηρίδων ύστερα από την προκοινοτική κραυγή του δέους του πρωτόγονου, προς την οποία με άλλα δεδομένα μοιάζει να ανταποκρίνεται η ρήση του πολιτισμένου ατόμου του καιρού μας πως κι η ποίηση δεν είναι κατά βάση παρά η ανάπτυξη ενός επιφωνήματος.\u003cbr\u003eΟ λυρισμός, ως γλώσσα του αισθήματος, γίνεται στους ΜΕΛΙΚΟΥΣ, πρώτη φορά, η δεσπόζουσα της ποίησης και μέσα από την ποίηση η δεσπόζουσα της πρόσληψης του κόσμου. Ένας λυρισμός που πέφτει κοφτερός μέσα στα πράγματα, ή αναδύεται πηγαίος απ' τα πράγματα.\u003cbr\u003eΩς λυρική ορίζεται η ποίηση του προσωπικού βιώματος της ύπαρξης. Tου βιώματος που απορρέει απ' τη μέθεξη του ανθρώπου στις χαρές του μυστηρίου της ζωής, σε κάθε είτε ιδιωτική είτε δημόσια εκδήλωση: φιλική, ερωτική, κοινωνική, θρησκευτική? κατά μόνας, ή σε συντροφιές και σε συμπόσια, σε γιορτές και σε τελετουργίες. Όπως καθρεφτίζεται στην ποίηση ειδικά των ΜΕΛΙΚΩΝ αυτού του τόμου. Ποίηση προσωπική, που χρωματίζει αναλόγως και τη σχέση της με άλλα γενικότερα σημεία αναφοράς από τη μυθολογία και τη φύση ώς την ιστορία και ακόμη την πολιτική αντιπαράθεση. \u003cbr\u003eH εικόνα και του ποιητή και προπαντός του εκτελεστή του τραγουδιού αλλάζει. Eφεξής δεν είναι ο αοιδός των επικών ραψωδιών που γύριζε και απήγγελλε, από \"αυλή\" σε \"αυλή\", με την υπόκρουση της φόρμιγγας. Tώρα στα μαρμάρινα ανάγλυφα και κατεξοχήν στις αγγειογραφίες έχομε μια ποικιλία παραστάσεων μουσικών που εικονίζονται με τα μουσικά τους όργανα, έγχορδα ή πνευστά, προβεβλημένα για να τονιστεί η ισοτιμία και η ταύτιση εντέλει μουσικού και ποιητή στην ποίηση τη λυρική, που διαδέχθηκε το έπος και την ελεγεία.\u003cbr\u003eEίναι οι ποιητές Aλκαίος και Σαπφώ και Aνακρέων οι πρωταρχικοί εκπρόσωποι και στυλοβάτες της αιολικής οι δύο πρώτοι, της ιωνικής ο τελευταίος μονωδίας και ακολούθως οι ποιήτριες, από την Kόριννα και την Tελέσιλλα έως την Ήριννα και τη Mοιρώ.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b89481.jpg","isbn":"960-325-550-5","isbn13":"978-960-325-550-5","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":5533,"name":"Αρχαίοι Λυρικοί","books_count":4,"tsearch_vector":"'archaioi' 'arhaioi' 'arxaioi' 'lirikoi' 'lurikoi' 'lyrikoi'","created_at":"2017-04-13T01:39:21.061+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:39:21.061+03:00"},"pages":409,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":89481,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/melikoi.json"},{"id":24256,"title":"Η αρχιτεκτονική της αρχιτεκτονικής","subtitle":"Ημερολογιακά σημειώματα","description":"Το μυαλό μου δεν σταμάτησε ποτές να \"δουλεύει\" και να παίρνει στροφές. Και το χέρι ( -από κοντά) σημείωνε, στο όποιο χαρτί έβρισκε πρόχειρο μπορστά του, ό,τι δεν έπρεπε να ξεχαστεί, γιατί ήτανε σχετικό με την επαγγελματική μου απασχόληση. Κι όπως δηλ. ο νους μου ( -και όλη μου η ψυχή) ήταν πάντα ( -και πιο πολύ) για την αρχιτεκτονική, μαζί και για ό,τι άλλο μπορούσε να έχει κάποια σχέση μαζί της. Κι οπότε, όπου κι αν βρισκόμουν, ακόμη και όταν σκαρφάλωνα σε κάποιο βουνό, ή όταν έκανα κάποιο μακροβούτι στη θάλασσα ( -κι ας μοιάζει αυτή η δεύτερη περίπτωση κάπως παράξενη...), έπρεπε να έχω μαζί μου ένα σημειωματάριο και ένα μολύβι. Και που τα δύο αυτά \"σύνεργα\" τα έβαζα και στο προσκέφαλό μου όταν πήγαινα τις νύχτες για ύπνο. Γιατί τότες ήτανε, δα, που μου έρχονταν... οι εμπνεύσεις. Που να μην μπορεί να με πάρει ο ύπνος. Κι όταν, ακόμα, κάποιες φορές ξύπναγα μέσα στα άγρια μεσάνυχτα με κάποιαν \"ιδέα\", που έπρεπε να τηνε καταγράψω, αν δεν την... ακινητοποιούσα στο χαρτί μου. Κάτι που με τον καιρό νόμισα πως θα μπορούσα να το αποφεύγω. Γιατί είχα πιστέψει πως ό,τι το αξιόλογο περάσει σε κάποια στιγμή από το νου, θα ξανάρθει κάποτες πάλι κι ας μην το έχω καταγράψει. Και που αυτό συμβαίνει, βέβαια, συχνά. Όμως, κάποιος μικρός διάβολος με έκανε να... αλλαξοπιστήσω. Και για να διερωτηθώ: - μετά από πόσον καιρό θα ξανάρθει ό,τι άφησα... να μου φύγει; Κι όταν πρόσεξα δηλ. πως καμιά φορά δεν ξανάρχεται η \"ιδέα\", η \"σκέψη\", ο \"στοχασμός\" που δεν σημειώθηκε, σε κάποιο χαρτί, τη στιγμή που πρόβαλε κάπως πηγαία και με τη δροσιά της κάποιας φρεσκάδας. Κι οπότε, η μόνη λύση ήτανε το σημειωματάριο και το μολύβι... όπου κι αν θα βρισκόμουνα, ακόμα και εκεί που πήγαινα... για να μην κοιμηθώ, έτσι όπως με ταλανίζανε και κάποιες νυχτερινές οδοιπορίες.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b24946.jpg","isbn":"960-325-491-6","isbn13":"978-960-325-491-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":344,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"17.0","price_updated_at":"2007-07-09","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":24946,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-arxitektonikh-ths-arxitektonikhs.json"},{"id":83245,"title":"Μονόδρομος","subtitle":null,"description":"Ο \"Μονόδρομος\" είναι από κάθε άποψη ένας σταθμός -μια στροφή- στη ζωή και τη σκέψη του Μπένγιαμιν. Οι πνευματικές του διεργασίες δεν είναι άσχετες με την προσωπικότητα των στενότερων φίλων του, της κομμουνίστριας Λεττονής ηθοποιού Άσια Λάτσις, του σιωνιστή Γκέρσομ Σόλεμ, αλλά και του Μπωντλαίρ τον οποίο μελετά και μεταφράζει· δεν είναι άσχετες επίσης με το Παρίσι που λατρεύει και το Βερολίνο των παιδικών του χρόνων.\u003cbr\u003eΕπηρεασμένος από τα κολλάζ των υπερρεαλιστών, αλλά κι από τις τυπογραφικές υπερβολές της αφίσας που είναι σαφώς πιο τελεσφόρες από την κλασική, γραμμική ανάπτυξη ενός θέματος σε βιβλίο, ο Μπένγιαμιν επιλέγει το 1928 για τον \"Μονόδρομο\" έναν τρόπο έκφρασης πιο μοντέρνο, που ταιριάζει ιδιαίτερα στη διεισδυτική του ματιά, η οποία ανασύρει νόημα απ' την αποκαλυπτική λεπτομέρεια και του προσφέρει ταυτόχρονα ένα ευρύ πεδίο δράσεως. Προσαρμόζει το φακό του στο σχήμα των σύντομων αφορισμών για να συντομογραφήσει τις νεότευκτες μαρξιστικές του αντιλήψεις, αναμνήσεις από το αστικό του παρελθόν, αριστοτεχνικά αποδοσμένες παιδικές εμπειρίες, ταξιδιωτικές εντυπώσεις αλλά και τον βαθύ μυστικισμό μιας πεσιμιστικής αποτίμησης της ιστορίας που καθώς προχωρά, θρυμματίζεται σε ερείπια. Τα μυστικά του ανατέλλοντος καπιταλισμού του αποκαλύπτονται κυρίως μέσα στο πλαίσιο της μοντέρνας πόλης, στους αγχωμένους δρόμους της που οδηγούν στο πουθενά, στο χρόνο του ανθρώπου που συρρικνώνεται, στην επικοινωνία που νοσεί - πουθενά δε διαγράφεται μια εικόνα υγιούς συνόλου. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b85284.jpg","isbn":"960-325-531-9","isbn13":"978-960-325-531-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":142,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"11.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Einbahnstrasse","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":85284,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/monodromos.json"},{"id":83351,"title":"Δοκίμια για το ιστορικό μυθιστόρημα - σταθμοί στην εξέλιξη του είδους","subtitle":null,"description":"Οι δυο εντελώς διαφορετικοί τρόποι αναπαράστασης της ιστορίας που εγγράφονται στα κείμενα του Ουώλτερ Σκόττ παραπέμπουν σε μια περιοχή αγορεύσεων και πρακτικών που αφορούν την ιστορία την εποχή ακριβώς που πρωτοεμφανίζεται και το ιστορικό μυθιστόρημα. Και είναι, πιστεύω, σημαντικό να δούμε αυτό το νέο υβριδικό είδος ως μέρος αυτού του ευρύτερου σχηματισμού και των μορφών εξουσίας του. Το ιστορικό μυθιστόρημα έχει μελετηθεί κυρίως σε σχέση με ολιστικές θεωρίες της ιστορίας, π.χ. με εκείνη των Σκώτων φιλοσόφων του 18ου αιώνα, ή με τη μαρξιστική, όπως προτάθηκε από τον Lukacs. Η ευρύτερη \"κοινότητα\" ωστόσο των ιστορικών κειμένων που κυκλοφορούσαν εκείνη την εποχή, από όσο ξέρω, ελάχιστα έχει διευρυνθεί. Πρόθεσή μου λοιπόν σε αυτή την εργασία είναι να εξετάσω τους δυο ορίζοντες έρευνας που μας ανοίγει το ίδιο το κείμενο: εκείνον ο οποίος αναφέρεται στην παραγωγή κειμενικών μορφών για τη μετάδοση της ιστορικής γνώσης, και εκείνον ο οποίος κεντρώνει την προσοχή μας στο λόγο, αντικείμενο του οποίου είναι η ίδια η ιστοριογραφία.\u003cbr\u003eΤο ιστορικό μυθιστόρημα μπορεί να ειδωθεί ως το είδος εκείνο που ικανοποιούσε την επιθυμία των αναγνωστών με το να κάνει την ιστορική \"επινόηση\" απολαυστική. Αυτό όμως έγινε χάρη στον μυθιστορηματικό ρεαλισμό που επέτρεψε τη συνύπαρξη κοινών μυθιστορηματικών χαρακτήρων και σημαντικών ιστορικών προσώπων σε ένα αφηγηματικό σύμπαν ανοιχτό στην προοδευτική πορεία του δυτικού χρόνου. Η ρομαντική ιστοριογραφία, υιοθετώντας τις τεχνικές του μυθιστορηματικού ρεαλισμού, έφερε και εκείνη στο προσκήνιο στη θέση του ηγέτη και των δυναστειών τον κοινό άνθρωπο ως τον ήρωα της ιστορίας. Ο Σκόττ ήταν ίσως ο πρώτος μυθιστοριογράφος ο οποίος αυτονόμησε πλήρως τον λόγο των χαρακτήρων του από τον λόγο του αφηγητή.\u003cbr\u003eΤο \"ιστορικό μυθιστόρημα\", όπως διαμορφώθηκε από τον Ουώλτερ Σκόττ, ανασυνθέτει για τη μνήμη όχι μόνο το αφήγημα της ιστορίας, αλλά και την ίδια την ιστορία της αφήγησης. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b85390.jpg","isbn":"960-325-522-X","isbn13":"978-960-325-522-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":223,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"11.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":85390,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/dokimia-gia-to-istoriko-mythistorhma-stathmoi-sthn-ekseliksh-tou-eidous.json"},{"id":88516,"title":"Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν","subtitle":null,"description":"Σε ό,τι αφορά προσωπικά τον Kέες Πόπινγκα, πρέπει κανείς να παραδεχτεί ότι στις οκτώ η ώρα το βράδυ υπήρχε ακόμη χρόνος, καθώς το πεπρωμένο του δεν είχε ακόμη καθοριστεί. [...] Θα σήκωνε τους ώμους του με αδιαφορία αν του έλεγαν ότι η ζωή του θα άλλαζε απότομα και ότι αυτή η φωτογραφία, που βρισκόταν πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού και τον έδειχνε όρθιο στο κέντρο της οικογένειάς του, με το χέρι του νωχελικά ακουμπισμένο στη ράχη μιας καρέκλας, θα δημοσιευόταν σε όλες τις εφημερίδες της Eυρώπης.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eTέλος, αν είχε ψάξει μέσα του, με πλήρη συνείδηση, για να βρει τί θα μπορούσε να τον προδιαθέσει για ένα ταραχώδες μέλλον, σίγουρα δεν θα είχε σκεφτεί τη φευγαλέα εκείνη, σχεδόν ένοχη συγκίνηση, που τον συγκλόνιζε όταν έβλεπε να περνούν τρένα, κυρίως νυχτερινά, με κατεβασμένα τα στόρια που σκέπαζαν το μυστήριο των επιβατών.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eH ζωή του ήρωα του μυθιστορήματος ανατρέπεται από τη μια στιγμή στην άλλη, όταν ανακαλύπτει ότι το αφεντικό του ετοιμάζεται να εξαφανιστεί αφήνοντας να πιστέψουν στην αυτοκτονία του. Γίνεται άλλος άνθρωπος. Kι αρχίζει μια περιπλάνηση απ' το Άμστερνταμ στο Παρίσι με απροσδόκητες εξελίξεις, προσπαθώντας να εκδικηθεί για τη μέτρια ζωή του και να αφεθεί στην ηδονή του εγκλήματος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eO Zωρζ Σιμενόν, ο άνθρωπος με τα 400 βιβλία (!), πρόσωπο της υπερβολής, ιδιοφυής συγγραφέας, πατέρας του περίφημου Mαιγκρέ και ενός σημαντικού συγγραφικού έργου, παραμένει ένας από τους μεγάλους συγγραφείς του 20ού αιώνα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο μυθιστόρημα \"Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν\" γράφτηκε την άνοιξη του 1937, και πρωτοδημοσιεύτηκε σε σαράντα συνέχειες στην εφημερίδα \"Petit Parisien\" με τίτλο \"Popinga a tue\". Μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1953 με τίτλο \"The Man Who Watched Trains Go by\" (στις ΗΠΑ: \"The Paris Express\"), με τον Claude Rains στον πρωταγωνιστικό ρόλο.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b90564.jpg","isbn":"960-325-564-5","isbn13":"978-960-325-564-2","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":6104,"name":"Αστυνομική λογοτεχνία","books_count":2,"tsearch_vector":"'astinomikh' 'astunomikh' 'astynomikh' 'logotechnia' 'logotehnia' 'logotexnia'","created_at":"2017-04-13T01:44:30.567+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:44:30.567+03:00"},"pages":306,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"L' homme qui regardait passer les trains","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":90564,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-anthrwpos-pou-eblepe-ta-trena-na-pernoun-48c3f8f3-eb61-4a15-ac30-603df3921790.json"},{"id":88513,"title":"Ο καλλιτέχνης ως ιστορικό υποκείμενο από τον 19ο στον 21ο αιώνα","subtitle":null,"description":"Η νεότερη δυτική παράδοση έχει κληροδοτήσει στην εποχή μας μια πολύ συγκεκριμένη εικόνα για τον καλλιτέχνη. Πρόκειται για έναν άνθρωπο δημιουργικό και προικισμένο, που με την τέχνη του εκφράζει όχι μόνο τον εαυτό του αλλά και ολόκληρη την ανθρωπότητα. Ωστόσο το τίμημα της μεγαλοφυΐας είναι βαρύ. Ο καλλιτέχνης-Προμηθέας είναι εκκεντρικός, μελαγχολικός και αυτοκαταστροφικός. Aπο τον Μιχαήλ-Άγγελο ώς τον Βαν Γκογκ και τον Πόλλοκ, ένα τέτοιο στερεότυπο αναπαράγεται σταθερά από την ιστορία της τέχνης. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; H ιδιορρυθμία και η εκτός ορίων συμπεριφορά είναι άραγε προϋποθέσεις της καλλιτεχνικής δημιουργικότητας ή χαρακτηριστικά ενός ιστορικού τύπου που αναδύεται στα νεότερα χρόνια; Κι αν αληθεύει η δεύτερη εκδοχή, ποιο περιβάλλον γέννησε, εξέθρεψε και, εντέλει, απέρριψε τούτο το προμηθεϊκό καλλιτεχνικό πρότυπο;\u003cbr\u003eΣτο παρόν βιβλίο εξετάζεται η ιστορική διαδρομή του καλλιτέχνη, από τον ρομαντισμό ώς τις μέρες μας, και αναλύονται οι καλλιτεχνικές εξελίξεις της νεότερης και της σύγχρονης εποχής. Παράλληλα, επισημαίνονται οι θεσμικές μετατοπίσεις σύμφωνα με τις οποίες ο καλλιτέχνης νοηματοδοτεί τη δραστηριότητά του και συγκροτεί την ταυτότητά του.\u003cbr\u003eΟ ρομαντικός και ο μοντέρνος καλλιτέχνης, κορύφωση αλλά και κύκνειο άσμα του ακαδημαϊκού καλλιτεχνικού συστήματος, παραχωρεί τη θέση του στον καλλιτέχνη της πρωτοπορίας. Η νέα τέχνη του καλλιεργεί το ουτοπικό όραμα μιας νέας κοινωνίας, συμβάλλοντας ταυτόχρονα στη διαμόρφωση μιας νέας αγοράς η οποία συνεχίζει να συντηρεί τον καλλιτεχνικό μύθο. Μόνο στον όψιμο μεταπόλεμο ο καλλιτέχνης θα κληθεί να αντιμετωπίσει για πρώτη φορά στη μακραίωνη ιστορία του ένα καινούργιο δεδομένο: τον ίδιο του το θάνατο. Το γεγονός αυτό σηματοδοτεί άραγε μια απελευθερωτική προοπτική ή πρόκειται απλώς για μια επαναδιατύπωση των όρων συγκρότησης της ίδιας της αστικής υποκειμενικότητας;\u003cbr\u003eΗ απάντηση σε αυτό το ερώτημα δεν αφορά μόνο τον σύγχρονο καλλιτέχνη, αλλά, εξίσου, και τον σύγχρονο θεατή.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b90561.jpg","isbn":"960-325-561-0","isbn13":"978-960-325-561-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":351,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"19.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":90561,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-kallitexnhs-ws-istoriko-ypokeimeno-apo-ton-19o-ston-21o-aiwna.json"},{"id":84486,"title":"Εν τω σταδίω","subtitle":"Αθλητές, αθλήματα και αθλητικά ιδεώδη στους Αυτοκρατορικούς - Πρωτοχριστιανικούς και τους Πρωτοβυζαντινούς χρόνους","description":"Με το βιβλίο της αυτό η ιστορικός Μαριάννα Κορομηλά κινείται έξω από τα κλασικά ολυμπιακά χαρακώματα. Προσπαθώντας να αποκαταστήσει ένα μέρος του χαμένου χρόνου και του λησμονημένου χώρου, από την εποχή των Διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου έως τον καιρό του Ιουστινιανού, ταξιδεύει από τα βάθη της Μικράς Ασίας και της Μέσης Ανατολής μέχρι τις ακτές του Αιγαίου και του Ιονίου, τα παράλια της Βόρειας Αφρικής, την ενδοχώρα της Βαλκανικής και τα ενδότερα της Δυτικής Ευρώπης. \u003cbr\u003eΕπισκέπτεται ελληνιστικά γυμνάσια και στάδια, ελληνορωμαϊκές παλαίστρες και θέατρα, ρωμαϊκά αμφιθέατρα και λουτρά, πρωτοβυζαντινά ιπποδρόμια.\u003cbr\u003eΠαρακολουθεί την εξάσκηση των μονομάχων στην Πέργαμο, τον καιρό του Γαληνού, τις θηριομαχίες στο Κολοσσαίο της Ρώμης και στο Παναθηναϊκό Στάδιο, τις ναυμαχίες στον Πειραιά και στη λίμνη της Γαλιλαίας, τα Πύθια στη Φιλιππούπολη, τις μονομαχίες στο Κούριον της Κύπρου, τα Αλεξάνδρεια στη Βέροια, το πένταθλο και τις λαμπαδηδρομίες στα ορεινά της Τυνησίας, τον καιρό της μονοκρατορίας του Μεγάλου Κωνσταντίνου, και τους Ολυμπιακούς Αγώνες στη βυζαντινή Αντιόχεια.\u003cbr\u003eΕισδύει στα αποδυτήρια και τους στάβλους -αλλά και στα υπόγεια, όπου διέμεναν τα θηρία, πριν ανέβουν με ανελκυστήρες στον στίβο- και αντιπαραθέτει το πλούσιο υλικό της ιστορίας στα ιστορικοφανή μυθεύματα που έχουν επικρατήσει.\u003cbr\u003eΑσχολείται με τα θέματα της ιδεολογίας, γιατί η ιδεολογία συνδέεται άμεσα με τον κόσμο των αθλημάτων, και θέτει μερικά καίρια ερωτήματα γύρω από κρίσιμα ζητήματα της ιστορίας.\u003cbr\u003eΗ περιπλάνηση στα στάδια, έφερε στο προσκήνιο κι άλλα θέματα, από αυτά που δεν έχουν συζητηθεί μέχρι σήμερα. Ένα τέτοιο θέμα είναι η αντιμετώπιση του δημόσιου γυμνού από τις διαφορετικές κοινωνίες, που συγκροτούσαν την πολυεθνική οντότητα τόσο των ελληνιστικών βασιλείων όσο και της ρωμαϊκής οικουμένης.\u003cbr\u003eΚύριος άξονας της αφήγησης, πάντως, είναι η πολιτική εκμετάλλευση των πολυέξοδων αθλητικών εκδηλώσεων και μεγαλοπρεπών θεαμάτων, που οργανώνονταν για να δοξάσουν τον μονάρχη, δίνοντας ταυτόχρονα την ευκαιρία στα πλήθη να ψυχαγωγηθούν, να διασκεδάσουν και να εκτονωθούν. Τα πατριωτικά αισθήματα των διαφόρων και τόσο διαφορετικών λαών, οι οποίοι ανήκαν στο ίδιο κράτος, σφυρηλατούνταν στις αρένες, και οι δεσμοί με την εξουσία αναβαπτίζονταν στα γήπεδα. Νικητής ήταν πάντα ο ηγεμόνας.\u003cbr\u003eΜέσα σε αυτό το πλαίσιο χάραξαν την ανεκτική πολιτική τους και οι πρώτοι Χριστιανοί αυτοκράτορες, ακόμα και ο ζηλωτής Θεοδόσιος, ο οποίος γνώριζε πολύ καλά τη χρησιμότητα των αγώνων. Καμια εξουσία δεν βγάζει μόνη της τα μάτια της.\u003cbr\u003eΓι' αυτό και ο Μέγας Θεοδόσιος δεν εξέδωσε ποτέ κανέναν νόμο που να απαγορεύει τους αγώνες (όπως διατείνεται η επίσημη ελληνική ιστοριογραφία). Εξάλλου, πάμπολλα στάδια συνέχισαν να λειτουργούν έως τον 5ο ή ακόμα και τον 7ο αιώνα, ενώ στην ίδια την Κωνσταντινούπολη οι αρματοδρομίες, το ευγενέστερο ελληνικό άθλημα από την εποχή του Ομήρου, συνεχίστηκαν μέχρι την Άλωση του 1204. Και η κραυγή \"εσύ νικάς Αύγουστε\" εξακολούθησε να συνοδεύει τις εμφανίσεις του αυτοκράτορα στον Ιππόδρομο μέχρι την βασιλεία των τελευταίων Κομνηνών.\u003cbr\u003eΊσως, λοιπόν, το επιμύθιο να είναι η ανάγκη να απαλλαγούμε από τα μυθεύματα που μας κατατρέχουν. Μήπως δηλαδή έφτασε το πλήρωμα του χρόνου και ήρθε η ώρα να πάψουμε να σκιαμαχούμε με τα φαντάσματα του ελλαδισμού και του ρομαντικού κινήματος του 19ου αιώνα. Γιατί κάποτε θα πρέπει να αποκαταστήσουμε τη σχέση μας με τη ροή και την εξέλιξη της ιστορίας. Τη σχέση μας με την έκταση του χώρου και του χρόνου που είχε το εύρος του ελληνικού πολιτισμού. Κι αν ο εθνικός μύθος εξακολουθεί να είναι απαραίτητος, η φόρτιση του τόπου τον οποίο κατοικούμε είναι υπεραρκετή, για τη διατήρηση της μνήμης. Όλα τα άλλα ανήκουν μάλλον στον χώρο της γελοιογραφίας.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b86528.jpg","isbn":"960-325-535-1","isbn13":"978-960-325-535-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":156,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"21.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":86528,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/en-tw-stadiw.json"},{"id":84550,"title":"Μορφές της περιπλάνησης","subtitle":null,"description":"Η ιστορία είναι περιπλάνηση και η κάθε εποχή έχει την Οδύσσεια που της αρμόζει. Ο ιστορικός χρόνος δίνει το χώρο και την ιδιαίτερη μορφή στην ανθρώπινη περιπλάνηση. Αρχαίος Νόστος που κλείνει τον κύκλο. Χωρίς επιστροφή, ατέρμων δονκιχωτική εξόρμηση που ανοίγει τον κύκλο, στην αυγή των Νέων Καιρών. Αναζήτηση μέχρις εσχάτων της Μεγάλης Λευκής Φάλαινας του απόλυτου. Καταβύθιση του Λεοπόλδου Μπλουμ μέσα στη σύγχρονη Πόλη, την αξέχαστη εκείνη Bloomsday, την Ημέρα του Αιώνα τούτου που δεν τέλειωσε. Flanerie του Walter Benjamin. Έφοδος στον ουρανό, τον Κόκκινο Οκτώβρη του 1917...\u003cbr\u003eΚάθε μορφή είναι μια διαφορετική ιστορική εμπειρία της περιπλάνησης αλλά και μια διαφορετική αντίληψη για την περιπλάνηση μέσα στην Ιστορία και μια άλλη, κάθε φορά, αφήγησή της. Εκείνο που διαμεσολαβεί την εμπειρία, την αντίληψη και την αφήγηση είναι η ίδια η Ιστορία των βασάνων και των αγώνων των ανθρώπων. \"Οι μορφές της περιπλάνησης\" είναι μορφές αντικειμενικής υλικής ιστορικής ύπαρξης και συνάμα μορφές της μεταβαλλόμενης αυτοσυνείδησης της Ιστορίας στην κίνηση και την αλλαγή της. Το πρόσωπό της αναζητάνε ψηφίδα ψηφίδα τα κείμενα αυτά. Το αινιγματικό πρόσωπο του νυν καιρού.\u003cbr\u003e[...]","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b86592.jpg","isbn":"960-325-530-0","isbn13":"978-960-325-530-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":372,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":86592,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/morfes-ths-periplanhshs.json"},{"id":84615,"title":"Ο κίτρινος σκύλος","subtitle":null,"description":"Στον \"Κίτρινο σκύλο\", ο Μαιγκρέ σίγουρα δεν είναι αρχάριος, αλλά νέος επιθεωρητής περίπου τριανταπέντε χρονών και πολύ διαφορετικός από κείνον που θα γίνει τριάντα χρόνια αργότερα. Φυσικά, υπάρχουν πάντα η κορμοστασιά και η πίπα. Και στο επαγγελματικό επίπεδο ξεχωρίζει από τους συναδέλφους του επειδή δεν έχει σε καμία υπόληψη τις τεχνικές της αστυνομίας. Έχει αποσπαστεί στην Άμεση Δράση της Ρέν, και τον καλούν στο Κονκαρνώ για να διελευκάνει μια σειρά αινιγματικά εγκλήματα που γίνονται κάτω από από μυστηριώδεις συνθήκες. Ο αστυνόμος που τον συνοδεύει συγκεντρώνει άχρηστες και χρήσιμες ενδείξεις, τριγυρνά στην πόλη, σοδιάζει κάθε είδους πληροφορίες και δεν τολμά ν'αφήσει να φανεί η δυσφορία που του προκαλεί η αδράνεια του προϊσταμένου του. Καθισμένος πίσω από τα τζάμια ενός καφενείου, ο Μαιγκρέ κοιτάζει τον αέρα που φυσάει στο λιμάνι του Κονκαρνώ και, καπνίζοντας τη μια πίπα πάνω στην άλλη, ενσωματώνεται με τρόπο υποδόριο στη μυστική ζωή μιας παρέας θαμώνων του καταστήματος. Όταν κατάφερε να μπει στο πετσί του κίτρινου σκύλου, που έδωσε στο μυθιστόρημα τον τίτλο του, το πρόβλημα λύθηκε. Οι πρωταγωνιστές του δράματος του αποκάλυψαν το μυστικό τους μέσα από ένα είδος όσμωσης.\u003cbr\u003e(Marcel Ayme)\u003cbr\u003e\"Παρασκευή 7 Νοεμβρίου. Το Κονκαρνώ είναι έρημο. Το φωτεινό ρολόι της παλιάς πόλης που διακρίνεται πάνω από τα τείχη, δείχνει έντεκα παρά πέντε. Στο Καέ ντε λ'Αιγκιγιόν δεν υπάρχει ούτε ένα φως. Τα πάντα είναι κλειστά. Μονάχα τα τρία παράθυρα του καφενείου του ξενοδοχείου Αμιράλ, στη γωνία της πλατείας με την προκυμαία, είναι φωτισμένα. Κανείς δεν ήξερε από πού εμφανίστηκε ο σκύλος, αυτό το τρομακτικό ζώο με το βρόμικο κίτρινο τρίχωμα. Το Κονκαρνώ ζει στη σκιά του φόβου.\u003cbr\u003eΣτο καφενείο του Αμιράλ, ο Μαιγκρέ καπνίζει την πίπα του, περιμένει, συλλέγει πληροφορίες στήνει παγίδες. Ζυγίζει με τον δικό του τρόπο τις ψυχές των ισχυρών και των μεγαλοαστών, κι εκείνες των ταπεινών και των αλητών. Ο Μαιγκρέ κοίταξε τον βοηθό του και ξεφύσηξε τον καπνό της πίπας.\u003cbr\u003e-Είστε τυχερός, φίλε μου! Κυρίως όσον αφορά την υπόθεση αυτή, όπου η μέθοδός μου ήταν ακριβώς το να μην έχω μέθοδο... Αν θέλετε μια καλή συμβουλή, αν υπολογίζετε στην προαγωγή σας, μην πάρετε κυρίως εμένα σαν παράδειγμα, μην προσπαθήσετε ν'αντλήσετε θεωρίες απ'αυτά που με βλέπετε να κάνω...\u003cbr\u003e-Όμως... διαπιστώνω ότι τώρα φτάνετε στα τεκμήρια, μετά από...\u003cbr\u003e-Ακριβώς, μετά! Μετά απ'όλα! Με άλλα λόγια ξεκίνησα την έρευνα ανάποδα, πράγμα που δεν θα με εμποδίσει να ξεκινήσω την επομένη από τη σωστή πλευρά... Θέμα ατμόσφαιρας... Θέμα προσώπων... Όταν έφτασα εδώ, έπεσα πάνω σ'ένα πρόσωπο που με γοήτευσε και δεν το άφησα ούτε στιγμή...\"\u003cbr\u003eΟ \"Κίτρινος σκύλος\" γράφτηκε το 1931 και είναι από τα πρώτα μυθιστορήματα του Σιμενόν που έχουν για ήρωα τον περίφημο επιθεωρητή Μαιγκρέ. Το 1932 μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο σε σενάριο του ίδιου του Σιμενόν και σε σκηνοθεσία του Ζακ Ταρρίντ.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b86657.jpg","isbn":"960-325-527-0","isbn13":"978-960-325-527-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":211,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Le chien jaune","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":86657,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-kitrinos-skylos.json"},{"id":85045,"title":"Το θηρίο στη ζούγκλα","subtitle":null,"description":"\"Δεν τον άγγιξε ποτέ κανένα πάθος, αφού αυτό που αντίκρισε ήταν αποτέλεσμα του πάθους· επιβίωσε, αναλώθηκε σε άσκοπες περιπλανήσεις, ώσπου μαράζωσε, όμως πού ήταν ο δικός του σπαραγμός; H εικόνα που μόλις αντίκρισαν τα μάτια του έγραφε, με πύρινα γράμματα, κάτι που αυτός το άφησε απερίσκεπτα να χαθεί μέσα από τα χέρια του, κι αυτό που έχασε ήταν το φιτίλι που πυροδοτούσε τώρα την αγωνιώδη εσωτερική του οδύνη. Xωρίς να αποκτήσει προσωπική εμπειρία, ο Mάρτσερ είδε πως θρηνούσε κάποιος άλλος την απώλεια μιας γυναίκας, την οποία αγάπησε γι' αυτό που ήταν. O Mάρτσερ δεν απέκτησε τη γνώση με τα φτερά της εμπειρίας· τον ακούμπησε ελαφρά, τον σκούντησε, τον ταρακούνησε, με την αναίδεια του τυχαίου γεγονότος, τη θρασύτητα του απρόβλεπτου περιστατικού. Tώρα που ξεκίνησε η φωτοχυσία, εντούτοις, η φλόγα έφτασε στο ζενίθ, κι εκείνος απόμεινε να ατενίζει το θορυβώδες κενό της ύπαρξής του.\"\u003cbr\u003eΔέκα χρόνια μετά την πρώτη τους συνάντηση, ο Tζων Mάρτσερ συναντά τυχαία τη Mαίη Mπάρτραμ, που στο παρελθον τον είχε συναρπάσει στην Iταλία. Aπροσδόκητα, ένας νέος ακαριαίος έρωτας προκύπτει που τους προορίζει τον έναν για τον άλλο. Όμως, ένα μυστικό τους ενώνει και συνάμα τους χωρίζει. Για να ξεπεράσει αυτό το τελευταίο εμπόδιο, ο Tζων Mάρτσερ προτείνει στη Mαίη Mπάρτραμ μια διαβολική συνθήκη, που εκείνη έχει την αδυναμία να την αποδεχτεί. Aπό κει αρχίζει ενάντια στο \"Θηρίο\" μια αδιάλειπτη μοναχική πάλη, που η Mαίη Mπάρτραμ τη δίνει με μόνο όπλο τη μεγάλη της ευαισθησία και αιδώ.\u003cbr\u003eTο \"Θηρίο στη ζούγκλα\" (1903), αριστουργηματική νουβέλα του Τζέημς, περιγράφει τον ολέθριο φόβο που γεννά απέναντι στη ζωή ο τυφλός εγωισμός. H τραγική ειρωνεία της ιστορίας υποδηλώνεται αποτελεσματικά, όταν ο Mάρτσερ αναγνωρίζει ότι υπήρξε \"ένας άντρας της εποχής του, ο άντρας στον οποίο δεν επρόκειτο να συμβεί απολύτως τίποτα\"· η εγωπάθειά του οδηγεί στο θάνατο τη Mαίη και τον καταδικάζει σε μια ύπαρξη δίχως ζωή.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b87088.jpg","isbn":"960-325-533-5","isbn13":"978-960-325-533-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":116,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"The Beast in the Jungle","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":87088,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/to-thhrio-sth-zougkla.json"},{"id":88660,"title":"Οι 13 ½ ζωές του Μπλε Αρκούδου","subtitle":"Ήτοι η βιογραφία ενός αρκούδου που αλωνίζει τις θάλασσες, με πολλές εικόνες και αποσπάσματα από την \"Εγκυκλοπαίδεια των εκπληκτικών και θαυμαστών πραγμάτων, πλασμάτων και φαινομένων της Ζαμονίας και των γύρω περιοχών\" του καθ. δρ. Αμπτούλ Νυχ Ταλλάχ","description":"Ένας Μπλε Αρκούδος έχει εικοσιεφτά ζωές. Σε τούτο το βιβλίο θα εξιστορήσω τις δεκατρεισήμισι. Για τις υπόλοιπες δεν θα πω λέξη. Ένας αρκούδος πρέπει να 'χει τα μυστικά του· αυτά είναι που του δίνουν γοητεία και σαγήνη και μυστήριο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠολλοί με ρωτούν πώς ήταν η ζωή παλιά. Τους απαντώ: Παλιά όλα ήταν πολύ πιο άφθονα. Ναι. Υπήρχαν νησιά, ανεξερεύνητες ήπειροι, χώρες μυστηριώδεις, που τώρα έχουν πια εξαφανιστεί - τις κατάπιαν τα κύματα, τις πήραν στην αγκαλιά τους οι απέραντοι ωκεανοί. Γιατί τα νερά ανεβαίνουν αργά αλλά σταθερά, αμείλικτα. Ώσπου μια μέρα θα σκεπάσουν ολόκληρο τον πλανήτη μας. Δεν είναι τυχαίο ότι έχω για σπίτι μου ένα καράβι έτοιμο κάθε στιγμή να σαλπάρει. Ούτε και διάλεξα στην τύχη το μέρος που το 'χω στήσει στην κορυφή ενός πανύψηλου βράχου, πολλά πολλά μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Για αυτές τις ηπείρους, γι' αυτά τα νησιά που βρίσκονται πια στα βάθη του ωκεανού, γι' αυτά τα ξεχασμένα βασίλεια θα σας μιλήσω. Και για τα πλάσματα και τα θαύματα που βούλιαξαν μαζί τους στα βάθη των κυμάτων. [...] \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b90708.jpg","isbn":"960-325-566-1","isbn13":"978-960-325-566-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":719,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"30.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Die 13½ Leben des Käpt'n Blaubär","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":90708,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/oi-13-zwes-tou-mple-arkoudou.json"},{"id":85043,"title":"Ο θείος Όσβαλντ","subtitle":"Μυθιστόρημα","description":"\"Nιώθω πάλι την ανάγκη να αποτίσω φόρο τιμής στον θείο Όσβαλντ. Mιλώ βέβαια για τον μακαρίτη Όσβαλντ Xέντρικς Kορνέλιους· τον γνώστη, τον ρέκτη, τον μπον βιβέρ, που είχε συλλογή με αράχνες, με σκορπιούς και με μπαστούνια. Tον εραστή της όπερας, τον εξπέρ στις κινέζικες πορσελάνες, που ήταν μέγας γυναικοκατακτητής και δίχως καμιάν αμφιβολία ο μεγαλύτερος επιβήτορας όλων των εποχών. Oποιοσδήποτε άλλος αντίπαλος τον ανταγωνίζεται γι' αυτόν τον τίτλο, γελοιοποιείται πάραυτα όταν οι επιδόσεις του συγκριθούν με αυτές του θείου μου του Όσβαλντ. Eιδικότερα εκείνος εκεί ο κακομοίρης ο γερο-Kαζανόβας. O άνθρωπος βγαίνει από το διαγωνισμό και μοιάζει σαν να έχει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα δυσλειτουργίας του σεξουαλικού του οργάνου...\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ 20ος τόμος των \"Ημερολογίων\" του Όσβαλντ Χέντρικς Κορνέλιους, λέξη προς λέξη, όπως τον έγραψε ο ίδιος... O θείος Όσβαλντ, είναι, αν θυμάστε, ο μεγαλύτερος αλιτήριος, απατεωνίσκος, καλοζωιστής και γυναικάς όλων των εποχών. Mέσα σ' αυτές τις σελίδες αναφέρονται πολλά γνωστά ονόματα και υπάρχει, προφανώς, μέγας κίνδυνος να προσβληθούν οικογένειες και φίλοι...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eO θείος Όσβαλντ ανακαλύπτει τις απίστευτες ιδιότητες του σουδανέζικου φλυκταινοκάνθαρου -που χρησιμεύει ως απίστευτο σεξουαλικό διεγερτικό- και της πανέμορφης Γιασμίν Xαουκόμλη -που στάζει σεξ απ' όπου κι αν την πιάσεις- και αποφασίζει να αποπλανήσει όλους τους μεγάλους άνδρες της εποχής, για τους δικούς του φαύλους και ανευλαβέστατους σκοπούς.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"O τρόπος με τον οποίο αποκτά κάποιος περιουσία, καθορίζει αν είναι ή δεν είναι απεχθής. Eγώ αρνούμαι να έχω οποιαδήποτε σχέση με την απόκτηση χρήματος αν η διαδικασία που ακολουθείται δεν υπακούει σε δύο χρυσούς κανόνες. Πρώτον, ότι πρέπει να το διασκεδάζω τρομερά. Kαι δεύτερον, ότι πρέπει να δίνω μεγάλη ευχαρίστηση σ' αυτούς που τους τα παίρνω. Aυτή είναι μια πολύ απλή φιλοσοφία και τη συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλους τους μεγιστάνες, διευθυντές καζίνων, διευθυντές προϋπολογισμού, υπουργούς Oικονομικών, όπου κι αν βρίσκονται\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τα ημερολόγια του θείου Όσβαλντ)\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b87086.jpg","isbn":"960-325-540-8","isbn13":"978-960-325-540-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":309,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"17.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"My Uncle Oswald","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":87086,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-theios-osbalnt.json"},{"id":87808,"title":"Το δώρο της ψυχοθεραπείας","subtitle":"Ανοιχτή επιστολή σε μια νέα γενιά ψυχοθεραπευτών και στους ασθενείς τους","description":"\"Ανησυχώ για το πως θα εκπαιδεύεται η νέα γενιά αποτελεσματικών ψυχοθεραπευτών. Ανησυχώ για την ψυχοθεραπεία για το πως μπορεί να παραμορφωθεί από οικονομικές πιέσεις και να φτωχύνει από ριζικά συντομευμένα εκπαιδευτικά προγράμματα. Παρόλ' αυτά, έχω εμπιστοσύνη ότι στο μέλλον μια συνομοταξία ψυχοθεραπευτών που θα προέρχονται από διάφορους επιστημονικούς κλάδους θα συνεχίσει ν' ακολουθεί εντατική μεταπτυχιακή εκπαίδευση και, ακόμα και κάτω από την πίεση της πραγματικότητας, θα βρίσκει ασθενείς που θα επιθυμούν ευρεία ανάπτυξη και αλλαγή, πρόθυμους ν' αναλάβουν μια δέσμευση αορίστου χρόνου για την ψυχοθεραπεία. Γι' αυτούς τους θεραπευτές και γι' αυτούς τους θεραπευόμενους γράφω \"Το δώρο της ψυχοθεραπείας\".\u003cbr\u003e\" Οι συστάσεις που υπάρχουν σ' αυτό το βιβλίο προέρχονται από σημειώσεις σαρανταπέντε χρόνων κλινικής πρακτικής. Είναι μια ιδιοσυγκρασιακή μείξη ιδεών και τεχνικών που εγώ βρήκα χρήσιμες στη δουλειά μου. Πρόκειται για τόσο προσωπικές, τόσο υποκειμενικές και μερικές φορές τόσο πρωτότυπες ιδέες, που το πιθανότερο είναι ο αναγνώστης να μην τις ξανασυναντήσει πουθενά αλλού. Ελπίζω πάντως πώς κάθε αναγνώστης θα βρεί τον δικό του δημιουργικό τρόπο για να προσαρμόσει και να εφαρμόσει στις δικές του συγκεκριμένες συνθήκες δουλειάς τα όσα έμαθα εγώ.\" (Irvin D. Yalom)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b89855.jpg","isbn":"960-325-558-0","isbn13":"978-960-325-558-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":307,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"19.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"The gift of therapy: An open letter to a new generation of therapists and their patients","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":89855,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/to-dwro-ths-psyxotherapeias.json"},{"id":88518,"title":"Πιέρο Ντέλλα Φραντσέσκα","subtitle":null,"description":"Οι τοιχογραφίες του Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα στον Άγιο Φραγκίσκο του Αρέτσο, που παραγγέλθηκαν το 1452, μαρτυρούν την απαράμιλλη ιδιοφυία ενός από τους πιο εξέχοντες καλλιτέχνες της Αναγέννησης. Το έργο εικονίζει το Θρύλο του αληθινού Σταυρού και αποτελεί αληθινό αριστούργημα χρωμάτων, φωτός και προοπτικής - ένα εκτεταμένο πανόραμα μιας σκηνής μάχης και τοπίου που είναι γεμάτο από χιλιάδες περίτεχνα ζωγραφισμένες φιγούρες, πλούσια διακόσμηση και ρεαλιστικές λεπτομέρειες. Βλέπουμε ακόμα και σήμερα στην εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου αυτές τις καταπληκτικές τοιχογραφίες, που απέκτησαν νέα λάμψη, μετά την ολοκλήρωση των εργασιών αποκατάστασης.\u003cbr\u003eΤο παρόν βιβλίο παρέχει μοναδική εικόνα των τοιχογραφιών σε κοντινό πλάνο, με θαυμάσιες έγχρωμες φωτογραφίες του πανέμορφου εσωτερικού της εκκλησίας, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται μεγεθυσμένες λεπτομέρειες. Το κείμενο του M.A. Michael, ειδικού στη μεσαιωνική τέχνη και αρχιτεκτονική, μας δίνει μια σύντομη ιστορία και περιγραφή των τοιχογραφιών του κύκλου, φωτίζοντας την ερμηνεία του πλέον φιλόδοξου ίσως και εκτεταμένου από τα έργα που είχε αναλάβει ο Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b90566.jpg","isbn":"960-325-544-0","isbn13":"978-960-325-544-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":80,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"18.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":"Piero della Francesca","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":90566,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/piero-ntella-frantseska.json"},{"id":84614,"title":"Η επανάκαμψη των Βαλκανίων 1991-2001","subtitle":null,"description":"Η πτώση του Yπαρκτού Σοσιαλισμού μεταξύ 1989-1991 οδηγεί συγχρόνως στην κατάρρευση της τάξης πραγμάτων που είχε επιβληθεί το 1919 στις Βερσαλλίες. Η Γιουγκοσλαβία διασπάται και το φάσμα της βαλκανιοποίησης επανεμφανίζεται στο ανατολικό άκρο της Ευρώπης.\u003cbr\u003eΣήμερα, οι λαοί των Βαλκανίων αγωνίζονται μέσα σε μια δαιδαλώδη αντίφαση: την επιθυμία να σχηματίσουν ή να ισχυροποιήσουν κράτη-έθνη, χρησιμοποιώντας τον πιο άγριο εθνικισμό, και, συγχρόνως, τη φιλοδοξία να ενταχθούν σε ένα υπερεθνικό σύνολο, την Ευρωπαϊκή Ένωση· από τη Βοσνία, που οι συμφωνίες του Ντέητον τη διαίρεσαν σε δύο ανεξάρτητες και ανταγωνιστικές οντότητες, φέρνοντας αντιμέτωπους τους Σέρβους με τους Κροατο-Μουσουλμάνους, μέχρι το Κόσοβο, όπου ο πόλεμος τελείωσε πρόσφατα, και τη Σερβία, η οποία πέρασε στο μετά τον Μιλόσεβιτς καθεστώς, περνώντας από το Σαντζάκ, έδαφος μοιρασμένο ανάμεσα στη Σερβία και το Μαυροβούνιο, που κατοικείται από μια μη αναγνωρισμένη μουσουλμανική μειονότητα· δεν θα παραβλέψουμε τις κοινωνικές συνέπειες της κατάρρευσης του κομμουνισμού, που οδήγησε στην ανάδυση νεόπλουτων, οι οποίοι επιδεικνύουν τον πλούτο τους χωρίς ντροπή, και νεόπτωχων, των οποίων η αστική άνεση, που την κληρονόμησαν από την περίοδο του κομμουνισμού, καλύπτει την ανικανότητα να ανταποκριθούν ακόμη και στις τρέχουσες δαπάνες...\u003cbr\u003eΟι απαισιόδοξοι θα ισχυριστούν ότι αυτά τα τελευταία δέκα χρόνια τροφοδότησαν τα μίση για πολλούς αιώνες ακόμη. Οι αισιόδοξοι μπορούν, αντιθέτως, να ελπίζουν σε μια κάθαρση, δίνοντας στις νέες γενιές να καταλάβουν τον παραλογισμό της επιβολής μιας ταυτότητας διαμέσου της εκμηδένισης του άλλου. Εν αναμονή, πρέπει να κάνουμε τον απολογισμό, τον συνολικό απολογισμό. Σε αυτό φιλοδοξεί να συμβάλει η παρούσα συλλογή.\u003cbr\u003eEπιμέλεια τόμου: Stephane Yerasimos\u003cbr\u003eΚείμενα: Xavier Bougarel, Bosko Budisavljevic, Nathalie Clayer, Franck Debie, Bernard Lory, Mihailo Petrovic, Georges Prevelakis, Nadege Ragaru, Laurence Robin-Hunter, Yves Tomic, Mesut Tufan.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b86656.jpg","isbn":"960-325-472-X","isbn13":"978-960-325-472-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":219,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"17.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Le retour des Balkans 1991-2001","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":86656,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-epanakampsh-twn-balkaniwn-19912001.json"}]